Η Ελλάδα ενεργειακή πύλη για τα κοιτάσματα της Μεσογείου

Ενα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση να γίνει η Ελλάδα βασικός κρίκος στην αλυσίδα προμήθειας της Ε.Ε. από το αέριο της Ανατολικής Μεσογείου έγινε με την ένταξη στον κατάλογο των έργων κοινού ενδιαφέροντος της Κομισιόν, του αγωγού που φιλοδοξεί να συνδέσει τα κοιτάσματα σε Κύπρο και Ισραήλ με την Κρήτη και την Ελλάδα. Ο λόγος για τον αγωγό East Med, που, όπως όλα δείχνουν, μπαίνει δυναμικά στο προσκήνιο, ως μια από τις εναλλακτικές για την εξαγωγή προς την Ευρώπη του αερίου της Μεσογείου.

Η διαδρομή που κατέθεσε η ελληνική πλευρά για τον αγωγό East Med, που εντάχθηκε στη λίστα των έργων PCI, ξεκινά από τον σταθμό του Βασιλικού στην Κύπρο και καταλήγει αρχικά στην Κρήτη. Από εκεί υπάρχουν τρεις εναλλακτικές διαδρομές, η πρώτη προς την Πελοπόννησο, ώστε στη συνέχεια να διασυνδεθεί με τον αγωγό TAP, η δεύτερη προς τη Βόρεια Ελλάδα και από εκεί προς τη Βουλγαρία, μέσω του ελληνοβουλγαρικού αγωγού IGB, και η τρίτη προς τον τερματικό σταθμό αεριοποίησης της Ρεβυθούσας.

Το πλεονέκτημα που εμφανίζει η ένταξη της ελληνικής πρότασης στα έργα κοινού ενδιαφέροντος είναι ότι τα συγκεκριμένα projects διασφαλίζουν ταχύτερη αδειοδοτική διαδικασία και, κατά συνέπεια, πιθανή ευκολότερη πρόσβαση σε ιδιωτική χρηματοδότηση, σύμφωνα πάντα με την πάγια πρακτική και εκτίμηση των αγορών. Επιπλέον, ορισμένα από αυτά είναι επιλέξιμα για μερική χρηματοδοτική συνδρομή από την Ε.Ε., υπό τη μορφή επιχορηγήσεων για μελέτες.

Η εξέλιξη αυτή, πάντως, αντιμετωπίζεται από την ελληνική πλευρά ως μια επιτυχία σε συνέχεια των προσπαθειών της χώρας μας να αναβαθμίσει τον γεωπολιτικό της ρόλο. Χαρακτηριστικά, ο υπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιάτης, σημείωσε ότι «η κεντρική κατεύθυνση για να καταστεί η Ελλάδα ενεργειακή πύλη εισόδου από την Ανατολική Μεσόγειο και την Κασπία προς την υπόλοιπη Ευρώπη δεν είναι πια θεωρητικός στόχος, αλλά διαρκώς ωριμάζουσα και υλοποιούμενη εθνική στρατηγική επιλογή».

Σύμφωνα με τον υφυπουργό ΠΕΚΑ, Μάκη Παπαγεωργίου, με την ένταξη στον κατάλογο των PCIs των ελληνικών έργων, «αναγνωρίζεται ο κομβικός ρόλος που η χώρα μας μπορεί να διαδραματίσει στην ενεργειακή ασφάλεια και τροφοδοσία της Ευρώπης, ενώ ισχυροποιεί περαιτέρω την αναβαθμισμένη θέση της Ελλάδας στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη».

Θυμίζουμε ότι ο υποθαλάσσιος αγωγός αερίου, που προτάθηκε για πρώτη φορά από τη ΔΕΠΑ το 2012, βρέθηκε, έπειτα από πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης, στο επίκεντρο της πρόσφατης συνεδρίασης του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας και Ισραήλ.

Σύμφωνα με όσα υποστήριξε η ελληνική πλευρά, παρουσιάζοντας νέα μελέτη σκοπιμότητας του αγωγού, το σχέδιο για υποθαλάσσιο αγωγό από το κοίτασμα Λεβιάθαν έως την Κρήτη μπορεί, υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις, να αποδειχθεί οικονομικά βιώσιμο.

Το συνολικό κόστος του έργου υπολογίζεται σε 4,7 δισ. ευρώ.

Ο αγωγός μήκους 1.150-1.200 χλμ., σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποίησε για λογαριασμό της ΔΕΠΑ ο διεθνής οίκος JP Kenny, θα μεταφέρει 8 δισ. κυβικά μέτρα αερίου ετησίως από το Ισραήλ και την Κύπρο στην Ευρώπη. Σημειώνεται ότι οι συνολικές ποσότητες που προβλέπεται να διατεθούν προς εξαγωγή από την Ανατολική Μεσόγειο θα κυμανθούν μεταξύ 16 δισ. και 18 δισ. κυβικών μέτρων ετησίως, ωστόσο η δυνατότητα που παρέχει ο τερματικός σταθμός υγροποίησης κυμαίνεται μεταξύ 8 δισ. και 10 δισ. κυβικών. Αυτό σημαίνει ότι ο αγωγός θα μπορούσε να λειτουργήσει συμπληρωματικά. Η μελέτη του ξένου οίκου για λογαριασμό της ΔΕΠΑ προωθεί τρία εναλλακτικά σενάρια.

Ο αγωγός θα ξεκινά από την Κύπρο, θα φτάνει στην Κρήτη, από εκεί στην Πελοπόννησο και θα καταλήγει στην περιοχή της Κομοτηνής, όπου θα συνδέεται με τον ελ-ληνοβουλγαρικό αγωγό IGB και θα τροφοδοτεί τη νοτιοανατολική αγορά της Ευρώπης. Ο αγωγός θα συνδέει το Ισραήλ με την Κρήτη και την Πελοπόννησο και από εκεί θα διασχίζει την ηπειρωτική χώρα για να συνδεθεί με τον αγωγό TAP και να τροφοδοτήσει την αγορά της Δυτικής Ευρώπης.

Η διαδρομή του αγωγού ξεκινά από έναν σταθμό πλωτής συμπίεσης νοτίως της Κύπρου, συνεχίζει προς Κρήτη, Πελοπόννησο και ακολούθως προς την ηπειρωτική χώρα, όπου θα συναντηθεί επίσης με τον αγωγό TΑP. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς, πάντως, εστιάζει στο γεγονός ότι ο αγωγός μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά προς τις εξαγωγές LNG που αυτήν τη στιγμή προκρίνονται από την Κύπρο και το Ισραήλ ως οι επικρατέστερες για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου.

