Αποκλίνουσα Σκέψις - Στρατηγικά Θέματα

16.11.08

Οδυσσέας ο Μπραντ Πιτ

Μετά την «Ιλιάδα», η «Οδύσσεια» για τον Μπραντ Πιτ. Όπως γράφει ο αυστραλιανός τύπος ο διάσημος σταρ του Χόλιγουντ δέχθηκε να πρωταγωνιστήσει σε μια νέα ταινία που θα σκηνοθετήσει ο Ελληνοαυστραλός σκηνοθέτης Τζορτζ Μίλερ (Γιώργος Μηλιώτης).

Πρόκειται για μια «μοντέρνα» εκδοχή του έπους του Ομήρου αφού θα αναφέρεται στο μέλλον και στο διάστημα.

Ως γνωστόν ο Πιτ είχε ενσαρκώσει και τον Αχιλλέα στο φιλμ «Τροία» του 2004.

Ο Γιώργος Μηλιώτης, που έχει στο ενεργητικό του και δυο Όσκαρ (Babe και Happy Feet) γεννήθηκε στην Αυστραλία αλλά η καταγωγή του είναι από τα Μιτάτα των Κυθήρων.

«Δεν υπάρχουν καλύτεροι αφηγητές από εμάς τους Έλληνες», δήλωσε πρόσφατα και συμπλήρωσε: «Είμαστε όλοι μια μεγάλη οικογένεια αφηγητών. Ξέρουμε να λέμε καταπληκτικές ιστορίες. Από τον Όμηρο ως τις μέρες μας. Αυτή η πολιτιστική κληρονομιά εμένα με βοηθά» είπε.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 19/10/2008

Vangelis - Mythodea

Απολλώνεια μουσική για την Διαστημική Εξερεύνηση. Ο Vangelis "έγραψε" πάλι συνθέτοντας μουσική για την αποστολή της NASA στον Άρη το 2001, 2001 Mars Odyssey.

Οι μουσικές του Βαγγέλη Παπαθανασίου πάντοτε με συγκινούσαν και με προκαλούσαν να ταξιδέψω σε άλλους κόσμους, μακριά, σε διπλανούς γαλαξίες και αμυδρά άστρα, σε άλλες πραγματικότητες, στο μέλλον.

Blade Runner, Chariots of Fire, 1492: Conquest of Paradise, Heaven and Hell και Albedo 0.39 (χρησιμοποιήθηκαν στην επιστημονική σειρά Cosmos του Carl Sagan), για να ξεχωρίσω κάποιες, είναι μελωδίες που σε κάνουν να θές να πετάξεις, να φύγεις μακριά, να εξερευνήσεις...να ονειρευτείς.

Κρίμα που δεν του ανατέθηκε να συνθέσει την μουσική των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004...

Εκλογές ΗΠΑ 2008 Β'

Ο παραπάνω χάρτης μας δείχνει μια πολύ ενδιαφέρουσα συσχέτιση ανάμεσα στο τί ψήφισαν οι κάτοικοι των κομητειών των Ν.Α. Πολιτειών των ΗΠΑ στις πρόσφατες αμερικανικές εκλογές και στην καταγωγή τους.

Οι κουκίδες δείχνουν τις περιοχές παραγωγής βάμβακος το 1860 (όπου η πλειοψήφια των κατοίκων ήταν Αφροαμερικανοί σκλάβοι) ενώ με γαλάζιο είναι οι κομητείες όπου πλειοψήφισε ο Obama και με κόκκινο οι κομητείες όπου πλειοψήφισε ο McCain.

Παρατηρείστε πως συμπίπτουν οι κομητείες με ψηφοφόρους τoυ Obama με τις βαμβακοπαραγωγούς κομητείες. Επίσης μπορούμε να συμπεράνουμε ότι τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του Αμερικανικού Νότου ελάχιστα έχουν μεταβληθεί τα τελευταία 150 χρόνια.

ΠΗΓΗ

Τα μυρμήγκια έχουν την απάντηση στο μποτιλιάρισμα

Τα μυρμήγκια φαίνεται πως έχουν λύσει ένα πρόβλημα που ταλανίζει τους ανθρώπους ανά τον κόσμο. Ενώ τα αυτοκίνητά μας ασφυκτιούν σε αλλεπάλληλα "μποτιλιαρίσματα", τα μυρμήγκια βοηθούν το ένα το άλλο να μετακινούνται στις αποικίες τους πολύ πιο αποτελεσματικά και γρήγορα.

Επιστήμονες από το τεχνολογικό πανεπιστήμιο της Δρέσδης στη Γερμανία, υπό τον Ντερκ Χέλμπινγκ, ειδικό σε θέματα συλλογικής νοημοσύνης, μελέτησαν εξονυχιστικά τον τρόπο που τα μυρμήγκια κινούνται μέσα και γύρω από τις φωλιές τους και κατέληξαν ότι το μυστικό είναι η ανταλλαγή πληροφοριών.

