Ο μειονεκτικός ερεθίζει τους σαδιστές

Tου Χρηστου Γιανναρα

Η Τουρκία δεν θα γίνει ποτέ ευρωπαϊκή επαρχία, δεν θα μειονεκτήσει ποτέ ως «περιφέρεια» έναντι οποιουδήποτε αγλαϊσμένου «κέντρου». Μάλλον δεν ξιπάστηκε ποτέ από το ξένο, δεν το θεώρησε υπέρτερο από το δικό της εγχώριο επειδή ήταν ξένο. Δεν θα αυτοκαθοριστεί ως κοινωνία μεταπρατική, δεν θα πιθηκίσει τα όσα η Δύση λανσάρει σαν «πρωτοπορία». Κανένας «εθνάρχης» στην Τουρκία δεν θα διανοηθεί να καυχηθεί ότι «ανήκομεν εις την Δύσιν».

Ο Κεμαλισμός ήταν το κίνημα που θέσπισε τις προϋποθέσεις για τον εκδυτικισμό του τουρκικού κράτους. Αλλά ο εκδυτικισμός δεν ήταν αυταξία και αυτοσκοπός, δεν ήταν εξ ορισμού τα «φώτα», ο «πολιτισμός» η «πρόοδος». Ηταν ένα μεγάλης τόλμης εγχείρημα κοινωνικού μετασχηματισμού: Εκοψαν οι Κεμαλικοί τον λώρο που κρατούσε την Τουρκία δέσμια σε ένα αναχρονιστικό παρελθόν – στο οθωμανικό καθεστώς που είχε φτάσει ολοφάνερα στο ιστορικό του τέλος. Και για να κοπεί ο λώρος, το αποτελεσματικό μαχαίρι ήταν η πρόσληψη (ή και επιβολή) του δυτικού «παραδείγματος» – κατάλαβαν την παγκόσμια δυναμική του. Προσέλαβαν (δεν αντέγραψαν) θεσμούς, οργάνωση, συστήματα, ακόμα και τη λατινική γραφή της γλώσσας τους, την ευρωπαϊκή ενδυμασία, ήθη οικογενειακά και δημόσια.

Αλλά όχι σαν βλαχαδερά θαμπωμένα από τους «πρωτευουσιάνους». Η πρόσληψη της Δύσης σήμαινε για τους Τούρκους θελημένο, προγραμματικό εκσυγχρονισμό, όχι πιθηκισμό του «γυαλιστερότερου». Και ο πιο φανατικός Κεμαλιστής δεν διανοήθηκε ποτέ σαν σημαντικότερο το να είναι Ευρωπαίος παρά Τούρκος. Προσέλαβε και προσλαμβάνει τα επιτεύγματα της Δύσης για να εξασφαλίσει την ιστορική του συνέχεια και την κυριαρχική του επιβολή ως Τούρκος. Από το νηπιαγωγείο ώς το γηροκομείο ο Κεμαλισμός καλλιεργεί τη συνείδηση της υπεροχής του Τούρκου, τον εκσυγχρονισμό τον επέβαλε στην τουρκική κοινωνία για περισσότερη και αποτελεσματικότερη ισχύ του τουρκισμού.

Ο Κεμάλ ήταν ο τούρκος Κοραής, χωρίς τη μειονεξία του ξιπασμένου επαρχιώτη, ήταν ο τούρκος Βενιζέλος, χωρίς την υποταγή σε ό, τι έμοιαζε ιστορική νομοτέλεια. Χρειαζόταν τη Δύση για να γίνει καλύτερος Τούρκος, όχι γιατί του γυάλιζε να τον λογαριάζουν «Ευρωπαίο». Είχε περηφάνια ο Κεμάλ για την καταγωγή του και για την ιστορία του λαού του, δεν έστησε αερογέφυρα πάνω από εικοσιπέντε αιώνες για να φτάσει σε αρχαίους προγόνους που θαύμαζαν οι Ευρωπαίοι, κατασυκοφαντώντας το ιστορικό ενδιάμεσο που ενοχλούσε τους Ευρωπαίους.

Είναι κανόνας που βγαίνει από την ιστορική εμπειρία: Σε περίπτωση συνύπαρξης λαών (ή και γειτονίας) ο πολιτισμικά υπέρτερος αφομοιώνει τον πολιτισμικά υποδεέστερον. Αντικειμενικά κριτήρια υπεροχής ή υστέρησης δεν υπάρχουν, υπάρχουν λαοί που εμμένουν στην πολιτιστική τους παράδοση και λαοί που εύκολα την απεμπολούν. Eμμένουν, όταν βιώνουν ρεαλιστικά την παράδοσή τους και την πολιτιστική τους ιδιαιτερότητα ως πλουτισμό της ζωής, ποιότητα της ζωής. Tην απεμπολούν, φυσιολογικά και αυτονόητα, όταν η «παράδοση» και ο «πολιτισμός» έχουν γίνει ιδεολόγημα, ρητορεία που συντηρεί ψυχολογικές ψευδαισθήσεις καύχησης.

Oι Eλληνες διέσωσαν την ελληνικότητά τους (γλώσσα, ιστορική συνείδηση, Tέχνη, μεταφυσική εμπειρικά βιωμένη) τέσσερις ολόκληρους αιώνες υπόδουλοι στους Tούρκους, γιατί ζούσαν την παράδοσή τους (ένσαρκη στη λαϊκή πράξη) ως απόσταση υπεροχής έναντι τόσο του Tούρκου όσο και του κατακτητή που προηγήθηκε: του Φράγκου. Διέσωσαν αυτή τη βιωματική ελληνικόητα, ώς το 1922, όσοι ελληνικοί πληθυσμοί είχαν μείνει έξω από τα σύνορα του ελλαδικού κράτους – οι Eλληνες της Mικρασίας, του Πόντου, της Aνατολικής Pωμυλίας, της Aιγύπτου, της Kριμαίας. Aυτοί οι εκτός ελλαδικού κράτους Eλληνες δεν χρειάστηκαν κάποιον Kεμάλ ή κάποιον Kοραή να τους επιβάλει στανικά τον εκδυτικισμό τους ως αναγκαίο εκσυγχρονισμό ή ως υπεραναπλήρωση επαρχιωτικής μειονεξίας. Eίχαν προσλάβει, φυσιολογικά και αυτονόητα τη Δύση, δίχως να θιγεί ή να αλλοιωθεί στο παραμικρό η καύχηση για την ελληνικότητά τους, η βεβαιότητα για τον πλουτισμό της ζωής και την ποιότητα ζωής που σήμαινε το να είναι Eλληνες.

Tην καισαρική διαφορά στο ελλαδικό κράτος τη γέννησε ο ανεπαίσθητος αλλά μοιραίος καταλύτης: η μειονεξία. O εκδυτικισμός υπαγορεύτηκε από την επαρχιώτικη ξιπασιά του Kοραή και παγίδευσε κάθε παραμικρή πτυχή του κοινωνικού και κρατικού βίου στη μίμηση «των πεφωτισμένων και λελαμπρυσμένων της Eσπερίας εθνών». Kαι μίμηση σημαίνει να είσαι πάντοτε δεύτερος, πάντα καθυστερημένος και μειονεκτικός, αφού την οργάνωση της ζωής σου δεν τη γεννάνε οι ανάγκες σου, αλλά η αντιγραφή θεσμών και συστημάτων που γέννησαν άλλες κοινωνίες για τις δικές τους ανάγκες. Kαι συ λογαριάζεις αυταξία και πανάκεια τα ξένα γεννήματα.

Σήμερα, με το αδιαπραγμάτευτο «Mνημόνιο» και τα εκβιαστικά τελεσίγραφα των δανειστών μας, το σαδιστικό παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι πριν από κάθε «δόση» δανείου, με την Eλλάδα στιγματισμένη σαν λεπρή, στο έπακρο εξευτελισμένη σαν χώρα - κίνδυνος για τη διεθνή κοινότητα, είναι δύσκολο πια να αμφισβητήσει κανείς την ιστορική αποτυχία μας στον μεταπρατισμό, στον μιμητισμό, στον εκούσιο αφελληνισμό. Eνα κράτος διαλυμένο, αποσυντεθειμένο σε τόσα κομμάτια όσα τα εγωιστικά συμφέροντα που το νέμονται. Μοναδική «κοινωνική» αντίδραση η αλογία, η καταστροφική υστερία. Το μικρονοϊκό ρητορικό παραλήρημα (πάντοτε γραπτό) ενός πρωθυπουργού που ντρεπόμασταν να τον ακούμε και να τον βλέπουμε, η ανοχή της κυβέρνησής του στον πρωτοφανή εξυτελισμό. Η παιδαριωδία μιας αξιωματικής αντιπολίτευσης ξελιγωμένης για επιστροφή στην εξουσία, έστω και σε κρανίου τόπο. Είναι πολύ ατιμωτικό ιστορικό τέλος για έναν λαό που σάρκωσε πρόταση πολιτισμού επί τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια.