Οι τεχνικές δυσκολίες για το έργο είναι αρκετές, όχι όμως και ανυπέρβλητες, καθώς η τεχνολογία κατασκευής υποθαλάσσιων αγωγών έχει εξελιχθεί και επιτρέπει την κατασκευή έργων σε βάθη της τάξης των 1.800 μέτρων. Πάντως, ένας αγωγός από το Ισραήλ προς την Κρήτη θα χρειαστεί να φτάσει σε βάθη 2.300 έως 2.500 μέτρων. Ακόμα ένα πλεονέκτημα, πάντως, αφορά την πιθανή σύνδεση του έργου με τον αγωγό TAP.

Τα έργα PCI

Από το σύνολο των 12 έργων που εντάχθηκαν στη λίστα των έργων κοινού ενδιαφέροντος (Projects of Common Interest), τα 9 αφορούν το φυσικό αέριο με δύο άξονες θεματικής: τις διασυνδέσεις Βορρά-Νότου στην Κεντροανατολική και Νοτιανατολική Ευρώπη και τον Νότιο Διάδρομο. Αναλυτικά, τα ελληνικά έργα κοινού ενδιαφέροντος στο φυσικό αέριο είναι:

Αγωγός TAP. Αγωγός IGB.
Αγωγός Κύπρος-Κρήτη (ενοποίηση των οδεύσεων East Med της ΔΕΠΑ και Trans Med της Κύπρου).
Υπόγεια αποθήκη αερίου στη Νότια Καβάλα.
Σταθμός συμπίεσης φυσικού αερίου στους Κήπους του Έβρου.
Σταθμός μόνιμης ανάστροφης ροής στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα (Σιδηρόκαστρο-Kula).
Πλωτός σταθμός αποθήκευσης και επαναεριοποίησης INGS LNG Greece.
Πλωτός σταθμός αποθήκευσης και επαναεριοποίησης Aegean LNG.
ITGI.

*Αναδημοσίευση από το "ΚΕΦΑΛΑΙΟ" της 23ης Νοεμβρίου

Επίδειξη δύναμης της Κίνας στη Ρουμανία (και όχι μόνο)

Του Ηλία Παπαγεωργιάδη

Την ώρα που εμείς στην Ελλάδα «έχουμε τις προτεραιότητές μας» και μας αρέσει να πιστεύουμε ότι όλοι «θα παρακαλέσουν να επενδύσουν στον τόπο μας» και θέλουν «να μας πάρουν τα φιλέτα του Δημοσίου», την Τρίτη και την Τετάρτη 26 και 27 Νοεμβρίου οργανώθηκε στο Βουκουρέστι το «Οικονομικό και Εμπορικό Φόρουμ Κίνας - Ανατολικής Ευρώπης». 
Σε αυτό έδωσε το παρών προσωπικά ο πρωθυπουργός της Κίνας Li Keqiang που έφτασε με 100 Κινεζικούς κολοσσούς, 15 πρωθυπουργοί από τις: Αλβανία, Βοσνία, Βουλγαρία, Τσεχία, Κροατία, Εσθονία, Λιθουανία, Λετονία, ΠΓΔΜ, Μαυροβούνιο, Πολωνία, Σερβία, Σλοβακία, Σλοβενία και Ουγγαρία μαζί με 600 επιχειρηματίες και φυσικά το σύνολο της Ρουμανικής πολιτικής ηγεσίας με 800 Ρουμάνους επιχειρηματίες.

Ας δούμε τι ανακοινώθηκε στα Ρουμανικά media για τις επενδύσεις που ενδιαφέρουν την Κίνα στη Ρουμανία, όλες με ΣΔΙΤ:
* Γραμμή τραίνου μεγάλης ταχύτητας (480 χλμ / ώρα) που θα ενώσει το λιμάνι της Constanta με τα δυτικά σύνορα της χώρας (Timisoara). Εκτιμώμενο κόστος: 11 δισ. ευρώ.
* Κατασκευή των πυρηνικών αντιδραστήρων 3 και 4 στην Cernavoda. Εκτιμώμενο κόστος: 6,5 δισ. ευρώ.
* Μεγάλο αρδευτικό έργο που θα κατεβάσει νερό από τη Βόρεια στη Νότια Ρουμανία για να ποτίσει την τεράστια εύφορη κοιλάδα του Baragan. Εκτιμώμενο κόστος: 2,6 δισ. ευρώ.
* Υδροηλεκτρικά και θερμοηλεκτρικά εργοστάσια, με τις πρώτες 3 προτάσεις των Ρουμάνων να υπερβαίνουν σε κόστος τα 2 δισ. ευρώ.
* Αυτοκινητόδρομοι εκατοντάδων χιλιομέτρων.
* (Συνολικά υπογράφηκαν 12 πρωτόκολλα για μεγάλες επενδύσεις στις υποδομές, τη γεωργία, την ενέργεια και τις τηλεποικοινωνίες)

Την ίδια ώρα ανακοινώθηκε μία ιδιωτική επένδυση 403 εκατ. δολαρίων και ο Κινέζος Πρωθυπουργός μίλησε για ομάδες εργασίας που «θα προχωρήσουν γρήγορα όλα τα θέματα».
Και οι δύο πλευρές έδωσαν έμφαση στην τήρηση των νόμων και κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάθε Ρουμάνος υπουργός, αφού ανακοίνωνε πόσα δισ. ευρώ του είπαν οι Κινέζοι ότι θέλουν να επενδύσουν στον τομέα του και τι είδους πρωτόκολλο υπέγραψε, εξηγούσε στη συνέχεια ότι όλα θα γίνουν με βάση την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, στοιχείο που τόνισε και η Κινεζική πλευρά. (Βέβαια ήδη ξεκίνησε μία μεγάλη συζήτηση στα Ρουμανικά ΜΜΕ για το κατά πόσο είναι δόκιμο η χώρα να στραφεί προς Ανατολάς και να δυσαρεστήσει τους Ευρωπαίους εταίρους της)
Αντίστοιχα μεγάλες επενδύσεις ανακοινώθηκαν για τις περισσότερες χώρες που συμμετείχαν στο Φόρουμ αυτό.
Δεν ξέρω πόσα θα υλοποιηθούν από όσα ανακοινώθηκαν. Όμως αν όντως προχωρήσουν έστω και μερικά από τα δεκάδες projects που παρουσιάστηκαν, η Ρουμανία θα υποδεχτεί πολλά δισ. Άμεσων Ξένων Επενδύσεων που θα αλλάξουν καταλυτικά τις υποδομές και το μέλλον της.
Η Κίνα έκανε επίδειξη δύναμης στο Βουκουρέστι αυτόν τον Νοέμβριο. Εμείς οι Έλληνες τι λέμε για αυτό;

ΥΓ.1. Δήλωση Κινέζου Πρωθυπουργού: «Η Κίνα μπορεί να δώσει γραμμές χρηματοδότησης ως 10 δισ. δολάρια στις χώρες της περιοχής»
ΥΓ.2. Δήλωση Κινέζου Πρωθυπουργού: «Η Ρουμανία θα γίνει ο «τίγρης» της Ευρώπης»
 
* Ο Ηλίας Παπαγεωργιάδης είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομάζας - Βιοαερίου Ρουμανίας (www.arbio.ro) και διευθύνων σύμβουλος του More Group of Companies

capital.gr

Αμερικανικό Ναυτικό: Παίρνει διαστάσεις το σκάνδαλο προμηθειών

Διαστάσεις παίρνει το σκάνδαλο με τις προμήθειες του αμερικανικού ναυτικού. Αρχικά οι έρευνες είχαν επικεντρωθεί στις προμήθειες του στόλου του Ειρηνικού (έχουμε αναφερθεί εδώ) αλλά στην συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι ατασθαλίες γινόντουσαν και με τον εφοδιασμό των στόλων Μ. Ανατολής, Αφρικής και Νότιας Αμερικής.

