Δράμα στη Wall, από τα μέτρα του Ομπάμα κατά των τραπεζών...

ZEZA ZHKOY

Οι μεταρρυθμίσεις στο τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ, που έχουν καθυστερήσει περισσότερο από ένα χρόνο μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, παίρνουν τώρα σάρκα και οστά. Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, αφού παραμέρισε τις λυσσαλέες αντιδράσεις, ανακοίνωσε χθες μέτρα μείωσης της ανάληψης τραπεζικού ρίσκου, τα οποία διέπονται από μεγαλύτερη αυστηρότητα από εκείνη που συνιστούσε το υπουργείο Οικονομικών. Απλώς έκανε δεκτές τις προτάσεις του Πολ Βόλκερ, πρώην προέδρου της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ και σήμερα οικονομικού σύμβουλου του Λευκού Οίκου. Να επισημανθεί ότι ο Βόλκερ συνεργάζεται επί σειρά ετών και είναι στενός φίλος του Ελληνα μεγαλοτραπεζίτη -του σπουδαιότερου στον κόσμο- Μίνωα Ζομπανάκη.

Ο Αμερικανός πρόεδρος, κυρίως, εξήγγειλε ότι όλες οι μεγάλες τράπεζες της Wall Street θα απαγορευτεί και να συμμετέχουν και να τζογάρουν στα Henge Funds και στα Private-Equity Funds και θα διαχωριστούν οι παραδοσιακές από τις επενδυτικές εργασίες τους. Οι δηλώσεις αυτές πάγωσαν τη Wall Street, πυροδοτώντας κύμα πωλήσεων των τραπεζικών μετοχών.

Εκτός από τα παραπάνω μέτρα, ήδη ο πρόεδρος Ομπάμα σε ό, τι αφορά τον έλεγχο και την εποπτεία του τραπεζικού συστήματος έχει καταθέσει δέσμη μέτρων στο Κογκρέσο. Μεταξύ των οποίων προβλέπεται ότι όλες οι μεγάλες τράπεζες της Wall Street θα υπαχθούν σε έναν ελεγκτικό οργανισμό.

Ειδικότερα σε ό, τι αφορά την εποπτεία των συστημικών κινδύνων στον χρηματοπιστωτικό κλάδο, η κυβέρνηση Ομπάμα έχει προτείνει κανόνες ελέγχου στο τραπεζικό σύστημα και στη Wall Street, με έναν οργανισμό που θα τιθασεύσει την ανάληψη κινδύνου από όσες χρηματοπιστωτικές εταιρείες είναι είτε πολύ μεγάλες είτε υπερβολικά αλληλένδετες ώστε η κατάρρευσή τους να απειλεί το σύστημα.

Οι καίριες αυτές ρυθμίσεις που έχει καταθέσει προς ψήφιση στο Κογκρέσο η κυβέρνηση Ομπάμα στόχο έχουν να αναμορφώσουν όλους τους ομοσπονδιακούς θεσμούς εποπτείας και να αναγκαστούν, όσοι διατηρηθούν εν λειτουργία, να αλλάξουν τον καταστατικό χάρτη λειτουργίας τους. Η ενοποίηση των ομοσπονδιακών και εθνικών εποπτικών αρχών του τραπεζικού τομέα αποτελεί για την κυβέρνηση επιλογή υψίστης σημασίας. Το ζήτημα είναι ότι οι λαϊκίστικες φωνές των τραγικά αποτυχημένων -αφού δεν κατάφεραν να αποτρέψουν την κατάρρευση του αμερικανικού τραπεζικού συστήματος- εποπτών που κινδυνεύουν να χάσουν τις πανίσχυρες αρμοδιότητές τους, βρίσκουν ευήκοα ώτα στο Κογκρέσο. Οι προτάσεις Ομπάμα αποσκοπούν στον εκσυγχρονισμό του εποπτικού συστήματος που είχε εγκαταστήσει τη δεκαετία του 1930 ο Ρούζβελτ, προκειμένου να αποδίδει και τον 21ο αιώνα κατά τον οποίο οι τραπεζικές και χρηματοοικονομικές πρακτικές έχουν γίνει πολύ πιο περίπλοκες και εξεζητημένες.

Και εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στις αλλαγές δεν αντιδρούν μόνο οι εποπτευόμενοι, όπως η Ενωση Αμερικανικών Τραπεζών και η Ανεξάρτητη Κοινότητα Τραπεζιτών, αλλά και οι επόπτες. Σαν να μη θέλουν να αλλάξει το παραμικρό σε ένα τραπεζικό και χρηματοοικονομικό σύστημα που αποδείχθηκε λειτουργικά έωλο και αυτοκαταστροφικό, εποπτικά ανεπαρκές και διάτρητο, οικονομικά επικίνδυνο και ηθικά αποδομημένο.

Επίσης, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, επιθυμεί διακαώς να επεκταθούν οι αρμοδιότητες της Fed. Ηδη ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Τίμοθι Γκάιτνερ, κάλεσε προ ημερών την κ. Σεϊλά Μπερ, πρόεδρο της ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εγγύησης Καταθέσεων που εναντιώνεται στην ανάληψη της πλήρους ευθύνης για την εποπτεία από τη Fed.

Η Fed έχει δεχθεί τα βέλη βουλευτών και επενδυτών επειδή δεν πέτυχε να περιορίσει την ανάληψη υπερβολικού κινδύνου από τις τράπεζες της Wall Street, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η αμερικανική οικονομία και κατ’ επέκταση η παγκόσμια οικονομία στη μεγαλύτερη κρίση μετά τη Μεγάλη Υφεση του 1929/30. Η κ. Μπερ, αλλά και η πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, Μέρι Σαπίρο, έχουν διαφωνήσει με την ανάληψη της πλήρους ευθύνης από τη Fed και τάσσονται υπέρ της δημιουργίας ενός συμβουλίου υπηρεσιών που θα αναλάβει να τιθασεύσει την ανάληψη κινδύνου από όσες χρηματοπιστωτικές εταιρείες είναι είτε πολύ μεγάλες είτε υπερβολικά αλληλένδετες ώστε η κατάρρευσή τους να απειλεί το σύστημα.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 22/1/2010

Komakino - Man on the Mars

Επικό διαστημικό trance κομμάτι από το 1998

«Γκρεμίστε»... τον σοσιαλισμό του Γιώργου Παπανδρέου

ZEZA ZHKOY

Ο Πλάτων έλεγε πως κάθε πολιτικός πρέπει να έχει τη δική του φιλοσοφία. Η φιλοσοφία υπαγορεύει αρχές και οι αρχές υπαγορεύουν πολιτικές. Ομως...

