Ανακοίνωση του Ιωάννη Μεταξά στις 30 Οκτωβρίου 1940

Κύριοι,

Έχω λογοκρισίαν [1] και ημπορώ να σας υποχρεώσω να γράφετε μόνον ό,τι θέλω. Aυτήν την ώραν όμως δεν θέλω μόνον την πέννα σας. Θέλω και την ψυχήν σας. Γι’ αυτό σας εκάλεσα σήμερα για να σας μιλήσω με χαρτιά ανοιχτά. Θα σας ειπώ τα πάντα. Θα σας ειπώ ακόμη και τα μεγάλα μου πολιτικά μυστικά. Θέλω vα ξέρετε και σεις όλα τα σχετικά με την εθνικήν μας περιπέτεια ώστε να γράφετε, όχι συμμορφούμενοι προς τας οδηγίας μου, αλλά εμπνεόμενοι εις την προσωπική σας πίστιν από την γνώσιν των πραγμάτων.

Σας απαγορεύω να ανακοινώσητε σχετικά το παραμικρόν σ’ οποιονδήποτε. Απολύτως και γιά οιονδήποτε λόγον. Κάθε παράβασις αυτής της εντολής μου θα έχη δια τον υπεύθυνον -και
να είσθε βέβαιοι ότι θα ευρεθή ο υπεύθυνος- τας συνεπείας τας οποίας πρέπει να έχη σε πόλεμο ζωής ή θανάτου του Έθνους η προδοσία ενός μεγάλου μυστικού, έστω και αυτό αν έγινε από αφέλεια, χωρίς την παραμικρή κακή πρόθεσι. Φυσικά έχω τον λόγον σας…

Mη νομίσητε ότι η απόφασις του ΟΧΙ πάρθηκε έτσι, σε μια στιγμή. Μην φαντασθήτε ότι εμπήκαμε στον πόλεμο αιφνιδιαστικά. Ή ότι δεν έγινε παν ό,τι επετρέπετο και μπορούσε να γίνει δια να τον αποφύγωμε.

Από την εποχήν της καταλήψεως της Αλβανίας το Πάσχα πέρυσι το πράγμα άρχισε να φαίνεται. Από τον περασμένο Μάιο είπα καθαρά στον κ. Γκράτσι [2] ότι αν προσεβαλλόμεθα εις τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, θα ανθιστάμεθα αντί πάσης θυσίας και δι’ όλων των μέσων. Συγχρόνως όμως μου ήρχοντο από την Ρώμην, από την Βουδαπέστην, από τα Τίρανα, από παντού πληροφορίαι αντίθετοι [3].

Εις τας 15 Αυγούστου έγινεν ο τορπιλλισμός της ΕΛΛΗΣ. Γνωρίζετε ότι από την πρώτην στιγμήν διεπιστώθη ότι το έγκλημα ήτο Ιταλικόν. Εν τούτοις δεν επετρέψαμεν να γνωσθή ότι είχομεν και τας υλικάς πλέον αποδείξεις περί της εθνικότητος του εγκληματίου [4]. Συγχρόνως όμως διέταξα τα αντιτορπιλικά τα οποία συνώδευον τα πλοία που μετέφερον τους προσκηνητάς από την Τήνον μετά το έγκλημα, άν προσβληθούν από αεροπλάνα ή οπωσδήποτε άλλως να κάμουν αμέσως χρήσιν των όπλων των.

Θα σας αποκαλύψω τώρα, ότι τότε διέταξα να βολιδοσκοπηθή καταλλήλως το Βερολίνον. Μου διεμηνύθη εκ μέρους τον Χίτλερ, η σύστασις να αποφύγω οιονδήποτε μέτρον δυνάμενον να θεωρηθή από την Ιταλίαν πρόκλησις. Έκαμα το πάν διά να μη μπορούν οι Ιταλοί να εμφανισθούν ως δυνάμενοι να έχουν όχι αφορμάς ευλόγους, αλλ’ ούτε ευλογοφανές παράπονον εκ μέρους μας, αν και από την πρώτην στιγμήν αντελήφθην τι πράγματι εσήμαινεν η όλως αόριστος σύστασις του Βερολίνου. Σεις καλύτερον παντος άλλου γνωρίζετε ότι έκαμα το πάν διά να μη δώσωμεν αφορμήν εμφανίσεως της Ιταλίας ως δυναμένης να έχη ευλογοφανείς καν αφορμάς αιτιάσεων. Λόγω του επαγγέλματός σας έχετε παρακολουθήσει εις όλες τις λεπτομέρειες την ιστορίαν των ατελειώτων ιταλικών προκλήσεων δημοσιογραφικών και άλλων, αλλά και την χριστιανικήν υπομονήν την οποίαν ετηρίσαμεν, προσποιούμενοι ότι δεν τις καταλαβαίνουμε, περιοριζόμενοι μόνον σε δημοσιογραφικάς ανασκευάς των ιταλικών εναντίον μας κατηγοριών [5].

Ομολογώ ότι εμπρός εις την φοβεράν ευθύνην της αναμίξεως της Ελλάδος εις τέτοιον μάλιστα πόλεμον, έκρινα πώς καθήκον μου ήτο να δω εάν θα ήτο δυνατόν να προφυλάξω τοv τόπον από αυτόν έστω και διά παντός τρόπου, ο οποίος όμως θα συμβιβάζετο με τα γενικώτερα συμφέροντα του Έθνους. Εις σχετικάς βολιδοσκοπήσεις προς την κατευθυνσιν τον Άξονος μου έδόθη να εννοήσω σαφώς ότι μόνη λύσις θα μπορουσε να είναι μία εκουσία προσχώρησιν της Ελλάδος εις την “Νέαν Τάξιν” [6]. Προσχώρησις που θα εγένετο όλως ευχαρίστως δεκτή από τον Χίτλερ “ως εραστήν του Ελληνικού πνεύματος”.

Συγχρόνως όμως μου εδόθη να εννοήσω ότι η ένταξις εις την Νέαν Τάξιν προϋποθέτει προκαταρκτικήν άρσιν όλων των παλαιών διαφορών με τους γείτονάς μας, και ναι μεν αυτό θα συνεπήγετο φυσικά θυσίας τινάς διά την Ελλάδα, αλλά αι θυσίαι θα έπρεπε να θεωρηθούν απολύτως “ασήμαντοι” εμπρός εις τα “οικονομικά και άλλα πλεονεκτήματα” τα οποία θα είχεν διά την Ελλάδα ή Νέα Τάξις εις την Ευρώπην και εις την Βαλκανικήν. Φυσικά με πάσαν περίσκεψιν και ανεπισήμως επεδίωξα δι’ όλων των μέσων να κατατοπισθώ συγκεκριμένως ποίαι θα ήσαν αι θυσίαι αυταί, με τας οποίας η Ελλάς θα έπρεπε να πληρώση την ατίμωσιν της εξ ιδίας θελήσεως προσφοράς της να υπαχθή υπό την Νέαν Τάξιν.

Με καταφανή προσπάθειαν αποφυγής σαφούς καθορισμού μου εδόθη να καταλάβω ότι η προς τους Έλληνας στοργή του Χίτλερ ήτο οι εγγυήσεις oτι αι θυσίαι αυταί θα περιορίζοντο “εις το ελάχιστον δυνατόν”. Όταν επέμεινα να κατατοπισθώ, πόσον επί τέλους θα μπορουσε να είναι αύτο το έλάχιστον τελικώς, μάς εδόθη να καταλάβωμεν ότι τούτο συνίστατο εις μερικάς ικανοποιήσεις προς την Ιταλίαν δυτικώς μέχρι Πρεβέζης, ίσως και προς την Βουλγαρίαν ανατολικώς μέχρι Δεδεαγάτς [7].

Δηλαδή θα έπρεπε διά να αποφύγωμεν τov πόλεμον, να γίνωμεν εθελονταί δούλοι και να πληρώσωμεν αυτήν την τιμήν… με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδος προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν και του αριστερού προς ακρωτηριασμόν από την Βουλγαρίαν. Φυσικά δεν ήτo δύσκολον να προβλέψη κανείς ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος. Και με το δίκαιόν των.