Το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης ερευνά κατηγορίες εναντίον της εταιρείας Inchcape Shipping Services που αφορούν υπερκοστολογήσεις υπηρεσιών.

Η εταιρεία, που ανήκει στην κυβέρνηση του Dubai, λόγω των κατηγοριών έχει πλέον αποκλεισθεί από τους μελλοντικούς διαγωνισμούς του ναυτικού μέχρι να διαλευκανθεί η υπόθεση.

Τα στοιχεία για την υπόθεση αποκαλύφθηκαν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης από έναν πρώην υπάλληλο της εταιρείας και από το 2010 η εταιρεία ήταν υπό στενή παρακολούθηση.

Η Inchcape κατηγορείται ότι πλήρωνε προμήθεια σε εταιρείες υπεργολάβους με τον όρο να μην κάνουν εκπτώσεις στο ναυτικό, στην συνέχεια έπαιρνε αυτή τα έργα και τα χρέωνε με μεγάλα ποσά. Τα συμβόλαια που κέρδιζε ήταν μεταξύ άλλων για ανεφοδιασμό αεροπλανοφόρων και άλλων πλοίων και για διαχείριση των απορριμμάτων τους.

Τα τελευταία 3 χρόνια, και παρ’ όλες τις υποψίες, η εταιρεία είχε κερδίσει διαγωνισμούς για έργα άνω των 250 εκατομμυρίων δολαρίων.

Η Inchcape δραστηριοποιείται και στην εξυπηρέτηση εμπορικών πλοίων αλλά και του πολεμικού ναυτικού άλλων χωρών. Το 2006 εξαγοράστηκε από την Istihmar World, θυγατρική της Dubai World η οποία είναι ο επενδυτικός βραχίονας του κράτους του Dubai.

defencenet.gr

Ο 18χρονος Έλληνας που είπε «όχι» στο ΜΙΤ και το Imperial

Προτίμησε να φοιτήσει στο Εθνικό Μετσόβιο Πανεπιστήμιο - Δημιούργησε ένα ρομποτικό χέρι που βοηθάει ανθρώπους με περιορισμένη κίνηση – Η εφεύρεσή του  στις 15 καλύτερες του κόσμου.

 

Η απόφασή του ίσως κάποιος τους εκπλήξει ή άλλους να τους εντυπωσιάσει. Πάντως ο 18χρονος Χάρης Ιωάννου είπε ένα βροντερό «όχι» σε μεγάλα Πανεπιστήμια όπως τα ΜΙΤ και Imperial, για να φοιτήσει στο Εθνικό Μετσόβιο Πανεπιστήμιο!

O 18χρονος εφευρέτης, δημιούργησε ένα ρομποτικό χέρι που βοηθάει ανθρώπους με περιορισμένη κίνηση.

Τον είδαμε πέρσι στο Tedx Athens. Τότε ήταν ένας 17χρονος μαθητής τρίτης λυκείου, ο οποίος εμπνεύστηκε ένα ρομποτικό χέρι που βοηθάει ανθρώπους με κινητικά προβλήματα να λειτουργούν στην καθημερινότητα τους.

Από πέρσι μέχρι σήμερα ο Ιωάννου έδωσε πανελλήνιες εξετάσεις και πέρασε στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο και έκανε ένα workshop με την google science στην Καλιφόρνια, όπου η εφεύρεση του πέρασε στις 90 καλύτερες του κόσμου στην πρώτη φάση -πρώτη φορά για Έλληνα- και μετέπειτα στις 15 καλύτερες. Εκεί βοηθήθηκε από την Google να ελαφρύνει 6 φορές κάτω το βάρος του χεριού και να μειώσει το κόστος παραγωγής του κατά 400%.

Κάπου εκεί του έγινε πρόταση από δύο σημαντικότατα Πανεπιστήμια του κόσμου. Το αμερικάνικο ΜΙΤ και το βρετανικό Imperial .

Ο 18χρονος μιλώντας στο Tedx είπε ότι επιμένει στην Ελλάδα. Το μόνο που δεν υπολόγισε είναι οι απεργοί διοικητικοί. Με λύπη δήλωσε πως έχει κάνει μόλις 1,5 ώρα μάθημα...

 

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Κατάρ και Κουβέιτ χαιρετίζουν τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν

Οι Άραβες γείτονες του Ιράν, επισημαίνει το Reuters, ήταν βαθιά ανήσυχοι σχετικά με τις διπλωματικές κινήσεις της Τεχεράνης και δεν έκρυψαν τις επιφυλάξεις τους όσο διεξάγονταν οι συνομιλίες για τα πυρηνικά τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά τουλάχιστον δημοσίως οι περισσότεροι πρόσφεραν ήδη την υποστήριξή τους.

Οι δύο μοναδικοί φίλοι του Ιράν στον αραβικό κόσμο-- το Ιράκ και η Συρία-- έσπευσαν χθες να χαιρετίσουν τη συμφωνία, το ίδιο και η Παλαιστινιακή Αρχή, η οποία την υποστήριξε επειδή ασκεί πίεση στο Ισραήλ.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν επίσης εκφράστηκαν θετικά για τη συμφωνία.

Το Κατάρ δήλωσε ότι η συμφωνία είναι «ένα σημαντικό βήμα προς τη διαφύλαξη της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή», σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών που αναρτήθηκε αργά χθες το βράδυ στην ιστοσελίδα του. «Το Κράτος του Κατάρ κάνει έκκληση να γίνει η Μέση Ανατολή μία αποπυρηνικοποιημένη ζώνη», ανέφερε το υπουργείο.

Ο υφυπουργός Εξωτερικών του Κουβέιτ Χαλίντ αλ Τζαράλα δήλωσε ότι ελπίζει η συμφωνία «να ανοίξει τον δρόμο για μία μόνιμη συμφωνία που θα αποκλιμακώσει την ένταση και θα διατηρήσει τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή», σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων KUNA.