Η πληροφορία κάνει τη διαφορά

Οι ερευνητές έστησαν μια "μυρμηγκο-λεωφόρο" δύο λωρίδων διαφορετικού πλάτους, από τη φωλιά μέχρι ένα ζαχαρώδες σιρόπι.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η στενότερη λωρίδα σημείωσε κυκλοφοριακή συμφόρηση. Όταν όμως ένα μυρμήγκι επέστρεφε στη φωλιά μέσω του "μποτιλιαρισμένου" δρόμου και έπεφτε πάνω σε ένα άλλο μυρμήγκι που ερχόταν από τη φωλιά, το έσπρωχνε και το έριχνε στην άλλη, την πλατύτερη, λωρίδα που κινιόταν πιο γρήγορα.

Αν όμως το μυρμήγκι που επέστρεφε από την τροφή, δεν είχε καμιά σύγκρουση με κανένα άλλο μυρμήγκι, τότε δεν έσπρωχνε στον πιο άνετο δρόμο το μυρμήγκι που μόλις ξεκινούσε από τη φωλιά.

Οι ερευνητές δημιούργησαν ένα υπολογιστικό μοντέλο με πιο πολύπλοκα δίκτυα δρόμων και δρόμους με ποικίλα πλάτη. Τα μυρμήγκια, ακόμα και όταν διοχετεύονταν τεχνηέντως σε μακρύτερες διαδρομές, κατόρθωναν να φθάνουν γρήγορα στην τροφή τους.

Το βασικό συμπέρασμα των επιστημόνων είναι ότι αν οι άνθρωποι οδηγοί, οι οποίοι ταξιδεύουν σε αντίθετες κατευθύνσεις, μπορούσαν να μεταφέρουν στους απέναντί τους πληροφορίες (π.χ. μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων) σχετικά με το κυκλοφοριακό πρόβλημα, τότε όλοι θα απολάμβαναν το οδήγημα περισσότερο.

physics4u.gr

Δύει το άστρο του «Φοίνικα»

Μια καταιγίδα σκόνης και η έναρξη του αρειανού χειμώνα σήμαναν το τέλος της ιστορικής αποστολής του διαστημικού σκάφους «Φοίνικα» στον πλανήτη Αρη. Μέσα σε διάστημα πέντε μηνών από την προσεδάφισή του στον Κόκκινο Πλανήτη, το διαστημικό όχημα της ΝΑΣΑ «βομβάρδισε» με στοιχεία τους αξιωματούχους της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας, πολλά από τα οποία ακόμα αναλύονται. Η τελευταία φορά που επικοινώνησαν οι υπεύθυνοι ελέγχου της αποστολής με τον «Φοίνικα» ήταν στις 2 Νοεμβρίου.

Ο «Φοίνικας» ήταν το πρώτο διαστημικό σκάφος που «γεύτηκε» με τα όργανά του το αρειανό νερό που είχε εντοπίσει από τροχιά να κρύβεται λίγα εκατοστά κάτω από την επιφάνεια, κοντά στον βόρειο πόλο.

Το στατικό ρομπότ διαπίστωσε ακόμα ότι το ελαφρώς αλκαλικό έδαφος θα ήταν κατάλληλο για καλλιέργειες φυτών και ότι περιέχει άλατα που υποδηλώνουν ότι στην επιφάνεια έρευσε κάποτε νερό.

Ωστόσο, απέτυχε να ανιχνεύσει τα οργανικά μόρια που θα ήταν απαραίτητα για την εμφάνιση μικροβιακής ζωής.

Το διαστημικό σκάφος προσεδαφίστηκε στον Αρη στις 25 Μαϊου -στα μέσα του καλοκαιριού, σύμφωνα με το αρειανό έτος- και ολοκλήρωσε πέντε μήνες ερευνών, συλλέγοντας δείγματα του εδάφους, τα οποία αναλύθηκαν από τα επιστημονικά όργανα του σκάφους. Ο ήλιος δεν δύει ποτέ στην αρκτική περιοχή στη διάρκεια του καλοκαιριού, συνεπώς, το ηλιακό σκάφος διέθετε άφθονη ενέργεια για τους πρώτους μήνες της αποστολής του.

Ομως, μία πρόσφατη καταιγίδα έκρυψε τον ήλιο και η θερμοκρασία ολίσθησε σημαντικά τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς η νύχτα μεγάλωσε και ξεκίνησε ο χειμώνας. Αυτός ο συνδυασμός είχε ως αποτέλεσμα να εξαντληθούν οι μπαταρίες του διαστημικού σκάφους.

Οι υπεύθυνοι της αποστολής δηλώνουν ότι θα αποπειραθούν να ενεργοποιήσουν ξανά τον «Φοίνικα μετά την τήξη των πάγων την ερχόμενη άνοιξη, αν και θεωρούν απίθανο να κατορθώσουν κάτι τέτοιο.

Στο μεταξύ, στον Κόκκινο Πλανήτη εξακολουθούν να λειτουργούν τα δίδυμα ρομπότ της ΝΑΣΑ, Spirit και Opportunity, που εδώ και τέσσερα χρόνια χαρτογραφούν την περιοχή, στη ζώνη του ισημερινού.