Ακόμα και ένας έλληνας Κεμάλ είναι αμφίβολο αν θα μπορούσε να πετύχει, έστω και σε τρεις γενιές, κοινωνικό μετασχηματισμό ικανό να αναστήσει ελληνική δημιουργική ετερότητα.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27/11/2011

Η «απαγορευμένη» στην Ελλάδα καινοτομία

Του Πασχου Mανδραβελη

Δύο προβλήματα έχουν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Πρώτον, είναι ακριβά διότι οι μπαταρίες τους είναι ακριβές και, δεύτερον, ύστερα από 160 χιλιόμετρα δρόμου χρειάζονται φόρτιση, η οποία παίρνει 4-5 ώρες. Το τελευταίο δεν αποτελεί πρόβλημα για την κυκλοφορία εντός των πόλεων. Σπανίως κάνει κάποιος πάνω από 160 χλμ. εντός του αστικού ιστού και μπορεί άνετα κάθε βράδυ να γεμίζει το «ηλεκτρικό ρεζερβουάρ» στο σπίτι του.

Για τα μεγάλα ταξίδια όμως υπάρχει πρόβλημα. Ενα ηλεκτρικό αυτοκίνητο μπορεί να κάνει θαυμάσια το ταξίδι μέχρι τη Θεσσαλονίκη (είναι αθόρυβο, αναπτύσσει ταχύτητα, έχει καλές επιταχύνσεις) αλλά θα χρειαστεί τρεις επαναφορτίσεις: μία στον Αγιο Κωνσταντίνο, μία έξω από τον Βόλο και, τέλος, μετά την Κατερίνη. Αυτό σημαίνει ότι ένα ταξίδι πέντε ωρών γίνεται είκοσι με τις επαναφορτίσεις.

Ο Ισραηλινός επιχειρηματίας κ. Σάι Αγκάσι είχε μια καλή ιδέα για να ξεπεράσει και τα δύο προβλήματα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Πρώτον, τα πουλάει χωρίς τις μπαταρίες -κάτι που τα κάνει πιο φθηνά ακόμη και από τα συμβατικά- και, δεύτερον, νοικιάζει τις μπαταρίες. Αναπτύσσει στο Ισραήλ ένα μεγάλο δίκτυο σταθμών επαναφόρτισης, αλλά όχι κλασικού τύπου. Το αυτοκίνητο μπαίνει σε κάτι που μοιάζει με βενζινάδικο κι ένα ρομποτικό σύστημα αλλάζει την άδεια μπαταρία με μια φορτισμένη μέσα σε 2-3 λεπτά. Οι άδειες μπαταρίες επαναφορτίζονται τις ώρες χαμηλής κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος (νυχτερινό τιμολόγιο) κι έτσι επιτυγχάνονται οικονομίες που κάνουν το ταξίδι πολύ φθηνό. Η εταιρεία Better Places, θα πει ο υπεύθυνος στρατηγικού σχεδιασμού κ. Τζόναθαν Αντίρι, «δεν πουλάει ηλεκτρικά αυτοκίνητα, πουλάει χιλιόμετρα κυκλοφορίας των ηλεκτρικών αυτοκινήτων». Το αυτοκίνητο ανήκει στον ιδιώτη, οι μπαταρίες στην εταιρεία και η χρέωση γίνεται με κάθε επαναφόρτιση.

Ο κ. Σάι Αγκάσι δεν εφηύρε τίποτε νέο. Οι τεχνολογίες που χρησιμοποιεί υπήρχαν πριν από το 2007, χρονιά που ίδρυσε την εταιρεία του. Αυτός όμως τις συνδύασε σε ένα νέο επιχειρηματικό μοντέλο το οποίο μάλιστα είναι εξαγώγιμο. Η Better Places ήδη στήνει το «δίκτυο επαναφόρτισης» στη Δανία, έχει συμφωνίες με δέκα χώρες στον κόσμο, ενώ από πέρυσι συνεταιρίστηκε με τη Νίχον Κότσου, τη μεγαλύτερη εταιρεία ταξί της Ιαπωνίας, και τα ηλεκτρικά ταξί βρίσκονται στους δρόμους του Τόκιο. Σύμφωνα με τον κ. Κιγιοτάκα Φούτζι (πρόεδρος της Better Places Japan), τα ταξί στην Ιαπωνία, ενώ αποτελούν μόνο το 2% των αυτοκινήτων, εκπέμπουν το 20% των ρύπων. Με τα ηλεκτρικά ταξί, αυτό το ποσοστό θα μηδενιστεί. Στην καινοτομία λοιπόν βασίζεται το οικονομικό θαύμα του Ισραήλ, χώρα που πέρυσι είχε ανάπτυξη 4,6%. Το 35% των εξαγωγών του είναι προϊόντα και υπηρεσίες υψηλής τεχνολογίας. Το 2010 εξήγαγε αγροτικά προϊόντα 1,3 δισ. δολαρίων (2% από τα 80,5 δισ. των εξαγωγών), ενώ εξήγαγε καινοτομία 28,5 δισ. δολαρίων.

Ανυπέρβλητα εμπόδια

Φυσικά η Better Places δεν έχει ελπίδα στην Ελλάδα. Θα χρειαζόταν μια ζωή για να εκδοθούν οι άδειες από την πολεοδομία ώστε να στηθεί το δίκτυο επαναφόρτισης. Θα χρειαζόταν επίσης μια περιουσία σε μπαχτσίσια. Αφήστε δε το γεγονός ότι κάπως θα προστατεύεται από τις «ανεξέλεγκτες δυνάμεις της αγοράς» το επάγγελμα των βενζινοπωλών. Για να προχωρήσει ένα τέτοιο πρότζεκτ στην Ελλάδα, θα πρέπει να συνυπολογίσουμε το κόστος όλων των «πατροπαράδοτων αντιστάσεων» που επιζούν στο σύστημα. Από τη διαφθορά και τις καθυστερήσεις της γραφειοκρατίας μέχρι τους εμπόρους των πετρελαιοειδών (που έχουν προνομιακές σχέσεις με τα media) μέχρι τους νταβατζήδες όλων των μεγάλων ξένων επενδύσεων (που επίσης έχουν προνομιακές σχέσεις με τα media και ανακαλύπτουν «κινδύνους» σε κάθε επένδυση, τουλάχιστον ώσπου να μπει ο Ελληνας «συνεταίρος» στο πρότζεκτ) και μέχρι τις κινητοποιήσεις των θιγόμενων επαγγελματικών κλάδων οι οποίοι θα κατακεραυνώσουν τον «ανάλγητο νεοφιλελευθερισμό» και θα φέρουν το ακλόνητο για την ελληνική πραγματικότητα επιχείρημα: «Και εμείς, πώς θα ζήσουμε τώρα;». Η καινοτομία -η διαδικασία, δηλαδή, να κάνεις διαφορετικά κάποια πράγματα για να υπάρξει μεγαλύτερη αποδοτικότητα και (θου Κύριε...) μεγαλύτερα κέρδη- αν δεν απαγορεύεται ρητώς από τη νομοθεσία, έχει τόσο κόστος και τόσο νταβατζιλίκι, που δεν είναι οικονομικώς συμφέρουσα.

Ολόκληρο το σύστημα -κυβερνώντες, αντιπολιτευόμενοι, ΜΜΕ, blogs, γνωμηγέτες κ. λπ. - προωθούν την ισορροπία του ελάχιστου συντηρητικού παρονομαστή. Αν ήθελε δηλαδή η Better Places να φέρει τα ηλεκτρικά ταξί στην Ελλάδα, θα έπρεπε α) να περάσει από τον κ. Μάκη Βορίδη, ο οποίος αποδεικνύεται στο θέμα της απελευθέρωσης χειρότερος του κ. Ρέππα· ακόμη κι αν ξεπεράσουμε το γεγονός ότι ο κ. Αγκάσι είναι Εβραίος και το Λά. Ο. Σ. έχει μακρά παράδοση αντισημιτισμού και θεωριών συνωμοσίας, β) να συνεννοηθεί με τον κ. Θύμιο Λυμπερόπουλο, γ) να πείσει κάθε ιδιοκτήτη (μισής άδειας), ξεχωριστά, για τα μακροχρόνια οφέλη μιας τέτοιας επένδυσης. Τέτοιου μεγέθους καινοτομικές υπηρεσίες δεν έχουν καμιά ελπίδα στην Ελλάδα. Εξάλλου υπάρχουν πάνω από πενήντα χώρες σήμερα στον κόσμο που θα καλοδέχονταν μια επένδυση εκατομμυρίων· δεν θα έδιναν κίνητρα, αλλά ταυτοχρόνως δεν θα εμπόδιζαν κάποιοι κάποιον να επιχειρήσει.

