Χρήση ιδιωτικών αεροσκαφών από τους προεδρικούς υποψηφίους στις ΗΠΑ (Αύγουστος-Οκτώβριος 2015)

Οι παρατηρησιακές διαστημοσυσκευές της ESA, Νοέμβριος 2014

ESA'S FLEET ACROSS THE SPECTRUM

Δίωξη στη Σαββαΐδου για τον φόρο διαφημίσεων στα κανάλια!

Υπό κατηγορία για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος βρίσκεται πλέον η Γενική Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, Κατερίνα Σαββαΐδου, για το χρονικό διάστημα που έδωσε ως παράταση στους τηλεοπτικούς σταθμούς να πληρώσουν το 20% επι των διαφημίσεων. Συγκεκριμένα η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών άσκησε σε βάρος της ποινική δίωξη, καθώς, σύμφωνα με την κατηγορία,  στις 12 Ιανουαρίου 2015, λίγες ημέρες  πριν τις βουλευτικές εκλογές, με απόφασή της έδωσε μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο στα κανάλια από αυτήν που προέβλεπε ο νόμος προκειμένου να αποδώσουν στο Δημόσιο το 20% που εισπράττουν για λογαριασμό του επί της αξίας των διαφημίσεων.

Συγκεκριμένα, ο νόμος 3845/2010 προβλέπει ότι ο ειδικός φόρος εισπράττεται από τους τηλεοπτικούς σταθμούς και αποδίδεται στο Δημόσιο την 20η ημέρα κάθε μήνα για τα έσοδα του προηγούμενου.

Η απόφαση της 12ης Ιανουαρίου από την κ. Σαββαίδου, η οποία δημοσιεύτηκε λίγες ημέρες αργότερα στο ΦΕΚ, προέβλεπε ότι η δήλωση μπορεί να υποβληθεί  μέχρι την 20η Ιανουαρίου για έσοδα του προηγούμενου έτους. Η προκαταρκτική εξέταση ξεκίνησε μετά από μήνυση δικηγόρου που κατατέθηκε στον Άρειο Πάγο και διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών από τον αντεισαγγελέα του Ανώτατου Δικαστηρίου, Αθανάσιο Κατσιρώδη.

capital.gr, 15/10/2015

Σταθάκης: Εγώ είμαι ο υπουργός που «ξέχασε» να δηλώσει το 1 εκατ. ευρώ

Μετά από τρία 24ωρα έντονων φημολογιών, ερωτήσεων στη Βουλή και αντιδράσεων από κόμματα και βουλευτές, ο υπουργός Οικονομίας, Γιώργος Σταθάκης, παραδέχθηκε ότι εκείνος είναι ο υπουργός με το προβληματικό πόθεν έσχες του 1 εκατ. ευρώ.

Ο υπουργός Οικονομίας, με δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ υποστηρίζει ότι δεν απέκρυψε κανένα στοιχείο. Παραδέχεται ωστόσο, ότι η φορολογική δήλωση που υπέβαλε το 2012 «ήταν πρώιμη και πιθανόν ατελής». Υποστηρίζει πως αντίστοιχες δηλώσεις που υπέβαλε το 2013 και το 2014 ήταν πλήρεις και περιελάμβαναν και το επίμαχο ποσό του 1 εκατ. ευρώ. Ισχυρίζεται δε ότι θεώρησε «σκόπιμο και κατά πλεονασμό» να καταθέσει συμπληρωματική δήλωση τον Μάρτιο του 2015, που αφορά την «ελλιπή» δήλωση του 2012. 

Αναφερόμενος σε σχετικά δημοσιεύματα, ο κ. Σταθάκης δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τα εξής: «Ο νόμος απαγορεύει τη δημόσια συζήτηση επί του περιεχομένου των δηλώσεων πόθεν έσχες, για τις οποίες δεν έχει ολοκληρωθεί ο έλεγχος από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Για τον λόγο αυτό και ενώ τα ΜΜΕ συζητούν το θέμα, επέλεξα να παραμείνω σιωπηλός. Κρίνω, όμως, σκόπιμο να δηλώσω τα εξής: Τον Ιούνιο του 2012 εκλέχθηκα βουλευτής και υπέβαλα δήλωση πόθεν έσχες τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Η δήλωση αυτή ήταν πρώιμη και πιθανόν ατελής. Αντίθετα, η δήλωση που υπέβαλα τον Σεπτέμβριο του 2013 ήταν πλήρης και περιελάμβανε όλα τα απαιτούμενα συμπληρωματικά στοιχεία μαζί με το επίμαχο ποσό. Το ίδιο πλήρης ήταν και η δήλωση πόθεν έσχες που υπέβαλα το 2014. Αν και το θέμα είχε λυθεί με τις δύο δηλώσεις, με την ανάληψη των υπουργικών καθηκόντων μου θεώρησα σκόπιμο, και κατά πλεονασμό, να καταθέσω συμπληρωματική δήλωση τον Μάρτιο του 2015 που αφορά αποκλειστικά αυτήν του 2012 και απλώς επαναλαμβάνει τα στοιχεία που έχω καταθέσει ήδη από το 2013.