Κυρίαρχοι πάντοτε της θαλάσσης δεν θα παρέλειπον, υπερασπίζοντες πλέον τον εαυτόν των, έπειτα από μίαν τοιαύτην αυτοδούλωσιν της Ελλάδος εις τους εχθρούς των να καταλάβουν την Κρήτην και τας άλλας νήσους μας τουλάχιστον. Το συμπέρασμα αυτό δεν προέκυψεν μόνον από την πλέον απλήν λογικήν, άλλά και από ασφαλείς και βεβαίας πληροφορίας εξ Αιγύπτου, καθ’ ας ειχεν ήδη προμελετηθή και αντιμετωπισθή η ενέργεια που θα έπρεπε να γίνη ως φυσικόν επακόλουθον πάσης τυχόv εκουσίας ή ακουσίας συνεργασίας της Ελλάδος με τον Άξονα, εις τας ελληνικάς νήσους και προς παρεμπόδισιν εν περιπτώσει της δυνατότητος διά τόν Άξονα να τας χρησιμοποιήση.

Δεν δύναμαι αφ’ ετέρου να μη παραδεχθώ ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν το δίκαιον δεν θα ευρίσκετο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών και να μην αναγνωρίσω, ότι όταν ένας λαός, όπως ο αγγλικός, αμύνεται διά την ζωήν του, θα ήτο πλήρως δικαιολογημένος να κάνη τα ανωτέρω. Αλλά τότε ο Ελληνικός λαός δικαίως θα ετάσσετο εναντίον της κυβερνήσεως η οποία διά vα τον προφυλάξη από τον πόλεμον θα τον κατεδίκαζε εις εθελουσίαν υποδούλωσιν μετ’ εθνικού ακρωτηριασμού. Αυτή η δήθεν προφύλαξις θα ήτο διά την τύχην της εις το μέλλον Ελληνικής φυλής, πλέον ολεθρία και από τας χειροτέρας έστω συνεπείας οποιουδήποτε πολέμου. Το δίκαιον λοιπόν, δεν θα ήτο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών, εάν η τελευταία ενήργει κατά τας υποδείξεις του Βερολίνου που ανέφερα. Το δίκαιον θα ήτο με το μέρος του Ελληνικού Λαού, ο οποίος θα κατεδίκαζεν αυτήν, και των Άγγλων οι οποίοι υπερασπίζοντες την ύπαρξίν των επίσης δικαίως θα ελάμβανον τα μέτρα που εφέροντο έχοντες μελετήσει, εισακούοντες άλλωστε τας δικαίας αιτιάσεις των Ελλήνων, οίαι θα προέκυπτον εν καιρώ εάν εδίδετο ή εύλογος αυτή αφορμή.
 

Θα εδημιουργούντο έτσι όχι δύο, όπως το 1916, άλλά τρείς αυτήν την φοράν Ελλάδες [8]. Η πρώτη θα ήτο η επίσημος των Αθηνών η οποία είχεν φθάσει εις την πόρωσιν και το κατάντημα διά να αποφύγη τον πόλεμον να δεχθή να γίνη εθελοντής δούλος, πληρώνουσα μάλιστα την τιμήν αυτήν και με την συγκατάθεσίν της να αυτοακρωτηριασθή τραγικώτατα, παραδίδουσα εις την δουλείαν πληθυσμούς αμιγώς Ελληνικούς και μάλιστα δύναμαι να είπω τους Ελληνικωτέρους των Ελληνικών τοιούτους. Δευτέρα θα ήτο η πραγματική Ελλάς. Δηλαδή η παμψηφία της κοινής γνώμης του Έθνους, το οποίον ποτέ δεν θα απεδέχετο την εκουσίαν του υποδούλωσιν πληρωνομένην μάλιστα με εθνικόν ακρωτηριασμόν αφόρητον και ισοδυναμούσαν με οριστικήν ατίμωσιν και μελλοντικήν βεβαίαν εκμηδένισιν του Ελληνισμού ως εννοίας και οντότητος, εκμηδένισιν πρώτον ηθικήν και δεύτερον εν συνεχεία της ηθικής και υλικήν. Tο Έθνος ουδέποτε θα συνεχώρει εις τόν Βασιλέα και την Εθνικήν Κυβέρνησιν της 4ης Αυγούστου, τοιαύτην πολιτικήν. Τρίτη τέλος θα προέκυπτε μία ακόμη Ελλάς, η Ελλάς την οποίαν δεν θα παρέλειπον να δημιουργήσουν, φυσικά με την επίκλησιν του δημοκρατισμού, οι δημοκρατικοί Έλληνες υπό την κάλυψιν του βρετανικού Στόλου εις τα νήσους, Κρήτην και εις τας άλλας. Η τρίτη αυτή Ελλάς, η “Δημοκρατική” θα είχε με το μέρος της όχι μόνον την πρόθυμον υποστήριξιν της Αγγλίας εις την οποίαν θα έδιδε το δικαίωμα να καλύψη τας νήσους μας, καλυπτομένη και η ιδία εις την Βόρειον Αφρικήν, αλλά θα είχε με το μέρος της και το Εθνικόν δίκαιον. Η ηθική της δύναμις λοιπόν θα απερρόφα μοιραίως την επίσημον Ελλάδα, διότι θα διέθετεν η τρίτη αυτή Ελλάς, την ανεπιφύλακτον έγκρισιν και ενίσχυσιν της ανεπισήμου, της “δευτέρας” Ελλάδος, της Εθνικής δημοσίας γνώμης εν τη παμψηφία της.

Έζησα κύριοι την περίοδον του Εθνικού Διχασμού που εδημιουργήθη το 1916 όταν από την κατάστασιν εκείνην προέκυψαν δύο Ελλάδες, η των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Τον κίνδυνον από μίαν νέαν διαίρεσιν της Ελλάδος προκύπτουσαν συνεπεία του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, όπως η διαίρεσις του 1916 πρέκυψε συνεπεία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μίαν νέαν διαίρεσιν μάλιστα πολύ τραγικωτέραν, διότι όπως την εσκιαγράφησα δεν θα είναι καν διχασμός, αλλά τριχοτομισμός. Toν κίνδυνον αυτόν τον θεωρώ κύριοι, διά το Έθνος και το μέλλον του ασυγκρίτως χειρότερον από τον πόλεμον, έστω και αυτόν τον πόλεμον, από τον οποίον είναι δυνατόν και δουλωμένη ακόμη να βγη προσωρινώς η Ελλάς. Λέγω προσωρινώς, διότι πιστεύω ακράδαντα ότι τελικώς η νίκη θα είναι με το μέρος μας. Γιατί οι Γερμανοί δεν θα νικήσουν. Δεν μπορεί να νικήσουν. Υπάρχουν πολλά εμπόδια.

Η Ελλάς είναι αποφασισμένη να μη προκαλέση, μεν, με κανένα τρόπο κανένα, αλλά και με κανένα τρόπο να μη υποκύψη. Προ παντός είναι αποφασισμένη να υπερασπίση τα εδάφη της, έστω και αν πρόκειται να πέση. Ήδη δε, η απόφασίς της αυτή και η πολιτική της αυτή, χάρις εις την οποίαν απρόκλητα προσεβλήθη, χάρισαν στον τόπο και στον λαό μας το πλέον ανεκτίμητον των αγαθών και το μεγαλύτερον στοιχείον της δυνάμεως του: Αυτή η πολιτική έδωσεν εις τον λαόν την απόλυτη ψυχική, και πανεθνική ένωσί του [9].
 

Σήμερα όμως επί πλέον υπάρχουν και μερικοί άλλοι παράγοντες που προδικάζουν την τελική μας νίκη. Η Τουρκία δεν είναι όπως το 1916 σύμμαχος των Γερμανών. Είναι σύμμαχος των Άγγλων [10]. Η Βουλγαρία βέβαια ενεδρεύει και τώρα όπως και τότε, αλλ’ εν πάση περιπτώσει αυτήν την εποχήν τουλάχιστον προς το παρόν δεν τολμά. Ο καιρός όμως δεν δουλεύει για τον Άξονα. Δουλεύει για τους αντιπάλους του. Τέλος διά την Γερμανίαν η νίκη θα ήτο εν πάση περιπτώσει δυνατή μόνο με κοσμοκρατορίαν.

Αλλ’ η κοσμοκρατορία διά την Γερμανίαν κατέστη οριστικά αδύνατος στην Δουνκέρκη [11]. Ο πόλεμος διά τον Άξονα έχει χαθή, από την στιγμήν που η Αγγλία διεκήρυξε: “Θα πολεμήσωμεν έστω και μόνον εις το νησί μας και πέραν των θαλασσών, θα πολεμήσωμεν μέχρι της νίκης” [12]. Αλλά επί πλέον και ημείς οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζωμεν ότι δεν πολεμούμεν μόνον διά την νίκην, αλλά και διά την δόξαν [13]. Δεν ξέρω αν κανείς αντιβενιζελικός από σας είναι πάντοτε αδιάλλακτος. “Είμαι εγώ, κύριε Πρόεδρε”, απήντησεν ο παριστάμενος παλαίμαχος και αδιάλλακτος αρθρογράφος του αντιβενιζελικού τύπου κ. Κρανιωτάκης [14].