Το περίεργο είναι ότι παρά το εχθρικό για την επιχειρηματικότητα περιβάλλον, στην Ελλάδα υπάρχει καινοτομία. Οι κ. Νίκος Δρανδάκης, Κωστής Σακκάς και Νίκος Δαμηλάκης, για παράδειγμα, ίδρυσαν την εταιρεία Taxibeat, η οποία χρησιμοποιώντας υπάρχουσες τεχνολογίες των iΡhone προσφέρει νέες υπηρεσίες εύρεσης ταξί. Ο πελάτης επιλέγει ποιον οδηγό θα καλέσει κάνοντας δύο κλικ στην οθόνη του κινητού· βλέπει στον χάρτη του κινητού το ταξί να έρχεται και όταν ολοκληρωθεί η διαδρομή, βαθμολογεί το ταξί, κάτι που είναι χρήσιμο για τους επόμενους επιβάτες.

Αυτό είναι μια ιδιοφυής καινοτόμος επιχειρηματική ιδέα. Χρησιμοποιεί υπάρχουσες τεχνολογίες των κινητών τηλεφώνων, αλλά φτιάχνει νέο μοντέλο υπηρεσιών στον τομέα των μεταφορών. Το καλό για τους τρεις ιδρυτές της εταιρείας είναι ότι το κράτος ακόμη δεν κατάλαβε τη χρησιμότητα και την παραγωγικότητα του νέου μοντέλου, ώστε να το... ρυθμίσει καταλλήλως. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, ο κ. Λυμπερόπουλος να κλείσει τρεις μέρες τα αεροδρόμια και να τρέξει ο κ. Βορίδης (εκλογές έρχονται) να ικανοποιήσει το «δίκαιο αίτημα» των ταξιτζήδων να παίρνει ο ΣΑΤΑ ένα ευρώ ανά κλήση μέσω του Taxibeat, έτσι ώστε «να διορθωθεί η κοινωνική αδικία των τηλεφωνητριών που θα μείνουν άνεργες από τη νέα εφαρμογή». Υπάρχουν πολλοί τρόποι να καταπνιγεί η πρόοδος και ο κ. Βορίδης, που θεωρείται έξυπνος άνθρωπος, μπορεί να βρει περισσότερους.

Η εφαρμογή όμως Taxibeat, καθώς και δεκάδες άλλες startup επιχειρήσεις που αναπτύσσονται αθόρυβα στην Ελλάδα, αποδεικνύει ένα γεγονός. Στην Ελλάδα δεν λείπουν να μυαλά που μπορούν να φέρουν ανάπτυξη· απλώς περισσεύουν τα εμπόδια και οι συναρμόδιοι υπουργοί.

Η μακρά ελληνική ύφεση

Η μακρά ύφεση στην ελληνική οικονομία δεν οφείλεται στο Μνημόνιο (όπως ανοήτως διακηρύσσουν κάποιοι), αλλά στη μη εφαρμογή του, ειδικά στον τομέα των θεσμικών μεταρρυθμίσεων. Ετσι, ενώ καταστρέφονται αντιπαραγωγικές μονάδες (π.χ. τρία μαγαζάκια στο ισόγειο κάθε πολυκατοικίας), που ήταν η ραχοκοκαλιά της ελληνικής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, δεν επιτρέπεται να δημιουργηθούν νέες. Σειρά νομοθετημάτων απαγορεύει τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων (κλειστά επαγγέλματα), αλλά και οι εξασφαλισμένες κατώτατες αμοιβές δημιουργούν αντικίνητρο στην καινοτομία. Αν ένας νέος φαρμακοποιός έχει μια φοβερή ιδέα για ένα άλλου τύπου φαρμακείο, δεν θα μπορέσει να το κάνει αν δεν «επενδύσει» 200.000 επιπλέον ευρώ για την άδεια. Αν έχει την άδεια με εξασφαλισμένα τα κέρδη, όπως προβλέπει η νομοθεσία, δεν έχει κανένα λόγο να καινοτομήσει. Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, ο τζίρος και τα κέρδη είναι εξασφαλισμένα. Ποιος ο λόγος να μπει στη φασαρία και το ρίσκο εφαρμογής μιας νέας ιδέας που θα παράγει περισσότερες και πιο φθηνές υπηρεσίες;

Γι’ αυτό η ελληνική ύφεση θα είναι μακρά. Οσο υπουργοί σαν τους κ. Λοβέρδο, Ρέππα, Βορίδη θα απαγορεύουν στους πολίτες να κάνουν το επόμενο βήμα, ένα μέρος της οικονομίας θα καταστρέφεται από την έλλειψη της δανεικής ρευστότητας, αλλά δεν θα χτίζεται το νέο. Πώς το είπε ο κ. Βορίδης; Δεν θα μπορεί «όποιος θέλει και όποτε θέλει να λαμβάνει μια άδεια ταξί»; Ανάμεσα σ’ αυτούς τους «όποιους θέλουν» του κ. Βορίδη θα υπάρχει κι εκείνος που θα έχει την καλή επιχειρηματική ιδέα αλλά δεν θα μπορεί να τη δοκιμάσει «όποτε θέλει». Η ψηφοθηρία του νέου υπουργού Μεταφορών γίνεται εμπόδιο στην ανάπτυξη ενός κλάδου της οικονομίας. Πολλαπλασιάστε τώρα όλες τις ψηφοθηρίες όλων των υπουργών για να υπολογίσετε πόσο θα καθυστερήσει η ελληνική οικονομία να βγει στο ξέφωτο.

Δυστυχώς στην Ελλάδα ανάπτυξη θεωρείται η κατανάλωση των δανεικών που έπαιρνε το κράτος. Επιχειρηματικότητα είναι το κυνήγι των φοροαπαλλαγών και οι κρατικές επιδοτήσεις παρωχημένων κατά κανόνα επενδύσεων. Αυτές οι επιδοτήσεις μαζί με τις υπερτιμολογήσεις δημιουργούσαν άκοπο πλούτο για επιχειρηματίες και δημόσιους λειτουργούς (διά της διαφθοράς). Το μόνο που δεν θέλουμε να σκεφτούμε είναι η απελευθέρωση της οικονομίας.

Η Παγκόσμια Τράπεζα κατατάσσει την Ελλάδα στην 109η θέση παγκοσμίως στην ευκολία για τη δημιουργία μιας νέας επιχείρησης. Ανάμεσα στους δείκτες που μας πατώνουν είναι η γραφειοκρατία, η προστασία των διάφορων πελατειακών συστημάτων των πολιτικών. Είναι και οι τράπεζες που ευκολότερα δανειοδοτούν ανύπαρκτα κανάλια, παρά νέους ανθρώπους που θέλουν να επιχειρήσουν. Το Ισραήλ στην ίδια κατάταξη είναι 29ο. Εχει φέτος ανάπτυξη 5%. Η Ελλάδα είναι στο -5%.

Διαβάστε

- Dan Senor, Saul Singer, «Start-up nation, The story of Israel’s economic miracle», εκδ. Twelve

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 11/12/2011

Διαστάσεις εμφυλίου πολέμου οι συγκρούσεις στη Συρία

Διαστάσεις εμφυλίου πολέμου παίρνουν πλέον οι συγκρούσεις μεταξύ των λιποτακτών του στρατού και των πιστών στο καθεστώς δυνάμεων ασφαλείας στη Συρία.

Εκατοντάδες λιποτάκτες του στρατού συγκρούστηκαν σε μάχη στη νότια Συρία με πιστές στο καθεστώς δυνάμεις, υποστηριζόμενες από άρματα μάχης, σε μια από τις μεγαλύτερες ένοπλες αντιπαραθέσεις στη διάρκεια της εννιάμηνης εξέγερσης κατά του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.