...Αναρωτιέμαι τι θα σκέφτεται τώρα ο Γιώργος Παπανδρέου. Η απόσταση από την ελπίδα μέχρι την απογοήτευση είναι πολύ μικρή, όσο και η απόσταση από το «δεν κάνουμε τίποτα» του Καραμανλή μέχρι το δικό του «μπορούμε τα πάντα». Και γίνεται ο πρωθυπουργός που εξαναγκαστικά «αποφάσισε» ότι αυτός ο ελληνικός λαός θα έχει τις συγκεκριμένες αλλαγές που του επιτρέπουν οι Βρυξέλλες, η Μέρκελ, ο Τρισέ, η Moody’s, τα spread και οι Financial Times. Ενας θαυματοποιός μόνο μια βέβαιη υπόσχεση μπορεί να δώσει στον λαό που τον χειροκροτεί: πως θα εξαπατηθεί στον απόηχο της γοητευτικής ουτοπίας. Για έναν θαυματοποιό είναι σίγουρα μια έντιμη υπόσχεση. Οχι, όμως, για τους πρωθυπουργούς. Την ίδια ώρα, το μέλλον των Ευρωπαίων σοσιαλιστών δυσχεραίνεται από την ίδια την Ε.Ε. Η οικοδόμηση του σοσιαλισμού σε μία χώρα είναι πλέον αδύνατη εξαιτίας της αλληλεξάρτησης των ευρωπαϊκών οικονομιών. Ο τελευταίος Ευρωπαίος ηγέτης, που αποπειράθηκε να το επιτύχει, ο Φρανσουά Μιτεράν το 1981, υποτάχθηκε στις επιταγές των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων το 1983. Τα θεσμικά αυτά όργανα, βασισμένα στο ελεύθερο εμπόριο, τον ανταγωνισμό, τα μικρά κρατικά ελλείμματα και τη χρηστή νομισματική πολιτική, αφορούν την ελεύθερη αγορά και δεν επιδέχονται σοσιαλιστικό δογματισμό.

Προφανώς, και οι χρεωμένες χώρες χάνουν το δικαίωμα επιλογής για το οικονομικό μέλλον τους. Το περίσσευμά τους δεσμεύεται στο εξωτερικό σαν φόρος οικονομικής υποτέλειας. Και οι δημοκρατικά εκλεγμένοι πολιτικοί εκχωρούν την άσκηση πολιτικής σε ξένους γραφειοκράτες, τους «κεντρικούς σχεδιαστές» του σημερινού νεοφιλελεύθερου κόσμου των Βρυξελλών, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Μάαστριχτ. Πολύ περισσότερο όταν μια χώρα και κατά συρροήν οι κυβερνήσεις έχουν τεράστιο έλλειμμα οικονομικής διπλωματίας. Το πότε θα χρεοκοπήσει μια χώρα που εκχωρεί συνεχώς περιουσιακά της στοιχεία από τους πολίτες της στους δανειστές της, από τον δημόσιο τομέα και τις εθνικές φορολογικές αρχές στο ξένο τραπεζικό κεφάλαιο, είναι φυσικά θέμα χρόνου. Γι’ αυτό ακριβώς πιέζονται οι χρεωμένες χώρες για περισσότερες «μεταρρυθμίσεις». Επειδή, αν και όταν περάσει η κρίση, η ανάγκη των χωρών να δανειστούν δεν θα είναι πια το ίδιο πιεστική.

Η Μάργκαρετ Ατγουντ, σχολιάζει η «Γκάρντιαν», ήταν η καταλληλότερη με το νέο βιβλίο της, που είναι η συνέχεια του προηγούμενου, με τον τίτλο «Αποπληρωμή» να δαιμονοποιήσει το χρέος στη δυτική φαντασία. Ο πολιτικός φιλόσοφος Τζον Γκρέι το έχει χαρακτηρίσει «το πιο διεισδυτικό και προκλητικό σχόλιο για τη χρηματοπιστωτική κρίση μέχρι σήμερα». Γράφοντας πριν από την οικονομική καταστροφή, η Καναδή συγγραφέας παρατηρούσε πως το χρέος είναι «το βασικό θέμα της δυτικής φαντασίας» από τον Φάουστ μέχρι σήμερα και πως, από τη στιγμή που θεωρείται «χωρίς κίνδυνο και της μόδας», σπρώχνει στην κατάρρευση αυτοκρατορίες και κοινωνίες.

Η διάγνωση για το «ελληνικό πρόβλημα» δεν αφήνει περιθώρια ούτε για φθηνές ελπίδες, ούτε για επιπόλαιες πολιτικές. «Οσοι αισθάνονται υποχρεωμένοι να καταδικάσουν τον ρόλο της Κασσάνδρας», γράφει ο Πουλέ, «δυστυχώς λησμονούν ότι το πρόβλημα δεν ήταν η Κασσάνδρα... αλλά οι Τρώες, που δεν την πίστεψαν όταν τους ανακοίνωσε την επικείμενη καταστροφή της πόλης. Η άρνηση της πραγματικότητας δεν απέτρεψε τον θάνατο της Τροίας ούτε μπορεί να αποτρέψει την ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας μας.

