Η «Εύθυμη χήρα» και ο Μητσοτάκης

Ο Ισίδωρος Κούβελος

Την ημέρα της πανελλαδικής απεργίας ήταν η ονομαστική εορτή του Ισίδωρου Κούβελου και η σύζυγός του Ντόρα Μπακογιάννη διοργάνωσε στην οικία τους, στην οδό Αραβαντινού, πάρτι-έκπληξη. Προσκλήθηκαν οι πάντες, από τον επίτιμο πρόεδρο της ΝΔ Κων. Μητσοτάκη (φωτογραφία) ως τον πρόεδρο της ΝΔ Κυρ. Μητσοτάκη. Η πρώτη διαπίστωση με την άφιξη του Κυρ. Μητσοτάκη στο πάρτι ήταν ότι αδυνάτισε: «Πρέπει να έχει χάσει περί τα πέντε κιλά από τότε που ανέλαβε» ακούστηκε να λένε οι συγγενείς. Και πώς να μην αδυνατίσει; Ο πρόεδρος έπεσε αμέσως στα βαθιά και με τόσες σκοτούρες που έχει για να ξανακάνει, όπως λέει, τη ΝΔ κόμμα... Η δεύτερη έκπληξη ήταν ότι ανάμεσα στους δεκάδες προσκεκλημένους ήταν και παράγοντες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Και συνέβη το απρόοπτο. Τραγούδησαν με τις εξαίσιες φωνές τους, όχι στον εορτάζοντα Ισίδωρο, αλλά στον επίτιμο πρόεδρο της ΝΔ. Πρώτα του τραγούδησαν την οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη «Ο Βαφτιστικός». Κάτι που πολύ άρεσε στον επίτιμο, που όχι μόνον τραγουδούσε μαζί με τους καλλιτέχνες της Λυρικής Σκηνής, αλλά ζήτησε και δεύτερη οπερέτα: την «Εύθυμη χήρα» του αυστριακού μουσικοσυνθέτη Φραντζ Λέχαρ. Και τι νομίζετε ότι έκανε όλο αυτό το διάστημα ο πρόεδρος της ΝΔ στο σπίτι της Ντόρας;

Συζητούσε περί... πάλης. Δηλαδή ο κ. Μητσοτάκης ήθελε να μάθει τα πάντα για την ελληνορωμαϊκή και την ελεύθερη πάλη. Ήταν εκεί προσκεκλημένοι, βλέπετε, οι πρόεδροι και τα μέλη των Ομοσπονδιών της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και ο Κυριάκος είχε ενδιαφέρουσα συνομιλία μαζί τους. Ρωτήθηκε κάποια στιγμή και τι ομάδα υποστηρίζει στο ποδόσφαιρο, λέγοντας ότι παραμένει σταθερά «Κύδων Χανίων». Και τούτο παρότι είς εκ των προσκεκλημένων έλεγε ότι «η πλειοψηφία των Κρητικών, πέρα από τις τοπικές ομάδες που υποστηρίζουν, είναι... Ολυμπιακοί». Εν συνεχεία ο πρόεδρος της ΝΔ είχε την ευκαιρία να συναντηθεί έπειτα από έναν μήνα με όλα τα μέλη της οικογένειας Μητσοτάκη, αφού προσκεκλημένοι ήταν από τις αδελφές του, τα ανίψια του, τα παιδιά τους και λοιποί συγγενείς. Η Ντόρα, ως καλή οικοδέσποινα, φρόντισε άψογα το δείπνο που περιελάμβανε κυρίως finger food, όπως μπιφτεκάκια, τυροπιτάκια, σπανακοπιτάκια αλλά και κεμπάμπ.

ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ, 06/02/2016

Ελληνική απόβαση στο Ιράν για δουλειές

Μετά τη συμφωνία ανάμεσα στο Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης τον περασμένο Ιούλιο, η Ευρώπη θέλει να κερδίσει έδαφος έναντι των αναδυόμενων οικονομιών, όπως η Κίνα και η Τουρκία. Η Κίνα, ο πρώτος αγοραστής του ιρανικού πετρελαίου, διατηρεί ισχυρό ενδιαφέρον να συνεργασθεί με το Ιράν για να εκμεταλλευθεί το σύνολο των δυνατοτήτων σύμπραξης στο τομέα των υποδομών και την ανάπτυξη των δυνατοτήτων παραγωγής, δήλωσε πρόσφατα ο υφυπουργός Εξωτερικών της Κίνας που επισκέφθηκε το Ιράν. Η Γερμανία ελπίζει να εξασφαλίσει για τα αμέσως επόμενα χρόνια εξαγωγές ύψους 5 έως 10 δισεκατομμυρίων ευρώ προς το Ιράν, κυρίως στον τομέα των εργαλειομηχανών . Αμερικανικές εταιρείες, όπως η Boeing και η General Electric, συμμετέχουν επίσης στην κούρσα, από την πλευρά του το Ιράν έχει ανάγκη από ξένους επενδυτές.