Η Σαουδική Αραβία και το Ομάν δεν έχουν ακόμη προβεί σε επίσημη ανακοίνωση για τη συμφωνία.

Όλες οι αραβικές χώρες, εκτός από τη Συρία και το Ιράκ, έχουν σουνιτικές κυβερνήσεις που βλέπουν καχύποπτα την σιιτική εξουσία στο Ιράν κι ανησυχούν από το ενδεχόμενο αναθέρμανσης των διπλωματικών του σχέσεων με τη Δύση από το οποίο θα επωφελείτο η Τεχεράνη, σημειώνει το Ρόιτερς.

Κυρίως ανησυχούν για την πιθανότητα η συμφωνία, η οποία προβλέπει την ελάφρυνση των κυρώσεων εις βάρος της Τεχεράνης ως αντάλλαγμα για το πάγωμα των πυρηνικών της δραστηριοτήτων, να αναθερμάνει τις σχέσεις της Τεχεράνης με την Ουάσινγκτον--ύστερα από 30 χρόνια εχθρότητας-- γεγονός που θα ενίσχυε την θέση του Ιράν στην περιοχή.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Εντγκαρ Μορέν: Με το Μαρξ πέρα από το Μάρξ

του Θανάση Γιαλκέτση από την Εφημερίδα των Συντακτών

Στο βιβλίο του «Mes philo-sophes» (Germina, 2011) ο Γάλλος φιλόσοφος Εντγκάρ Μορέν μιλάει για τους στοχαστές που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της σκέψης του: τον Ηράκλειτο, τον Μοντέν, τον Πασκάλ, τον Σπινόζα, τον Ρουσό, τον Χέγκελ, τον Μαρξ, τον Φρόιντ κ.ά. Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από το κεφάλαιο που αφιερώνει στον Μαρξ.

 (…) Σε κάθε νέα μου μελέτη ο μαρξισμός μου επεκτεινόταν και γινόταν βαθμιαία μεταμαρξισμός, ώς το σημείο να μην είναι κάτι άλλο από ένα πλαίσιο στο οποίο συντελούνταν η ασυνείδητη κυοφορία της αντίληψής μου για την πολυπλοκότητα, που θα κλόνιζε και θα εκθρόνιζε τον Καρλ Μαρξ. Δεν τον αρνήθηκα. Δεν τον απέρριψα, όπως τόσοι άλλοι που έκαψαν αυτό που είχαν τυφλά λατρέψει. Ο Μαρξ δεν είναι πλέον η Βίβλος μου, αλλά έχει γίνει το άστρο ενός αστερισμού. Ετσι δεν χρειάστηκε να απαρνηθώ τον Μαρξ, επειδή από την αρχή ο μαρξισμός μου ήταν ανοιχτός και αφομοιωτικός. Και οφείλω να αναγνωρίσω ότι τέτοιος ήταν και ο μαρξισμός του Μαρξ και αυτό είναι που μου επέτρεψε να τρέφομαι από αυτόν και ταυτόχρονα να απελευθερώνομαι από αυτόν. Ο Μαρξ ενσωμάτωνε στη σκέψη του την ανάγκη να γνωρίζει, την ανάγκη να δρα, την ανάγκη να ελπίζει. Απαντούσε έτσι στα τρία ερωτήματα που είχε θέσει ο Καντ πριν από δύο αιώνες: «Τι μπορώ να γνωρίζω; Τι οφείλω να κάνω; Τι μου επιτρέπεται να ελπίζω;» Με θεμέλιο τη γνώση, αυτός επεξεργάστηκε ένα σύστημα που προμήθευε όχι μόνο βεβαιότητες, αλλά και νόημα και ελπίδες για τις σοσιαλιστικές και κομμουνιστικές επιδιώξεις.

Σήμερα το πρόβλημα δεν είναι πλέον να γνωρίζουμε αν η μαρξιστική θεωρία είναι νεκρή ή μπορεί να επιβιώνει ακόμα, αλλά να κατανοούμε ότι τα γνωστικά της θεμέλια έχουν γίνει προβληματικά για μας και δεν είναι πλέον επαρκή, από μόνα τους, για να κατανοούμε τον κόσμο, τον άνθρωπο και την κοινωνία. Σύμφωνα με τον Μαρξ, η επιστήμη ήταν φορέας βεβαιότητας. Γνωρίζουμε ήδη ότι, αν οι επιστήμες προσφέρουν ορισμένες βεβαιότητες σε τοπικό επίπεδο, δεν ξεφεύγουν ωστόσο από τις συνολικές αβεβαιότητες. Από τον Πόπερ κι έπειτα, έχουμε κατανοήσει ότι οι θεωρίες είναι επιστημονικές μόνον αν μπορούν να ανασκευαστούν. Και έχουμε διαπιστώσει ότι οι επιστημονικές θεωρίες είναι θνητές. Εχουμε εξάλλου επαληθεύσει τη διαίσθηση του Πασκάλ, σύμφωνα με την οποία οι πρόοδοι των επιστημών καταλήγουν σε ανεξιχνίαστα μυστήρια. Κατά τον Μαρξ, η φιλοσοφία έπρεπε υποχρεωτικά να ξεπεραστεί. Σήμερα όλες οι πρόοδοι της επιστήμης αναζωπυρώνουν τα πρώτα φιλοσοφικά ερωτήματα (…). Ο Μαρξ δεν μπόρεσε να διατυπώσει, παρά μόνο με απλουστευτικούς όρους, τα προβλήματα της ελευθερίας και του ντετερμινισμού. Οι ιδέες της αυτονομίας και της ελευθερίας ήταν αδιανόητες στη δική του υλιστική/ντετερμινιστική αντίληψη. Σήμερα μπορούμε να κατανοήσουμε την αυτοοργάνωση και την αυτοπαραγωγή και να αποσαφηνίσουμε την πολύπλοκη σχέση εξάρτησης και αυτονομίας.

Η μαρξική ανθρωπολογική αντίληψη ήταν μονοδιάστατη. Ο γενικός άνθρωπος του Μαρξ στερούνταν υποκειμενικότητας, συναισθημάτων, αγάπης, τρέλας, ποίησης. Ηταν ουσιαστικά ένας homo faber και oeconomicus, χωρίς εσωτερικότητα, χωρίς πολυπλοκότητα. Ηταν ένας προμηθεϊκός παραγωγός, αφοσιωμένος στο εγχείρημα να ανατρέψει τους θεούς και να κυριαρχήσει στο σύμπαν. Οπως είχαν διαβλέψει ο Μοντέν, ο Πασκάλ, ο Σέξπιρ και ο Ντοστογιέφσκι, ο homo είναι sapiens-demens (σοφός που παραληρεί, παράφρονας ικανός για σοφία), ένα πολύπλοκο και πολυδιάστατο ον, που κουβαλάει μέσα του έναν κόσμο ονείρων και εικόνων.