Οι ελληνικές εκλογές ξεκίνησαν με ένα παράδοξο. Πρώτα, ο ελληνικός λαός είδε έναν ηγέτη να υποχρεώνει τη Βουλή να αναγνωρίσει την πολιτική αποτυχία του ώστε να συρθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές. Και ύστερα είδε τον ίδιο αυτό ηγέτη να κατεβαίνει στην προεκλογική εκστρατεία και να προσπαθεί να πείσει τον ίδιο αυτό λαό πως είναι ο καλύτερος υποψήφιος. Είδαμε τον Κώστα Καραμανλή να «αγκαλιάζει» την κοινωνική διαμαρτυρία που στρεφόταν ενάντια στις ίδιες του τις πολιτικές και τον Γιώργο Παπανδρέου να υπόσχεται τη σοσιαλιστική γενναιοδωρία σε μια καταχρεωμένη χώρα. Και ο λαός παρέδωσε τη χώρα στους Σοσιαλιστές του Γιώργου Παπανδρέου.

Βεβαίως, άλλοι λίγο άλλοι πολύ, όλοι χρωστούν. Και η Βρετανία του Μπράουν. Και η Γαλλία του Σαρκοζί. Και η Γερμανία της Μέρκελ. Και οι ΗΠΑ του Μπαράκ Ομπάμα. «Καμία τους όμως δεν πρόκειται να χρεοκοπήσει, τουλάχιστον ανοιχτά». Ολοι θα βρουν τη λύση. Και εμείς δεν πρέπει να πουλήσουμε την ψυχή μας στον διάβολο...

* Καλό σου ταξίδι Αντη Χατζηκωστή. Ησουν από τους γενναίους που είπαν ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/1/2010

Εκπτώσεις κάνει η NASA για την πώληση των διαστημικών λεωφορείων

Μεγάλες ευκαιρίες στην αγορά μεταχειρισμένων διαστημοπλοίων: Η NASA μείωσε δραστικά τις τιμές των διαστημικών λεωφορείων για τα μουσεία και ιδρύματα που ενδιαφέρονται να τα αποκτήσουν, όταν αποσυρθούν οριστικά στα τέλη του έτους.

Με τη νέα έκπτωση, η τιμή για κάθε κομμάτι πέφτει από τα 42 στα 28,8 εκατομμύρια δολάρια. Οι υποψήφιοι αγοραστές έχουν προθεσμία μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου να δηλώσουν το ενδιαφέρον τους.

Η μειωμένη τιμή καθορίστηκε έπειτα από νέο υπολογισμό του κόστους για τη μεταφορά κάθε σκάφους από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα σε κάποιο μεγάλο αεροδρόμιο των ΗΠΑ, καθώς και για την έκθεσή του σε κλειστό χώρο με ελεγχόμενη ατμόσφαιρα.

Η τιμή μπορεί να ποικίλλει ανά τοποθεσία έκθεσης. Η παράδοση θα γίνει το δεύτερο εξάμηνο του 2011, εφόσον δεν αλλάξει το σημερινό χρονοδιάγραμμα.

Τα τρία διαστημικά λεωφορεία προγραμματίζεται να καθηλωθούν στα τέλη του 2010, αμέσως μόλις ολοκληρωθεί η κατασκευή του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Οι ΗΠΑ θα μείνουν χωρίς σκάφος για επανδρωμένες αποστολές μέχρι το 2015, οπότε θα πετάξει το νέο όχημα Orion.

Όταν η NASA ανακοίνωσε, το Δεκέμβριο του 2008, την πρόθεσή της να πουλήσει τα διαστημικά λεωφορεία, περίπου 20 μουσεία, σχολεία και άλλα ιδρύματα εκδήλωσαν ενδιαφέρον. «Είμαστε σίγουροι ότι τώρα θα υπάρξουν και άλλοι υποψήφιοι» δήλωσε την Παρασκευή ο εκπρόσωπος της υπηρεσίας Μάικ Κάρι.

Το Εθνικό Μουσείο Αέρα και Διαστήματος του Ιδρύματος Smithsonian έχει ήδη εξασφαλίσει το διαστημικό λεωφορείο Discovery, ενώ τα Atlantis και Endeavour είναι διαθέσιμα προς πώληση.

Η NASA δεν αποκλείεται πάντως να πουλήσει τελικά και το Enterprise, ένα πρωτότυπο που δεν πέταξε ποτέ και εκτίθεται σήμερα στο Smithsonian.

Τιμές ευκαιρίες και για τους κινητήρες των διαστημικών λεωφορείων, καθώς κανείς δεν ενδιαφέρθηκε όταν η NASA τους διαφήμιζε με τιμές από 400 έως 800 χιλιάδες έκαστο.

Οι κινητήρες προσφέρονται τώρα τζάμπα. Οι αγοραστές όμως θα πληρώσουν τα έξοδα αποστολής και θα πρέπει να αναλάβουν μόνοι τους τη συναρμολόγηση...

in.gr

Αϊτή: μέχρι 100.000 οι νεκροί

Από 50.000 ως 100.000 άνθρωποι μπορεί να έχουν σκοτωθεί στην Αϊτή εξαιτίας του καταστροφικού σεισμού. Αυτό ανακοίνωσε ο Παναμερικανικός Οργανισμός Υγείας, που συνέλεξε στοιχεία από διαφορετικές πηγές. «Με βάση τις πληροφορίες μας από διάφορες πηγές, ο αριθμός των νεκρών μπορεί να κυμαίνεται από 50.000 ως 100.000» επισήμανε ο Τζον Άντρους, εκπρόσωπος του Οργανισμού που αποτελεί παράρτημα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Οργή στην Αϊτή

Σε οργή μετατρέπεται η απελπισία των Αϊτινών, την ώρα που προβλήματα στις υποδομές και το συντονισμό προκαλούν καθυστερήσεις στην παροχή βοήθειας. Χιλιάδες σεισμόπληκτοι πέρασαν τρίτη νύχτα στο ύπαιθρο, ενώ κάτοικοι μπλόκαραν δρόμους στιβάζοντας σορούς σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Πτώματα είναι ορατά παντού στην πόλη και φορτώνονται σταδιακά σε φορτηγά και μπουλντόζες που τα μεταφέρουν στο νοσοκομείο της πρωτεύουσας Πορτ ο Πρενς - ο διευθυντής Γκι Λαρός εκτιμά ότι περίπου 1.500 έχουν μαζευτεί έξω από το νεκροτομείο.