Σύμφωνα με πληροφορίες από κατοίκους και ακτιβιστές, οι στρατιώτες, κυρίως της 12η μεραρχίας τεθωρακισμένων η οποία έχει τη βάση της στην Ίσρα, που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Ιορδανία, επέδραμαν στην κοντινή πόλη Μπούσρα αλ-Χαρίρ.

Πληροφορίες μιλούν για δύο νεκρούς.

Ήχος εκρήξεων και πυκνών πυρών πολυβόλων ακούστηκε στην Μπούσρα αλ-Χαρίρ και στη Λούτζαχ, μια περιοχή με βραχώδεις λόφους βόρεια της πόλης, όπου κρύβονται οι λιποτάκτες και απ’όπου επιτίθενται στις γραμμές εφοδιασμού του στρατού.

«Η Λούτζαχ ήταν η πιο ασφαλής περιοχή για να κρυφτούν οι λιποτάκτες επειδή είναι δύσκολο για τα άρματα μάχης και το πεζικό να διεισδύσουν εκεί. Η περιοχή έχει σπηλιές και μυστικά περάσματα και εκτείνεται μέχρι τα περίχωρα της Δαμασκού» διευκρινίζουν ακτιβιστές.

Στο μεταξύ, γενική απεργία προκηρύχτηκε για σήμερα σε πολλές πόλεις της Συρίας, ύστερα από σχετική έκκληση που απηύθυναν στο λαό διαδικτυακά ακτιβιστές, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα αιματηρά μέτρα καταστολής των διαδηλώσεων.

Βίντεο που αναρτήθηκαν στο Διαδίκτυο δείχνουν κλειστά καταστήματα και άδειους δρόμους από νωρίς την Κυριακή στην επαρχία Χομς της κεντρικής Συρίας, στην πόλη Ζαμπαντάνι στη δυτική χώρα και στην επαρχία Αλέπο της βόρειας Συρίας.

«Η απεργία είναι όπως μια διαδήλωση. Αρχίζει με δέκα ανθρώπους, ύστερα με εκατοντάδες και τέλος με χιλιάδες. Αρχίστε με εσάς τους ίδιους», αναφέρεται στη σελίδα του Facebook «Συριακή Επανάσταση 2011».

Στο πλαίσιο της εκστρατείας «Μείνετε στο σπίτι» καλείται ο λαός «να σταματήσει να υποστηρίζει το καθεστώς απέχοντας από κάθε εργασία».

Οι ακτιβιστές κάλεσαν επίσης το λαό να μποϊκοτάρει τις αυριανές δημοτικές εκλογές.

ΤΑ ΝΕΑ, 11/12/11

Παραβίαση του εναερίου χώρου από αμερικανικό αεροσκάφος καταγγέλλει το Ιράν

Η ιρανική κυβέρνηση δήλωσε ότι το «αμερικανικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος τύπου RQ-170 παραβίασε τον εναέριο χώρο του Ιράν και είχε εισέλθει 250 χλμ. στο εσωτερικό του πριν βρεθεί αντιμέτωπο με τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις».

Το αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος τύπου RQ-170 που αναχαιτίστηκε από το Ιράν την Κυριακή, είχε εισέλθει 250 χιλιόμετρα εντός του ιρανικού εναέριου χώρου και η Τεχεράνη ζήτησε από τον ΟΗΕ να καταδικάσει αυτή την «παραβίαση», μετέδωσε σήμερα το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο του Ιράν στην ηλεκτρονική του σελίδα, επικαλούμενο επιστολή στον ΟΗΕ.

Σε αυτή την επιστολή διαμαρτυρίας, η ιρανική κυβέρνηση δήλωσε ότι το «αμερικανικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος τύπου RQ-170 παραβίασε τον εναέριο χώρο του Ιράν και είχε εισέλθει 250 χλμ. στο εσωτερικό του πριν βρεθεί αντιμέτωπο με τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις».

Το Ιράν προειδοποίησε να μην «επαναληφθούν τέτοιες ενέργειες» διαμαρτυρόμενο «έντονα κατά της παραβίασης αυτής των διεθνών κανόνων από την αμερικανική κυβέρνηση», σύμφωνα με το κείμενο της επιστολής.

Στην επιστολή που απηύθυνε στον πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας, στο Γενικό Γραμματέα και τον Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, η Τεχεράνη ζήτησε από τον ΟΗΕ να καταδικάσει την «παραβίαση αυτή».

Το Ιράν διαμαρτυρήθηκε επίσης κατά της αύξησης των «προκλητικών και μυστικών ενεργειών της αμερικανικής κυβέρνησης σε βάρος της Ισλαμικής Δημοκρατίας τους τελευταίους μήνες».

Η ιρανική τηλεόραση μετέδωσε χθες βράδυ εικόνες του μη επανδρωμένου αεροσκάφους, του πιο σύγχρονου του είδους των ΗΠΑ. Το αεροσκάφος φαινόταν σε καλή κατάσταση, με λίγες ορατές ζημιές.

Οι εικόνες έδειχναν το αεροσκάφος να εξετάζεται από δύο διοικητές της ιρανικής αεροπορικής άμυνας των Φρουρών της Επανάστασης.

Ο ένας εξ αυτών, ο ταξίαρχος Αμίρ Αλί Χατζιζαντέχ, δήλωσε ότι το μη επανδρωμένο αεροσκάφος αναχαιτίστηκε χάρη σε μια «κυβερνοεπίθεση».

«Το αεροσκάφος έπεσε στην παγίδα μιας μονάδας ηλεκτρονικού πολέμου (των Φρουρών της Επανάστασης) που κατόπιν κατάφερε να το προσεδαφίσει με τις λιγότερες δυνατές ζημιές», εξήγησε ο Χατζιζαντέχ διευκρινίζοντας ότι το αεροσκάφος είχε άνοιγμα φτερών 26 μ., μήκος 4,5 μ. και ύψος 1,84 μ..

Υπογράμμισε ότι Ιρανοί εμπειρογνώμονες «γνωρίζουν πολύ καλά την ανεκτίμητη αξία των τεχνολογικών δεδομένων», που μπορεί να συλλεχθούν από το αεροσκάφος αυτό, χωρίς να δώσει άλλη διευκρίνιση.

Το Πεντάγωνο αντέδρασε χθες Πέμπτη αναφέροντας ότι Αμερικανοί εμπειρογνώμονες αναλύουν τις εικόνες που μετέδωσε η ιρανική τηλεόραση. Η εφημερίδα New York Times αποκάλυψε χθες ότι το μη επανδρωμένο αεροσκάφος είχε αποστολή τον εντοπισμό θέσεων του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 09/12/11

Δούρειος Ίππος μήπως;;;;; λέω τώρα εγω........

Οικονομία της τεχνολογίας χωρίς εργασία

Όλες σχεδόν οι οικονομικές μελέτες υποστηρίζουν ότι τα υψηλά ποσοστά ανεργίας που παρατηρούνται στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες θα διατηρηθούν για τα επόμενα χρόνια. Είναι πιθανό ακόμη και μια τόσο δυσοίωνη πρόβλεψη να υποτιμά τα μελλοντικά ποσοστά ανεργίας;

Με την πρόοδο της πληροφορικής, της ρομποτικής και άλλων μορφών αυτοματοποίησης της εργασίας να συνεχίζεται με επιταχυνόμενους ρυθμούς, είναι βέβαιο ότι ολοένα περισσότεροι άνθρωποι θα χάνουν τη δουλειά τους και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας θα γίνεται ολοένα πιο δύσκολη. Οι περισσότεροι οικονομολόγοι, όμως, αψηφούν τις ανησυχίες ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μακροχρόνια διαρθρωτική ανεργία. Πράγματι, η άποψη αυτή συνήθως αντιμετωπίζεται με χλευασμό. Τα συντηρητικά μέσα ενημέρωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες σχολίασαν με περιπαικτική διάθεση τον προβληματισμό του Αμερικανού Προέδρου για το εάν η αυτοματοποίηση απειλεί την ανάπτυξη της απασχόλησης. Το ερώτημα που έθεσε, όμως, ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν εύλογο.

Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό θέσεων εργασίας χαρακτηρίζεται, ως έναν βαθμό, από ρουτίνα και επανάληψη. Καθώς οι υπολογιστές συνεχίζουν να εξελίσσονται τεχνολογικά σε επίπεδο υλικού και λογισμικού, πολλές από αυτές τις θέσεις θα μπουν πιθανότατα στο στόχαστρο της αυτοματοποίησης και συγκεκριμένα της μηχανικής μάθησης.