Λοιπόν ακούστε διά να συνεννοηθούμε. Εγώ, κύριοι, όπως επαρκώς σας εξήγησα, ετήρησα μέχρι σήμερον την πολιτικήν του αειμνήστου Βασιλέως Κωνσταντίνου, δηλαδή την πολιτικήν της αυστηράς ουδετερότητος. Έκαμα το παν διά να κρατήσω την Ελλάδα μακράν της συγκρούσεως των μεγάλων κολοσσών. Ήδη μετά την άδικον επίθεσιν της Ιταλίας, η πολιτική την οποίαν ακολουθώ είναι η πολιτική του αειμνήστου Βενιζέλου. Διότι είναι η πολιτική του συνταυτισμού της Ελλάδος με την τύχην της δυνάμεως, διά την οποίαν η θάλασσα είναι ανέκαθεν όπως και διά την Ελλάδα, όχι το εμπόδιον που χωρίζει αλλά η υγρά λεωφόρος που συνδέει. Βέβαια εις την ιστορίαν μας την νεωτέραν δεν είχομεν μόνον ευγνωμοσύνης λόγους και αφορμάς διά την Αγγλίαν, της οποίας άλλως τε η μεταπολεμική, πολιτική των τελευταίων ιδίως ετών, είναι πολιτική μεγίστων και ιστορικών αγγλικών ευθυνών [15]. Αλλά τας ευθύνας της αυτάς η Αγγλία τας αποδίδει σήμερον με την υπερήφανον αποφαστικότητα λαού μεγάλου, σώζοντος την ελευθερίαν του κόσμου και του πολιτισμού. Διά την Ελλάδα η Αγγλία είναι η φυσική φίλη και επανειλημμένως εδείχθη προστάτρια, ενίοτε δε η μόνη προστάτρια. Η νίκη θα είναι και δεν μπορεί παρά να είναι δική της. Θα είναι νίκη του Αγγλοσαξωνικού κόσμου, απέναντι του οποίου η Γερμανία, η οποία αφού έως τώρα δεν ηδυνήθη να επιτύχη οριστικόν αποτέλεσμα, είναι καταδικασμένη να συντριβή. Διότι από τώρα και πέρα ο ορίζων δεν πρέπει να θεωρήται διά τον Άξονα ανέφελος ούτε προς Ανατολάς και η Ανατολή είναι πάντοτε μυστηριώδης [16]. Πάντοτε ήτο, αλλά σήμερον υπέρ ποτέ είναι γεμάτη απρόοπτα και μυστήριο. Τελικώς λοιπόν θα νικήσωμεν. Και θέλω φεύγοντες από την αίθουσαν αυτήν να πάρετε μαζί σας όλην την δική μου απόλυτη βεβαιότητα, ότι θα νικήσωμεν. Εν τούτοις πρέπει να σας επαναλάβω ό,τι επισημότερον διεκήρυξα από την πρώτην στιγμήν. Η Ελλάς δεν πολεμά διά την νίκην. Πολεμά διά την Δόξαν. Και διά την τιμήν της. Έχει υποχρέωσιν προς τον εαυτόν της να μείνη αξία της ιστορίας της.

Η Ιταλία είναι μεγάλη δύναμις, όταν δε προχθές έγινεν η πρώτη αεροπορική επιδρομή, ομολογώ ότι με έκπληξιν ήκουσα εις σχετικήν ερώτησίν μου την απάντησιν, ότι τα επιδραμόντα αεροπλάνα ήσαν μόνον ιταλικά [17]. Αυτό φθάνει να σας δώση να καταλάβετε με ποιες ιδέες μπήκα στον πόλεμο. Αλλά υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ένας λαός οφείλει, αν θέλη να μείνη μεγάλος, να είναι ικανός να πολεμήση, έστω και χωρίς καμμίαν ελπίδα νίκης. Μόνον διότι πρέπει. Γνωρίζω ότι ο ελληνικός λαός θα ήτο αδύνατον να δεχθή άλλο τι αυτήν την στιγμήν. Διότι είναι ελεύθερος και απερίσπαστος εις την φυσικήν ευθυκρισίαν και υπερηφάνειαν, εφ’ όσον δεν εδόθη ευκαιρία να θολωθή η κρίσις του δι’ αγοραίων θορύβων και παραπλανητικών εκστρατειών. Εκάμαμεν ότι ήτο δυνατόν διά να μη έχωμεν το παραμικρόν άδικον. Και θα εξακολουθήσωμεν την ιδίαν τακτικήν μέχρι τέλους. Σας έχω στο τραπέζι μερικά έγγραφα. Είναι όλαι αι αποδείξεις της ιταλικής ενέδρας εκ προμελέτης. Όταν τελειώσω μπορείτε να τα δείτε. Περιττόν να πάρετε σημειώσεις. Συντομώτατα θα δημοσιευθούν εις την Λευκήν Βίβλον, η οποία διέταξα να εκδοθή το ταχύτερον. Δεν σας κρύβω κύριοι, ότι η κατάστασις είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μας περιμένουν μάλιστα δοκιμασίαι μεγάλαι. Διά να μη δώσω ευκαιρίαν προς την επιζητουμένην διά παντός τρόπου αφορμήν κατασυκοφαντήσεώς μας, ευρέθην υποχρεωμένος να πάρω μίαν απόφασιν εξόχως σοβαράν. Να μην κάμω την επιστράτευσιν, όταν από καιρού την εζήτησε και εξηκολούθησεν επανειλημμένως να μού την ζητά το Επιτελείον… [18]

Ο ιταλικός όγκος λοιπόν ευρήκεν απέναντι του δυνάμεις πάρα πολύ ασθενείς, τουλάχιστον διά την κρούσιν των πρώτων ημερών. Ο ρόλος σας είναι σήμερον μεγάλος και επισημότατος. Μη χάνετε το θάρρος σας, οτιδήποτε και αν γίνη. Διότι άλλως αδύνατον να φανήτε άξιοι του λαού σας και του καθήκοντος σας, το οποίον είναι να συντηρήσητε την ιερή φλόγα του ελληνικού λαού, να βοηθήσητε τον μαχόμενον Στρατόν, να υπάρξητε συνεργάται της Κυβερνήσεως, ότι και αν αισθάνεσθε δι’ αυτήν. Πρέπει να πιστεύσητε σεις διά να μπορέσετε να μεταδώσητε την πίστιν εις το κοινόν σας, μολονότι αυτήν την φοράν έχομεν όλοι μας να πάρωμεν από τον Ελληνικόν λαόν, και από το απερίγραπτον θάρρος του και όχι να του δώσωμεν.

Θέλω ακόμη να σας ειπώ κάτι. Ξέρω με βεβαιότητα ότι από την φοβεράν αυτήν δοκιμασίαν η Ελλάς θα υποφέρη. Ξέρω όμως επίσης με βεβαιότητα ότι τελικώς θα εξέλθη όχι μόνον ένδοξος αλλά και μεγαλύτερη. Θα προσέξατε το τηλεγράφημα του κ. Τσώρτσιλ το οποίον εδημοσιεύθη σήμερον εις τας εφημερίδας, ανακοινωθέν από του Υπουργείου Εξωτερικών [19]. Λοιπόν επειθυμώ να σας τονίσω τούτο: εκείνοι οι οποίοι εις το τηλεγράφημα αυτό δεν βλέπουν γραπτήν την επιβεβαίωσιν αγράφου συμφωνίας διά τα Δωδεκάνησα, δεν ξέρουν να διαβάζουν μέσα από τις γραμμές. Και κάτι άλλο. Τα Δωδεκάνησα προδικάζουν…

Σημειώσεις (Γ.Λ. Μπακοῦρος)