Ως εκ τούτου:

α) Δεν απέκρυψα κανένα στοιχείο

β) Και οι τρεις δηλώσεις μου είναι απόλυτα πλήρεις και στην κρίση της Επιτροπής».-

Τι είχε δηλώσει ο Σταθάκης

Με τις φήμες να στρέφονται γύρω από το πρόσωπο του Γιώργου Σταθάκη, όλες τις προηγούμενες ημέρες, δημοσιογράφοι ρώτησαν ευθέως την Τετάρτη τον υπουργό Οικονομίας αν πράγματι είναι ο ίδιος εκείνος με το «προβληματικό» πόθεν έσχες.

«Δεν μπορώ να προβώ σε καμία δήλωση με βάση το νόμο, πριν ολοκληρώσει η βουλή τον έλεγχό της. Να περιμένετε σε λίγες μέρες την έλεγχο από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής και τότε θα φανεί», ήταν η απάντηση του κ. Σταθάκη. Η φημολογία εντάθηκε όταν ο υπουργός πήγε εσπευσμένα στο Μέγαρο Μαξίμου. Μάλιστα ρωτήθηκε από δημοσιογράφους αν σκοπεύει να παραιτηθεί, απαντώντας αρνητικά.

Πώς ξεκίνησαν οι αποκαλύψεις

Όλα ξεκίνησαν από την Επιτροπή Πόθεν Έσχες της Βουλής. Η αντιπρόεδρος της, Δέσποινα Χαραλαμπίδου, μιλώντας στο Mega την Δευτέρα, είχε επιβεβαιώσει τις πληροφορίες για «τέσσερα προβληματικά πόθεν έσχες». Όπως είπε, θα ενημερώσει τον πρόεδρο της Επιτροπής Πόθεν Έσχες που τη διαδέχεται (Γιώργος Βαρεμένος), θα του δώσει τα στοιχεία και από εκεί και πέρα θα επιληφθεί η επιτροπή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ευθύνες προέκυψαν για δύο υπουργούς: Ο ένας επί τρία συναπτά έτη «ξέχασε» να δηλώσει ποσό της τάξης του 1 εκατ. ευρώ, κάτι που έσπευσε να πράξει φέτος, με συμπληρωματική δήλωση. Ο δεύτερος υπουργός φέρεται να είναι ιδιοκτήτης ιδιωτικής εταιρείας και να έχει μετοχές σε αυτή.

Επιπλέον, ένας τέως βουλευτής εμφανίζεται να έχει μεγάλες φορολογικές εκκρεμότητες και έναν νυν βουλευτής έχει πολλές «τρύπες» στο πόθεν έσχες του, με ποσά που δεν δικαιολογούνται.

Υπενθυμίζεται ότι για τον έτερο υπουργό το ζήτημα ήταν πως δεν είχε δηλώσει στο πόθεν έσχες μετοχές εταιρείας. Με δηλώσεις του στο Mega τη Δευτέρα ο Αλέκος Φλαμπουράρης είχε παραδεχθεί ότι επρόκειτο για τον ίδιο, δηλώνοντας πως όταν ορκίστηκε υπουργός τον περασμένο Ιανουάριο είχε μεταβιβάσει τις μετοχές, αλλά η δήλωση του πόθεν έσχες περιελάμβανε τα στοιχεία για το 2014.

iefimerida.gr, 15/10/2015

Ξεκάθαρο «Οχι» της Αθήνας σε κοινές περιπολίες

Στη σαφή γραμμή απόρριψης των ευρωπαϊκών προτάσεων για κοινές περιπολίες Ελλάδας –Τουρκίας στο Αιγαίο για την αντιμετώπιση των προσφυγικών ρευμάτων, κινείται σύσσωμη η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας. Σε αυτό το μήκος κύματος θα κινηθεί σαφώς ο κ. Αλ. Τσίπρας κατά την αποψινή συνάντηση που αναμένεται να έχει στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής αλλά και στο περιθώριο αυτής, με ομολόγους του, κυρίως δε, με την κ. Άγκελα Μέρκελ.