ΤΟ ΕΘΝΟΣ, 12/11/2008

Πήρε παράταση η αποστολή στο Χαμπλ

Από αναβολή σε αναβολή πηγαίνει η περιπόθητη 5η και τελευταία αποστολή επιδιόρθωσης του διαστημικού τηλεσκοπίου «Χαμπλ». Η αποστολή αυτή είχε αρχικά προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 10 Οκτωβρίου, αλλά ορισμένα προβλήματα την ανέβαλαν για τον Φεβρουάριο. Τώρα, όμως, η αποστολή προγραμματίζεται για τον ερχόμενο Μάιο του 2009.

Η επιδιόρθωση και ανανέωση του εξοπλισμού του «Χαμπλ» είχε αρχικά προγραμματιστεί να γίνει πριν από 3 χρόνια. Δυστυχώς, όμως, η καταστροφή του διαστημικού λεωφορείου «Κολούμπια» και η μετέπειτα διακοπή των πτήσεων δεν επέτρεψαν τότε την πραγματοποίησή της.

Κάποια στιγμή είχε επίσης προγραμματιστεί και μία ρομποτική αποστολή συντήρησης το 2007 ή το 2008, οπότε ένα μη επανδρωμένο σκάφος θα συναντούσε το Χαμπλ σε τροχιά και θα αναβάθμιζε τα όργανά του με ένα επιδέξιο ζεύγος ρομποτικών χεριών. Αλλά και η αποστολή εκείνη ματαιώθηκε, οπότε το Χαμπλ θα αφηνόταν στην τύχη του, καταδικασμένο να καταστραφεί στα επόμενα χρόνια.

Με την επικείμενη, πάντως, αποστολή του διαστημικού λεωφορείου «Ατλαντίς», το περίφημο αυτό τηλεσκόπιο, που έχει χαρίσει στην ανθρωπότητα απαράμιλλες εικόνες από την ιστορική εξέλιξη του Σύμπαντος και των αντικείμενων που το αποτελούν, θα σωθεί τελικά για μερικά χρόνια ακόμη και μέχρι το 2013, οπότε ο διάδοχός του, το διαστημικό τηλεσκόπιο νέας γενιάς «Γουέμπ» θα είναι έτοιμο να εγκατασταθεί στο Διάστημα, για να συνεχίσει την αποκάλυψη του Σύμπαντος που άρχισε το «Χαμπλ» πριν από 18 χρόνια.

Στη διάρκεια της αποστολής (όποτε κι αν τελικά γίνει) οι 7 αστροναύτες που θα συμμετάσχουν θα εξοπλίσουν το «Χαμπλ» με μια νέα φωτογραφική μηχανή που θα μπορεί να συγκεντρώνει πληροφορίες στο υπεριώδες, το οπτικό και το υπέρυθρο. Θα εγκαταστήσουν επίσης έναν πιο ευαίσθητο φασματογράφο υπεριώδους ακτινοβολίας και θα επιδιορθώσουν τον ήδη υπάρχοντα.

Επιπλέον θα επαναφέρουν σε λειτουργία ορισμένες λειτουργίες της κύριας φωτογραφικής μηχανής του και θα αντικαταστήσουν και τα 6 γυροσκόπια που αποτελούν την καρδιά του συστήματος σκόπευσης του διαστημικού τηλεσκοπίου. Τέλος θα αντικαταστήσουν τις 6 μπαταρίες που υπάρχουν στο «Χαμπλ» από το 1990 και θα καλύψουν με ειδική μόνωση ορισμένα ευαίσθητα όργανα του τηλεσκοπίου.

Εξαρχής, ο συνεχής έλεγχος των κατόπτρων του «Χαμπλ» εμφάνισε την ύπαρξη ορισμένων άλυτων προβλημάτων.

Το μεγαλύτερο ήταν η προβληματική εστίαση των φωτογραφιών, αφού το κύριο κάτοπτρο των 2,4 μέτρων, που ήταν και η καρδιά του τηλεσκοπίου, αποδείχτηκε ότι ήταν ελαττωματικό κατά δύο εκατομμυριοστά του μέτρου. Αυτό όμως ήταν αρκετό για να κάνει το «Χαμπλ» να έχει «μυωπία».

Στα χρόνια που ακολούθησαν επιστήμονες και μηχανικοί της NASA και της ESA συνεργάστηκαν στην κατασκευή μιας διορθωτικής οπτικής διάταξης, την οποία εγκατέστησαν οι αστροναύτες του διαστημικού λεωφορείου «Εντίβορ» στην επίσκεψή τους τον Δεκέμβριο του 1993.

Στην πρώτη εκείνη επιδιόρθωση αντικαταστάθηκαν επίσης τα ηλιακά πτερύγια του τηλεσκοπίου, τα οποία του παρέχουν την απαιτούμενη ενέργεια για τη λειτουργία του καθώς και η φωτογραφική του μηχανή.

«Επισκέψεις»

Εκείνη, όμως, δεν ήταν η μοναδική φορά που το διαστημικό λεωφορείο θα επισκέπτονταν το «Χαμπλ». Ετσι, μια δεύτερη αποστολή των αστροναυτών του «Ντισκάβερι» έκανε πρόσθετες επιδιορθώσεις και ανανέωσε τον εξοπλισμό του την άνοιξη του 1997, ενώ μια τρίτη επίσκεψη ανανέωσης έγινε τον Δεκέμβριο του 1999.