1. Τα άρθρα του Συντάγματος του 1911 τα οποία ανεστάλησαν την 4ην Αυγούστου 1936 ήταν τα 5,6,10,11,12,14,20 και 95. Το 14 εξασφάλιζε την ελευθερία του Τύπου και απαγόρευε την λογοκρισία.
2. Εμμανουέλλε Γκράτσι. Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα από 19 Απρ. 1939. Προσπάθησε να αποτρέψει τον Μουσσολίνι και τον Τσιάνο (υπουργό Εξωτερικών) από το να επιχειρήσουν ιταλικήν εισβολήν στην Ελλάδα. Οι προσπάθειές του σχολιάζονταν στην Ρώμη ειρωνικά. Ο ίδιος ο Μουσσολίνι τον είχε κατηγορήσει ότι ήταν “φιλέλληνας, αλλά ότι δεν έπρεπε να εκπλήσσεται κανείς, δεδομένου ότι είχε κλασσική μόρφωση”. (Εμ. Γκράτσι, “Η Αρχή του Τέλους”, ΕΣΤΙΑ 1980, σελ. 212.)
Για την Ελλάδα, ο Γκράτσι, στο ίδιο βιβλίο, σελ. 212, γράφει: “…τρέφω για την ευγενή εκείνη χώρα μια πολύ έντονη συμπάθεια…”.
3. Ιδίως οι πληροφορίες που έστελνε ο πρέσβης μας στην Ρώμη Ιωάννης Πολίτης ήταν πολύτιμες. Είναι χαρακτηριστικό ότι, με τηλεγράφημά του στις 23 Οκτωβρίου, προέβλεπε εκδήλωση της ιταλικής επιθέσεως το τεραήμερο 25 έως 28 Οκτωβρίου.
4. Με ανακοινωθέν του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού της 30ής Οκτωβρίου 1940, το Υπουργείο Ναυτικών ανεκοίνωσε, επισήμως πλέον, ότι τον τορπιλισμόν του ευδρόμου μας ΕΛΛΗ “…εξετέλεσεν ιταλικόν υποβρύχιον… το γεγονός τούτο δεν ανεκοινώθη μέχρι τούδε επισήμως διά λόγους πολιτικής σκοπιμότητος, οίτινες βεβαίως εξέλιπον ήδη”.
5. Απαντήσεις στις ιταλικές αιτιάσεις έδινε το “Αθηναϊκόν Πρακτορείον”. Είχε ιδρυθεί το 1905 με πρωτοβουλία του Υπουργείου Εξωτερικών και λειτουργούσε κάτω από κρατική εποπτεία.
6. “Νέα Τάξις”. Όρος της ναζιστικής προπαγάνδας. Η “Νέα Τάξις” θα επικρατούσε στην Ευρώπη μετά την επικράτηση του “χιλιόχρονου” Τρίτου Ράιχ!
7. Δεδεαγάτς. Ονομασία της Αλεξανδρουπόλεως επί Τουρκοκρατίας.
8. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σχηματίζει “προσωρινή” κυβέρνηση, στις 13 Σεπτεμβρίου 1916 (π.ημ.), αρχικώς στα Χανιά της Κρήτης και από 26 Σεπτεμβρίου στην Θεσσαλονίκη. Επί εννιά μήνες η χώρα έχει δύο κυβερνήσεις. Στις 22 Μαΐου 1917 απομακρύνεται από το θρόνο ο βασιλιάς Κωνσταντίνος. Στις 11 Ιουνίου 1917 παραιτείται ο Αλέξανδρος Ζαΐμης, πρωθυπουργός της κυβερνήσεως των Αθηνών, και στις 17 Ιουνίου επιστρέφει στην Αθήνα ο Βενιζέλος.
9. Είναι γεγονός ότι την 28η Οκτωβρίου 1940, ο λαός μας βρέθηκε, όσο ποτέ άλλοτε, ενωμένος. Τα πολλά “εγώ” έγιναν “εμείς”.
10. Η Τουρκία θα παραβιάσει κατάφωρα την αγγλο-γαλλο-τουρκικήν συμμαχίαν της 19ης Οκτωβρίου 1939 και δεν θα βγει στον πόλεμον παρά μόνον στις 12 Φεβρουαρίου 1945, όταν η Γερμανία καταρρέει. Μέχρι τότε θα παίζει ένα ευφυιέστατο, αλλά ανέντιμο παιχνίδι. Θα ερωτοτροπεί και με τα δύο εμπόλεμα στρατόπεδα, εκθέτοντας σε πλειοδοτικό διαγωνισμό την εύνοιά της και θα προσπαθεί να αποκομίζει ανταλλάγματα, εις βάρος κυρίως της χώρας μας.
11. Πράγματι η Γερμανία έχασε την ευκαιρία να αιχμαλωτίσει στην Δουνκέρκη το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα και τις γαλλικές μεραρχίες του Βορείου Τομέως (28 Μαΐου έως 4 Ιουνίου 1940). Το “θαύμα” της εκκενώσεως της Δουνκέρκης στέρησε την Γερμανία από την δυνατότητα να κάμψει την αντίσταση της Βρετανίας και να κερδίσει τον πόλεμον το καλοκαίρι του 1940.
12. Από την μνημειώδη ομιλία του Τσώρτσιλ στο Βρετανικό κοινοβούλιο στις 4 Ιουνίου 1940.
13. Η φράση αυτή, καθώς και μια ιδιόχειρη σημείωση προς τον εκδότη της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ Γεώργιον Βλάχον, “υπέρ την Νίκην η Δόξα”, θα δώσουν αφορμή σε ορισμένους να υποστηρίξουν ότι ο Μεταξάς δεν πίστευε ότι ήταν δυνατόν να νικήσουμε τους Ιταλούς. Παραπέμπουν και στο “Ημερολόγιό” του, όπου την δεύτερη μέρα του πολέμου σημειώνει: “Με ανησυχεί η υπεραισιόδοξος κοινή γνώμη”. Βεβαίως, ένας υπεύθυνος ηγέτης πρέπει να αντιμετωπίζει όλα τα ενδεχόμενα. Δεν ήταν δυνατόν ο Μεταξάς, με το επιτελικό του δαιμόνιο, να συμμερισθεί την ανεύθυνη αισιοδοξία, με την οποίαν οι πιτσιρικάδες της Αθήνας έγραφαν με κιμωλία στα τραμ και τα λεωφορεία “ΑΘΗΝΑ-ΤΙΡΑΝΑ-ΡΩΜΗ”, περιφρονώντας Γεωγραφία και Στρατηγική.
14. Πρόκειται, κατά πάσαν πιθανότητα, για τον Νικόλαον Κρανιωτάκην, αρχισυντάκτη της ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ και της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.
15. Εννοεί την ηττοπαθή πολιτικήν, ιδίως του Νέβιλ Τσάμπερλαιν, που επέτρεψε στον Χίτλερ να κερδίσει χρόνο για συμπλήρωση των εξοπλισμών της Γερμανίας και να αποτολμήσει την ανακατάληψη της Ρηνανίας, την ενσωμάτωση της Αυστρίας, την διάλυση της Τσεχοσλοβακίας κ.λπ.
16. Ίσως να προβλέπει ο Μεταξάς ότι παρ’ όλον ότι υπάρχει το Σύμφωνον Ρίμπεντροπ-Μολότωφ της 23ης Αυγούστου 1939, δεν αποκλείεται, μελλοντικώς, αναμέτρηση της Γερμανίας με την Σοβιετική Ένωση.
17. Υπαινιγμός για το ότι κάποτε ο Χίτλερ θα σπεύσει να βοηθήσει τον Ιταλό δικτάτορα.
18. Η επιμονή του Μεταξά να μην κηρύξει επιστράτευση οφείλεται σε αρκετούς λόγους. Παρατεταμένη επιστράτευση σημαίνει τεράστιες δαπάνες, μείωση του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, κόπωση και πτώση του ηθικού των επιστρατευμένων. Ειδικώς όμως για την περίοδο που προηγήθηκε της ιταλικής επιθέσεως, υπήρχε και ο κίνδυνος να θεωρηθεί ως πρόκληση από την κυβέρνηση της Ρώμης, η έστω και μερική επιστράτευση της Ελλάδος. Ο Άγγελος Σ. Βλάχος στο βιβλίο του «Μια φορά κι έναν καιρό ένας διπλωμάτης», τόμος Α’, σελ. 57, περιγράφει μια πολιτικοστρατιωτική σύσκεψη, περί τα τέλη Σεπτεμβρίου 1940, στην οποίαν έλαβε μέρος και ο ίδιος. Στην έντονη σύσταση του Στρατηγού Ι. Πιτσίκα, που ήταν Διοικητής του Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας, για άμεση επιστράτευση, ο Μεταξάς αποκρίθηκε: «Άκουσε Πιτσίκα! Δεν κινδυνεύεις εσύ να σε βγάλει προδότη η Ιστορία! Κινδυνεύω εγώ! Αν διατάξω επιστράτευση, για έναν στρατιώτη που θα στέλνω στα σύνορα ο Μουσσολίνι θα στέλνει δύο και τότε η ελάχιστη ελπίδα που έχουμε να μην επιτύχει το σχέδιό τους θα εξατμισθεί!».
[Σημ. Φ.Μ.: Αντί ασκόπου γενικής επιστρατεύσεως, είχε γίνει, όμως, μυστική επιστράτευσις συγκεκριμένων μονάδων, είχαν γίνει ασκήσεις και είχαν αναπτυχθεί λεπτομερή σχέδια επιστρατεύσεως, τα οποία εκτελέστηκαν υποδειγματικώς. (Βλ. π.χ. Χαράλαμπος Νικολάου, ταξίαρχος ε.α., τ. καθηγητής στρατιωτικής ιστορίας ΣΣΕ, «Η οργάνωση και η προπαρασκευή του Ελληνικού Στρατού κατά τον πόλεμο του 1940-1941», στο «Ο Ελληνικός Στρατός και το Έπος της Β. Ηπείρου (1940-41)», εκδ. περιοδικού «Στρατιωτική Ιστορία», σειρά «Μεγάλες Μάχες», τ. 3, Οκτ. 2001.)]
19. Πρόκειται, προφανώς, για το γνωστό τηλεγράφημα του Τσώρτσιλ, το οποίον κατέληγε με την φράση: “Μαζί θα μοιρασθώμεν την Νίκην”.