Ο πρόεδρος της Αϊτής Ρενέ Πρεβάλ έκανε λόγο για 7.000 σορούς που έχουν ταφεί σε ομαδικό τάφο. Ο Eρυθρός Σταυρός γνωστοποίησε ότι δεν έχει άλλους σάκους διακομιδής θυμάτων.

Ο Αμερικανός πρόεδρος, Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε χθες σε τηλεοπτική του ομιλία ότι οι ΗΠΑ θα δαπανήσουν 100 εκ. δολάρια στις προσπάθειες για την άμεση ανακούφιση των πληγέντων.

Πάνω από 48 ώρες μετά την καταστροφή, οι επιζήσαντες αγωνίζονται να βρουν τρόφιμα και νερό και προσπαθούν να ανασύρουν τους συγγενείς τους από τα συντρίμμια. Δεκάδες αεροσκάφη με προμήθειες και σωστικά συνεργεία καταφθάνουν στο αεροδρόμιο του Πορτ ο Πρενς, ωστόσο ο περιορισμένος χώρος του αεροδρομίου προκαλεί καθυστερήσεις στην προσγείωσή τους, ενώ το λιγοστό προσωπικό στο έδαφος δεν επαρκεί για να τα ξεφορτώσει γρήγορα. Το λιμάνι έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, ενώ πολλοί δρόμοι είναι κλειστοί από συντρίμμια.

Τριακόσιες χιλιάδες οι άστεγοι

Τριακόσιες χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη στέγη τους από τον σεισμό στο Πορτ-ο-Πρενς, την πρωτεύουσα της Αϊτής, όπου καταστράφηκε το 10% των κατοικιών, όπως εκτιμά ο ΟΗΕ. «Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις μας, το 10% των κατοικιών στο Πορτ-ο-Πρενς καταστράφηκε, πράγμα που σημαίνει ότι 300.000 άνθρωποι είναι άστεγοι», αναφέρεται σε ανακοίνωση του Γραφείου Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων.

ΤΑ ΝΕΑ, 15/1/2010

Ομηροι αύξοντος πρωτογονισμού

Tου Χρήστου Γιανναρά

Κάτι έχει αλλάξει στη συμπεριφορά μας. Στη συμπεριφορά του μισού ελλαδικού πληθυσμού τουλάχιστον –δηλαδή των κατοίκων του λεκανοπεδίου– ίσως και ευρύτερα.

Οι αλλαγές στη συμπεριφορά συντελούνται «ανεπαισθήτως», δύσκολα τις εντοπίζουμε όσο «η πόλις μας ακολουθεί», όσο γυρνάμε «στους ίδιους δρόμους, στες ίδιες γειτονιές, στην κώχη τούτη τη μικρή». Πρέπει να συμβεί μια έστω και εφήμερη απομάκρυνση, μετάθεση στο τοπικά και τροπικά διαφορετικό, να είναι και τεταμένη η ευαισθησία, για να «αστράψει» ο νους, να δούμε την αλλαγή.

Στη συμπεριφορά αντανακλάται η νοο-τροπία (ο τρόπος του νοείν). Πρώτα αλλάζει ο τρόπος που καταλαβαίνουμε τη ζωή και τα πραγματικά της δεδομένα, και ύστερα προσαρμόζεται στην αλλαγή η συμπεριφορά αθέλητα, αντανακλαστικά. Και μοιάζει να υπάρχουν δύο κυρίως τρόποι συμπεριφοράς, δύο τρόποι να σκέφτεται και να ενεργεί ο άνθρωπος: Ο τρόπος της χρήσης και ο τρόπος της σχέσης. Ασφαλώς διαπλέκονται οι δύο τρόποι, συνυπάρχουν. Αλλά και διαβαθμίζεται η προτεραιότητα: της χρήσης ή της σχέσης – η διαβάθμιση κλιμακώνει τα επίπεδα της κατά κεφαλήν καλλιέργειας, τελικά και τη διαφοροποίηση των πολιτισμών.

Η προτεραιότητα της χρήσης δηλώνει προβάδισμα της ατομοκεντρικής ανάγκης: των ενορμήσεων αυτοσυντήρησης, κυριαρχίας, ηδονής. Βλέπω και αξιολογώ το κάθε τι γύρω μου, ανθρώπους και πράγματα, με πρώτιστο κριτήριο (ίσως ασυνείδητο) το πόσο χρήσιμα είναι για το άτομό μου, πόσο μπορούν να ικανοποιήσουν την ενστικτώδη ανάγκη μου για αυτεξασφάλιση, επιβολή, απόλαυση. Είμαι υποταγμένος (ανεπίγνωστα, δίχως λογικό έλεγχο) στην απρόσωπη φυσική ανάγκη, υποχείριο της ανάγκης, συμπεριφέρομαι με αντανακλαστικά καταναγκασμού στην ιδιοτέλεια. Η προτεραιότητα της σχέσης δηλώνει ελευθερία από την αναγκαιότητα της ορμής: Για να πετύχω σχέση, με κάποιον ή με κάτι, πρέπει να δεχθώ και να σεβαστώ την ετερότητά του: το γεγονός ότι είναι κάτι άλλο από προέκταση του εγώ μου, έχει τη δική του ύπαρξη, τις δικές του ανάγκες. Κατορθώνω σχέση, όταν ελεύθερα παρακάμπτω την ιδιοτέλειά μου, επειδή ο άλλος ή το άλλο με ενδιαφέρει ως αυτό που είναι και όχι επειδή εγώ το χρειάζομαι. Μόνο ελεύθερος από τις εγωκεντρικές μου ενστικτώδεις ενορμήσεις μπορώ να γνωρίσω πραγματικά την ετερότητα του άλλου, την έκπληξη της μοναδικότητάς του. Να ζήσω τη σχέση, να υπάρξω με την ελευθερία της σχέσης.