Στις αρχές Μαρτίου 2002 οι 7 αστροναύτες του «Κολούμπια» επισκέφτηκαν το «Χαμπλ» για τέταρτη φορά. Στη διάρκεια 5 διαφορετικών περιπάτων που έκαναν στο Διάστημα αντικατέστησαν τις ηλιακές κυψελίδες του και τοποθέτησαν μια πιο σύγχρονη φωτογραφική μηχανή.

Η νέα εκείνη φωτογραφική μηχανή (ACS) ήταν στην πραγματικότητα 3 μηχανές σε μία και μας έδωσε πολύ καλύτερες και μεγαλύτερης ευκρίνειας φωτογραφίες του Σύμπαντος, αυξάνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα του Χαμπλ κατά 10 φορές.

Η απόσυρση του «Χαμπλ», που θα γίνει το 2013, δεν θα σηματοδοτήσει το τέλος της απαράμιλλης οπτικής που μας προσέφερε. Θα σημάνει μάλλον μια νέα εποχή εντυπωσιακότερων ανακαλύψεων και εικόνων από το Διάστημα.

ΑΠΟ ΤΟ 1990

Οπως είναι γνωστό, το ταξίδι των ανακαλύψεων του «Χαμπλ» ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1990, όταν μεταφέρθηκε από το Ντισκάβερι και τοποθετήθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη σε ύψος 600 χλμ. Το «Χαμπλ» σχεδιάστηκε αρχικά για 15 χρόνια λειτουργίας, αλλά ο αναμενόμενος χρόνος ζωής του επεκτάθηκε στα 20, ενώ με τη νέα επισκευή του θα συνεχίσει το έργο του για σχεδόν 25 χρόνια.

ΤΟ ΕΘΝΟΣ, 15/11/2008

Μοσάντ και εξωγήινοι απήγαγαν τον Χάιντερ

Τη δική τους... Νταϊάνα φαίνεται ότι βρήκαν οι Αυστριακοί, καθώς οι συνθήκες θανάτου του Γεργκ Χάιντερ εξακολουθούν να καλύπτονται από πέπλο μυστηρίου, προσφέροντας γόνιμο έδαφος στους λάτρεις των θεωριών συνωμοσίας.

Για τις Αρχές, αλλά και την οικογένεια του ακροδεξιού ηγέτη, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: στις 11 Οκτωβρίου ο Χάιντερ είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ πριν μπει στο αυτοκίνητό του, ταυτόχρονα μιλούσε στο κινητό του, ενώ ανέπτυξε και μεγάλη ταχύτητα με αποτέλεσμα το όχημα να ανατραπεί και να χάσει τη ζωή του.

Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες λεπτομέρειες στην υπόθεση, που έριξαν λάδι στη φωτιά της συνωμοσιολογίας. Κατ' αρχάς, η σορός του Χάιντερ παρέμεινε επί έναν μήνα στο νεκροτομείο, παρότι είχε γίνει η τυπική διαδικασία δημόσιας κηδείας και παρά τη γνωστή επιθυμία του εκλιπόντος να αποτεφρωθεί.

Αυτό και μόνο ήταν αρκετό για να ξεσπάσει όργιο φημών στο Διαδίκτυο, βάσει των οποίων ο θάνατός του ήταν δολοφονία με την εμπλοκή κάποιας ξένης μυστικής υπηρεσίας -σαφέστατα το κοινό έδειξε μία ιδιαίτερη προτίμηση στην ισραηλινή Μοσάντ.

Η αφορμή

Η ιστορία αυτή ξεκίνησε πριν από περίπου δύο εβδομάδες, όταν οι αυστριακές εφημερίδες, με πηχυαίους τίτλους, ανέφεραν ότι η χήρα του Χάιντερ, Κλαούντια, ζήτησε δεύτερη νεκροψία.

Τότε ήταν που αποκαλύφθηκε και η παραμονή της σορού στο νεκροτομείο, αναγκάζοντας την κυρία Χάιντερ να εξηγήσει δημοσίως ότι λόγω των αυστηρότατων κανονισμών που ισχύουν στην Αυστρία σχετικά με τα νεκροταφεία, δεν ήθελε να αποτεφρώσει τη σορό του συζύγου της πριν καταφέρει να υπερπηδήσει κάποια γραφειοκρατικά εμπόδια για την ταφή του στην περιοχή του Μπέρενταλ.

Οντως, όπως υποστηρίζει η εφημερίδα «Αυστρία», τα κατάφερε το πρωί της Δευτέρας, οπότε και προχώρησαν στην αποτέφρωση, ενώ η ταφή ακολούθησε τις επόμενες ημέρες, μυστικά, για να αποφύγουν τη συρροή ακροδεξιών «προσκυνητών».

Αυτό δεν πτόησε καθόλου τους αυτόκλητους... ερευνητές, που, βασιζόμενοι σε φωτογραφίες από τον τόπο του δυστυχήματος, συνεχίζουν ακάθεκτοι να υποστηρίζουν διάφορες θεωρίες.