Δεν πρόκειται για ένα μακρινό σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά μια απλή παρεκβολή των ειδικών συστημάτων και των εξειδικευμένων αλγόριθμων που χρησιμοποιούνται σήμερα στην προσγείωση των αεροσκαφών, τις αυτόματες συναλλαγές στη Γουόλ Στριτ ή στις παρτίδες σκακιού ανάμεσα σε ανθρώπους και υπολογιστές. Ο υπολογιστής Watson της IBM - ο οποίος χρησιμοποιήθηκε στο τηλεοπτικό παιχνίδι «Jeopardy!» - αποτελεί «ζωντανή» απόδειξη ότι οι αλγόριθμοι της μηχανικής μάθησης θα είναι σύντομα σε θέση να διεκπεραιώνουν μια σειρά από γνωστικές λειτουργίες.

Καθώς η συγκεκριμένη τεχνολογία εξελίσσεται, τα εν λόγω συστήματα θα αρχίσουν να πλησιάζουν ή να ξεπερνούν τις ικανότητες των εργαζομένων σε πολλές κατηγορίες «εργασιών ρουτίνας», οι οποίες περιλαμβάνουν και κλάδους επαγγελμάτων που προϋποθέτουν πτυχίο ή εξειδικευμένη κατάρτιση. Από την αυξανόμενη τάση στροφής στην τεχνολογία θα απειληθεί επίσης μεγάλη μερίδα δημοσίων υπαλλήλων.

Ένα από τα πιο ακραία ιστορικά παραδείγματα απώλειας θέσεων εργασίας εξαιτίας της τεχνολογίας είναι η αγροτική παραγωγή των αναπτυγμένων κρατών. Στα τέλη της δεκαετίας 19ου αιώνα, σχεδόν τα τρία τέταρτα του συνολικού εργατικού δυναμικού στις Ηνωμένες Πολιτείες απασχολούνταν στη γεωργία. Σήμερα, το ποσοστό αυτό είναι μόλις 2-3%. Η αυξανόμενη χρήση των μηχανών οδήγησε στην κατάργηση εκατομμυρίων θέσεων εργασίας.

Είναι γνωστό ότι όταν οι εργαζόμενοι στις ανεπτυγμένες χώρες εγκατέλειπαν τις αγροτικές εργασίες η μακροχρόνια διαρθρωτική ανεργία δεν αυξανόταν. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι απορροφούνταν σε άλλους κλάδους και κυρίως στη βιομηχανική παραγωγή που γνώριζε άνθηση. Οι μέσοι μισθοί και το γενικό επίπεδο διαβίωσης σημείωσαν θεαματική βελτίωση -περίτρανο παράδειγμα της αποκαλούμενης «πλάνης των Λουδιτών». Αυτή ακριβώς την ιδέα συμμερίζονται οι περισσότεροι οικονομολόγοι, οι οποίοι πιστεύουν ότι η τεχνολογική πρόοδος δεν οδηγεί ποτέ σε ουσιαστική αύξηση της μακροχρόνιας ανεργίας.

Αυτό που υποστηρίζουν είναι ότι καθώς βελτιώνονται οι τεχνολογίες που περιορίζουν τις θέσεις εργασίας, κάποιοι εργαζόμενοι χάνουν τη δουλειά τους σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα αλλά η παραγωγή γίνεται πιο αποδοτική. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι τιμές των προσφερόμενων αγαθών και των υπηρεσιών να μειώνονται με αποτέλεσμα να αυξάνεται η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών, οι οποίοι διοχετεύουν τα χρήματά τους σε άλλους τομείς δίνοντας ώθηση στη ζήτηση και την απασχόληση σε όλους σχεδόν τους κλάδους.

Το πρόβλημα σήμερα είναι ότι δεν μιλάμε για ταχεία αυτοματοποίηση σε έναν συγκεκριμένο κλάδο της οικονομίας όπως η γεωργία. Όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται μηχανές στην αγροτική παραγωγή, υπήρχαν άλλοι κλάδοι εντάσεως εργασίας που μπόρεσαν να απορροφήσουν εκατομμύρια εργαζόμενους. Σήμερα, δύσκολα μπορεί να περιμένει κανείς ότι θα συμβεί κάτι ανάλογο.

Καθώς η αυτοματοποίηση καταργεί θέσεις εργασίας σε ολοένα περισσότερους κλάδους, θα υπάρξει ένα «σημείο καμπής» μετά το οποίο η οικονομία ως σύνολο δεν θα μπορεί να απορροφά τους εργαζομένους που απολύονται εξαιτίας της αυτοματοποίησης (ή της παγκοσμιοποίησης). Μετά από αυτό το όριο, οι επιχειρήσεις θα μπορούν να εντείνουν την παραγωγή κυρίως με την ενσωμάτωση σε αυτή μηχανών και λογισμικού. Αυτό σημαίνει ότι η διαρθρωτική ανεργία θα γίνει αναπόφευκτη.

Εάν η αυτοματοποίηση συνεχίζεται με σταθερούς ρυθμούς, ο βασικός μηχανισμός μεταφοράς της αγοραστικής δύναμης στα χέρια των καταναλωτών δεν θα λειτουργεί. Φανταστείτε μια πλήρως αυτοματοποιημένη οικονομία. Θεωρητικά κανείς δεν θα έχει δουλειά (ή εισόδημα), αφού όλες οι εργασίες θα εκτελούνται από τις μηχανές. Πολύ πριν φτάσουν τα πράγματα σε αυτό το σημείο, τα επιχειρηματικά μοντέλα μαζικής αγοράς θα είχαν φτάσει σε μη βιώσιμο σημείο. Από πού θα προερχόταν η κατανάλωση τότε; Εάν υποθέσουμε ότι εξακολουθούσε να ισχύει η οικονομία της αγοράς (αντί για μια προγραμματιζόμενη οικονομία), γιατί να συνεχίζεται η παραγωγική διαδικασία όταν δεν υπάρχουν καταναλωτές για να αγοράσουν τα προϊόντα;

Στις αναπτυσσόμενες χώρες, το μεγαλύτερο πλήγμα στην αγορά εργασίας θα επέφερε η αυτοματοποίηση του τομέα υπηρεσιών, στον οποίο απασχολείται το μεγαλύτερο ποσοστό του εργατικού δυναμικού. Στα αναπτυσσόμενα κράτη, οι επιπτώσεις θα είναι χειρότερες από την αυτοματοποίηση της παραγωγής. Ήδη τα εργοστάσια ενσωματώνουν με ραγδαίους ρυθμούς τεχνολογίες εξοικονόμησης εργασίας. Για παράδειγμα η Foxconn, κορυφαία εταιρεία ηλεκτρονικών ειδών της Ταϊβάν που δραστηριοποιείται και στην Κίνα, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι σκοπεύει να εντάξει στην παραγωγή ιδιαίτερα εξελιγμένα ρομπότ σε μεγάλη κλίμακα.

Η ανεργία που προκύπτει από την αυτοματοποίηση στον μεταποιητικό κλάδο της Κίνας μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο τελικά τις προσπάθειες της χώρας να εξισορροπήσει την οικονομία της μέσω της ενίσχυσης της εγχώριας κατανάλωσης. Πρόκειται για έναν στόχο που, σύμφωνα με την πλειονότητα των οικονομολόγων, είναι καθοριστικός για τη μακροπρόθεσμη ευημερία της χώρας. Εάν οι καταναλωτές βλέπουν ότι καταργούνται συστηματικά οι θέσεις της εργασίας λόγω αυτοματοποίησης της παραγωγής θα προσαρμόσουν αναλόγως τις καταναλωτικές τους δαπάνες.

Ιδίως, μάλιστα, όταν φαίνεται πως η πρόσθετη εκπαίδευση ή κατάρτιση δεν μπορεί να εξασφαλίσει ουσιαστικά τους εργαζόμενους. Και δεδομένης της ανασφάλειας που θα επικρατεί σχετικά με τη σταθερότητα των εισοδημάτων τους σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, οι παραδοσιακές πολιτικές όπως η παροχή κινήτρων ή η μείωση των φόρων δεν θα έχουν αποτέλεσμα.