Υπήρξαν πολιτισμοί (συλλογικοί τρόποι του βίου) θεμελιωμένοι στην προτεραιότητα του αθλήματος της σχέσης, της κοινωνίας των σχέσεων. Τέτοιον πολιτισμό διαμόρφωσαν για πολλούς αιώνες οι Ελληνες. Σήμερα πανανθρώπινος πολιτισμός (τρόπος του βίου όλων μας) είναι η χρησιμοθηρία, ο ατομοκεντρισμός. Μοιάζει ακαταμάχητος, γιατί ευκολύνει και κολακεύει τα αντανακλαστικά της φύσης μας, τις ενστικτώδεις ενορμήσεις μας. Κάποιες κοινωνίες, με ντρεσάρισμα αιώνων στη χρησιμοθηρία, κατόρθωσαν να αξιολογήσουν χρηστικά και την ωφελιμότητα του ελέγχου των εγωκεντρικών ενορμήσεων: να εθιστούν στην ευγενική συμπεριφορά, στην πρόθυμη αλληλεξυπηρέτηση, στην πειθαρχία σε συμφωνημένες αρχές – οι Ελβετοί, οι Φινλανδοί, ίσως και άλλοι.

Εμείς, οι Μετα-έλληνες, δεν κατορθώσαμε τέτοιαν εξημέρωση της χρησιμοθηρίας. Από τη στιγμή που απολακτίσαμε όσα στοιχεία ελληνικής ταυτότητας έσωζε η λαϊκή μας παράδοση, υιοθετήσαμε την προτεραιότητα του ατομοκεντρισμού με αχαλίνωτο πρωτογονισμό. Οσο εξαλείφονται και τα ελάχιστα ίχνη (ψυχολογικής έστω, συναισθηματικής) ελληνικότητας, όσο «εκσυγχρονίζονται» τα σχολειά και ο δημόσιος λόγος από την ακκιζόμενη ψυχανωμαλία των «αποδομιστών» και εθνομηδενιστών, τόσο πιο ασυγκράτητοι γινόμαστε σε χυδαιότητα συμπεριφοράς, σε κτηνώδη ιδιοτέλεια.

Από χρόνο σε χρόνο γίνεται πιο φανερή, αλλά και πιο αυτονόητη η κυριαρχία του νόμου της ζούγκλας: το δίκιο του ισχυρότερου, η καταξίωση του εκβιαστή, η αποτελεσματικότητα της θρασύτητας. Νόμος είναι ο τσαμπουκάς του διαδηλωτή, το εμπεδωμένουν τα σκολιαρόπαιδα οργανωμένα σε «μαθητικό κίνημα» (!) πριν ακόμη ξετρίψουν στην ανάγνωση και στη γραφή. Η «κατάληψη», ο αποκλεισμός των δρόμων είναι στο σημερινό Ελλαδιστάν η αυτονόητη μορφή «λαϊκής πάλης», δηλαδή ο κτηνώδης εγωισμός των αδίστακτων που εξουσιάζουν βασανίζοντας τους πολλούς.

«Ανεπαισθήτως» αυτός ο πρωτογονισμός της ζούγκλας γίνεται κανόνας γενικής συμπεριφοράς: Ο Μετα-έλληνας οδηγεί, παρκάρει, εισορμά στο λεωφορείο ή στο μετρό, συνωστίζεται μπροστά σε θυρίδες ή γκισέ, με την αφομοιωμένη πεποίθηση ότι αυτός και μόνο υπάρχει επί της γης, μπροστά στο εγώ του πρέπει να παραμερίζουν όλοι. Είναι ο ευφυέστερος, οι άλλοι όλοι «κορόιδα» – δεν μοιάζει να υπάρχουν καν ποινές για τροχαίες παραβάσεις υπεροπτικής αναίδειας.

Καταλαβαίνουμε τη ζωή και τη συνύπαρξη με κατηγορίες εξουσίας: πόση ισχύ επιβολής διαθέτουμε. Δεν μετράνε οι σχέσεις που κατορθώσαμε, η χαρά της προσφοράς, η ποιότητα η σαρκωμένη στην ανιδιοτέλεια. Ο αναιδής, ο αδίστακτος ισχυρός, είναι στο Ελλαδιστάν ατιμώρητος. Τιμωρήθηκε ποτέ πολιτικός ή συνδικαλιστής ακόμα και για κατάφωρα κοινωνικά εγκλήματα; Και όταν υπάρχουν κάποιοι που απολαμβάνουν «δικαίωμα» ατιμωρησίας, κάθε άλλος με στοιχειώδη συνέπεια στο «κοινωνικό συμβόλαιο» συμπεραίνει ότι αποδείχνεται απερίφραστα βλαξ.

Ο ραγδαία συντελούμενος εκβαρβαρισμός των συμπεριφορών στην ελλαδική κοινωνία σήμερα είναι πρόβλημα κυρίως (αν όχι αποκλειστικά) πολιτικό. Δεν έχουμε άλλον τρόπο να αντιμετωπίσουμε νοσηρά κοινωνικά συμπτώματα παρά μόνο τους θεσμούς, δηλαδή την πολιτική. Η ηθικολογία είναι τόσο ανεπαρκής, ώστε η επίκλησή της να καταντάει απάτη. Μόνο με θεσμικά μέτρα τιθασεύεται, παντού και πάντοτε, η αλογία της αντικοινωνικής συμπεριφοράς, ο κτηνώδης εγωκεντρισμός.