Την σαφή γραμμή της Ελλάδας επί του ζητήματος έθεσε χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος υπογράμμισε ότι η συνεργασία για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης των προσφύγων πολέμου δεν μπορεί να αποτελέσει αφορμή για υποχωρήσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών της ΕΕ. Ο κ. Πρ. Παυλόπουλος προχώρησε σε αυτή τη δήλωση κατά την τελετή απονομής του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Φοίνικος, στον υπουργό Εξωτερικών του Λουξεμβούργου κ. Ζαν 'Ασελμπορν, που πραγματοποιήθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο. Αργότερα, ο κ. Ν. Κοτζιάς απέρριψε οποιαδήποτε συζήτηση για κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες στο Αιγαίο. Τόνισε δε ότι κάτι τέτοιο θα επέτρεπε την είσοδο τουρκικών πλοίων στα χωρικά ύδατα της Ελλάδος, γεγονός με μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Η συνδυασμένη απάντηση των κ.κ. Παυλόπουλου και Κοτζιά συνιστά προοίμιο και για τη στάση που θα τηρήσει απόψε στη Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό ο κ. Τσίπρας, ο οποίος αναμένεται να κινηθεί στην πάγια γραμμή της Ελλάδος. Ήτοι, να παραμείνουν οι πρόσφυγες στην ενδοχώρα της Τουρκίας η οποία πρέπει να ενισχυθεί τεχνικά για την διαδικασία της ταυτοποίησης των προσφύγων οι οποίοι θα προωθούνται από εκεί προς τις χώρες προορισμού στην Ευρώπη αεροπορικώς. Από την Αθήνα θα επιμείνουν ιδιαιτέρως στην ανάγκη επίλυσης του προβλήματος στο έδαφος της Τουρκίας, καθώς επισημαίνουν πως από τη στιγμή που οι πρόσφυγες φθάνουν στα παράλια της Μικράς Ασίας και διεκπεραιώνονται στα ελληνικά νησιά, το πρόβλημα καθίσταται ευθύς αμέσως ευρωπαϊκό, ως εκ τούτου χάνεται η έννοια του προληπτικού στοιχείου στη δράση της ΕΕ.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Σχόλιο για την μεταναστευτική πολιτική των ΗΠΑ 1920-1970

Ακριβώς έτσι είναι με ένα μεγάλο κομμάτι της ‘πέραν του ΣΥΡΙΖΑ’ αριστεράς.

Με μια προσθήκη: Η αντίληψη που φέρει για το μεταναστευτικό είναι αμιγώς φιλελεύθερη, στηρίζεται δε στις πιο απλοϊκές αφηγήσεις περί της ιστορίας του μεταναστευτικού φαινομένου από κάτι τύπους σαν τον Φρήντμαν. Εντελώς μέηνστρημ δηλαδή…

Γι’ αυτό εξ άλλου ξεμπερδεύουν με το μεταναστευτικό φαινόμενο με αφορισμούς του στυλ ‘όπως έγινε στην Αμερική’. Μόνο που αυτό που πραγματικά έγινε στην Αμερική έρχεται σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν αυτοί.

Προϋπόθεση για την ενότητα του αμερικάνικου melting pot, ήταν να… κλείσουν τα σύνορα από τα μέσα του 1920 μέχρι το 1970, και να ξεκινήσουν διαδικασίες πολιτισμικής ομογενοποίησης του διαφοροποιημένου εθνικά και πολιτισμικά πληθυσμού.

Στα τέλη του 1950, το 80% του πληθυσμού των ΗΠΑ, είχε γεννηθεί μέσα στην χώρα, και είχε λάβει μια ομογενοποιημένη, αγγλοσαξονική εκπαίδευση. Εξ ου και το ‘melting’ στην γνωστή φράση, που καταδεικνύει μια ροπή προς την ενσωμάτωση.