Η μαρξική αντίληψη της κοινωνίας απέδιδε κομβικό ρόλο στις παραγωγικές δυνάμεις και στην ταξική πάλη. Ο δρόμος προς την εξουσία πάνω στην κοινωνία περνούσε μέσα από την ιδιοποίηση των παραγωγικών δυνάμεων. Οι ιδέες και οι ιδεολογίες –μεταξύ τους και η ιδέα του έθνους– δεν ήταν παρά απατηλά εποικοδομήματα. Το κράτος δεν ήταν παρά ένα εργαλείο στην υπηρεσία της κυρίαρχης τάξης. Αν και γνώριζε να αντιμετωπίζει διαλεκτικά τις ιδέες και τις ιστορικές, κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, ο Μαρξ δεν κατανόησε την εξαιρετική δύναμη των ιδεών, που μπορούν να μας εξουσιάζουν όταν τις κατέχουμε. Δεν αντιλήφθηκε τη δύναμη της ιδέας της πατρίδας. Σε ό,τι αφορά τη θρησκεία, κατανόησε πολύ καλά τον χαρακτήρα της ως βαθιάς ανθρωπολογικής ανάγκης (ο «αναστεναγμός του καταπιεζόμενου πλάσματος»), αλλά προσέγγισε μόνον ακροθιγώς την κατανόηση του φαινομένου των θρησκευτικών καταβολών των ιδεών, των ιδεωδών, των ιδεολογιών.

Ο Μαρξ, καταπολεμώντας τους μύθους στο όνομα της ορθολογικότητας, έπεσε ο ίδιος στον μύθο της ταξικής πάλης και της αταξικής κοινωνίας. Δεν κατανόησε ότι οι ταξικές σχέσεις είναι διαλογικές, δηλαδή ότι είναι σχέσεις ανταγωνισμού και ταυτόχρονα συνεργασίας, όπου ο ανταγωνισμός μπορεί βέβαια να εκδηλώνεται με την ταξική πάλη, αλλά και η συνεργασία μπορεί να ενεργοποιείται και να μεταφράζεται σε κοινές, αλληλέγγυες δράσεις και σε διαπραγμάτευση. Αυταπατώμενος ότι θεμελιώνει μιαν επιστημονική αντίληψη, ο Μαρξ ενέδωσε στην έλξη ενός άλλου μύθου: αντιλήφθηκε την ιστορική αποστολή του προλεταριάτου ως έλευση του Μεσσία-Προλεταριάτου. Μετατόπισε έτσι στις επίγειες ζωές μας την εβραϊκο-χριστιανική επαγγελία για επουράνια σωτηρία. Αυτή η αυταπάτη υπήρξε τραγική και καταστροφική.

Ως κληρονόμος του Διαφωτισμού, ο Μαρξ πίστευε στην πρόοδο. Αλλά η πρόοδος είναι προβληματική. Μπορεί να συνοδεύεται από οπισθοδρομήσεις. Κάθε κατακτημένη πρόοδος είναι εύθραυστη, το πιο μικρό ιστορικό κύμα μπορεί να την καταποντίσει. Και μολονότι ο Μαρξ, στις ιστορικές του μελέτες, κατανοούσε την πολυπλοκότητα των ανταγωνισμών, αγνοούσε τη θεμελιώδη αρχή της οικολογίας της δράσης, η οποία μας λέει ότι κάθε πράξη ξεφεύγει από τις προθέσεις του δρώντος, για να μπει στο παιχνίδι των αλληλεπιδράσεων με το περιβάλλον και μπορεί να προκαλέσει ακόμη και το αντίθετο από το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.

Η διάγνωση του Μαρξ για τον σύγχρονο κόσμο εστιάζει στον καπιταλιστικό χαρακτήρα των κοινωνιών, λησμονώντας τις άλλες διαστάσεις: τα θεσμικά, εθνικά, δημοκρατικά, τεχνικά, γραφειοκρατικά τους χαρακτηριστικά. Προχώρησε επομένως σε μια αναγωγική ανάλυση του καπιταλισμού, φορτώνοντας σε αυτόν όλα τα δεινά από τα οποία υπέφερε η ανθρωπότητα. Σήμερα γνωρίζουμε ότι τα «αντικαπιταλιστικά» καθεστώτα της Σοβιετικής Ενωσης, της Κίνας, του Βιετνάμ, της Καμπότζης προκάλεσαν περισσότερα δεινά και βαρβαρότητες από τον σύγχρονό τους καπιταλισμό (…).

Ο Μαρξ πρέπει να ξεπεραστεί, δηλαδή να ενταχθεί στον αστερισμό των στοχαστών που μπορούν να φωτίζουν τον στοχασμό μας. Η επιδίωξή του για μιαν ανθρωπο-κοινωνικο-ιστορική γνώση είναι καθεαυτή θεμελιώδης και αναγκαία. Η αντίληψή του για τον καπιταλισμό πρέπει να ενσωματωθεί στο σύνολο των τεχνικών, κοινωνιολογικών, δημοκρατικών, ιδεολογικών εξελίξεων της σύγχρονης ιστορίας. Χρειάζεται ωστόσο να εγκαταλείψουμε κάθε νόμο της Ιστορίας, κάθε πίστη στην αναπόφευκτη πρόοδο και να απορρίψουμε τον ολέθριο νόμο της επίγειας σωτηρίας. Αυτό που απομένει και θα παραμένει είναι οι προσδοκίες απελευθέρωσης και ταυτόχρονα συναδέλφωσης, οι προσδοκίες για την ανθρώπινη ανάπτυξη και για μια καλύτερη κοινωνία, που εκφράστηκαν με τη λέξη «σοσιαλισμός». Διατηρώ επομένως για τον Μαρξ την ιδέα μιας μεγάλης πολύπλοκης σκέψης, μιας σκέψης θεμελιώδους σημασίας, που πρέπει να συνεχιστεί, να εμπλουτιστεί, να αναπτυχθεί προς νέες κατευθύνσεις (…).

http://mhmadas.blogspot.gr/2013/11/blog-post_24.html 

Ιράν:Συμφωνία για τον περιορισμό του πυρηνικού πρόγραμματός του

Σε μία ιστορική συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης κατέληξαν τα ξημερώματα της Κυριακής μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις το Ιράν και οι έξι μεγάλες δυνάμεις, στις συνομιλίες που διεξήχθησαν στη Γενεύη.

Βάσει της συμφωνίας, το Ιράν θα περιορίσει τις πυρηνικές του δραστηριότητες, αρχικά για έξι μήνες, διάστημα στο οποίο δεν θα του επιβληθούν νέες κυρώσεις.