Η ώρα της Ελλάδας

Το μεγάλο ενδιαφέρον και των δύο χωρών να αναπτύξουν τις μεταξύ τους σχέσεις επιβεβαιώνει το κλίμα αλληλοσεβασμού και κατανόησης που καλλιεργούν η Ελλάδα και το Ιράν εδώ και πολλά χρόνια. Σε πολιτικό επίπεδο, αυτό υπογραμμίζεται με την εκπεφρασμένη βούληση και της Αθήνας και της Τεχεράνης, όπως τονίζεται σε δηλώσεις και συνεντεύξεις αξιωματούχων, να δώσουν μια ισχυρή ώθηση στις διμερείς σχέσεις, αλλά και να αποτελέσουν τους παράγοντες σταθερότητας σε μια κρίσιμη περιοχή του κόσμου. 

O πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επικεφαλής πολυμελούς κυβερνητικής αντιπροσωπείας θα έχει σήμερα και αύριο στην Τεχεράνη, σημαντικές συνομιλίες για διμερή και περιφερειακά ζητήματα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι ο πρώτος ηγέτης δυτικής χώρας που επισκέπτεται την Τεχεράνη μετά την επίτευξη της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, «μετά από την επιβεβαίωση της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας και Κύπρου με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, και στο πλαίσιο μιας ενεργητικής και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, η ελληνική κυβέρνηση αναθερμαίνει τις διμερείς σχέσεις με το Ιράν, έναν περιφερειακό παίκτη με σημαντική επιρροή, που επανέρχεται στο διεθνές προσκήνιο εξομαλύνοντας τις σχέσεις του με τη Δύση». 

Με την επίσκεψη του πρωθυπουργού και της κυβερνητικής αντιπροσωπίας, εγκαινιάζεται μια νέα περίοδος στις σχέσεις των δύο χωρών, τονίζουν κύκλοι της κυβέρνησης. Προσθέτουν ότι «η αναθέρμανση αυτή έρχεται να τερματίσει μια μακρά περίοδο αδράνειας στις ελληνο-ιρανικές σχέσεις και συνδέεται με τον κρίσιμο ρόλο των δύο χωρών για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. Επιπλέον, βρίσκεται και σε πλήρη αντιστοίχηση την πορεία βελτίωσης των σχέσεων του Ιράν με τη Διεθνή Κοινότητα και την άρση των κυρώσεων που του είχαν επιβληθεί».

Το ενδιαφέρον των διμερών επαφών θα επικεντρωθεί στην ενέργεια και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον κατασκευαστικό τομέα, τη διαχείριση υδάτινων πόρων, τον τουρισμό με στόχο την προσέλκυση Ιρανών τουριστών στην Ελλάδα, τον πολιτισμό ο οποίος αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα και των δύο χωρών, το χρηματοπιστωτικό και τον αγροδιατροφικό τομέα, καθώς και τη φαρμακοβιομηχανία. 

Πέραν της οικονομικής συνεργασίας, οι επαφές θα επικεντρωθούν και στη συνεργασία για τη σταθεροποίηση και την προώθηση της ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή, τη διμερή συνεργασία στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών, και το διάλογο για τις περιφερειακές εξελίξεις.

Την ελληνική αντιπροσωπία θα απαρτίζουν εκτός του Πρωθυπουργού, ο Υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, ο Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, Γιώργος Σταθάκης, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πάνος Σκουρλέτης, ο Υφυπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Μάρδας, και ο Γενικός Γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών, Γιώργος Τσίπρας. 

Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Ιράν θα ξεκινήσει από την ιστορική πόλη του Ισφαχάν και θα συνεχιστεί στην Τεχεράνη, όπου ο πρωθυπουργός και η κυβερνητική αντιπροσωπία θα συναντηθούν με την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων του Ανώτατου Ηγέτη, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, και του Προέδρου, Χασάν Ρουχανί. Στο πλαίσιο των συναντήσεων θα υπογραφεί μια σειρά από συμφωνίες.