Η δε απόφαση για το ‘κλείσιμο των συνόρων’ θα επισφραγίσει το τέλος μιας μακράς ιδεολογικής, πολιτικής και ταξικής σύγκρουσης που θα ξεκινήσει στις ΗΠΑ από το 1885 κι έπειτα. Τι είχε συμβεί; Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, και τις αρχές του επόμενου, οι μεταναστευτικές ροές προς τις ΗΠΑ άλλαξαν χαρακτήρα: Ως επί το πλείστον, πλέον, αποτελούνται από εντελώς ανειδίκευτους εργαζόμενους της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (Ιταλοί, Έλληνες κλπ) και της Νοτιοανατολικής Ασίας (ιδιαίτερα στην Ανατολική Ακτή).

Η πύκνωση τέτοιων ρευμάτων, δημιούργησε συνθήκες πλεονάζουσας εργατικής δύναμης, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση των ήδη οργανωμένων εργατών [ήδη από το 1890 τα συνδικάτα απαίτησαν περιορισμούς στην μεταναστευτική πολιτική των ΗΠΑ]. Δεν ήταν μόνον οι εργάτες που αντέδρασαν στο καθεστώς ελεύθερης εισαγωγής εργατικών χεριών –και οι εργάτες, επίσης, δεν αντέδρασαν μόνο με ‘προοδευτικό τρόπο’. Το γεγονός του εργατικού πλεονάσματος, και της αυξανόμενης πολιτισμικής διαφοροποίησης, θα τροφοδοτήσει την εξάπλωση ρατσιστικών αντανακλαστικών από την μία. Ενώ ταυτόχρονα, ακόμα και στους κόλπους των ίδιων των ανειδίκευτων μεταναστών θα εξαπλωθεί ένα κίνημα διεκδίκησης εξίσωσης των μισθών και των συνθηκών εργασίας, που στις αρχές του 20ου αιώνα θα οδηγήσει στην ίδρυση της περίφημης IWW (του συνδικάτου των ‘εργατών του κόσμου’).

Όλη αυτή η γκάμα των αντιδράσεων, που συχνά υπήρξαν και συγκρουόμενες μεταξύ τους, θα κλονίσει την μέχρι πρότινος αδιαμφισβήτητη προτίμηση του αμερικανικού κατεστημένου προς τις πολιτικές ελεύθερης εισαγωγής της εργατικής δύναμης. Και σταδιακά, αυτή θα εγκαταλειφθεί –καθώς από τις αρχές του 20ου αιώνα, θα αρχίσουν να επιβάλλονται περιορισμοί στην μετανάστευση, ώσπου εν τέλει τα σύνορα να κλείσουν οριστικά μέσα στο 1920 (1924).

H σταθεροποίηση της εργατικής δύναμης, μετά τις περιπέτειες της Μεγάλης Ύφεσης, θα επιτρέψει την εφαρμογή του New Deal και τους ριζικούς μετασχηματισμούς στον ρόλο της οργανωμένης εργασίας μέσα στις ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, η έλλειψη των εργατικών χεριών αντιμετωπίζεται με κύματα εσωτερικής μετανάστευσης, μαύρων εργατών που κατά την περίοδο 1930-1960 συρρέεουν στις μεγάλες βιομηχανικές πόλεις των ΗΠΑ (Ντιτρόιτ, Σικάγο κ.ά). Η μετατόπιση των μαύρων από την ‘αγροτική περιφέρεια’ του αμερικάνικου καπιταλισμού προς τον βιομηχανικό του πηρύνα θα ισχυροποιήσει τον κοινωνικό ρόλο του μαύρου προλεταριάτου –και μόνον τότε το κίνημα για τα δικαιώματα των Μαύρων θα πιάσει τόπο.

Όλες αυτές είναι κοινωνικές διεργασίες, που θα ήταν αδιανόητες αν προηγουμένως δεν αναστέλλονταν η ελεύθερη εισαγωγή ξένης εργατικής δύναμης στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Επομένως, το «όπως έγινε στην Αμερική» δεν είναι και το κατάλληλο επιχείρημα για να στηρίξει κανείς την lesse fair lesse passer αντίληψη της σοσιαλφιλελεύθερης αριστεράς.