Κλασική περίπτωση. Σύμφωνα με την πιο διαδεδομένη, την οποία κυκλοφόρησε ο 36χρονος συγγραφέας βιβλίων ανάλογου περιεχομένου, Βόλφγκανγκ Εγκερντ, πρόκειται για κλασική περίπτωση απαγωγής και στη συνέχεια δολοφονίας. «Μερικές σταγόνες σκοπολαμίνης, μιας ουσίας που χρησιμοποιούν οι μυστικές υπηρεσίες, αρκούν για να γίνει πλύση εγκεφάλου στο θύμα σε λίγα δευτερόλεπτα», εξηγεί ο Εγκερτ.

«Ο Χάιντερ ακολούθησε, λοιπόν, σαν σκυλάκι τους απαγωγείς του, που τον κατακρεούργησαν και μετά τοποθέτησαν το πτώμα σε ένα πιστό αντίγραφο του αυτοκινήτου του, με τη διαφορά ότι ήταν εκ των προτέρων τρακαρισμένο».

Ποιος θα μπορούσε να κρύβεται πίσω από μια τέτοια ιστορία; Για τους υποστηρικτές της, οποιοσδήποτε. Οι Βρυξέλλες, οι ίδιοι οι Αυστριακοί και, φυσικά, η Μοσάντ.

«Οι θεωρίες συνωμοσίας, όσο απίστευτες κι αν ακούγονται, συνήθως είναι πολύ δύσκολο να τις αποδομήσεις», εξηγεί ο καθηγητής Ιστορίας Γκρο. «Κι αυτό γιατί πολλές φορές είναι πιο λογικές από την πραγματικότητα»...

ΤΟ ΤΡΑΚΑΡΙΣΜΑ
Εγινε για λόγους... διαφήμισης

Αλλη εκδοχή της ίδιας θεωρίας είναι ότι πράκτορες κάποιας μυστικής υπηρεσίας πυροβόλησαν το αυτοκίνητο του Χάιντερ, και μάλιστα υποστηρίζεται από μία κυκλική οπή στο όχημα, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες. Οι Αρχές διευκρίνισαν ότι η οπή που διακρίνεται έχει προκληθεί κατά πάσα πιθανότητα από χτυπήματα σε πέτρες.

Αλλοι πιστεύουν ότι οι ζημιές που προκλήθηκαν στο αυτοκίνητο είναι δυσανάλογα μεγάλες σε σχέση με τα χτυπήματα και ισχυρίζονται ότι ο Χάιντερ θα έπρεπε να έχει επιζήσει με λίγες γρατσουνιές. Σύμφωνα όμως με τεχνικούς, ο Χάιντερ δεν συγκρούστηκε μεν μετωπικά, αλλά προσέκρουσε σε αλλεπάλληλα εμπόδια, από τοιχία μέχρι αντλίες, κάτι που θέτει κάποια στιγμή εκτός λειτουργίας τον αερόσακο, ειδικά σε ταχύτητες που ξεπερνούν τα 150 χιλιόμετρα την ώρα.

Οσοι αμφισβητούν την εκδοχή των αστυνομικών, επικαλούνται ως πηγή τους τη διαφήμιση του συγκεκριμένου μοντέλου αυτοκινήτου, που εξυμνεί την ασφάλειά του, παραβλέπουν όμως το ότι ακόμη και η συγκεκριμένη αυτοκινητοβιομηχανία συμφώνησε με τα ευρήματα.

Κάποιοι πάλι αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν ένας λογικός άνθρωπος να έπινε τόσο πολύ, λίγες ώρες πριν πάει στη γιορτή της μητέρας του..

ΤΟ ΕΘΝΟΣ, 15/11/2008

Εγχώριος Ομπάμα, πώς να προκύψει;

Tου Xρήστου Γιανναρά

Αυτό είναι το κυρίως προνόμιο του ηγέτη: να ζωντανεύει ελπίδα στις ψυχές των ανθρώπων. Μόνο από εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του να ανθίζει χαμόγελο, να βουρκώνουν μάτια, να γεννιέται αυθόρμητα στο πλήθος γιορτή. Η όποια οργανωμένη συλλογικότητα – κοινότητα, επιχείρηση, πόλη, κράτος, συμμαχία κρατών, ο πλανήτης ολόκληρος. Να προσβλέπει στον ηγέτη, στον τιμονιέρη. Με αγαθές προσδοκίες.

Ποια στοιχεία συνθέτουν το ηγετικό χάρισμα, τι ψηλαφεί ως ελπίδα ο λαός στο πρόσωπο του ηγέτη (ή, από πλησμονή επιθυμίας, ψευδαπατάται ότι ψηλαφεί); Ασφαλώς τους στόχους του ηγέτη, έστω και αν οι πολλοί τους καταλαβαίνουν χρησιμοθηρικά. Οχι το μεγαλεπήβολο των στόχων – η εκζήτηση εντυπωσιασμού, φενακισμού των πολιτών είναι επιδεξιότητα φτηνών δημαγωγών, όχι γνώρισμα ηγέτη. Στους στόχους αποκρυσταλλώνονται κριτήρια αξιολόγησης προτεραιοτήτων, μέτρα εκτίμησης της ποιότητας. Και η επιδίωξη της ποιότητας ξεχωρίζει τον χαρισματικό ηγέτη από την πληθώρα της μετριότητας, τον συρφετό των εξουσιολάγνων.