Για τον πρέσβη του Ιράν στην Αθήνα, Μαζίντ Μοταλεμπί Σαμπεσταρί, η επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Τεχεράνη σήμερα και αύριο 8 Φεβρουαρίου θα αποτελέσει ορόσημο για τις διμερείς σχέσεις όπως τόνισε σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό Πρακτορείο για την ελληνική κυβέρνηση, αποτελεί μια στρατηγική επιλογή που θα θέσει τον θεμέλιο λίθο για την διεύρυνση των σχέσεων της χώρας μας με το Ιράν και θα τονίσει τον θετικό ρόλο της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή. 

sofokleousin.gr

Τα εξαφανισμένα παιδιά των προσφυγικών ροών

Δεν περίμενε ότι θα κινούσε υποψίες. Τον Ιούλιο η 40χρονη M.S., κάτοχος αφγανικού διαβατηρίου με άδεια διαμονής στη Σουηδία, επρόκειτο να ταξιδέψει από την Αθήνα στο Αμβούργο της Γερμανίας με την πτήση Α3-848. Συνόδευε δύο ανήλικα αγόρια, τα οποία παρουσιάζονταν ως γιοι της. Ένας αστυνομικός όμως τους σταμάτησε λίγο πριν από την επιβίβαση.

«Η γυναίκα φαινόταν κάπως αγχωμένη», ανέφερε αργότερα ο αστυνομικός του γραφείου ελέγχου διαβατηρίων. Και η συμπεριφορά ενός εκ των δύο παιδιών έμοιαζε παράξενη. Εμφάνιζε όλα εκείνα τα σημάδια για τα οποία προειδοποιεί σε ειδικές οδηγίες με την κωδική ονομασία VEGA ο ευρωπαϊκός οργανισμός για τη φύλαξη των συνόρων της Ε.Ε., Frontex. «Ο ένας ανήλικος είχε μονίμως στραμμένο το πρόσωπό του σε άλλη κατεύθυνση», είπε ο αστυνομικός. «Όταν τον αποκαλέσαμε με το όνομά του δεν ανταποκρίθηκε, αλλά γύρισε σε εμάς όταν τον σκούντηξε η γυναίκα».

Όπως αποδείχθηκε, το ένα από τα δύο παιδιά δεν ήταν δικό της. Δεν γνωρίζονταν, ούτε τους ένωνε κάποια μακρινή συγγένεια. «Είναι αφγανικής καταγωγής, και οι γονείς του, καθώς έρχονταν στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας, πνίγηκαν με το καράβι», απολογήθηκε η M.S. μετά τη σύλληψή της με την κατηγορία της διακίνησης. Στη δικογραφία της υπόθεσης, που είναι σε γνώση της «Κ», φαίνεται ότι το αγόρι έμενε σε σπίτι ομοεθνών του στην Αθήνα, ώσπου η 40χρονη ταξίδεψε στην Ελλάδα για να αναλάβει τη μεταφορά του στο εξωτερικό. Όπως η ίδια ισχυρίστηκε, ήθελε να τον παραδώσει στις Αρχές της Σουηδίας «διότι το κράτος πρόνοιας είναι πολύ αποτελεσματικό». Η ΕΛ.ΑΣ. κάλεσε την οργάνωση Χαμόγελο του Παιδιού, η οποία μετέφερε τον ανήλικο στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» για παιδοψυχιατρική αξιολόγηση.

Αυτή είναι μία από τις 16 απόπειρες διακίνησης ασυνόδευτων ανήλικων μεταναστών μέσω του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος», στις οποίες η Αστυνομία ζήτησε πέρυσι τη συνδρομή του Χαμόγελου του Παιδιού. Κοινωνικοί λειτουργοί ή ψυχολόγοι της οργάνωσης μεταφέρουν τα παιδιά στα νοσοκομεία. Μετά την εισαγωγή, την προσωρινή εποπτεία αναλαμβάνουν οι υπηρεσίες του ΕΣΥ. Μέχρι την τοποθέτηση όμως των ανηλίκων σε κάποιον ξενώνα, τα ίχνη τους ενδέχεται να χαθούν.

«Φεύγουν μια μέρα από το νοσοκομείο και δεν ξέρεις τι έχει συμβεί», λέει κοινωνικός λειτουργός που παρακολουθεί τη διαδικασία.