ardin-rixi.gr, 14/10/2015

Η Αθήνα απορρίπτει κοινές περιπολίες

«Προφανώς θέλουμε και επιζητούμε συνεργασία με την Τουρκία σε κάθε επίπεδο για την αποτελεσματική διαχείριση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών, αλλά, για ευνόητους λόγους, θέμα κοινών περιπολιών στο Αιγαίο δεν υπάρχει». Αυτή είναι η επίσημη θέση της Αθήνας, όπως τη διατυπώνει στέλεχος του υπουργείου Εξωτερικών, έναντι της φιλολογίας και φημολογίας των τελευταίων ημερών ότι η Ευρώπη και κυρίως η Γερμανία προωθούν ατζέντα κοινών περιπολιών Ελλάδας-Τουρκίας στο Αιγαίο, με αφορμή την έξαρση των μεταναστευτικών ροών. Βεβαίως, το ίδιο στέλεχος του ΥΠΕΞ σπεύδει να διευκρινίσει ότι μέχρι στιγμής σε κανένα επίσημο ευρωπαϊκό έγγραφο δεν υπάρχει αναφορά σε κοινές περιπολίες, ούτε έχουν γίνει σχετικές επίσημες δηλώσεις.

Η εύλογη αγωνία της Αθήνας, από την οποία απορρέει η απόλυτη άρνηση ακόμα και να μπει σε συζήτηση για κοινές περιπολίες ελληνικών και τουρκικών Αρχών στο Αιγαίο, προκύπτει από τη δεδηλωμένη θέση της Τουρκίας περί συγκυριαρχίας στο Αιγαίο και την επιμονή της Άγκυρας στη μη αναγνώριση θαλασσίων συνόρων. Όπως εξηγούν διπλωματικά στελέχη, το θέμα ξεφεύγει από τη διαχείριση του προσφυγικού-μεταναστευτικού προβλήματος και η ελληνική πλευρά έχει κάθε λόγο να είναι καχύποπτη ότι η Τουρκία θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί την έναρξη μιας τέτοιας συζήτησης με βάση τα συμφέροντά της και προκειμένου να εξυπηρετήσει και να προωθήσει τις πάγιες διεκδικήσεις της.

Έτσι, η Αθήνα έχει καταστήσει σαφές προς τους εταίρους ότι είναι διατεθειμένη να συνεργασθεί στενά με την Άγκυρα σε κάθε άλλο επίπεδο και ασφαλώς τάσσεται υπέρ της παροχής ενίσχυσης προς την Τουρκία, όπως και σε άλλες χώρες της περιοχής, όπως η Ιορδανία και η Αίγυπτος, που έχουν δεχθεί και συνεχίζουν να δέχονται μεγάλη πίεση από μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές. Ωστόσο, η ελληνική πλευρά σπεύδει να υπομνήσει ότι η Άγκυρα δεν εφαρμόζει συμφωνίες που ήδη έχει υπογράψει, όπως τη διμερή συμφωνία επανεισδοχής με την Ελλάδα, η οποία έχει μείνει σχεδόν ανενεργή, αλλά και τη συμφωνία επανεισδοχής με την Ε.Ε., η οποία μπορεί μεν να έχει ορίζοντα έναρξης υλοποίησης σε μια τριετία, ωστόσο περιλαμβάνει σαφή αναφορά σε δέσμευση της γείτονος να υλοποιήσει πολιτικές αποθάρρυνσης των μεταναστευτικών ροών.

Σε φάση «εργαλειοποίησης»

Σύμφωνα με την ανάλυση που έχει γίνει σε ανώτατο διπλωματικό επίπεδο, η Αθήνα εκτιμά ότι η Τουρκία έχει εισέλθει σε φάση «εργαλειοποίησης» του προσφυγικού-μεταναστευτικού, προκειμένου να εξασφαλίσει κατά το δυνατόν μεγαλύτερα οφέλη. Έτσι, παρατηρούν διπλωματικά στελέχη, η Άγκυρα εμφανίσθηκε στην αρχή πρόθυμη να δαπανήσει μεγάλα χρηματικά ποσά για τη δημιουργία καταυλισμών, όπου βρήκαν καταφύγιο εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, υλοποιώντας μια πολιτική προσέγγισης των πληθυσμών αυτών. Πλέον, εκτιμάται ότι, ενδεχομένως και για οικονομικούς λόγους, η Τουρκία αποφάσισε να μεταφέρει το πρόβλημα στην Ευρώπη, πιέζοντας για τα κατάλληλα ανταλλάγματα. Ποια θα μπορούσαν να είναι αυτά; Η εξασφάλιση πρόσθετης χρηματοδότησης, η επιτάχυνση ικανοποίησης του πάγιου αιτήματος για απελευθέρωση της βίζας για Τούρκους πολίτες που επιθυμούν να ταξιδέψουν στην Ε.Ε., η ισχυροποίηση των Σωμάτων Ασφαλείας, όπως η τουρκική Ακτοφυλακή, με σύγχρονα μέσα, η δημιουργία buffer zone στη Συρία. Η ελληνική πλευρά ασφαλώς είναι καχύποπτη, με βάση την εμπειρία της, ότι η Άγκυρα σε όλους αυτούς του λόγους επιθυμεί να προσθέσει και την προώθηση των πάγιων διεκδικήσεών της στο Αιγαίο.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Στην Τουρκία η Μέρκελ για παροχή στήριξης στον Ερντογάν – Aντιδράσεις στη Γερμανία