Σύμφωνα με ανώτερο αμερικανό αξιωματούχο η συμφωνία σταματάει την «πρόοδο» του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, συμπεριλαμβανομένου και του αντιδραστήρα στο Αράκ. Η επίσημη αμερικανική πηγή, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, δήλωσε ότι η συμφωνία θα μπορούσε να εξουδετερώσει το απόθεμα του Ιράν από το 20% του εμπλουτισμένου ουρανίου και προβλέπει επίσης συχνές επιθεωρήσεις.

Μένει να δημοσιοποιηθεί το τελικό κείμενο της συμφωνίας, ωστόσο η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν Αστον, τόνισε ότι θα ληφθούν μέτρα «και από τις δύο πλευρές». Πρόσθεσε, ακόμη ότι η συμφωνία θα συντονιστεί από τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ).

«Προσπαθήσαμε να ανταποκριθούμε στις ανησυχίες της διεθνούς κοινότητας και να το κάνουμε με σεβασμό προς την κυβέρνηση και τον λαό του Ιράν» τόνισε.

O πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα χαρακτήρισε τη συμφωνία «πρώτο σημαντικό βήμα» προς μια συνολική επίλυση του θέματος που αφορά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Σε επίσημη παρέμβασή του από τον Λευκό Οίκο ο αμερικανός πρόεδρος τόνισε ότι αν το Ιράν δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις του κατά την εξάμηνη αυτή περίοδο, «οι ΗΠΑ θα αναστείλουν τα μέτρα χαλάρωσης επί των κυρώσεων και θα αυξήσουν την πίεση». Ο Ομπάμα δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα μπορεί να χρησιμοποιήσει τις συσκευές φυγοκέντρησης επόμενης γενιάς στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής και ότι βασικοί περιορισμοί «εμποδίζουν την πιο προφανή πορεία της Ισλαμικής Δημοκρατίας για την κατασκευή ατομικής βόμβας».

Με τον επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία Χάρι Ριντ να προειδοποιεί ότι η Γερουσία θα εισηγηθεί τη λήψη πρόσθετων κυρώσεων κατά του Ιράν, ο Ομπάμα δήλωσε ότι η κυβέρνησή του θα έχει διαβουλεύσεις με το Κογκρέσο αλλά «τώρα δεν είναι η ώρα να προχωρήσουμε σε επιβολή νέων κυρώσεων».

Ο πρόεδρος του Ιράν Χασάν Ροχανί χαιρέτισε τη συμφωνία, λέγοντας ότι θα ανοίξει νέους ορίζοντες. «Η ψήφος του λαού υπέρ της μετριοπάθειας και της εποικοδομητικής εμπλοκής με τις άοκνες προσπάθειες της διαπραγματευτικής μας ομάδας θα ανοίξει νέους ορίζοντες» ανέφερε μέσω του λογαριασμού του στο Twitter.

Η συμφωνία που επετεύχθη στη Γενεύη για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα θα κάνει «τον κόσμο πιο ασφαλή, το Ισραήλ και τους εταίρους μας στην περιοχή πιο ασφαλείς» δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι. «Το πρώτο στάδιο (της συμφωνίας) δεν λέει ότι το Ιράν έχει δικαίωμα στον εμπλουτισμό ουρανίου, παρά τα διάφορα σχόλια ερμηνείας» πρόσθεσε.

Οι δηλώσεις του Κέρι έγιναν αμέσως μετά τις δηλώσεις του ιρανού ομολόγου του Μοχάμαντ Τζαβάντ Ζαρίφ ο οποίος τόνισε ότι στο κείμενο της συμφωνίας υπάρχει «σαφής αναφορά σύμφωνα με την οποία ο εμπλουτισμός (ουρανίου) θα συνεχιστεί» στο Ιράν. «Το Ιράν δέχτηκε να σταματήσει να εμπλουτίζει ουράνιο πέραν του 5%. Δέχτηκε να μειώσει και να μετατρέψει τα αποθέματα εμπλουτισμένου κατά 20% ουρανίου που διαθέτει» διευκρίνισε ο Κέρι. «Δεν υπάρχει η παραμικρή διαφορά ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ για τον τελικό στόχο που είναι το Ιράν να μην αποκτήσει πυρηνική βόμβα» επισήμανε, προσθέτοντας: «Η ελπίδα μας είναι η συμφωνία για τα πυρηνικά να οδηγήσει σε μια νέα σχέση του Ιράν με τη Δύση και τους γείτονές του. Είναι πεπεισμένος, όπως είναι και ο πρόεδρος Ομπάμα, ότι κάναμε τη σωστή επιλογή».

Σημαντικό βήμα για τη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας χαρακτήρισε τη συμφωνία ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών Λοράν Φαμπιούς, τονίζοντας, ωστόσο, ότι θα πρέπει να παρακολουθείται στενά ώστε να διασφαλίζεται η εφαρμογή της. «Ο μηχανισμός προβλέπει τον αυστηρό έλεγχο των δεσμεύσεων που ελήφθησαν και θα απαιτείται επαγρύπνηση για να διασφαλιστεί ότι εφαρμόζονται αυτές οι δεσμεύσεις» συμπλήρωσε.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, εξέφρασε την ικανοποίησή του σήμερα για τη συμφωνία που επετεύχθη για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα εκτιμώντας ότι η συμφωνία αυτή δεν έχει «χαμένους», αλλά μόνο «κερδισμένους». «Τώρα θα είναι πολύ δύσκολο να παρακαμφθούν τα δεδομένα που συλλέγει η ΙΑΕΑ. Είμαστε πεπεισμένοι ότι το Ιράν θα συνεργαστεί καλόπιστα με την διεθνή υπηρεσία» δήλωσε ο Λαβρόφ σε ρώσους δημοσιογράφους.

Η Κίνα χαιρέτισε την προσωρινή συμφωνία που επετεύχθη με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα, η οποία θα «βοηθήσει στην προάσπιση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή και στη διατήρηση του διεθνούς προγράμματος μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων», όπως δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Ουάνγκ Γι. Ανακοίνωση που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του υπουργείου αναφέρει ότι η συμφωνία «θα βοηθήσει τους διάφορους παράγοντες να αρχίσουν την διεξαγωγή κανονικών ανταλλαγών με το Ιράν και θα συμβάλλει σε μια καλύτερη ζωή για τους Ιρανούς».