Εκατοντάδες διαφυγές
Τις περισσότερες φορές οι ασυνόδευτοι ανήλικοι μετανάστες εξαφανίζονται και από τις δομές φιλοξενίας. Οι οκτώ ξενώνες της χώρας δεν φυλάσσονται καθώς δεν αποτελούν κέντρα κράτησης. Ενδεικτικά, πέρυσι στο Τμήμα Αναζητήσεων της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής καταγράφηκαν 1.002 διαφυγές (διπλάσιος αριθμός σε σχέση με το 2014) και μόλις 192 ανευρέσεις. Ωστόσο αυτά τα δεδομένα δεν αντιστοιχούν σε απόλυτο αριθμό παιδιών. Έχουν τύχει περιπτώσεις που ο ίδιος ανήλικος διέφυγε από ξενώνα στο Μοσχάτο, εντοπίστηκε στην Πάτρα και τοποθετήθηκε σε άλλη δομή για να διαφύγει ξανά. Η παρακολούθηση της πορείας αυτών των παιδιών γίνεται πιο δύσκολη από την έλλειψη φωτογραφιών τους ή λόγω δήλωσης ψεύτικων ονομάτων.

Αντίστοιχα προβλήματα παρατηρούνται σε Ιταλία και Σουηδία. Σήμερα καμία υπηρεσία σε Ελλάδα και Ευρώπη δεν είναι σε θέση να αποτυπώσει τον ακριβή αριθμό των χαμένων παιδιών. Την περασμένη Τρίτη τα τηλέφωνα στα γραφεία του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης, δομής του υπουργείου Εργασίας που εποπτεύει τους ξενώνες ανηλίκων, δούλευαν αδιάκοπα. Ο υπεύθυνος, Χρήστος Δημόπουλος, ενημερωνόταν ότι ανήλικος που είχε διαφύγει από δομή του Βόλου εντοπίστηκε τα ξημερώματα κοντά στην Ειδομένη προσπαθώντας να περάσει τα σύνορα. Την ίδια ημέρα 47 παιδιά βρίσκονταν σε λίστα αναμονής για να τοποθετηθούν σε ξενώνες.

Μέσα στο 2015, το ΕΚΚΑ δέχθηκε αιτήματα για τη στέγαση 2.248 ασυνόδευτων ανηλίκων εκ των οποίων οι περισσότεροι προέρχονταν από το Αφγανιστάν και τη Συρία. Είτε διέσχισαν μόνοι τους τα σύνορα είτε έχασαν στην πορεία τους συγγενείς τους. Στέλεχος της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής δηλώνει στην «Κ» ότι συνήθως οι ασυνόδευτοι ανήλικοι πιέζονται από τις οικογένειες στις πατρίδες τους να συνεχίσουν το ταξίδι προς τη Δύση και εγκαταλείπουν τους ξενώνες. Άλλοι απελπίζονται από την αναμονή για οικογενειακή επανένωση (μπορεί να ξεπεράσει τους έξι μήνες) και αποφασίζουν να ρισκάρουν, εκθέτοντας τους εαυτούς τους στους κινδύνους των κυκλωμάτων διακίνησης.

Το δυστύχημα

Στον ξενώνα της μη κυβερνητικής οργάνωσης ΑΡΣΙΣ, στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, έχουν δημιουργήσει ένα κλειστό γκρουπ στο Facebook όπου οι ανήλικοι ενημερώνουν τους υπεύθυνους ότι έφτασαν με ασφάλεια στον προορισμό τους. Ωστόσο αυτό δεν συνέβη σε μία περίπτωση τον περασμένο Απρίλιο. Οι κοινωνικοί λειτουργοί του ξενώνα προσπαθούσαν να πείσουν έναν 16χρονο Αφγανό να μείνει στην Ελλάδα, να κάνει υπομονή. Είχε ήδη συμπληρώσει τρεις μήνες στη δομή και η νομική ομάδα της οργάνωσης είχε ξεκινήσει τις διαδικασίες για να προχωρήσει η διαδικασία επανένωσής του με συγγενείς του στην Ευρώπη. Οι θείοι του εφήβου όμως στη Σουηδία δεν ήταν τόσο συνεργάσιμοι και ζητούσαν από το παιδί να ταξιδέψει μόνο του. Τελικά ο 16χρονος εγκατέλειψε τον ξενώνα και λίγες ημέρες αργότερα σκοτώθηκε. Ήταν ένα από τα 14 θύματα δυστυχήματος όταν τρένο στην ΠΓΔΜ παρέσυρε 14 μετανάστες που περπατούσαν στις ράγες. 