Οποια και αν είναι η επιδίωξη (ποιότητας ή εντυπωσιασμού) αποτυπώνεται στον τρόπο της ομιλίας, στις χειρονομίες, στο χαμόγελο, στο βλέμμα, στη χάρη του αυθορμητισμού ή στον επιτηδευμένο στόμφο. Η θυμόσοφη ρήση ότι «ο άνθρωπος μετά τα σαράντα του είναι υπεύθυνος για τη φυσιογνωμία του» έχει εμφατική επαλήθευση στους χειριζόμενους εξουσία. Σίγουρα παίζουν ρόλο και οι ιστορικές συγκυρίες για την αναγνώριση της ποιοτικής υπεροχής ενός ηγέτη. Σε κάθε συλλογικότητα η ωρίμανση των κριτηρίων για την εκτίμηση της ανθρώπινης ποιότητας είναι συνάρτηση αστάθμητων συνθηκών και συμπτώσεων.

Οχτώ χρόνια η κοινωνία των ΗΠΑ είχε καταξιώσει με την ψήφο της και πρόσφερε την ανοχή της στη συμμορία, όπως ευθαρσώς ο Γκορ Βιντάλ την αποκαλούσε, των Μπους, Ράμσφελντ, Τσένι. Ανέχθηκε η αμερικανική κοινωνία να καταλύει η συμμορία θεμελιώδεις ελευθερίες των πολιτών, να διασύρεται η Αμερική με πρακτικές φρίκης τύπου Γκουαντάναμο, να πληρώνει τίμημα τριών χιλιάδων νεκρών στους Δίδυμους Πύργους μόνο για να δικαιολογηθεί στρατιωτική εισβολή στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ και να υπηρετηθούν συμφέροντα πετρελαϊκών εταιρειών. Ανέχθηκε η κοινωνία των ΗΠΑ να γίνει μισητό το αμερικανικό όνομα σε ολόκληρο τον μουσουλμανικό πληθυσμό του πλανήτη μόνο για να θωρακιστεί η βάναυση αυθαιρεσία του κρατιδίου του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.

Χάρισαν οι Αμερικανοί δεύτερη τετραετία προεδρίας στην πιο ευτελισμένη (περίπου κωμική) φιγούρα πολιτικού ηγέτη που γνώρισε η ιστορία τους. Δέχθηκαν την κατάφωρη υποβάθμιση και των ελάχιστων ιχνών κοινωνικού κράτους. Κατάπιαν δύο αδιέξοδους πολύνεκρους πολέμους και, τελικά, την απειλή κατάρρευσης της οικονομίας τους, την παγίδευσή της στην τερατώδη απληστία τραπεζικών κερδοσκόπων. Και μάλλον χάρη σε όλες αυτές τις συγκυρίες ωρίμασε, με ανελέητη βραδύτητα, η διάκριση των ποιοτήτων που οδήγησε στην υπερψήφιση του Μπαράκ Ομπάμα. Για να ανθήσει ελπίδα σε κάθε γωνιά του πλανήτη, να βουρκώσουν μάτια, να ξαναθυμηθούμε οι άνθρωποι την πειθώ του κατακτημένου χαρίσματος.

Μια εντόπια εδώ, στο ελλαδικό κρατίδιο, απορία γεννιέται αυθόρμητα, ίσως και περιπαιχτικά (με «μαύρο χιούμορ»): Πώς άραγε αξιολογούν την εικόνα του χαρισματικού Μπαράκ Ομπάμα οι Ελληνες πολιτικοί αρχηγοί; Δεν δείχνουν να έχουν τον προβληματισμό και τα κριτήρια, σίγουρα ούτε τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις, για να εντοπίσουν τη διαφορά του Ομπάμα από τον Μπους. Πρέπει μάλλον να τους ξενίζει ένας πολιτικός «που μιλάει ζεστά αλλά και στέρεα, μιλάει για αισθήματα και πνευματικές αξίες, εμπνέει και συνεγείρει αλλά δεν τάζει ούτε κολακεύει, αναλύει και κρίνει αλλά δεν δικαιολογεί ούτε κατηγορεί, που κατανοεί, συγχωρεί και ενώνει», όπως με καίρια ευστοχία έγραψε ο Νίκος Ξυδάκης.