Το πολιτικό σκηνικό της μεταπολίτευσης παρήγαγε όχι μόνο το θεσμικό πλαίσιο της ατιμωρησίας κοινωνικών εγκλημάτων, όχι μόνο το «κλίμα» αυτονόητης συλλογικής δουλοφροσύνης απέναντι στη φασιστοειδή ιταμότητα, αλλά και την εμφατική προβολή και ψυχολογική επιβολή του ανθρωπολογικού τύπου μιας θελημένα προκλητικής, ανεξέλεγκτης αναίδειας. Συμβολικές φιγούρες του παλιμβαρβαρικού ήθους αυτής της περιόδου, καταλύτες για την καθολική επιβολή νομιμοποίησης και εξωραϊσμού της χυδαιότητας, είναι κάποιοι κορυφαίοι του λαϊκισμού πολιτικοί, κάποιοι τηλεπαρουσιαστές, τιμητές τάχα παρεκτροπών και αυθαιρεσίας. Γράφουν ιστορία ντροπιαστικής παρακμής. Και επιμένουν θριαμβικά απτόητοι, πλεονεκτικοί σε φήμη, εξουσία, χρήμα.

Οταν η «δημοκρατία» ταυτίζεται με την καταξίωση αντικοινωνικών συμπεριφορών, την τυραννία του νόμου της ζούγκλας, σε ποιο πολίτευμα να προσβλέψουν οι όμηροι πολίτες;

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/1/2010

Μία διάτρητη απάντηση

Του Σταύρου Λυγερού

Οταν προχθές ρωτήθηκε για την παράνομη μετανάστευση, ο πρωθυπουργός απάντησε με ένα κράμα ιδεολογικής εμμονής και φτηνής προπαγάνδας. Δήλωσε ότι η κυβέρνηση Σημίτη έβαλε «μία πρώτη τάξη». Οι πολίτες γνωρίζουν εάν οι μαζικές νομιμοποιήσεις των κυβερνήσεων Σημίτη και Καραμανλή έβαλαν τάξη ή όχι. Κατηγόρησε, επίσης, τη Ν.Δ. ότι δεν επέβαλε το ελληνοτουρκικό σύμφωνο για την επαναπροώθηση. Η αλήθεια είναι ότι η Αγκυρα δεν το εφαρμόζει. Εχει δεχθεί λίγους πίσω και διευκολύνει όσους προσπαθούν να εισέλθουν παρανόμως στην Ελλάδα. Την ίδια τακτική ακολουθεί και επί κυβέρνησης Παπανδρέου. Αλλαγή θα υπάρξει μόνο εάν οι Τούρκοι υποχρεωθούν να συνάψουν συμφωνία επαναπροώθησης με την Ε.Ε.

Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι τώρα ελέγχονται τα σύνορα. Η αλήθεια είναι ότι η ροή της παράνομης μετανάστευσης δεν έχει συρρικνωθεί και είναι δύσκολο να συρρικνωθεί. Ακόμα και όταν το Λιμενικό εντοπίζει πλοιάρια συνήθως υποχρεώνεται να κάνει επιχείρηση διάσωσης και να μεταφέρει τους παρανόμως εισελθόντες σε ελληνικό έδαφος. Ο πρωθυπουργός είπε ότι ο ισχύων Κώδικας Ιθαγένειας «είναι χωρίς κανόνες, είναι πολύ χαλαρός, είναι αυθαίρετος, είναι χωρίς ουσιαστικές προϋποθέσεις». Τίποτε από αυτά δεν είναι αλήθεια. Προφανώς τον θεωρεί αυστηρό και γι’ αυτό προωθεί το νομοσχέδιο που προβλέπει ότι η Ελλάδα θα παραχωρεί ιθαγένεια πολύ πιο εύκολα από τη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών-μελών της Ε.Ε. Δεν τον απασχολεί ότι έτσι αναπόφευκτα θα τροφοδοτηθούν οι ροές παράνομης μετανάστευσης.

Αντί να απαντήσει στη συγκεκριμένη κριτική Σαμαρά, ο πρωθυπουργός τον κατηγόρησε για «ακροδεξιά αντίληψη». Η ιδεολογική τρομοκρατία υποδηλώνει βαθύτατα αντιδημοκρατική νοοτροπία. Εν προκειμένω γίνεται και πολιτικό μπούμερανγκ. Ο πρωθυπουργός είπε ότι το νομοσχέδιο για την παραχώρηση ιθαγένειας «είναι και χρέος απέναντι σε ανθρώπινα δικαιώματα ατόμων που έχουν πια επιλέξει την Ελλάδα ως πατρίδα. Και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπαίνουν σε δημοψηφίσματα». Αντί να κάνει διάκριση νόμιμων και παράνομων μεταναστών, τους έβαλε σε ένα τσουβάλι, μιλώντας γι’ αυτούς που επέλεξαν την Ελλάδα. Κουβέντα για το δικαίωμα της Ελλάδας (και κάθε κράτους) να επιλέγει ποιους πολιτογραφεί. Πρόκειται για ιδεολόγημα και όχι για παράλειψη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα, αλλά ούτε πρωτοετής φοιτητής δεν θα ισχυριζόταν ότι η απόκτηση ιθαγένειας από ένα μετανάστη είναι ανθρώπινο δικαίωμά του.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 15/1/2010

Ο νυν Διοικητής της NASA

Charles F. Bolden, Jr., NASA Administrator (July 17, 2009 - present)

Nominated by President Barack Obama and confirmed by the U.S. Senate, retired Marine Corps Maj. Gen. Charles Frank Bolden, Jr., began his duties as the twelfth Administrator of the National Aeronautics and Space Administration on July 17, 2009. As Administrator, he leads the NASA team and manages its resources to advance the agency's missions and goals.