Μαζί του ταξίδευε και ένας ακόμη ανήλικος που είχε διαμείνει στον ξενώνα του Ωραιοκάστρου. Μετά το δυστύχημα επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, παρέμεινα για λίγο καιρό στην ίδια δομή και αποχώρησε ξανά μόνος. Σήμερα βρίσκεται στο Μόναχο της Γερμανίας σε συγγενείς του.«Έχουμε σταθερά 20 παιδιά στον ξενώνα αυτή τη στιγμή με δυνατότητα να φιλοξενήσουμε 30. Τα υπόλοιπα είναι παιδιά που έρχονται και φεύγουν μόνα τους. Ξέρουν πλήρως τη διαδρομή που θα ακολουθήσουν, αλλά δεν γνωρίζουν τους κινδύνους που θα συναντήσουν», λέει στην «Κ» η υπεύθυνη του ξενώνα στο Ωραιόκαστρο, Ιριδα Πανδίρη.

Μένουν αόρατοι από το ευρωπαϊκό σύστημαΣύμφωνα με στοιχεία του ΕΚΚΑ, το 2014 το 15% των ασυνόδευτων ανήλικων μεταναστών εξαφανίζονταν από τους ξενώνες μέσα στο πρώτο 24ωρο από την τοποθέτησή τους. Σε κάποιες περιπτώσεις επικοινωνούσαν με τους ξενώνες ή με μέλη του Δικτύου Επιτροπείας Ανηλίκων της μη κυβερνητικής οργάνωσης ΜΕΤΑδραση, όταν έφταναν στον προορισμό τους, λέγοντας ότι είναι ασφαλείς. Στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. αναφέρουν ότι οι περισσότεροι εντοπισμοί ασυνόδευτων ανηλίκων στο εξωτερικό γίνονται στην Αυστρία και στη Γερμανία. «Υπάρχουν όμως και παιδιά που υποσχέθηκαν ότι θα μας πάρουν και δεν κάλεσαν ποτέ», λέει η πρόεδρος της ΜΕΤΑδρασης Λώρα Παππά.

Εκπρόσωπος της Europol αναφέρει ότι τους τελευταίους 18 μήνες –σύμφωνα με εκτιμήσεις ΜΚΟ και κρατικών υπηρεσιών– τουλάχιστον 10.000 ασυνόδευτοι ανήλικοι μετανάστες χάθηκαν από το ευρωπαϊκό σύστημα. Καμία Αρχή όμως, ούτε η Europol ούτε η Interpol με τις οποίες επικοινώνησε η «Κ», δεν είναι σε θέση να παραδεχθεί εάν έστω και ένα από αυτά παιδιά υπήρξε θύμα εκμετάλλευσης.

Όπως λένε μέλη της ΜΕΤΑδρασης, για πέντε παιδιά που τοποθετήθηκαν στη Μεταβατική Δομή Φιλοξενίας της οργάνωσης στη Λέσβο υπήρχαν ενδείξεις ότι πιθανόν να έχουν πέσει θύματα trafficking στο ταξίδι τους. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρουν μια ανήλικη από χώρα της Αφρικής την οποία αναζήτησαν δύο άντρες στη δομή ισχυριζόμενοι ότι είναι συγγενείς της. Το κορίτσι είπε στο προσωπικό του ξενώνα ότι δεν τους γνώριζε και ότι ταξίδευε μόνη. Το προσωπικό διαπίστωσε ότι η ανήλικη ήταν φοβισμένη και απόμακρη και δεν ήθελε να μένει μόνη της με αγόρια ή άντρες.

Αυτό το κορίτσι σήμερα είναι ασφαλές. Για την περίπτωση όμως του αγοριού από το Αφγανιστάν που επρόκειτο να πετάξει από την Αθήνα στο Αμβούργο παριστάνοντας το γιο κάποιας άγνωστης, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί τι συνέβη. Επτά μήνες μετά τη σύλληψη της 40χρονης M.S. στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», η «Κ» δεν κατόρθωσε να εντοπίσει τα ίχνη του αγοριού που θα ταξίδευε μαζί της. Άγνωστο παραμένει και το πραγματικό του όνομα.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 07/02/2016

Η ύπαρξη ορίων μεταξύ των ομάδων των κοινωνικών δικτύων προωθεί την διάδοση ιδεών