http://pheidias.antibaro.gr/1940/metaxas.htm

http://kars1918.wordpress.com/2012/10/28/oxi-metaxas/

ΗΠΑ: οργασμός πετρελαιοπηγών και πηγών φυσικού αερίου σε όλη την χώρα

Οργασμός γεωτρήσεων πετρελαίου και φυσικού αερίου παρατηρείται στις ΗΠΑ την τελευταία 15ετία. Εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν στραφεί στην αγορά πετρελαίου και φυσικού αερίου καθώς η ανέρευση κοιτασμάτων με νέες τεχνικές αλλά και η εκμετάλλευση του σχιστολιθικού αερίου έχει ωθήσει πολλούς Αμερικανούς ιδιοκτήτες μικρών ή μεγάλων εκτάσεων να επενδύσουν στον κλάδο της ενέργειας.

Βέβαια, δεν λείπουν και οι περιβαλλοντικές αντιδράσεις καθώς πλέον μπορεί να "ανοιχθεί" φρεάτιο κυριολεκτικά οπουδήποτε εφ'οσον ανακαλυφθεί κοίτασμα. Αλλά στις ΗΠΑ αυτές παρακάμπτονται εύκολα αφού η νοοτροπία της χώρας κυριαρχείται από την επιδίωξη του κέρδους σε αντίθεση με τους πιο "ευαίσθητους" Ευρωπαίους (βλ. τις πρόσφατες διαδηλώσεις για τις γεωτρήσεις σχιστολιθικού αερίου στην Ρουμανία). Χαρακτηριστικά σε έρευνα της Wall Street Journal βρέθηκε ότι σε 700 κομητείες στις 11 πετρελαιοπαραγωγούς πολιτείες (οι 3 πρώτες είναι το Τέξας, η Καλιφόρνια και η Βόρεια Ντακότα) τουλάχιστον 15,3 εκατομμύρια Αμερικανοί ζουν σε ακτίνα ενός μιλίου από κάποια πετρελαιοπηγή!

Η φρενίτιδα αυτή οφείλεται βασικά στην τεχνική της "υδραυλικής ρωγμάτωσης" μια τεχνική με την οποία πλέον είναι δυνατή η εκμετάλλευση δύσκολων πρίν κοιτασμάτων. Οι αλλαγές που επέφερε η εφαρμογή αυτής της τεχνικής είναι φανερή στην κομητεία Johnson στο Τέξας. Εκεί που παλιά υπήρχαν μόλις 20 πηγές πετρελαίου και φυσικού αερίου σήμερα υπάρχουν 3.900! Παρόμοια εξέλιξη παρουσιάζεται και στις πολιτείες της Πενσυλβάνια, του Κολοράντο και του Γουαϊόμινγκ.

defencenet.gr

Guardian: Η NSA παρακολουθούσε τα τηλέφωνα 35 ξένων ηγετών

Η Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας (NSA) των ΗΠΑ παρακολουθούσε τις τηλεφωνικές κλήσεις 35 ξένων ηγετών, υποστηρίζει σε σημερινό δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα Γκάρντιαν επικαλούμενη ένα απόρρητο έγγραφο που έφερε στη δημοσιότητα ο πρώην τεχνικός σύμβουλος των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών Έντουαρντ Σνόουντεν.

Τα ονόματα των ηγετών αυτών δεν αναφέρονται στο έγγραφο. Σύμφωνα με την εφημερίδα ένας μη κατονομαζόμενος Αμερικανός αξιωματούχος παρέδωσε στην NSA τους τηλεφωνικούς αριθμούς τους αφού η υπηρεσία ζήτησε από άλλες αμερικανικές κρατικές υπηρεσίες να της αποκαλύψουν τις πληροφορίες που διέθεταν για ξένους πολιτικούς, ώστε να εντάξει τα τηλέφωνά τους στο σύστημα παρακολούθησης που είχε θέσει σε λειτουργία.

Την Τετάρτη η γερμανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι διαθέτει πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες οι αμερικανικές υπηρεσίες παρακολουθούσαν το κινητό τηλέφωνο της καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ.

Το υπόμνημα που διέρρευσε μέσω του Σνόουντεν χρονολογείται από τον Οκτώβριο του 2006 και σύμφωνα με αυτό από τις παρακολουθήσεις δεν προέκυψαν σημαντικές, αξιοποιήσιμες πληροφορίες.

Οι ΗΠΑ δεν επιβεβαιώνουν εάν παρακολουθούσαν την Merkel

Ο Λευκός Οίκος απέφυγε σήμερα να διευκρινίσει εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες παρακολουθούσαν στο παρελθόν τις τηλεφωνικές επικοινωνίες της καγκελαρίου της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ, μια υπόθεση που έχει προκαλέσει διπλωματική κρίση μεταξύ Ουάσινγκτον και Βερολίνου.

Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζέι Κάρνεϊ τόνισε ότι "δεν θα σχολιάζει δημοσίως κάθε υποτιθέμενη δραστηριότητα" των υπηρεσιών πληροφοριών. Την Τετάρτη ο ίδιος είχε πει ότι οι ΗΠΑ δεν παρακολουθούν τα τηλεφωνήματα της Μέρκελ και δεν πρόκειται να κάνουν κάτι τέτοιο στο μέλλον, μια δήλωση που άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο να έχουν γίνει τέτοιες παρακολουθήσεις στο παρελθόν.

Ο Κάρνεϊ πρόσθεσε ότι "δεν έχει τίποτα περισσότερο" να πει στους δημοσιογράφους για το θέμα αυτό. Εξήγησε ότι οι αμερικανικές αρχές επί του παρόντος "επανεξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο συγκεντρώνουν τις πληροφορίες τους", ούτως ώστε να φροντίζουν για την ασφάλεια των Αμερικανών πολιτών και των συμμάχων των ΗΠΑ χωρίς να προκαλούν ανησυχίες για την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής.

Ο εκπρόσωπος παραδέχτηκε πάντως ότι το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων έχει βλάψει τις σχέσεις των ΗΠΑ με τους συμμάχους τους λέγοντας ότι "ασφαλώς έχει προκαλέσει ορισμένες εντάσεις στις σχέσεις μας".

Το θέμα των παρακολουθήσεων αναμένεται ότι θα τεθεί στη σύνοδο κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών στις Βρυξέλλες —μολονότι δεν είναι στην επίσημη ατζέντα— καθώς τόσο η καγκελάριος Μέρκελ όσο και ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ εμφανίζονται αποφασισμένοι να ζητήσουν εξηγήσεις από τις ΗΠΑ. 

capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Οι Ρομά "γονείς" της Μαρίας

Μόσχα: «Εθελοντές» θα συμμετάσχουν στο ανθρωποκυνηγητό μεταναστών

Τη βοήθεια εθελοντών πολιτοφυλάκων ζητάει η αστυνομία της Μόσχας για να «καθαρίσει» τους δρόμους από τους παράνομους μετανάστες. Αυτό ανακοίνωσε ο αρχηγός της αστυνομίας Ανατόλι Γιακούνιν ύστερα από τις χειρότερες ταραχές που γνώρισε η ρωσική πρωτεύουσα τα τελευταία χρόνια.