Πλησιάζουμε, λοιπόν, το «σημείο καμπής» όπου η αυτοματοποίηση πυροδοτεί διαρθρωτική ανεργία;

Εάν αναλογιστεί κανείς τα σημερινά προβλήματα των προηγμένων κρατών -πολυετή στασιμότητα ή μείωση των μισθών των μέσων εργαζομένων, διεύρυνση της ανισότητας αμοιβών, αυξανόμενη παραγωγικότητα και κατανάλωση που βασίζεται στον δανεισμό και όχι στο εισόδημα- φαίνεται απόλυτα εύλογη μια τέτοια υπόθεση. Ας ελπίσουμε ότι οι αρμόδιοι θα προχωρήσουν σε λεπτομερή ανάλυση των ιστορικών οικονομικών δεδομένων προτού φτάσει η οικονομία στο σημείο καμπής.

ΜΑΡΤΙΝ ΦΟΡΝΤ

*Ο Μάρτιν Φορντ είναι συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο «The Lights in the Tunnel: Automation, Accelerating Technology, and the Economy of the Future»

Copyright: Project Syndicate, 2011

Ναυτεμπορική, 05/12/2011

Χάγη: Δεκτή η προσφυγή της ΠΓΔΜ κατά της Ελλάδας

Με ψήφους 15 υπέρ και μία κατά το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έκανε δεκτή την προσφυγή της ΠΓΔΜ κατά της Ελλάδας για την υπόθεση της εφαρμογής της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, λόγω της αντίρρησης που προέβαλε η Αθήνα στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, τον Απρίλιο του 2008, στην πρόσκληση ένταξης των Σκοπίων στη Βορειοατλαντική Συμμαχία.

Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης, η Ελλάδα παραβίασε το άρθρο 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας.

Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε ότι η πρόβλεψη του κειμένου ότι η Ελλάδα δεν θα φέρει αντίρρηση στην είσοδο των Σκοπίων σε διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς εφόσον η χώρα αποπειράται να εισέλθει με το προσωρινό της όνομα «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ)» έχει ευρεία ερμηνεία.

Επομένως, περιλαμβάνει κάθε είδους αντίρρηση και όχι, όπως ισχυρίστηκε η ελληνική πλευρά, ότι το Άρθρο 11, παρ. 1 αφορά μία στενότερη ερμηνεία σχετικά με την ανάγκη η αντίρρηση να εκδηλωθεί με προβολή βέτο ή με αντίρρηση σε ψηφοφορία σε διεθνή οργανισμό.

Στο σκεπτικό της απόφασης επισημαίνεται πως η ΠΓΔΜ έχει δικαίωμα να θέτει υποψηφιότητα σε οργανισμούς όπου η επιλογή των μελών γίνεται με ψηφοφορία.

Σε ό,τι αφορά τις αιτιάσεις της ελληνικής πλευράς ότι η ΠΓΔΜ, αφού γίνει δεκτή σε κάποιον διεθνή ή περιφερειακό οργανισμό θα αρχίσει να χρησιμοποιεί τη συνταγματική της ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έκρινε ότι με βάση το Άρθρο 11, παράγραφος 2, αλλά επίσης με βάση το Ψήφισμα 817 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το αίτημα της ελληνικής πλευράς δεν δικαιολογεί την προβολή αντίρρησης στην είσοδο στο ΝΑΤΟ ως ΠΓΔΜ.

Να σημειωθεί ότι με 14 ψήφους υπέρ και δύο κατά το δικαστήριο δήλωσε αρμόδιο να εξετάσει την προσφυγή, ενώ η Ελλάδα είχε θέσει θέμα αναρμοδιότητάς του.

Τη σύγκληση ακόμη και συμβουλίου των αρχηγών των τριών κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση εξετάζει τώρα ο Πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος με αφορμή την ανακοίνωση της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

Η απόφαση του Δικαστηρίου σε καμία περίπτωση δεν επιλύει τη διαφορά των δύο χωρών ως προς την ονομασία, καθώς συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για τον όρο Μακεδονία που θέλησε να υιοθετήσει η πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία όταν κήρυξε την ανεξαρτησία της το 1992.

Ήδη πάντως στην Αθήνα, διαφαίνονται αποκλίνουσες θέσεις επί της εκκρεμότητας της ονομασίας.

Ο Πρωθυπουργός συζήτησε το θέμα σε συνάντηση που είχε με τον Γιώργο Παπανδρέου την περασμένη Παρασκευή, ενώ αναμενόταν να έχει τετ α τετ συνάντηση και με τον Αντώνη Σαμαρά.

Ο Γιώργος Καρατζαφέρης, πάντως, υπήρξε κάτι παραπάνω από σαφής πριν από λίγες ημέρες, λέγοντας ότι εφόσον υπάρξει λύση σύνθετης ονομασίας θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση Παπαδήμου.

Ο πρωθυπουργός των Σκοπίων, Νίκολα Γκρουέφσκι αναμένεται να προβεί σε επικοινωνιακή αντεπίθεση προκειμένου να εκμεταλλευθεί πολιτικά το ζήτημα.

Ο κ. Παπαδήμος πρέπει να απαντήσει στην επιστολή που του έστειλε πριν από λίγες ημέρες ο Νίκολα Γκρούεφσκι καλώντας τον να βοηθήσει τα Σκόπια να αρχίσουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ.

Επιπλέον, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο χώρες όπως, η Βρετανία ή η Σουηδία, οι οποίες και στο παρελθόν έχουν δημιουργήσει προβλήματα στην Ελλάδα στα θέματα της διεύρυνσης, με αφορμή το Σκοπιανό να επανέλθουν κατά το αυριανό Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων στις Βρυξέλλες.

Ανάλογο φαινόμενο θα μπορούσε να λάβει χώρα και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, όπου κράτη-μέλη όπως η Τουρκία ίσως αμφισβητήσουν την ομόφωνη απόφαση του Βουκουρεστίου στην υπουργική σύνοδο της Συμμαχίας στις 7-8 Δεκεμβρίου.

ΤΑ ΝΕΑ, 05/12/2011

Ο γερμανός σφαγέας και το Τάγμα των Ελλήνων Κυνηγών

Με προφίλ αινιγματικό, πότε υπό τις εντολές της Γερμανικής Κατοχικής Διοίκησης και πότε με σχεδόν αυτοτελή δράση, αναδεικνύει την πιο σκοτεινή όψη του δωσιλογισμού την περίοδο της Κατοχής στη χώρα μας.

«Η βία δεν ανήκει στο παράλογο, έχει τη δική της λογική, έχει επικοινωνιακή διάσταση», σημείωσε ο Πολυμέρης Βόγλης, επίκουρος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στην παρουσίαση του βιβλίου. Και η περίπτωση της δράσης του Σούμπερτ εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο. Μέχρι και σήμερα μάλιστα σε μερικές περιοχές ο χαρακτηρισμός «σουμπερίτης» είναι συνώνυμος με την προδοσία και τη βαναυσότητα στη λαϊκή κουλτούρα.

Οι έντονες φημολογίες περί ελληνικής καταγωγής του - κάτι που δεν ισχύει - ενίσχυσαν τον μύθο του.

Ο ιστορικός Χάγκεν Φλάισερ την εποχή που εκπονούσε το διδακτορικό του, στις αρχές του 1970, ήλθε αντιμέτωπος με τον θρύλο του «ανθρωπόμορφου τέρατος». Ο περιπετειώδης βίος του Φριτς Σούμπερτ ξεκινάει στο Ντόρτμουντ, στις 21 Φεβρουαρίου του 1897, όπου γεννήθηκε από γονείς εργάτες. Βρέθηκε από νωρίς κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου να πολεμάει για τη Γερμανία, ενώ μετά το τέλος των μαχών βρέθηκε στη Σμύρνη ως μέλος γερμανικών αποστολών ειδικευμένου προσωπικού που αναδιοργάνωσε και ηγήθηκε οθωμανικών στρατιωτικών τμημάτων στην απόκρουση επιθέσεων της Αντάντ. Την 1η Ιανουαρίου 1934 ο Σούμπερτ έγινε μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος.

Μιλούσε καλά ελληνικά, τουρκικά, ιταλικά και αραβικά, ενώ το 1941 και όντας ήδη υπαξιωματικός μετατέθηκε στα Χανιά, στην Περιφερειακή Διοίκηση Ρεθύμνου, με την ιδιότητα του διερμηνέα. Στο φόντο των αποφάσεων εκ μέρους του Χίτλερ για αντίποινα στη μεγαλόνησο μετά τη Μάχη της Κρήτης (20-30 Μαΐου 1941) έδρασε ο Σούμπερτ. Μια σκοτεινή φυσιογνωμία που έσπειρε τον φόβο. Ακόμη και η μεταπολεμική του καταδίκη οδήγησε σε μια διαμάχη την Κρήτη και τη Μακεδονία, αφού έριζαν μετά το τέλος του πολέμου για τη διοργάνωση του τελετουργικού εκτέλεσης της ποινής!