Ισραήλ: Κακή η συμφωνία δεν δεσμευόμαστε από αυτήν

Ο Μπένιαμιν Νετανιάχου αποκήρυξε την Κυριακή τη συμφωνία της Ομάδας των Έξι με το Ιράν, χαρακτηρίζοντάς τη «ιστορικό λάθος» και τονίζοντας ότι «ο κόσμος έγινε πιο επικίνδυνος». Νωρίτερα, ισραηλινός αξιωματούχος είχε δηλώσει ότι «το Ισραήλ δεν δεσμεύεται από τη συμφωνία της Γενεύης». «Αυτό που επετεύχθη χθες το βράδυ στη Γενεύη δεν ήταν μια ιστορική συμφωνία, ήταν ένα ιστορικό λάθος» είπε ο Μπ.Νετανιάχου, μιλώντας στο Υπουργικό Συμβούλιο. «Σήμερα ο κόσμος έγινε ένα πολύ πιο επικίνδυνο μέρος, επειδή το πιο επικίνδυνο καθεστώς του κόσμου έκανε ένα σημαντικό βήμα για την απόκτηση του πιο επικίνδυνου όπλου στον κόσμο» πρόσθεσε.

Νωρίτερα, σε ανακοίνωσή του, το γραφείο του ισραηλινού πρωθυπουργού αναφέρει: «Είναι μια κακή συμφωνία που προσφέρει ακριβώς αυτό που ήθελε το Ιράν: την ουσιαστική άρση των κυρώσεων και τη διατήρηση ενός βασικού μέρους του πυρηνικού του προγράμματος. Η συμφωνία επιτρέπει στο Ιράν να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου, αφήνει στη θέση τους τις συσκευές φυγοκέντρησης και τού επιτρέπει να παράγει σχάσιμα υλικά για την κατασκευή πυρηνικού όπλου. Επιπλέον, η συμφωνία δεν κατέληξε στην αποψίλωση του πυρηνικού σταθμού στο Αράκ» στο βόρειο Ιράν, στις εγκαταστάσεις του οποίου υπάρχει ένας αντιδραστήρας βαρέος ύδατος.

«Η οικονομική πίεση την οποία υφίσταται το Ιράν θα μπορούσε να είχε αποφέρει μια πολύ καλύτερη συμφωνία η οποία θα οδηγούσε σε μια εξουδετέρωση των ιρανικών πυρηνικών ικανοτήτων» προστίθεται.

«Το Ισραήλ δεν δεσμεύεται από αυτή την κακή, πολύ κακή συμφωνία που έχει υπογραφεί» δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών, Νατάλι Μπένετ στο ραδιόφωνο του ισραηλινού στρατού, προσθέτοντας ότι η χώρα «διατηρεί το δικαίωμα στην αυτοάμυνα».

Ο υπουργός Εξωτερικών Αβίγκντορ Λίμπερμαν εκφράζοντας τη λύπη του για τη συμφωνία της Γενεύης δήλωσε στο ισραηλινό ραδιόφωνο: «Η συμφωνία αυτή συνιστά τη μεγαλύτερη διπλωματική νίκη του Ιράν, το οποίο απέσπασε την αναγνώριση του αυτοαποκαλούμενου νόμιμου δικαιώματός του στον εμπλουτισμό ουρανίου».

Όταν ρωτήθηκε για μια ενδεχόμενη ισραηλινή στρατιωτική επίθεση κατά του Ιράν, ο Λίμπερμαν, τόνισε ότι «όλες οι επιλογές είναι στο τραπέζι».

«Η ευθύνη της ασφάλειας του εβραϊκού λαού και των κατοίκων του Ισραήλ είναι αποκλειστική ευθύνη της ισραηλινής κυβέρνησης. Οποιαδήποτε απόφαση για το θέμα αυτό θα ληφθεί κατά τρόπο ανεξάρτητο και υπεύθυνο» τόνισε.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Γερμανικός στρατός: μεγάλη άσκηση εισβολής σε ξένη χώρα και καταστολής εχθρικού πλήθους

Μεγάλη άσκηση εισβολής σε ξένη χώρα και καταστολής και ελέγχου εχθρικού πλήθους πραγματοποίησε ο γερμανικός στρατός μεταξύ 30 Σεπτεμβρίου και 10 Οκτωβρίου.

Στην άσκηση συμμετείχαν 3.500 στρατιώτες, 700 οχήματα (εναέρια και εδάφους), μεγάλος αριθμός drones, ειδικές δυνάμεις και ειδικοί σε ψυχολογικές επιχειρήσεις. Η άσκηση πραγματοποιήθηκε κοντά στο πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης του Bergen-Belsen στην Σαξωνία στην βορειοδυτική Γερμανία (κοντά στο Αμβούργο) ενώ έγινε χρήση πραγματικών πυρών. 

Σκοπός της άσκησης ήταν η εκπαίδευση των επιτελών του γερμανικού στρατού καθώς όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο αντιστράτηγος Bruno Kasdorf (ο οποίος συμμετείχε στην άσκηση), γενικός επιθεωρητής του γερμανικού στρατού, οι Γερμανοί αξιωματικοί πρέπει να εκπαιδεύονται σε όλο το φάσμα των πολεμικών επιχειρήσεων έτσι ώστε  «να προετοιμάζονται για τις προκλήσεις του μέλλοντος» όπως χαρακτηριστικά είπε.

Το βασικό σενάριο της άσκησης με την ονομασία «Obsidia» είχε ως κύρια ιδέα την εισβολή στην χώρα Obsidia και την εξουδετέρωση αντάρτικων ομάδων.

Η άσκηση περιελάμβανε μάχες σε αστικό περιβάλλον. Αφού γινόταν κατόπτευση της περιοχής από drones και οχήματα αναγνώρισης επιχειρούνταν η εκκαθάριση οικιών μια προς μια με την συνεργασία μονάδων μηχανικού, μηχανοκίνητου πεζικού και ελεύθερων σκοπευτών.    

Μεγάλο μέρος της άσκησης αφορούσε την προσπάθεια προσεταιρισμού του τοπικού πληθυσμού (Civil Military Cooperation-CIMIC) μέσω ειδικών σε ψυχολογικές επιχειρήσεις ενώ ο ρόλος της στρατιωτικής αστυνομίας ήταν να συλλαμβάνει μέλη των αντάρτικων ομάδων τα οποία έβρισκαν καταφύγιο σε τοπικά χωριά και να ελέγχει τα πλήθη τα οποία υποτίθεται ότι διαμαρτύρονταν για την επιχείρηση.

  

http://www.german-foreign-policy.com/en/fulltext/58689/print

Βιέννη 1913: Οταν ο Στάλιν, ο Χίτλερ, ο Τρότσκι, ο Φρόιντ και ο Τίτο ζούσαν στην ίδια πόλη

Τον Ιανουάριο του 1913, ένας άντρας που το διαβατήριό του έφερε το όνομα «Σταύρος Παπαδόπουλος» αποβιβάστηκε από το τρένο που ερχόταν από την Κρακοβία στο Βόρειο Τερματικό Σταθμό της Βιέννης. Ο άνδρας αυτός ήταν μελαχρινός, είχε ένα παχύ μουστάκι χωρικού και κρατούσε μια απλή ξύλινη βαλίτσα.