Οι ταραχές ξέσπασαν όταν ένας άντρας που φαινόταν να κατάγεται από το Αζερμπαϊτζάν μαχαίρωσε θανάσιμα τον ρώσο Γεγκόρ Σερμπάκοφ ο οποίος περπατούσε με την φίλη του σε γειτονιά της Μόσχας. Οι ρωσικές αρχές αποφάσισαν να θέτουν σε εφαρμογή την επιχείρηση «Σημάδι» κάθε Παρασκευή, σύμφωνα με την οποία θα εισβάλουν σε πολυκατοικίες και χώρους εργασίας όπου συχνάζουν μετανάστες, ιδίως από το Αζερμπαϊτζάν και την περιοχή του Καυκάσου.

Η αζέρικη εθνικιστική Οργάνωση για την Απελευθέρωση του Καραμπάχ απειλεί με αντίποινα κατά των Ρώσων που ζουν στο Αζερμπαϊτζάν. Προηγήθηκε η κυκλοφορία στη δημοσιότητα βίντεο που δείχνει ρώσους αστυνομικούς να ξυλοκοπούν τον αζέρο Ορχάν Ζεϊνάλοφ ο οποίος φορούσε χειροπέδες και μια σακούλα στο κεφάλι. Ο Ζεϊνάλοφ συνελήφθη την Τρίτη, κατηγορούμενος για την δολοφονία του Σερμπάκοφ.

Η δολοφονία πυροδότησε μεγάλες βίαιες διαδηλώσεις κατά των μη Σλάβων μεταναστών στη Μόσχα. Οι διαδηλωτές κατηγορούν τους μετανάστες για την άνοδο της εγκληματικότητας και για το ότι ρίχνουν τα μεροκάματα των Ρώσων επειδή εργάζονται παράνομα. Οι διαδηλώσεις ήταν ιδιαιτέρως βίαιες στο Μπιριούλιοβο, την γειτονιά όπου σημειώθηκε η δολοφονία του Ρώσου από τον Αζέρο. Η αστυνομία συνέλαβε 380 άτομα για διατάραξη της τάξης.

Οι ρωσικές αρχές επιθυμούν να κατευνάσουν τους εθνικιστές γι' αυτό συλλαμβάνουν κατά χιλιάδες τους παράνομους μετανάστες σε νυχτερινές επιχειρήσεις και προχώρησαν στην ασυνήθιστη κίνηση να επιτρέψουν την μετάδοση του βίντεο της κακοποίησης του Ζεϊνάλοφ από την τηλεόραση.

Εν τω μεταξύ η ένταση συνεχίζεται να συσσωρεύεται στο Μπιριούλιοβο, όπου η αστυνομία βρήκε το πτώμα ενός Ουζμπέκου ο οποίος ήταν θύμα ρατσιστικής επίθεσης. 

 

ΤΟ ΒΗΜΑ, 21/10/2013

Αμερικανικός Στρατός: Μόνο δυο ετοιμοπόλεμες Ταξιαρχίες διαθέτουν

Ο Αμερικανός Α/ΓΕΣ, Στρατηγός Raymond T. Odierno, παραδέχθηκε σε συνάντηση του Στρατιωτικού Συνδέσμου των ΗΠΑ (AUSA) ότι αυτή την στιγμή ο αμερικανικός στρατός διαθέτει μόνο δυο ετοιμοπόλεμες ταξιαρχίες. Ο Στρατηγός εξέφρασε τον φόβο του καθώς αν πάρει εντολή από τον Αμερικανό Πρόεδρο να αναπτύξει σε κάποιο σημείο του πλανήτη στρατεύματα αυτή την χρονική περίοδο δεν είναι σίγουρος κατά πόσο θα μπορέσει να ανταποκριθεί.

Ο Odierno επίσης είπε ότι ακόμα και οι ταξιαρχίες που αυτή την στιγμή βρίσκονται στο Αφγανιστάν έχουν πιο πολυ ρόλο εκπαιδευτικό και συμβουλευτικό παρά μάχιμο ενω ο ίδιος ελπίζει μέχρι τον Ιούνιο του 2014 να έχει επτά ετοιμοπόλεμες ταξιαρχίες.

Βέβαια, μαζί με τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Άμυνας για τον στρατό ξηράς, John McHugh, δεσμεύθηκαν ότι όποιο και αν είναι τα διαθέσιμα χρήματα που μπορεί να έχει το στράτευμα δεν πρόκειται ποτέ να στείλουν στρατιώτες στην πρώτη γραμμή ανεκπαίδευτους και χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό. Παραδέχθηκαν, επίσης, ότι η οικονομιική στενότητα που αντιμετώπιζει η χώρα και αρα και οι ένοπλες δυνάμεις είναι πρωτόγνωρη.

Οι περικοπές στις οποίες αναγκάστηκε ο στρατός ξηράς αφορούσαν χρήματα που προορίζονταν για εκσυγχρονισμούς και την διατήρηση της ετοιμότητας. Γι'αυτό τον λόγο έμειναν μόνο τόσο λίγες ετοιμοπόλεμες ταξιαρχίες. Παράλληλα, οι διοικητές ψάχνουν να βρουν τρόπο να εξοικονομήσουν χρήματα με διάφορους τρόπους για να τα αφιερώσουν στην εκπαίδευση και τον εκσυγχρονισμό εξισορροπώντας κάπως την κατάσταση. Προς αυτή την κατεύθυνση γίνονται προσπάθειες να κοπεί ενα 25% από το κόστος διοίκησης ενω το Υπουργείο απαιτεί ενα 20%. Έτσι, ο Odierno ελπίζει να έχει άλλη μια ταξιαρχία ετοιμοπόλεμη.

Ο Στρατηγός παραπονέθηκε επίσης ότι η καθιερωμένη διαδικασία έγκρισης του στρατιωτικού προϋπολογισμού είναι χρονοβόρα. Παίρνει γύρω στα τρία χρόνια να εγκριθεί ο προϋπολογισμός του ΓΕΣ από την στιγμή που υπογράψει ο Υπουργός Άμυνας μέχρι να ψηφιστεί από το Κογκρέσσο και υπογραφεί και από τον Πρόεδρο. Αυτό συνδυαζόμενο με τις περικοπές που έγιναν οδήγησαν στην ακύρωση 485 προγραμμάτων. Κατάσταση ιδιάιτερα δύσκολη ειδικά για εναν στρατό που διαθέτει στρατεύματα σε ολη την υφήλιο και παράλληλα επιθυμεί να είναι στην τεχνολογική πρωτοπορία όπως είπε και ο γενικός γραμματέας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο γιος του Odierno, Tony Odierno, είναι απόστρατος Λοχαγός και έχει χάσει το αριστερό του χέρι στο Ιράκ.

defencenet.gr

Σαμαράς: Εχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας και παράνομης μετανάστευσης

Η Ελλάδα είναι η χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας και παράνομης μετανάστευσης, δήλωσε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς μετά την συνάντησή του τη Δευτέρα με τον πρωθυπουργό της Μάλτας Ζ.Μουσκάτ, στη Βαλέτα.

Στέλνοντας μήνυμα στους ευρωπαίους εταίρους για το θέμα του χρόνου λήψης αποφάσεων για την διευθέτηση του χρέους, ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι η Έλλαδα έχει προχωρήσει τη δημοσιονομική προσαρμογή και τις απαραίτητηες μεταρρυθμίσεις, έχει τηρήσει τις υποχρεώσεις της, που οδηγούν την χώρα πίσω στην οικονομική ομαλότητα.

Σημείωσε ακόμη ότι η χώρα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας στην ΕΕ, ενώ είπε χαρακτηριστικά: «Στην Ελλάδα υπάρχουν τόσοι άνεργοι όσοι και παράνομοι μετανάστες και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο» ζητώντας από τους εταίρους μια κοινή προσέγγιση στα δύο μεγάλα προβλήματα.

Μετά την συνάντησή του με τον μαλτέζο πρωθυπουργό, ο κ. Σαμαράς μεταβαίνει στη Ρώμη, όπου αργότερα θα έχει συνάντηση με τον ιταλό ομόλογό του Ενρίκο Λέτα.

Και σε αυτή την συνάντηση αναμένεται να τεθεί τόσο το μεταναστευτικό όσο και το θέμα του ελληνικού χρέους. Μάλιστα, το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA μετέδωσε σήμερα τηλεγράφημα, στο οποίο γίνεται αναφορά στις προσπάθειες που έχει καταβάλει η Ελλάδα, αλλά και στις τεταμένες σχέσεις με την τρόικα εξαιτίας της επιμονής για τη λήψη νέων μέτρων.