Σύμφωνα με έρευνα του University of Pensylvania τα κοινωνικά δίκτυα τα οποία έχουν ασαφή και ρευστή δομή (αριστερά) δεν ευνοούν την διάχυση νέων ιδεών ανάμεσα στα μέλη τους. Το ίδιο ισχύει και για τα κοινωνικά δίκτυα όπου οι κοινωνικές δομές είναι αυστηρές και υπάρχουν σαφή πλαίσια ανάμεσα στις κοινωνικές συσσωματώσεις (δεξιά). Αντίθετα, όπου οι δομές και τα όρια υπάρχουν μεν αλλά είναι χαλαρά (μέσον) εκεί έχουμε το καλύτερο περιβάλλον για διάδοση ιδεών στο κοινωνικό σύστημα.

Περισσότερα για την έρευνα εδώ.

Απάντηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου στον Νίκο Βούτση

Ποιος φοβάται την αλήθεια;

Οι επίδοξοι πλαστογράφοι της ιστορίας δεν μιλούν για τα πραγματικά περιστατικά. Προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία γιατί γνωρίζουν την ευθύνη τους. Και προφασίζονται, όπως ο κ. Βούτσης, ότι «παρακαλούν να μην έχουν ενοχές μετά από ένα, δύο χρόνια», ενώ γνωρίζουν ότι συμπράττουν σε ένα προμελετημένο έγκλημα κατά του ελληνικού λαού. Γνωρίζουν την ενοχή τους, ανεξαρτήτως αν δεν έχουν ενοχές.

Διάβασα τη σημερινή συνέντευξη του νέου Προέδρου της Βουλής κ. Βούτση στην Καθημερινή. Αντιπαρέρχομαι το ιταμό ύφος, την παραληρηματική διατύπωση, τον έκδηλο σεξισμό, την προχειρολογία, την ακατάσχετη λασπολογία, το έλλειμμα εαυτού, και μπαίνω στην ουσία:

Ο κ. Βούτσης προσπαθεί να θεωρητικοποιήσει την πολιτική υποκρισία, την πολιτική διπροσωπία, την πολιτική απάτη, την προδοσία του λαού και των συντρόφων, την ένδεια επιχειρημάτων του ιδίου και των συνεργών του και το πλήρες αδιέξοδο στο οποίο οι ίδιοι έχουν οδηγήσει τα πράγματα, με το εφεύρημα ότι υπάρχει δήθεν ένα «καθήκον σιωπής» εκείνων που έχουν υπηρετήσει σε θέσεις ευθύνης σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές. «Οφείλουμε να μην μιλάμε», λέει, και νομίζει ότι έτσι εύκολα ξεμπερδεύει με το καθήκον αληθείας, διαφάνειας, λογοδοσίας που η δημοκρατική κοινωνία διεκδικεί να υπηρετείται από τους εκπροσώπους της.

Ως άνθρωπος που πιστεύει βαθιά στην δημοκρατία, στην ισότητα και στη δικαιοσύνη, υποστηρίζω το εντελώς αντίθετο από τον ισχυρισμό Βούτση, που άτσαλα προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από το ποδοπατημένο από τον ίδιο και τους λοιπούς παραχαράκτες της ιστορίας φύλλο συκής: οφείλουμε να μιλάμε και να λέμε την αλήθεια. Όχι μετά από δεκαετίες, ως μετά Χριστόν προφήτες. Αλλά την ώρα που γράφεται η Ιστορία. Αυτό το καθήκον αληθείας υπηρέτησα, υπηρετώ και θα υπηρετήσω, από κάθε θέση και με οποιοδήποτε κόστος. Γιατί η πολιτική έχει αξία και σημασία εάν παραμένεις αληθινός. Και χάνει την αξία της όταν μετατρέπεσαι σε κάλπικη δεκάρα (ή κάλπικο ευρώ), που σε παίζουν στα δάκτυλα οι εκπρόσωποι των πάσης φύσεως συμφερόντων.