Αντιδράσεις στο εσωτερικό της Γερμανίας προκαλεί η ανακοίνωση της καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ ότι θα επισκεφθεί την επόμενη Κυριακή την Άγκυρα, λίγες μέρες μετά την αιματηρή επίθεση και δύο εβδομάδες πριν από τις βουλευτικές εκλογές.

«Μια σταθερή Τουρκία είναι προς το ευρωπαϊκό και το γερμανικό συμφέρον», δήλωσε ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Ζάιμπερτ και σημείωσε ότι στην ημερήσια διάταξη των συνομιλιών που θα έχει η κ. Μέρκελ με τον Τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν και τον πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου θα βρίσκονται ο πόλεμος στην Συρία, η προσφυγική κρίση και ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας.

Σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση ο τουρκικής καταγωγής πρόεδρος των Πρασίνων Τζεμ Έζντεμιρ ζήτησε η Ευρωπαϊκή Ένωση να παγώσει τις συνομιλίες με την Τουρκία.

«Δεν πρέπει μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου να κάνουμε τίποτα το οποίο θα μπορούσε να εκληφθεί ως ενίσχυση του Ερντογάν. Κάθε συμφωνία θα ήταν ένα μήνυμα ότι ο Έρντογάν είναι για μας ένας κανονικός συνομιλητής. Δεν μπορεί όμως να είναι συνομιλητής μας ένας αρχηγός κράτους που ανέχεται τον θάνατο πολιτών, αστυνομικών και στρατιωτών του», δήλωσε ο κ. Έζντεμιρ.

Από την πλευρά του, ο αντιπρόεδρος των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) Άρμιν Λάσετ, δήλωσε πως «έχουμε ασκήσει κριτική στον κ. Ερντογάν. Σίγουρα για πολλά δεν είναι ο επιθυμητός συνομιλητής. Αλλά χωρίς αυτόν, δεν θα είναι εφικτή μια λύση», σημειώνοντας ότι «η επίθεση τα περιπλέκει όλα ακόμη περισσότερο».

Ωστόσο επισήμανε πως στην Τουρκία ζουν όμως δύο εκατομμύρια πρόσφυγες σε καταυλισμούς «και μόνο με τον κ. Ερντογάν μπορούμε να τους δώσουμε μια προοπτική». «Και για αυτό πρέπει να συνεχιστούν οι συνομιλίες», προσέθεσε.

«Χρειαζόμαστε την Τουρκία», τόνισε ο Γερμανός Επίτροπος Γκούντερ Έτινγκερ και εξήγησε ότι «χωρίς την Τουρκία η αντιμετώπιση της προσφυγικής ροής είναι σχεδόν αδιανόητη». Μέχρι τις βουλευτικές εκλογές η Άγκυρα όμως θα είναι «περιορισμένα διαθέσιμη για διαπραγματεύσεις και ψηφοφορίες», επισήμανε.

Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, από την άλλη πλευρά, εξέφρασε την ελπίδα η σοβαρή επίθεση στην Τουρκία να μην εμποδίσει τις διαπραγματεύσεις για μια στενότερη συνεργασία στην πολιτική προσφύγων.