«Kαθόμουν στο τραπέζι», γράφει εκείνος τον οποίο θα συναντούσε ο Παπαδόπουλος, «όταν χτύπησε η πόρτα και ένας άγνωστος μπήκε στο δωμάτιο. Ήταν κοντός, αδύνατος και το σκουρόχρωμο πρόσωπό του είχε σημάδια από ευλογιά, ενώ τίποτα στο βλέμμα του δεν φανέρωνε φιλικότητα». Αυτός που έγραψε την παραπάνω περιγραφή ήταν ο Λέον Τρότσκι, ένας αντικαθεστωτικός Ρώσος διανοούμενος, συντάκτης μιας ριζοσπαστικής εφημερίδας που την έλεγαν Πράβδα και ο άνθρωπος τον οποίο περιέγραψε δεν ονομαζόταν Παπαδόπουλος, ούτε ήταν Ελληνας. Το όνομά του ήταν Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, κι έμεινε στην ιστορία ως Ιωσήφ Στάλιν.

Όπως γράφει ο δημοσιογράφος του BBC Άντι Γουόκερ, ο Τρότσκι και ο Στάλιν δεν ήταν οι μόνοι που ζούσαν στην ίδια περιοχή στο κέντρο της Βιέννης, κατά το ίδιο έτος, το 1913. Ο Ζίγκμουντ Φρόιντ ασκούσε ήδη την ψυχιατρική στην οδό Μπεργκάσε κι ήταν ήδη γνωστός στους βιεννέζικους κύκλους, ενώ ένας νεαρός Γιουγκοσλάβος, ο Γιόσιπ Μπροζ, που εργαζόταν στην αυτοκινητοβιομηχανία Ντέμλερ στο Νόισταντ, ένα προάστιο της Βιέννης, θα γινόταν ο ηγέτης της Γιουγκοσλαβίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ως στρατάρχης Τίτο. Στις ίδιες συνοικίες ζούσε κι ένας 24χρονος Αυστριακός που ονειρευόταν να σπουδάσει ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης, η οποία τον απέρριψε δύο φορές ως ατάλαντο. Το όνομά του ήταν Αδόλφος Χίτλερ και κατοικούσε σε ένα κτίριο στην οδό Μελντερμανστράσε κοντά στον Δούναβη.

Αυτή ήταν η Βιέννη, η τότε πρωτεύουσα της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, με πληθυσμό πάνω από δύο εκατομμύρια: ένα χωνευτήρι διαφορετικών πολιτισμών, γλωσσών, πολιτισμών κι εθνοτήτων που συγκέντρωνε διανοούμενους απ' όλη την Ευρώπη.

«Η κοινότητα των διανοουμένων στη Βιέννη ήταν ολιγάριθμη, ο καθένας γνώριζε τους πάντες, γεγονός που ευνοούσε τις πολιτισμικές ανταλλαγές, ένα κλίμα που ήταν φιλικό προς τους πολιτικά διαφωνούντες», παρατηρεί ο Τσαρλς Εμερσον, συγγραφέας του βιβλίου «1913: Αναζητώντας τον Κόσμο πριν το Μεγάλο Πόλεμο».

Την ίδια εποχή άνθισαν τα περίφημα βιεννέζικα καφέ, χώροι ζύμωσης και ανταλλαγής ιδεών. Το αγαπημένο στέκι του Φρόιντ ήταν το Καφέ Λάντμαν, που λειτουργεί μέχρι σήμερα, ενώ ο Τρότσκι και ο Χίτλερ σύχναζαν στο ιστορικό Καφέ Τσεντράλ, όπου μπορούσε κανείς να περάσει την ώρα του διαβάζοντας εφημερίδες, παίζοντας σκάκι και τρώγοντας παραδοσιακά γλυκά.

Ωστόσο, η πόλη είχε και τη σκοτεινή πλευρά της: τις υποβαθμισμένες εργατικές συνοικίες, όπου, μόνο μέσα στο 1913, περίπου 1.500 Βιεννέζοι αυτοκτόνησαν, μην αντέχοντας τις συνθήκες ζωής κι εργασίας. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει με σιγουριά κατά πόσο ο Χίτλερ διασταυρώθηκε τυχαία κάποια στιγμή με τον - μετέπειτα μοιραίο αντίπαλό του κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο - Στάλιν ή αν ο Φρόιντ βρέθηκε στον ίδιο χώρο με τον Τρότσκι.

Όμως, όπως καταλήγει ο Εμερσον, «αν ήθελες εκείνη την εποχή να βρεις έναν μέρος στην Ευρώπη να κρυφτείς και να συναντήσεις ενδιαφέροντες ανθρώπους, η Βιέννη ήταν η κατάλληλη πόλη για να το κάνεις».

 

ΤΟ ΒΗΜΑ, 19/4/13

US Air Force: Μαχητικά με laser μέχρι το 2030

To ερευνητικό εργαστήριο της αεροπορίας των ΗΠΑ (AFRL) εξέδωσε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την σχεδίαση και την ανάπτυξη όπλου laser για την επόμενη γενιά μαχητικών. Το χρονοδιάγραμμα για το πρόγραμμα είναι εως το 2030.

Τα πειράματα με το νέο laser αναμένεται να ξεκινήσουν τον Οκτώβριο του 2014 ενώ οι πρώτες δοκιμές, σε προσομοιωμένο επιχειρησιακό περιβάλλον, αναμένονται μέχρι το 2022. 

Θα σχεδιαστούν τρείς μορφές laser: μικρής ισχύος laser καταδείξεως το οποίο θα μπορεί και να «τυφλώνει» τους οπτικούς αισθητήρες των αντίπαλων αεροσκαφών, μεσαίας ισχύος laser το οποίο θα χρησιμοποιείται εναντίον πυραύλων αέρος-αέρος και μεγάλης ισχύος laser το οποίο θα έχει τον ρόλο του κύριου επιθετικού όπλου.

Τα laser αυτά θα μπορούν να λειτουργούν μέχρι και τα 22.000 m υψόμετρο και σε όριο ταχύτητας 0,6 έως 2,5 Mach.

Ήδη η Northrop Grumman σχεδιάζει ένα laser στερεάς κατάστασης για το αμερικανικό ναυτικό το οποίο θα τοποθετείται σε έναν πυργίσκο στα αεροσκάφη του ναυτικού στα πλαίσια του προγράμματος Aero-Adaptive/Aero-Optic Beam Control (ABC) system. Ενώ, η Boeing αναπτύσσει για τον αμερικανικό στρατό ένα αντίστοιχο πρόγραμμα (HEL MD cannon).

Η αεροπορία βέβαια έχει επιχειρήσει ξανά την ανάπτυξη εναέριου laser (ABL) το οποίο είχε άδοξο τέλος.

Το νέο laser θα δοκιμαστεί στον διάδοχο του Super Hornet.

defencenet.gr