Το πρώτο αίμα. Η αιματηρή του διαδρομή στην Κρήτη ξεκινάει απ' το χωριό Ορος του Ρεθύμνου. Οι ντόπιοι προσέφεραν μεγάλη βοήθεια και υπηρεσίες στους άγγλους στρατιώτες μέχρι να φυγαδευτούν στη Μέση Ανατολή. Κι αυτό ήταν αρκετό για τον Σούμπερτ. Στις 28 Αυγούστου του '41 τέσσερις Γερμανοί - κι ένας Κρητικός γερμανοντυμένος - ζήτησαν να δουν τον πρόεδρο της Κοινότητας του Ορους, Παντελή Παπαδάκη.

Εκείνος, νομίζοντας πως τον ζητούσαν για υπηρεσιακούς λόγους, κίνησε να τους δει και αμέσως τον τραυμάτισαν βαριά. «Μην πάτε στο σπίτι γιατί αυτοί μπορεί να ξανάρθουν», ήταν τα τελευταία λόγια του πριν πεθάνει ενώ της φονικής ομάδας επικεφαλής ήταν ο Σούμπερτ.

Το φθινόπωρο του 1941 μετατέθηκε απ' το Ρέθυμνο στο Ηράκλειο με την τριπλή ιδιότητα του στρατιωτικού - διερμηνέα - κατασκόπου για λογαριασμό πάντα της γερμανικής υπηρεσίας κατασκοπείας και αντικατασκοπίας Abwehr III.

Στην συνέχεια η δράση του Σούμπερτ τοποθετείται στον Κρουσώνα Ηρακλείου όπου και η διαιρετική τομή δωσίλογων - αντιστασιακών είναι έντονη και διακριτή. Απ' τη μία και λόγω της μεγάλης παράδοσης του χωριού σε οπλοκατοχή, στοιχίζονται οι ντόπιοι με τους αντάρτες της ομάδας του Σατανά (Αντώνη Γρηγοράκη) και απ' την άλλη με τους συνεργάτες των Γερμανών.

Το χωριό τροφοδοτεί το τάγμα του Σούμπερτ και διεξάγουν επιδρομές και δολοφονίες. Τον Ιούλιο του '43 στα Μεσκλά Κυδωνίας ο Σούμπερτ κάνει μια επιδρομή με γερμανοντυμένους Κρουσανιώτες και βασανίζει Μεσκλιανούς. Αμέσως μετά η δράση του πυκνώνει και ως εντολοδόχος του ταγματάρχη Χάρτμαν αλλά και αυτοτελώς με στόχο την κατάσχεση όπλων, την απόσπαση πληροφοριών για τους αντάρτες και τον νεοσύστατο τότε ΕΛΑΣ, την τρομοκράτηση των χωριών που υποστήριζαν τους αντιστασιακούς. Είναι χαρακτηριστικό το συμβάν όπου οι Σουμπερτίτες μαζί με λόχο γερμανών εξέδραμαν κατά της τοποθεσίας Βρωμόνερο, λημέρι της ομάδας του Σατανά στις υπώρειες του Ψηλορείτη, οι αντάρτες διέφυγαν ενώ οι Σουμπερτίτες συνέλαβαν πέντε άτομα που συγγένευαν ή συνεργάζονταν με την Αντίσταση.

Η περίπτωση του βοσκού Ι. Ξυλούρη ή Ξυλουρογιάννη κόβει την ανάσα: τον έδεσαν με τρίχινο σχοινί από τον λαιμό σε ένα γάιδαρο και ενώ τον τραβούσαν του έβγαλαν τα μάτια!

Αλλους τους μετέφεραν στην Αυγενική, την έδρα του Σούμπερτ, και ύστερα από άγρια βασανιστήρια τους εκτέλεσαν σε λάκκο που έσκαψαν οι ίδιοι οι μελλοθάνατοι!

Οι φρικαλεότητες της ομάδας του Σούμπερτ συνεχίστηκαν σε πολλά χωριά με κακοποιήσεις και εμπρησμούς σπιτιών και με δεκάδες θύματα και βασανισμούς όπως στο Μετόχι Βορού Μονοφατσίου. Κατόπιν και έπειτα από διαταγή του ανώτερου διοικητή του Φρουρίου της Κρήτης στρατηγού Μπρούνο Μπρόιερ και όσο η Αντίσταση φούντωνε, ο Σούμπερτ συγκρότησε Σώμα Κυνηγών (στελεχώθηκε από γερμανόφιλους ντόπιους και δωσίλογους αλλά και βαρυποινίτες από φυλακές της Κρήτης).

ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Στις 11 Ιανουαρίου εγκατέλειψε την Κρήτη και στα μέσα Φεβρουαρίου αναχώρησε για Θεσσαλονίκη μαζί με 40 Κρητικούς και τέθηκε υπό τις διαταγές της Στρατιωτικής Διοίκησης Θεσσαλονίκης - Αιγαίου. Γρήγορα ξεδίπλωσε την αιματηρή του δράση και στο μακεδονικό έδαφος. Μάλιστα δρούσε παρουσία ιερέων για να τονίσει πως υπερασπίζεται τη θρησκεία. Ο σαδισμός του ήταν παροιμιώδης και έφτασε ο γερμανός στρατιωτικός διοικητής της πόλης Μαξ Πέσκο να τον απομακρύνει κατόπιν αιτήματος του δημάρχου Θωμά Μαγκριώτη. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως στα Πετράλωνα Χαλκιδικής, συγκέντρωσε κόσμο σε πλατεία, κακοποίησε κάποιους, στρατολόγησε νεοσύλλεκτους. Και ακούστε τώρα το τελετουργικό: Οι νεοσύλλεκτοι μεταφέρθηκαν στην Νέα Καλλικράτεια και το απόγευμα της ίδιας μέρας φόρεσαν ιταλικές στολές αφού πρώτα υποχρεώθηκαν να πλυθούν στη θάλασσα.

Το βράδυ σε μια νεκροκεφαλή ζωγραφισμένη επάνω σε κράνος, που ο Σούμπερτ φύλαγε στην περιβόητη βαλίτσα του, έδωσαν τον όρκο του ταγματασφαλίτη που κατέληγε με τη φράση «ελευθερία ή θάνατος».

Ο επιλοχίας Σούμπερτ και το Σώμα Καταδίωξης Συμμοριών (Εθνικό Απόσπασμα Καταδιώξεως Κομμουνιστών ή ΕΑΚΚ) εμπλέκεται και στο Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη, 20 χλμ. βορειοανατολικά από τη Θεσσαλονίκη.

ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΧΟΡΤΙΑΤΗ. Μια ενέδρα του ΕΛΑΣ στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944 έξω απ' το χωριό σε γερμανική υπηρεσιακή αποστολή ύδρευσης πυροδότησε τα μαζικά αντίποινα των Γερμανών και των συνεργατών τους με τραγικό απολογισμό 146 νεκρούς, 128 ήταν γυναίκες και παιδιά και οι υπόλοιποι 18 άνδρες. Η ευθύνη για το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη ανήκει στον υποστράτηγο και διοικητή B. Von. Studnitz στη Στρατιωτική Διοίκηση Θεσσαλονίκης - Αιγαίου. Και ο φονικός βραχίονας της η ίδια η δράση του Σούμπερτ.

Περισσότερα από 80 γυναικόπαιδα οδηγήθηκαν από το καφενείο του Μπαντάτσιου στον φούρνο του Στ. Γκουραμάνη για να καούν ζωντανά. Οταν το πλήθος έφτασε στο φούρνο, ο Σούμπερτ - κατ' άλλους ο υπασπιστής του Γ. Καπετανάκης - φώναξε έξαλλος: «Φωτιά, φωτιά. Κλείστε τους και μην αφήνετε κανένα να φύγει. Θα τους κάψουμε όλους!» Απ' έξω τοποθετήθηκαν φρουροί με την εντολή να σκοτώσουν όποιον τολμούσε να ξεμυτίσει απ' τον φούρνο.