Bolden's confirmation marks the beginning of his second stint with the nation's space agency. His 34-year career with the Marine Corps included 14 years as a member of NASA's Astronaut Office. After joining the office in 1980, he traveled to orbit four times aboard the space shuttle between 1986 and 1994, commanding two of the missions. His flights included deployment of the Hubble Space Telescope and the first joint U.S.-Russian shuttle mission, which featured a cosmonaut as a member of his crew. Prior to Bolden's nomination for the NASA Administrator's job, he was employed as the Chief Executive Officer of JACKandPANTHER LLC, a small business enterprise providing leadership, military and aerospace consulting, and motivational speaking.

A resident of Houston, Bolden was born Aug. 19, 1946, in Columbia, S.C. He graduated from C. A. Johnson High School in 1964 and received an appointment to the U.S. Naval Academy. Bolden earned a bachelor of science degree in electrical science in 1968 and was commissioned as a second lieutenant in the Marine Corps. After completing flight training in 1970, he became a naval aviator. Bolden flew more than 100 combat missions in North and South Vietnam, Laos, and Cambodia, while stationed in Namphong, Thailand, from 1972-1973.

After returning to the U.S., Bolden served in a variety of positions in the Marine Corps in California and earned a master of science degree in systems management from the University of Southern California in 1977. Following graduation, he was assigned to the Naval Test Pilot School at Patuxent River, Md., and completed his training in 1979. While working at the Naval Air Test Center's Systems Engineering and Strike Aircraft Test Directorates, he tested a variety of ground attack aircraft until his selection as an astronaut candidate in 1980.

Bolden's NASA astronaut career included technical assignments as the Astronaut Office Safety Officer; Technical Assistant to the director of Flight Crew Operations; Special Assistant to the Director of the Johnson Space Center; Chief of the Safety Division at Johnson (overseeing safety efforts for the return to flight after the 1986 Challenger accident); lead astronaut for vehicle test and checkout at the Kennedy Space Center; and Assistant Deputy Administrator at NASA Headquarters. After his final space shuttle flight in 1994, he left the agency to return to active duty the operating forces in the Marine Corps as the Deputy Commandant of Midshipmen at the U.S. Naval Academy.

Bolden was assigned as the Deputy Commanding General of the 1st Marine Expeditionary Force in the Pacific in 1997. During the first half of 1998, he served as Commanding General of the 1st Marine Expeditionary Force Forward in support of Operation Desert Thunder in Kuwait. Bolden was promoted to his final rank of major general in July 1998 and named Deputy Commander of U.S. Forces in Japan. He later served as the Commanding General of the 3rd Marine Aircraft Wing at Marine Corps Air Station Miramar in San Diego, Calif., from 2000 until 2002, before retiring from the Marine Corps in 2003. Bolden's many military decorations include the Defense Superior Service Medal and the Distinguished Flying Cross. He was inducted into the U.S. Astronaut Hall of Fame in May 2006.

Bolden is married to the former Alexis (Jackie) Walker of Columbia, S.C. The couple has two children: Anthony Che, a lieutenant colonel in the Marine Corps who is married to the former Penelope McDougal of Sydney, Australia, and Kelly Michelle, a medical doctor now serving a fellowship in plastic surgery.

ΠΗΓΗ

Έκθεση - κόλαφος για το έλλειμμα

Στον αέρα τινάζει η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Εurostat) με έκθεσή της τα στατιστικά στοιχεία για το έλλειμμα και το χρέος της Ελλάδας, αρνούμενη να επικυρώσει αυτά που αφορούν το 2008, αλλά και κάθε άλλο, μέχρις ότου αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της αναξιοπιστίας της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας.

Πρόκειται για ένα άνευ προηγουμένου υποτιμητικό για τη χώρα κείμενο, που δόθηκε στη δημοσιότητα την ίδια ώρα που ο νέος επίτροπος για τις Οικονομικές Υποθέσεις κ. Όλι Ρεν δεχόταν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βροχή ερωτήσεων για την Ελλάδα. Η επιτροπή παρακολουθεί με ανησυχία την κρίσιμη κατάσταση στην Ελλάδα, είπε ο Φινλανδός διάδοχος του κ. Χ. Αλμούνια, που εκτιμάται ότι θα είναι αυστηρότερος του Ισπανού. Και πρόσθεσε ότι η Ελλάδα θα πρέπει γρήγορα να λάβει μέτρα για να αποφύγει επιδείνωση της κατάστασης.

Την έκθεση-κόλαφο συνέταξε η Εurostat κατ΄ εντολήν του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομίας του Νοεμβρίου 2009, έπειτα από την τεράστια αναθεώρηση των εκτιμήσεων για το έλλειμμα του 2008, αλλά και των προβλέψεων του 2009 που προκάλεσαν σοκ στην ευρωζώνη. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η Εurostat κατηγορεί την Ελλάδα- με τα πυρά της να στρέφονται βεβαίως, κυρίως, στην προηγούμενη κυβέρνηση, στη θητεία της οποίας αναφέρεται- ότι δεν έχει σοβαρό κράτος και επομένως δεν είναι σε θέση να έχει αξιόπιστα στοιχεία.

Η ίδια «νίπτει τας χείρας της» για το παρελθόν, λέγοντας ότι έκανε ό,τιμπορούσε: από το 2004, τα στελέχη της επισκέφθηκαν την Αθήνα 10 φορές και 5 φορές διατύπωσε επιφυλάξεις στη δημοσιοποίηση των στοιχείων για το έλλειμμα της Ελλάδας. Ωστόσο, αυτές οι παρεμβάσεις δεν πέτυχαν να φέρουν την ποιότητα των στατιστικών της Ελλάδας στο επίπεδο των άλλων χωρών, σημειώνει.

Μάλιστα, φθάνει στο σημείο να κατηγορεί την Ελλάδα για «σκόπιμη δημοσίευση παραπλανητικών στοιχείων», λέγοντας ότι αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να αποτρέψει η ίδια ό,τι κι αν κάνει.

Έτσι, καταλήγει ότι δεν έχει σκοπό να επικυρώσει τα στατιστικά στοιχεία της χώρας έως ότου πειστεί ότι έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας τους.