Κατανοητός και οικείος για τους Ελλαδίτες πολιτικούς αρχηγούς είναι ο απερχόμενος Μπους, όχι ο επερχόμενος Ομπάμα. Γιος προέδρου ο Μπους, γιοι ή ανεψιοί προέδρων οι εντόπιοι αρχηγοί. Επιασαν πάτο οι ΗΠΑ με τον Μπους, έχουν καθηλώσει στην αφή του πάτου την Ελλάδα, δεκαετίες τώρα, τα έκγονα του εντόπιου νεποτισμού. Συμμορίες συμφερόντων ηγεμόνευαν στις ΗΠΑ επί Μπους, μαφίες συνδικαλισμένης δημοσιοϋπαλληλίας και υπόκοσμος κομματικής καμαρίλας διαφεντεύουν την Ελλάδα με κάθε κυβέρνηση, βασανίζοντας σαδιστικά το κοινωνικό σώμα. Πετρελαϊκές εταιρείες και το ισραηλινό λόμπυ υπαγόρευαν πολιτική στον Μπους, ανάλογο ετεροκαθορισμό ψηλαφούμε και στην ελλαδική πολιτική, ανήμποροι να αποδείξουμε τον εντολέα.

Με στοιχειώδη ορθολογισμό και απροκατάληπτη κρίση συμπεραίνεται ότι εγγύτεροι στον Μπους, συγγενέστεροι σε μηδενισμό εξωραϊσμένον με πουριτανικές μυθοπλασίες για τον «άξονα του κακού» στον κόσμο, είναι στην Ελλάδα οι κάπηλοι της Αριστεράς. Οχι οι σοσιαλεπώνυμοι μανιακοί της εξουσίας, αυτοί, όπως και το κυβερνών κόμμα, από τη στιγμή που καυχώνται για τον «πολυσυλλεκτικό» χαρακτήρα της επαγγελματικής τους συντεχνίας ξεγυμνώνουν απροκάλυπτα τον συμφεροντολογικό αμοραλισμό τους – είναι ευθύνη του πολίτη αν τους παραχωρεί εναλλακτικά την καταλήστευση και τον διασυρμό της πατρίδας.

Τη συνεπέστερη αναπαραγωγή του μοντέλου της πολιτικής Μπους τη σαρκώνουν οι πουριτανοί του «προοδευτικού» δογματισμού: Αυτοί προσφέρουν την ιδεολογική (κατ’ ευφημισμόν) κάλυψη, ως μαφιόζικη «προστασία» στους συνδικαλισμένους τυράννους του λαϊκού σώματος, ωσάν να αγνοούν ποιος είναι ο χαμηλότερος μισθός υπαλλήλου της «Ολυμπιακής» και ποια η σύγκριση ακόμα και με τον υψηλότερο πανεπιστημιακού δασκάλου ή νοσοκομειακού γιατρού, ποιες οι απολαβές αποφοίτου λυκείου στον ΟΣΕ, στη ΔΕΗ, στον ΟΤΕ και ποια η σύγκριση με τις αμοιβές του ιδιωτικού τομέα σε κατόχους μεταπτυχιακών τίτλων και διδακτορικών διπλωμάτων. Και επιπλέον αποσιωπούν οι «αριστεροί» προστάτες των συνδικαλισμένων ρετιρέ ότι σε μέγιστο ποσοστό αυτοί οι ιταμοί δήθεν υπερασπιστές «κοινωνικής περιουσίας που δεν πρέπει να ξεπουληθεί σε ιδιώτες» είναι οι κυρίως ένοχοι για τη χρεωκοπία της περιουσίας, τρωκτικά διορισμένα με κομματικό σημείωμα, διαβόητα υποδείγματα φυγοπονίας, ραστώνης, αναίδειας. Δυνάστες της πολιτείας και των πολιτών.

Το μοντέλο της ηθικής, όπως και την αντικοινωνική ωμότητα του μοντέλου Μπους τα αναπαράγουν στην Ελλάδα οι κάπηλοι της Αριστεράς: υπερασπιστές κάθε αυταρχισμού, κάθε βιασμού της ποιότητας, κάθε θρασείας ιδιοτέλειας. Στα πανεπιστήμια μάχονται για τα κεκτημένα της αγραμματοσύνης και της ανεξέλεγκτης βίας, στα σχολειά για να εξιδανικεύεται το μπάχαλο και η συνεχής υποβάθμιση. Ο,τι συγκινεί τον πλανήτη ολόκληρον στη γλώσσα που μιλάει ο Ομπάμα, το υπονομεύουν μεθοδικά στην Ελλάδα και το χλευάζουν οι τάχα και Αριστεροί: τη φιλοπατρία, την ιστορική ευθύνη, την πολιτιστική προτεραιότητα, το λαϊκό ήθος που γεννάει ο σεβασμός του ιερού.

Δεκαετίες καθηλωμένοι στην αφή του πάτου, ένας Ομπάμα για μας δεν είναι θεσμικά δυνατό να προκύψει.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 16/11/2008

Οι «ορκισμένες παρθένες» της Αλβανίας

Με μια πρώτη ματιά «ο 89χρονος» Καμίλε Στέμα δείχνει ένας καλοστεκούμενος υπερήλικας με ροζιασμένα χέρια, ανδρική βράκα και στο κεφάλι το παραδοσιακό άσπρο κελέσι, που φορούν οι Αλβανοί του βορρά. Ακόμα και όταν κάθεται σταυροπόδι και πίνει ρακή καπνίζοντας, δύσκολα μπορείς να διακρίνεις ότι πίσω από το σταφιδιασμένο πρόσωπό του κρύβεται μια «ορκισμένη παρθένα», από τις δυο - τρεις που έχουν απομείνει πλέον στην Αλβανία.