Σε σχέση με την περίοδο Ιανουαρίου 2015- Σεπτεμβρίου 2015, οι Βούτσης, Τσίπρας και λοιποί προσπαθούν με νύχια και με δόντια να ξαναγράψουν την ιστορία. Το προσπαθούν απαξιώνοντας συστηματικά τους συντρόφους τους απέναντι στους οποίους στάθηκαν λίγοι. Το προσπαθούν και διοχετεύοντας δηλητηριώδη παραπολιτικά σχόλια ή υπαινιγμούς, προκειμένου έτσι να εξευτελίσουν και να εξουδετερώσουν όλους κι όλες εμάς που με τη στάση και τις επιλογές μας αποδείξαμε ότι υπήρχε, όχι μία, αλλά πολλές εναλλακτικές. Και ότι, αντίθετα, ο δρόμος της αχαλίνωτης παράδοσης στην εξουσία και της άνευ όρων υποταγής, που ακολούθησε ο Α. Τσίπρας και το επιτελείο του, παλιό ή όψιμο, φανερό ή άδηλο, δεν ήταν ούτε αποτέλεσε ποτέ εναλλακτική, αφού οδηγεί μαθηματικά στην καταστροφή της κοινωνίας: αυτό αποδεικνύεται περίτρανα σήμερα, που ξεδιπλώνονται όσα εκτρωματικά ψηφίσθηκαν το καλοκαίρι του 2015, όσα δηλαδή αρνηθήκαμε εμείς να νομιμοποιήσουμε και προσπαθήσαμε να αποτρέψουμε.

Πάει πολύ εκείνοι που πρόδωσαν και ποδοπάτησαν την Αριστερά και τους αγώνες αυτού του λαού, για να διατηρηθούν στην εξουσία και να συντηρηθούν ή να αναβαθμισθούν σε θέσεις και οφίκια, να εμφανίζονται ως τιμητές έναντι εκείνων που υπήρξαν συνεπείς και προσπάθησαν με κάθε ρανίδα της ύπαρξής τους να υπηρετήσουν την κοινωνία και τη δημοκρατία.

Πάει πολύ ο κ. Βούτσης να πιάνει στο στόμα του τον Μανώλη Γλέζο, για να «εξομολογηθεί» ότι «δεν τα γνώριζαν οι απέξω, τα κρατάγαμε μέσα μας». Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ δεν οφείλεται στον κ. Βούτση, αλλά στο ότι πρόσωπα-σύμβολα, όπως ο Γλέζος, κάλεσαν το λαό να συμπράξει σε μια προσπάθεια απελευθέρωσης και ανατροπής και ότι σε αυτήν την προσπάθεια συνέπραξαν και συμπράξαμε αμέτρητοι που γνήσια πιστέψαμε στην ειλικρίνεια του εγχειρήματος και θελήσαμε να δώσουμε τον εαυτό μας για την επιτυχία του.

«Στην αρχή η Ζωή συμφωνούσε, τυπικά έστω, με την Κυβερνητική γραμμή. Μετά το δημοψήφισμα και μέχρι τις εκλογές ήταν το δραματικό διάστημα. Δηλαδή για 2,5 γεμάτους μήνες η Ζωή έκανε τέρατα και σημεία.»

Α. «Στην αρχή η Ζωή συμφωνούσε, τυπικά έστω, με την Κυβερνητική γραμμή»

«Ξεχνά», μάλλον, ο κ. Βούτσης, ότι ουδεμία «κυβερνητική γραμμή» μου γνωστοποιήθηκε ποτέ, ούτε άλλωστε έγινε γνωστή στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Τα πάντα γίνονταν γνωστά από διαρροές και δημοσιεύματα, χωρίς ποτέ να συζητηθούν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Η όποια ενημέρωση είχα, προερχόταν από τον Α. Τσίπρα, ο οποίος, όπως αποδείχθηκε, μας διαχειρίσθηκε όλους αριστοτεχνικά και καθ’ όλο το διάστημα της διαπραγμάτευσης διαπραγματευόταν με εμάς και όχι με τους δανειστές, εξερευνώντας τα όρια ή τις αδυναμίες του καθενός, ρίχνοντας δολώματα ή συσκοτίζοντας την κατάσταση, και εκμεταλλευόμενος την εμπιστοσύνη μας και το αίσθημα καθήκοντος.

«Ξεχνά» ο κ. Βούτσης ότι στην συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις 25 Φεβρουαρίου 2015 καταψήφισα τη λεγόμενη «συμφωνία» της 20ής Φλεβάρη, εκθέτοντας αναλυτικά τους λόγους της διαφωνίας μου και προτείνοντας μία άλλη στρατηγική, στην οποία συμπεριλαμβανόταν ο λογιστικός έλεγχος του χρέους, η διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών, η ενεργοποίηση των ελληνικών αξιώσεων για υποθέσεις διαφθοράς, όπως τα σκάνδαλα Siemens και Λίστας Lagarde - πράγματα, δηλαδή, που αμέσως έθεσα σε έμπρακτη εφαρμογή στον τομέα της αρμοδιότητάς μου, με τον κ. Τσίπρα να προσποιείται ότι στήριζε αυτές τις επιλογές, ενώ, όπως αποκαλύφθηκε, είχε ήδη πουλήσει την υπόθεση της Ελλάδας.