Επειδή όμως, το οίκημα ήταν κατάμεστο από κόσμο και οι έγκλειστοι συνωστίζονταν πίσω από τις πόρτες και τα παράθυρα, οι Σουμπερίτες, για να μειώσουν την πίεση, τοποθέτησαν ένα πολυβόλο και απ' το μικρό παράθυρο της μπροστινής πόρτας άρχισαν να πυροβολούν, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας πολλά γυναικόπαιδα. Επειτα έριξαν ξερά χόρτα πάνω στα σώματα των νεκρών και των τραυματιών και με ένα φλογοβόλο πιστόλι έβαλαν φωτιά.

Κι αυτό είναι ένα μόνο στιγμιότυπο των εφιαλτικών ωρών στον Χορτιάτη ενώ αποτελεί πικρή ειρωνεία το γεγονός πως τα γεγονότα δεν είχαν καταχωρηθεί σε κανένα έγγραφο της Βέρμαχτ, στρατιωτικό ημερολόγιο ή αναφορά.

ΤΑ ΝΕΑ, 05/12/2011

ΗΠΑ: Εκτοξεύτηκε με επιτυχία το Curiosity για τον Άρη

Το πιο εξελιγμένο ρομποτικό όχημα, το Curiosity, ξεκίνησε το Σάββατο το ταξίδι του για τον Άρη, με αποστολή να καθορίσει για πρώτη φορά αν ο κόκκινος πλανήτης θα μπορούσε να φιλοξενήσει ζωή.

Η εκτόξευση του Curiosity (ή Mars Science Laboratory, δηλαδή «Επιστημονικό Εργαστήριο Άρη», όπως είναι η επίσημη ονομασία του), έγινε στις 17:02 του Σαββάτου (ώρα Ελλάδας) από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντας. Αναμένεται ότι θα φτάσει στον Άρη στα μέσα Αυγούστου του 2012.

Το όχημα έχει βάρος 900 κιλά και είναι μακράν το βαρύτερο και μεγαλύτερο από τα ρομπότ που έχουν σταλεί μέχρι σήμερα στην επιφάνεια του πλανήτη. Είναι επίσης το πιο εξελιγμένο τεχνολογικά αφού διαθέτει δέκα επιστημονικά όργανα. Το Curiosity «είναι πραγματικά ένα ξεχωριστό ρομπότ, οι ικανότητες του οποίου ξεπερνούν οτιδήποτε είχαμε στείλει μέχρι σήμερα σε πλανήτες του ηλιακού συστήματός μας», δήλωσε η υποδιευθύντρια επιστημονικών αποστολών της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας Nasa.

Το ρομπότ διαθέτει έξι ρόδες, κάμερες υψηλής ακρίβειες, ένα μετεωρολογικό σταθμό και ένα λέιζερ που του δίνει τη δυνατότητα να εξερευνά αντικείμενα σε απόσταση επτά μέτρων. Άλλα όργανα θα μελετούν το περιβάλλον με σκοπό να εντοπίσουν μόρια μεθανίου, ενός αερίου που συνδέεται συχνά με την παρουσία ζωής στη Γη και το οποίο έχει ήδη παρατηρηθεί στον Άρη από ένα αμερικανικό διαστημικό σκάφος. Θα γίνουν επίσης μετρήσεις της ακτινοβολίας που θα μπορούσε να επηρεάσει μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη.

Το συνολικό κόστος της αποστολής, συμπεριλαμβανομένης και της εκτόξευσης, θα φτάσει τα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.

Αφού διασχίσει 570 εκατομμύρια χιλιόμετρα μέσα σε οκτώμισι μήνες, το Curiosity θα προσγειωθεί τον προσεχή Αύγουστο στους πρόποδες ενός όρους ύψους 5.000 μέτρων, μέσα στον κρατήρα Γκέιλ του Άρη. Η αποστολή του θα διαρκέσει δύο γήινα έτη και βασικός στόχος του θα είναι να διαπιστώσει αν στο παρελθόν επικρατούσαν στον πλανήτη συνθήκες κατάλληλες για την ανάπτυξη ζωής.

Ο κρατήρας Γκέιλ «προσφέρει μια θαυμάσια ευκαιρία για να ελεγχθούν διαφορετικά περιβάλλοντα, ενδεχομένως ευνοϊκά για την ανάπτυξη ζωής», είπε ο Τζον Γκρότσινγκερ, επιστημονικός διευθυντής της αποστολής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας, εξηγώντας ότι οι γεωλογικοί σχηματισμοί και τα φυσικά στοιχεία που υπάρχουν εκεί είναι γνωστό πως σχηματίζονται με την παρουσία ή τη ροή νερού.

Για την προσγείωση του Curiosity στον Άρη η Nasa ανέπτυξε μια νέα μέθοδο αφού το ρομπότ είναι πολύ βαρύ για να χρησιμοποιηθούν αερόσακοι που θα απορροφούσαν τους κραδασμούς της πρόσκρουσης. Αρχικά θα ανοίξει ένα αερόστατο και κατόπιν μια μηχανή εξοπλισμένη με πυραύλους θα ενεργοποιηθεί για να οδηγήσει με ασφάλεια το ρομπότ στο έδαφος.

Η προσεδάφιση, ακόμη και η είσοδος στην ατμόσφαιρα του Άρη είναι μια δύσκολη επιχείρηση. Από τις 43 αποστολές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα σχεδόν το 70% απέτυχαν. Οι Αμερικανοί είναι οι μόνοι μέχρι σήμερα που έχουν εξερευνήσει την επιφάνεια του πλανήτη αν και η πρώην ΕΣΣΔ ήταν αυτή που έστειλε πρώτη ένα μη επανδρωμένο σκάφος, το 1971. Εκείνο το ρομπότ λειτούργησε μόνο για 15 δευτερόλεπτα.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27/11/11

Χουντο-σταγονίδια στην Ευελπίδων

Μνήµες άλλων εποχών ξύπνησαν στις 17 Νοεµβρίου στη Σχολή Ευελπίδων. Την ηµέρα της επετείου του Πολυτεχνείου, οµάδα σπουδαστών, καθοδηγούµενη από τον αρχηγό των Ευελπίδων, αµαύρωσε τη γιορτή, τραγουδώντας τον ύµνο των Απριλιανών.

Η ύπαρξη «σταγονιδίων» της χούντας µέσα στο στράτευµα, σε µία περίοδο απαξίωσης του πολιτικού συστήµατος λόγω των πιέσεων που ασκεί στο σώµα της κοινωνίας η οικονοµική κρίση, προκαλεί ανησυχία. Ο πρωτεργάτης παραπέµπεται στο Πειθαρχικό µε το ερώτηµα της απόταξης, ενώ ζητήθηκε η διενέργεια Ε∆Ε.

ΤΟ ΒΗΜΑ, 27/11/2011

Το καθεστώς καταρρέει..........

Συνελήφθη ύποπτος για τους πυροβολισμούς στον Λευκό Οίκο

Εναν άνδρα που φέρεται να σχετίζεται με την υπόθεση των πυροβολισμών κατά του Λευκού Οίκου συνέλαβαν οι αμερικανικές Αρχές, όπως ανακοίνωσαν την Τετάρτη. Η Μυστική Υπηρεσία, που έχει καθήκον την προστασία του Αμερικανού προέδρου, συνέλαβε τον άνδρα σε ξενοδοχείο στη Πενσυλβάνια.

Οι πυροβολισμοί ακούστηκαν την περασμένη Παρασκευή περίπου 700 μέτρα νότια του Λευκού Οίκου αλλά οι δύο σφαίρες εντοπίστηκαν μόλις την Τρίτη.

Μία σφαίρα χτύπησε σε θωρακισμένο παράθυρο κοντά στα ιδιαίτερα διαμερίσματα της προεδρικής οικογένειας και άλλη μία σφαίρα βρέθηκε σε μικρή απόσταση από αυτό.

«Αυτές οι ζημιές δεν έχουν συνδεθεί επισήμως με το συμβάν της Παρασκευής, ενώ συνεχίζεται ο έλεγχος στο εξωτερικό του Λευκού Οίκου» έλεγε η επίσημη ανακοίνωση.

Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα και η σύζυγός του Μισέλ βρίσκονταν στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας όταν πιστεύεται ότι έπεσε ο πυροβολισμός.

Η Μυστική Υπηρεσία δεν έδωσε περισσότερες πληροφορίες για το όπλο που χρησιμοποιήθηκε, το διαμέτρημα της σφαίρας, ούτε καν για το παράθυρο που χτυπήθηκε.

ΤΟ ΒΗΜΑ, 16/11/2011