Κάτι τέτοιο μπορεί να εκτροχιάσει τις προσπάθειες της κυβέρνησης, αναφέρει το ιταλικό πρακτορείο.

Οι δύο πρωθυπουργοί προσδοκούν ειδική αναφορά για το θέμα του μεταναστευτικού, ειδικά μετά τα δύο πρόσφατα πολύνεκρα ναυάγια στην ιταλική νήσο Λαμπεντούζα, στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής, απόφαση για ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων, καθώς και αναθεώρηση της Συνθήκης «Δουβλίνο ΙΙ».

ΤΟ ΒΗΜΑ

H αμερικανική NSA κατασκόπευε και τους γάλλους πολίτες

Για μαζικές παρακολουθήσεις των επικοινωνιών γάλλων πολιτών από την αμερικανική NSA μιλά o Monde, επικαλούμενος τις πληροφορίες για τα μυστικά προγράμματα παρακολούθησης που έδωσε στη δημοσιότητα ο πρώην τεχνικός της Υπηρεσίας Εντουαρντ Σνόουντεν. Αντιδράσεις στο Παρίσι, με τον γάλλο υπουργό Οικονομικών να ζητά «εξηγήσεις από την Ουάσινγκτον» και το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών να καλεί τον αμερικανικό πρέσβη.

Κάποια στοιχεία από τις πληροφορίες του Monde έχουν αναφερθεί τόσο σε δημοσιεύματα του γερμανικού Der Spiegel, όσο και της βρετανικής The Guardian, άλλα όμως δημοσιεύονται για πρώτη φορά.

Ανάμεσα στα χιλιάδες έγγραφα που απέσπασε ο Σνόουντεν από την NSA, υπάρχει γράφημα που περιγράφει το εύρος των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων και υποκλοπών που πραγματοποιούνταν στη Γαλλία. Από αυτό προκύπτει ότι σε ένα διάστημα 30 ημερών (από τις 10 Δεκεμβρίου του 2012 ως τις 8 Ιανουαρίου του 2013) 70,3 εκατομμύρια καταγραφές τηλεφωνικών δεδομένων πραγματοποιήθηκαν από την NSA.

Η υπηρεσία αυτή διαθέτει πολλές μεθόδους συλλογής δεδομένων. Σύμφωνα με τα έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή του Monde, όταν ένας τηλεφωνικός αριθμός χρησιμοποιείται στη Γαλλία ενεργοποιεί ένα σήμα το οποίο δίνει αυτόματα εντολή για την καταγραφή της κλήσης.

Προφανώς, αυτό το σύστημα παρακολούθησης καταγράφει και τα μηνύματα SMS και το περιεχόμενό τους χρησιμοποιώντας λέξεις-κλειδιά. Επίσης, η NSA προφανώς τα μεταδεδομένα των συνομιλιών του κάθε στόχου.

Αυτές οι παρακολουθήσεις καταγράφονται με τον κωδικό US-985D. Η ακριβής εξήγηση αυτού του κωδικού δεν είναι γνωστή μέχρι σήμερα από τα έγγραφα του Σνόουντεν ούτε από τα πρώην μέλη της NSA. Συγκριτικά, οι κωδικοί που χρησιμοποίησε η NSA για τον ίδιο τύπο παρακολούθησης με στόχο τη Γερμανία είναι US-987LA και US-987LB.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αυτή η σειρά κωδικών αντιστοιχεί σε αυτό που οι ΗΠΑ αποκαλούν «τρίτα πρόσωπα», μία κατηγορία όπου ανήκουν οι Γαλλία, Γερμανία, Αυστρία, Πολωνία και το Βέλγιο. Η κατηγορία «δεύτεροι συμβαλλόμενοι», γνωστή και ως τα «πέντε μάτια», αφορά τις αγγλόφωνες χώρες-- τις ιστορικές συμμάχους της Ουάσινγκτον δηλαδή τις Βρετανία, Καναδάς, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία.

Η κατηγορία του «πρώτου συμβαλλόμενου» αφορά τις 16 αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες από τις οποίες ως πιο σημαντική έχει αναδειχθεί η NSA, σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών.

Το γράφημα της NSA εμφανίζει κατά μέσον όρο τρία εκατομμύρια υποκλοπές δεδομένων ημερησίως με σχεδόν επτά εκατομμύρια στις 24 Δεκεμβρίου 2012 και 7 Ιανουαρίου 2013. Αλλά μεταξύ 28 και 31 Δεκεμβρίου δεν φαίνεται να έχουν σημειωθεί τηλεφωνικές παρακολουθήσεις. Αυτή η παύση θα μπορούσε να αποδίδεται στον χρόνο που χρειάστηκε στα τέλη Δεκεμβρίου 2012 το αμερικανικό Κογκρέσο για την αναθεώρηση της παραγράφου 702 του νόμου που αφορά την ηλεκτρονική κατασκοπεία στο εξωτερικό.

Ένα από τα έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή της Le Monde επισημαίνει ότι κατά το διάστημα 8 Φεβρουαρίου - 8 Μαρτίου 2013, η NSA συγκέντρωσε σε ολόκληρο τον κόσμο 124,8 δισεκατομμύρια τηλεφωνικά δεδομένα και 97,1 δισεκατομμύρια δεδομένα από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Στην Ευρώπη, μόνο η Γερμανία και η Βρετανία ξεπερνούν τη Γαλλία σε αριθμό υποκλαπεισών τηλεφωνικών συνδιαλέξεων.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Οι γόνοι Απριλιανών που αρνήθηκαν τη Χρυσή Αυγή

Το δείπνο έγινε πριν από ένα χρόνο. Προσκεκλημένοι ήταν οι Χρήστος Παπαδόπουλος, Γιάννης Μακαρέζος και Μάνος Χατζηδάκης, δηλαδή οι γιοι των πρωταιτίων της δικτατορίας και ο συγγραφέας ερευνητής της δράσης του Γεωργίου Παπαδόπουλου. Την πρόσκληση είχε απευθύνει επιχειρηματίας, που λειτουργούσε για λογαριασμό της Χρυσής Αυγής. Τους ζήτησε να είναι υποψήφιοι με τα ψηφοδέλτιά της. Η απάντηση ήταν αρνητική. Η πρόσκληση για δείπνο ήταν για τις 9 το βράδυ στο εστιατόριο κεντρικού ξενοδοχείου όπου διέμενε εκείνες τις ημέρες ο Αθηναίος επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στην επαρχία. Οι προσκεκλημένοι του οι εξής τρεις: ο Χρήστος Παπαδόπουλος, ο Γιάννης Μακαρέζος και ο Μάνος Χατζηδάκης. Οι υιοί των πρωταιτίων της χούντας και ο συγγραφέας ερευνητής της δράσης του δικτάτορα, όταν έλαβαν την πρόσκληση πριν από ένα χρόνο, θεώρησαν πως επρόκειτο για μια φιλική συνάντηση, για να θυμηθούν τα παλιά και να συζητήσουν νέα και επικαιρότητα - ο επιχειρηματίας άλλωστε ήταν γνωστός τους και φίλα προσκείμενος στην «ιδεολογία» της επταετίας.

Εκεί, στο roof garden του ξενοδοχείου με θέα την Ακρόπολη ξεκίνησε η καλοκαιρινή βραδιά συζητώντας περό ανέμων και υδάτων: Νέα από την Αμερική, όπου μένει ο Παπαδόπουλος, τα αποτελέσματα των πρόσφατων -τότε- επαναληπτικών εκλογών, η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη βουλή. Και κάπου εκεί μεταξύ ορεκτικών και κυρίως πιάτου, ο επιχειρηματίας τους αποκάλυψε τον λόγο του δείπνου. Ο Τάκης Μιχαλόλιας τον είχε πάρει τηλέφωνο την προηγούμενη ημέρα και του είχε μεταφέρει την επιθυμία του αδερφού του, Νίκου Μιχαλολιάκου, να συμπεριλάβει τους τρεις άνδρες στο ψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής. Οι προσκεκλημένοι άκουσαν την πρόταση κάπως αμήχανα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Χρυσή Αυγή προσπαθούσε να «εκμεταλλευτεί» τον ιδεολογικό τους χώρο.