Η Καμίλε Στέμα, γιατί περί αυτής πρόκειται, αποποιήθηκε τη γυναικεία της φύση όταν ήταν δέκα χρόνων και έκτοτε ζει σαν άνδρας στο χωριό Μπάρκανες, 40 χιλιόμετρα από τα Τίρανα, στις πλαγιές του όρους Ντάιτι. Ακολούθησε μια παλιά αλβανική παράδοση που επιτρέπει σε μια γυναίκα, η οποία ορκίστηκε ότι θα μείνει παρθένα, να ζει σαν άντρας και να γίνει ο αρχηγός μιας οικογένειας, η οποία δεν έχει στα μέλη της αρσενικό.

Κούρεψε, λοιπόν, τα μαλλιά της, φόρεσε παντελόνι και πήρε τη θέση του πατέρα της που είχε πεθάνει, με μοναδικό σκοπό της ζωής της πλέον να προστατέψει τη μητέρα και τις άλλες πέντε αδερφές της.

«Πήρα τον όρκο της παρθένας μόνη μου, δεν μου το επέβαλε κανείς. Αντιθέτως, μέχρι τα είκοσί μου χρόνια οι συγγενείς μου με πίεζαν να γίνω και πάλι γυναίκα, αλλά με τον χρόνο συνειδητοποίησαν ότι δεν κάνω πίσω. Για μένα σημασία είχε να μη μείνει το σπίτι χωρίς αρχηγό και έτσι ανέλαβα εγώ τον ρόλο του άντρα», λέει στην «Κ».

Με υποδέχεται στο σπιτάκι (του) της στο Μπάρκανας λέγοντάς μου: «Βάζω στοίχημα ότι αν με συναντούσες στον δρόμο θα έλεγες, γεια σου παππού...».

Μιλάει γρήγορα και δυνατά σαν πολυβόλο και όταν μου σφίγγει, σαν τανάλια το χέρι, ξεκαρδίζεται στα γέλια. «Σ' ένα γάμο χαιρέτησα μια κοπέλα πιάνοντας τρυφερά το χέρι της και την άκουσα να λέει στη μάνα της: αυτός ο παλιόγερος έχει κακές προθέσεις…».

Ενα δωματιάκι με δύο ράντζα και κάποιες φθαρμένες φλοκάτες στρωμένες πλάι στο τζάκι για να κάθεται αναπαυτικά, να πίνει τη ρακή της και να καπνίζει, δύο κιτρινισμένες κορνίζες με «αντρικές» φωτογραφίες της στον τοίχο, ένα ανδρικό ρολόι τσέπης κρεμασμένο στο τζάκι, μια λάμπα πετρελαίου είναι το βασίλειό της, πλημμυρισμένο από την αγάπη των τριγύρω της.

«Ρώτα ό,τι θέλεις»

«Κάτσε να πιούμε μια ρακή και ρώτα με ό,τι θέλεις. Τα θυμάμαι όλα μια χαρά. Εχω συνηθίσει. Ηρθαν και με βρήκαν από την Κίνα και την Αμερική για να τους πω την ιστορία μου», λέει και με τη φλόγα ενός ξύλου από το μισοσβησμένο τζάκι ανάβει το στριφτό τσιγάρο.

«Δούλεψα σκληρά στα χωράφια, έσπαζα πέτρες, σήκωνα φορτία, είχα το χαλινάρι της οικογένειας, κρατούσα το ταμείο, προστάτευα τη μάνα και τις αδερφές μου, πήγαινα για ψώνια στα Τίρανα, έκανα τις ίδιες δουλειές με τους άνδρες», συνεχίζει.

Η Καμίλε είναι γνωστή στην ευρύτερη περιοχή της ως η «Σότα της Κρούγιας», μυθικής πόλης των Αλβανών, καθώς εκεί γεννήθηκε ο εθνικός τους ήρωας Γεώργιος Σκεντέρμπεης, και τη σέβονται οι πάντες. Οπως σέβονταν ανέκαθεν στην Αλβανία τις «Σότες», όπως αποκαλούν τις «ορκισμένες παρθένες», από μια Αλβανίδα ονόματι Σότα, που σύμφωνα με τον θρύλο πολέμησε και έτρεψε σε φυγή ένα ολόκληρο ασκέρι Τούρκων στρατιωτών στις αρχές του 19ου αιώνα. Ισως και να θαυμάζουν κιόλας την Καμίλε, μια γυναίκα που πήρε τη ζωή στα χέρια της, απαρνήθηκε τη θηλυκότητά της και ζει σαν άντρας.

«Πήγαινα και εξακολουθώ να πηγαίνω στα καφενεία με τους άντρες, στις χαρές και τις λύπες κάθομαι μαζί τους στο τραπέζι και όχι με τις γυναίκες. Οταν χορεύω στα πανηγύρια τον «χορό των παλικαριών» και τον «χορό των αετών» μου πετούν χρήματα οι άλλοι άνδρες».