Ο... επίμονος κ. Κοντοπυράκης
Ακόμη, η Εurostat, σε μια γλαφυρή περιγραφή των όσων διημείφθησαν μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου του 2009, τα οποία οδήγησαν στις τεράστιες αναθεωρήσεις των μεγεθών, αναφέρει ότι ο πρώην γενικός γραμματέας της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας κ. Μ. Κοντοπυράκης, μεταξύ άλλων, ήρθε κατ΄ επανάληψιν σε επαφή με στελέχη της, την περίοδο μεταξύ 16 και 21 Οκτωβρίου, ισχυριζόμενος ότι τα στοιχεία της νέας κυβέρνησης για το έλλειμμα και το χρέος ήταν αποτέλεσμα πολιτικής παρέμβασης!

Πάντως, η Εurostat δεν παραλείπει να αφήσει και αιχμές κατά της πρακτικής της σημερινής κυβέρνησης σε ό,τι αφορά την καταγραφή των χρεών των νοσοκομείων και συγκεκριμένα των 2,5 δισ. ευρώ στο έλλειμμα του 2008, μολονότι, όπως αναφέρει, δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία ως προς το πότε δημιουργήθηκαν αυτές οι υποχρεώσεις.

Δημιουργούν πρόβλημα
Οι βαριές κατηγορίες της Εurostat, μολονότι αφορούν τα έργα και τις ημέρες των κυβερνήσεων Καραμανλή, δημιουργούν πρόβλημα και στη σημερινή κυβέρνηση, καθώς αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων αναθεωρήσεων του ελλείμματος του 2008, αλλά ενδεχομένως και του 2009, καθιστώντας δυσκολότερη την προσπάθεια προσαρμογής για τη μείωσή του.

Η Εurostat ξεκαθαρίζει ότι η ίδια δεν φέρει καμία ευθύνη για τα λανθασμένα στοιχεία, γιατί δεν έχει αρμοδιότητα για στενότερο έλεγχο και ότι οι ελληνικές αρχές είναι εκείνες που πρέπει να πάρουν μέτρα για «διαφανείς και αξιόπιστες πρακτικές των εθνικών υπηρεσιών που εμπλέκονται στην παρουσίαση των δημοσιονομικών στοιχείων και να αναθεωρήσουν το θεσμικό πλαίσιο για να εξασφαλίσουν την επαγγελματική ανεξαρτησία και αξιοπιστία της ΕΣΥΕ και των άλλων αρχών».

Έως ότου γίνει αυτό, καταλήγει, η αξιοπιστία των στοιχείων για το έλλειμμα και το χρέος παραμένουν σε αμφισβήτηση.

ΤΑ ΝΕΑ, 12/1/2010

FT: Η Ελλάδα στο δρόμο της Αργεντινής

«Η Ελλάδα θα ακολουθήσει το δρόμο της Αργεντινής», προειδοποιεί ο Desmond Lachman, του American Enterprise Institute, με άρθρο του στους Financial Times.

«Υπάρχουν καλές πιθανότητες στα επόμενα δύο με τρία χρόνια, αφότου πολύ κρατικό χρήμα έχει ριχθεί προς τα εκεί, η συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρώ να τελειώσει με ένα ‘κανόνι΄», αναφέρει ο Lachman.

Ο ακαδημαϊκός παραλληλίζει τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας με τη νομισματική κρίση που οδήγησε την Αργεντινή στη χρεοκοπία.

Όπως η χώρα αυτή έδεσε το νόμισμά της με το δολάριο, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον υπερ-πληθωρισμό, έτσι και η Ελλάδα κατάφερε να μπει στη νομισματική ένωση του ευρώ, χρησιμοποιώντας τη δημιουργική λογιστική. «Κάνοντας ένα σημαντικό βήμα πιο κάτω από την Αργεντινή, η Ελλάδα εγκατέλειψε το δικό της νόμισμα για χάρη του ευρώ. Εισήλθε σε ένα κλαμπ του οποίου οι ιδρυτικές αρχές δεν περιέχουν την επιλογή της εξόδου για οποιοδήποτε από τα μέλη του», αναφέρει.

Στη συνέχεια, η Ελλάδα ακολούθησε μία πολιτική που δεν συνάδει με το νέο νομισματικό της καθεστώς. Όχι μόνο εμφάνισε ένα μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα, αλλά έχασε και το 30% της ανταγωνιστικότητάς της.

Όπως και στην περίπτωση της Αργεντινής, η Ελλάδα αναγκάζεται να δεχτεί τη βοήθεια εξωτερικών χορηγών. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έδωσε στήριξη υπό όρους στην Αργεντινή, αναβάλλοντας το αναπόφευκτο για μερικά χρόνια, πριν να προτείνει μέτρα προσαρμογής που οδήγησαν σε αναταραχές στους δρόμους. «Δύσκολα μπορεί κανείς να δει ότι η σημερινή κρίση της Ελλάδας θα τελειώσει σε ένα πιο ευχάριστο κλίμα. Η οποιαδήποτε προσπάθεια να μειωθεί το έλλειμμα προς το στόχο του Μάαστριχτ θα βαθύνει την ύφεση. Εάν επιχειρηθεί η αποκατάσταση της ελληνικής ανταγωνιστικότητας με τη μείωση των μισθών, θα φέρει χρόνια επίπονου και πολιτικά απαράδεκτου αποπληθωρισμού», εξηγεί το άρθρο.

«Εάν οι ελληνικές αρχές έχουν να μάθουν κάτι από την Αργεντινή, είναι η τρέλα του να προσπαθεί κανείς να παλέψει το αναπόφευκτο», αναφέρει ο Lachman. «Η Αθήνα θα πρέπει να φύγει από την Ευρωζώνη το συντομότερο. Όμως, αυτός δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο εκτυλίσσονται οι ελληνικές τραγωδίες».

ΙΣΟΤΙΜΙΑ, 12/1/2010