Ο πυρήνας των εναπομεινάντων χουντικών κατηγορεί τον Μιχαλολιάκο πως θυμόταν την «ιδεολογία» τους όποτε τον συνέφερε. Συχνά αναφερόταν στο «χρίσμα» από τον Γ. Παπαδόπουλο τον Σεπτέμβριο του ’84 -τότε που «διοριζόταν» στη θέση του αρχηγού της νεολαίας της ΕΠΕΝαλλά σπάνια για τους πραγματικούς λόγους της ρήξης ένα χρόνο αργότερα. Η ιστορία που έλεγε παντού είχε να κάνει με την αντίδρασή του στην προσχώρηση του κόμματος στην ομάδα φίλων του Ισραήλ στο Ευρωκοινοβούλιο αλλά στην πραγματικότητα η σκληρή εθνικιστική του στάση είχε δημιουργήσει πολλές συγκρούσεις και τη δυσαρέσκεια του ίδιου του Παπαδόπουλου. Η σύζυγός του Δέσποινα φαίνεται πως είχε παραπονεθεί ουκ ολίγες φορές στον άνδρα της για τις ιδέες του νεαρού Μιχαλολιάκου: «Ολο για τον Χίτλερ και τους Ες Ες μιλάει».

Πρώην στελέχη της Χ.Α., θυμούνται πως τα χρόνια που ακολούθησαν, ο Μιχαλολιάκος, πίσω από κλειστές πόρτες, κατηγορούσε τους χουντικούς όχι για αυτά που έκαναν αλλά «για αυτά που δεν έκαναν», χαρακτηρίζοντας τον Παπαδόπουλο «light» δικτάτορα, που δεν κατάφερε ποτέ να δημιουργήσει το ολοκληρωτικό κράτος που ο ίδιος ονειρευόταν. Παρόλα αυτά το 1999, έκανε την «εμφάνισή» του στην κηδεία του και μαζί με μια ομάδα του χαιρέτησε το φέρετρο ναζιστικά, εξαγριώνοντας έτσι τους παρευρισκομένους. Εν τω μεταξύ η παρ’ολίγον δολοφονία Κουσουρή από τον «Περίανδρο» το 1997 και η δίκη που ακολούθησε είχε φέρει στην επιφάνεια καλά κρυμμένα μυστικά της δράσης της Χρυσής Αυγής και ο Μιχαλολιάκος είχε αρχίσει να σκέπτεται και πάλι τον τρόπο με τον οποίο θα επαναπροσδιόριζε το κόμμα του. Στενοί του συνεργάτες θυμούνται πως σε αυτή του την προσπάθεια εμπνευστής ήταν το... ΚΚΕ. «Οπως το ΚΚΕ είχε φτιάξει την ΕΔΑ ως προσωπείο, με τον ίδιο τρόπο θα φτιάξουμε και εμείς τη δική μας ΕΔΑ» τον θυμούνται να λέει χαρακτηριστικά λίγους μήνες πριν από την ίδρυση της «Πατριωτικής συμμαχίας».

Ετσι, την 21η Απριλίου 2004, στην 37η επέτειο από το πραξικόπημα, νοσταλγοί της χούντας, κάποιοι αποχωρήσαντες από τον ΛΑΟΣ και μέλη μικρότερων οργανώσεων, μαζεύτηκαν στο ξενοδοχείο «Τιτάνια», και ενώ άκουγαν τα μηνύματα του Παττακού και του Ηλία Παππά -πατέρα του Χρήστου Παππά και μέλους της Χουντικής επαναστατικής επιτροπής- αισθάνονταν ικανοποιημένοι θεωρώντας πως επιτέλους θα έβρισκε στέγη μια κοινή εθνικιστική πατριωτική ιδεολογία. Στην πραγματικότητα βέβαια το όλο εγχείρημα δεν ήταν παρά μια προσπάθεια να ενισχυθεί η Χρυσή Αυγή. Αφού δυνάμωνε το νέο αυτό κόμμα θα ταυτιζόταν ανοικτά με το κόμμα του Μιχαλολιάκου. Ο φόβος όμως του ίδιου του ενορχηστρωτή αυτής της προσπάθειας -πως έχανε τον απόλυτο έλεγχο- οδήγησε στην αναστολή της δραστηριότητάς του τρία χρόνια αργότερα.

Συμβολικές κινήσεις 

Εκτοτε, γίνονται μόνο συμβολικές κινήσεις. Η πρόσκληση στους υιούς του Παπαδόπουλο και Μακαρέζου που έγινε πριν από ένα χρόνο και αποκαλύπτει σήμερα η «Κ» ήταν η τελευταία οργανωμένη προσπάθεια του Μιχαλολιάκου να ενισχύσει το κόμμα του επωφελούμενος της ευρύτερης ακροδεξιάς. Ο επιχειρηματίας που μεσολάβησε στην πρόταση πέρασε το υπόλοιπο της βραδιάς προσπαθώντας να τους πείσει για τις καλές προθέσεις των Χρυσαυγιτών και πως μια τέτοια κίνηση θα οδηγούσε στη νομική και ηθική αποκατάσταση της δικτατορίας. Τους αποκάλυψε μάλιστα πως ο Μιχαλολιάκος σκόπευε να φτιάξει και μουσείο για να τιμήσει τον Παπαδόπουλο. Εν ολίγοις, επέμεινε πως δεν θα έπρεπε να χάσουν αυτή τη «μεγάλη ευκαιρία».

Οι τρεις άνδρες άκουσαν τι είχε να τους πει αλλά στο τέλος αρνήθηκαν. Αν και ένας από τους προσκεκλημένους φαίνεται πως ήταν πιο διαλλακτικός – ίσως μπαίνοντας σε ένα τόσο ακραίο φορέα και εισάγοντας τις δικές τους ιδέες και στοιχεία θα μπορούσαν να αλλάξουν τη μέχρι τώρα πορεία της Χ.Α, είπε στο τραπέζι. Φεύγοντας από το ξενοδοχείο οι άλλοι δύο τον επέπληξαν. «Πώς ήταν δυνατόν να το σκέπτεται;» τον ρώτησαν. «Είστε καλά;». Τους απάντησε. «Απλά καλό είναι να μην τους πάμε κόντρα, άφησέ τους να νομίζουν πως δεν είμαστε τελείως αρνητικοί».

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 20/10/2013

Μ. Βρετανία: παραλίγο αεροπορική τραγωδία τον Ιούνιο

Δυο jumbo jets Boeing 747 με σχεδόν 1.000 επιβάτες παραλίγο να συγκρουστούν στον αέρα, στις 23 του περασμένου Ιουνίου, πάνω από την Σκωτία, 55 χιλιόμετρα βόρεια της Γλασκώβης, λόγω μη τήρησης των οδηγιών του εναέριου ελεγκτή από τους πιλότους, όπως αποκαλύφθηκε σήμερα σε έκθεση βρετανικής υπηρεσίας.

Τα δυο 747 βρισκόντουσαν στην αρχή της υπερατλαντικής τους πτήσης όταν ο ελεγκτής κατάλαβε ότι αν ακολουθούσαν την υφιστάμενη πορεία τους θα συγκρούονταν. Έτσι έδωσε εντολή στο αριστερό αεροπλάνο να πραγματοποιήσει αριστερό ελιγμό και στο δεξί δεξιό ελιγμό. Και τα δυο πληρώματα όμως κατάλαβαν ακριβώς το αντίθετο και η σύγκρουση αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή μόνο όταν είδαν ο ένας τον άλλον! Τότε το ένα αεροπλάνο πραγματοποίησε άνοδο και το άλλο «βουτιά». Σε κάποια στιγμή η απόσταση που τα χώρισε ήταν μόλις 100 πόδια (30 περίπου μέτρα).

Όταν άρχισε να χτυπάει ο πρώτος συναγερμός στα συστήματα των δυο αεροπλάνων η απόσταση που τα χώριζε ήταν 10 μίλια. Μέσα σε ένα λεπτό βρισκόντουσαν σε απόσταση 3 μιλίων.

Παρά την έρευνα των εμπειρογνωμόνων δεν έχει δοθεί ικανοποιητική εξήγηση για το περιστατικό. Μια εξήγηση που έδωσαν οι ειδικοί ερευνητές του UK Airprox Board είναι ότι τα δυο πληρώματα παρερμήνευσαν τις εντολές του ελεγκτή καθώς μόλις είχαν πάρει το ελεύθερο για την υπερατλαντική πτήση και έμπαιναν σε διαδικασίες ρουτίνας. Καθώς λοιπόν περίμεναν εντολές ρουτίνας ξαφνιάστηκαν από τις προειδοποιήσεις εκτάκτου ανάγκης που έλαβαν και ανταποκρίθηκαν σε αυτές χωρίς να τις αφομοιώσουν. 

defencenet.gr