«Έχω κατανόηση για το γεγονός, τώρα προέχουν βεβαίως οι έρευνες. Ελπίζω παρόλα αυτά, ότι οι συνομιλίες για μια κοινή μεταναστευτική πολιτική που ξεκίνησαν ενθαρρυντικά με την Τουρκία θα παραμείνουν εφικτές», προσέθεσε και χαρακτήρισε την Τουρκία «χώρα-κλειδί» για την Ευρώπη, σε ό,τι αφορά την προσφυγική κρίση.

mignatiou.com, 12/10/2015

Βερολίνο: Βάζει την Τουρκία στο Αιγαίο με «όχημα» το προσφυγικό

Το Βερολίνο καλεί Αθήνα και Άγκυρα να συνεργαστούν για τη διαχείριση του προσφυγικού προβλήματος. Ο εκπρόσωπος της καγκελαρίας Στέφεν Ζάιμπερτ δήλωσε τη Δευτέρα πως είναι απαραίτητη μια «συντεταγμένη κατάσταση στο Αιγαίο» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για να εμποδιστεί η δράση των διακινητών προσφύγων, και συμπλήρωσε πως κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη συνεργασία δύο χωρών που «στο κάτω-κάτω είναι δύο χώρες μέλη του ΝΑΤΟ», όπως είπε.

«Έχουμε αυτή τη στιγμή, ιδιαίτερα στο Αιγαίο, μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας μια κατάσταση, στην οποία τα σύνορα είναι ανοιχτά υπό την έννοια ότι οι διακινητές μπορούν εκεί να δράσουν όπως θέλουν και η οποία οδηγεί πολλούς ανθρώπους σε άμεσο κίνδυνο για τη ζωή τους. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει». Και τώρα δεν μπορώ να σας πω με ποια ακριβή συνεργασία, της Ακτοφυλακής ή των μονάδων του Πολεμικού Ναυτικού θα μπορέσει αυτό να επιτευχθεί» δήλωσε ο κ. Ζάιμπερτ και επισήμανε ότι «χρειαζόμαστε βεβαίως μια συντεταγμένη κατάσταση σε αυτά τα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θα είναι δυνατή μόνο εφόσον η Τουρκία και Ελλάδα, στο κάτω κάτω είναι δύο χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, συνεργαστούν χέρι-χέρι».

«Χρειαζόμαστε», συνέχισε, «μια κατάσταση όπου οι διακινητές θα έχουν εκδιωχθεί και δεν θα έχουν καμία δυνατότητα να δρουν, στην οποία δεν θα φθάνουν οι άνθρωποι να κινδυνεύει η ζωή τους και στην οποία θα είναι δυνατόν να διεξαχθεί καταγραφή εκείνων που φθάνουν στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ». «Όλα αυτά δεν συμβαίνουν αυτή τη στιγμή και για αυτό έχουμε μπροστά μας μια μεγάλη ευρωπαϊκή αποστολή» προσέθεσε.

Ερωτηθείς σχετικά με το τι έχει να πει η Ανγκελα Μέρκελ για την κριτική που της άσκησε ο υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικανών στις ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος χαρακτήρισε «παρανοϊκή» την πολιτική της καγκελαρίου για το προσφυγικό, ο κ. Ζάιμπερτ απάντησε: «Τίποτα».

in.gr, 12/10/2015

Καταγγελίες Λιμενικών για επισκευαστική βάση στην Ελευσίνα με έναν τεχνικό

Την κατάσταση που επικρατεί με τα πλωτά και εναέρια μέσα του Σώματος που δεν χρησιμοποιούνται περιέγραψε η Πανελλήνια Ένωση Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος με έγγραφο προς τον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Θοδωρή Δρίτσα.

Στο κείμενο παραπέμπει σε δηλώσεις του πρώην υπηρεσιακού υπουργού Χρήστου Ζώησύμφωνα με τον οποίο από τα 240 πλοία και σκάφη που διαθέτει συνολικά το Λιμενικό Σώμα το 36% είναι ακινητοποιημένα, από τα επτά αεροσκάφη τα τέσσερα είναι σε ακινησία και από τα έξι ελικόπτερα, μόνο το ένα πετάει «λόγω καταπόνησης και δυσκολίας εύρεσης χρημάτων». Οι συνδικαλιστές του Λιμενικού σημειώνουν πως σήμερα τουλάχιστον το 40% των πλωτών είναι εκτός δράσης.

Και προσθέτουν ότι «από τα προεκτεθέντα, άμεσα γίνεται αντιληπτό ότι όταν τα μισά περίπου επιχειρησιακά μέσα του Σώματος (πλωτά - εναέρια) είναι ακινητοποιημένα, με μικρές ή μεγαλύτερες βλάβες και ο μέσος χρόνος αποκατάστασής τους για διάφορους λόγους είναι μεγαλύτερος από τα διεθνώς παραδεκτά, τότε ο επιχειρησιακός βραχίονας του Σώματος είναι ακρωτηριασμένος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται».

Ως προς τις αιτίες που οδήγησαν σε αυτή τη κατάσταση υποστηρίζουν ότι είναι: «Η παλαιότητα των μέσων, η ελλιπής χρηματοδότηση για την τακτική τους συντήρηση (σημειώνεται ότι η συνεχής και η απρόσκοπτη λειτουργία των πλωτών επιταχύνει το χρόνο συντήρησης και μειώνει τον χρόνο ζωής των μέσων)»

Κάνουν λόγο ακόμη και για «απουσία οργανωμένων επισκευαστικών βάσεων» λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η επισκευαστική βάση της Ελευσίνας κατ' ουσίαν δεν λειτουργεί, λόγω της έλλειψης στελεχιακού δυναμικού αλλά και μέσων, ενώ η αντίστοιχη της Θεσσαλονίκης έχει μείνει «στα χαρτιά».

Όπως λένε «στη βάση της Ελευσίνας υπάρχει μόνο ένας εξειδικευμένος τεχνικός, ενώ οι υπόλοιποι συνάδελφοι του που εργάζονται στον ίδιο χώρο είναι διοικητικοί υπάλληλοι και φύλακες»!

Επιπλέον αναφέρουν ότι υπάρχει «καθυστέρηση προμήθειας ανταλλακτικών λόγω γραφειοκρατικών διαδικασιών και υπάρχει άρνηση των επιχειρηματιών του διεθνούς ναυπηγοεπισκευαστικού κλάδου να συμμετάσχουν στους διεθνείς διαγωνισμούς που προκηρύσσονται, με τις προδιαγραφές που τίθενται κάθε φορά, πιέζοντας με αυτό τον τρόπο να επιβάλλουν τους δικούς τους όρους και πρακτικές».

Μια άλλη παράμετρο που αναδεικνύουν οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των λιμενικών είναι ο χώρος επισκευής των σκαφών. Όπως λένε εάν το κόστος επισκευής ξεπερνά τις 60.000 ευρώ τότε πρέπει να προκηρυχθεί διαγωνισμός ωστόσο ελληνικές εταιρείες λόγω αδυναμίας δεν μπορούν να συμμετάσχουν με αποτέλεσμα να συμμετέχουν ξένες οι οποίες παίρνουν τα σκάφη για να επισκευάσουν σε δικά τους ναυπηγεία. Η ΠΕΑΛΣ προτείνει για το θέμα αυτό την «υποχρεωτική αναγραφή στους όρους των συμβάσεων, ότι η επισκευή τους θα πραγματοποιείται στην Ελλάδα, πρακτική που ισχύει και επιβάλλεται από άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε. (Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία κλπ)».

Σχετικά με τις μικρότερες - σε κόστος - ζημιές αυτές επισκευάζονται σε ελληνικά ναυπηγεία και τα χρήματα προέρχονται από χορηγίες, Λιμενικά Ταμεία, ενώ συχνά το χέρι στη τσέπη βάζουν και τα ίδια τα πληρώματα.

Αναφορικά με το μέσο όρο ακινησίας των πλωτών οι συνδικαλιστές του Λιμενικού λένε ότι ξεπερνά τα διεθνή στάνταρ καθώς ανάλογα με τη ζημιά μπορεί να φτάσει το ένα ή και δυο χρόνια αφού δεν υπάρχουν επαρκές εξειδικευμένο προσωπικό, εργαλεία και «στοκ» ανταλλακτικών.

Επίσης ανάμεσα στις άλλες προτάσεις που καταθέτει είναι «η αξιοποίηση και ουσιαστική λειτουργία της επισκευαστικής βάσης της Ελευσίνας αλλά και την ανάπτυξη και λειτουργία της επισκευαστικής βάσης στην Θεσσαλονίκη με την αξιοποίηση λιμενικού προσωπικού, αλλά και με την πρόσληψη εξειδικευμένου προσωπικού του ναυπηγοεπισκευαστικού κλάδου. Με τον τρόπο θα αντιμετωπιστεί σε ένα μικρό βαθμό και η ανεργία που πλήττει τον κλάδο αυτό τα τελευταία χρόνια. Η ανάληψη πρωτοβουλιών για την απλούστευση των διαδικασιών προμήθειας ανταλλακτικών και συντήρησής τους. Περαιτέρω αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων (ΕΣΠΑ, Ταμείο εσωτερικής ασφάλειας κλπ)».

ΤΟ ΒΗΜΑ