«Ξεχνά» ο κ. Βούτσης ότι στις 25/2/2015 μίλησα από το βήμα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας εξηγώντας σημείο προς σημείο τις παγίδες και τα προβλήματα της «συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου» και περιγράφοντας ότι, αν δεν ενεργήσουμε εγκαίρως, θα βρεθούμε τον Ιούνιο με άδεια τα ταμεία και χωρίς επιλογές, ανάλυση που είχα κάνει στον ίδιο τον κ. Τσίπρα το βράδυ του Σαββάτου 21 Φεβρουαρίου 2015 (και στον Γιάνη Βαρουφάκη τηλεφωνικά στις 23 Φεβρουαρίου 2015). Ξεχνά ότι στην ίδια συνεδρίαση, ο Γιάνης Βαρουφάκης, όταν του έθεσα το ερώτημα για ποιο λόγο επιστράφηκαν τα 11,5 δις του ΤΧΣ, από όπου θα χρηματοδοτούνταν μέρος του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης, δήλωσε ότι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (που καταρτίσθηκε υπ’ ευθύνη του Γ. Δραγασάκη) ήταν ανεφάρμοστο και, όταν ζήτησα εξηγήσεις από το Γιάννη Δραγασάκη, εκείνος αποχώρησε από την αίθουσα.

«Ξεχνά» ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε έρθει στη συνεδρίαση της 25/2/2015 ζητώντας ονομαστική ψηφοφορία επί της «συμφωνίας», προφανώς έχοντας προδρομολογήσει την προδοσία, κάτι που δυστυχώς δεν το διαγνώσαμε εγκαίρως όσοι δεν συμμετείχαμε σε αυτήν την προδοσία. Ξεχνά, τέλος, ότι διαρκούσης αυτής της συνεδρίασης, ξεκίνησε από την Εφημερίδα των Συντακτών και την Αυγή η ανάρτηση στο διαδίκτυο ανακοινώσεων και δημοσιευμάτων ταύτισής μου με τη Χρυσή Αυγή, δηλαδή η διαδικασία αποδόμησής μου. Διευθυντής της Αυγής ήταν τότε ακόμη ο τότε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Φίλης, ο οποίος επικαλέσθηκε δημοσιογραφικό καθήκον όταν του ζήτησα εξηγήσεις και στη συνέχεια ανέλαβε να εκφωνεί ομιλίες στη γραμμή «Ζωή Κασιδιάρη» του Γ. Πρετεντέρη, χωρίς ποτέ να ανακληθεί στην τάξη από τους υπευθύνους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Χ. Μαντά και Κ. Αθανασίου, αν και κατ’ επανάληψη τους το είχα ζητήσει.

«Ξεχνά» ο κ. Βούτσης ότι διαφώνησα με την ένταξη της ΠνΠ Λαφαζάνη στο Νομοσχέδιο για την ΈΡΤ και εντεύθεν αποσύρθηκε το αρχικό νομοσχέδιο Παππά και κατατέθηκε χωριστό νομοσχέδιο. «Ξεχνά» ότι διαφώνησα με τη βροχή τροπολογιών σε δικά του νομοσχέδια και αρνήθηκα να ψηφίσω τις τροπολογίες που εισήχθησαν με καταδήλως αντισυνταγματικό τρόπο. «Ξεχνά» ότι διαφώνησα με την τοποθέτηση Ταγματάρχη στην ΕΡΤ και δεν τον ψήφισα. «Ξεχνά» ότι διαφώνησα και δεν ψήφισα τη διάταξη που επιτρέπει στην ΕΠΟ να διαλέγει εκείνη τους αθλητικούς δικαστές.

Για όλες αυτές τις επιλογές μου, επικαλούμαι τις δημόσιες τοποθετήσεις μου, αλλά και τις πράξεις μου, οι οποίες είχαν πάντοτε πολιτική αιτιολόγηση. Ουδέποτε έκρυψα τις απόψεις μου, ουδέποτε συμπεριφέρθηκα διπρόσωπα και υποκριτικά (ή, όπως προσπαθεί να με εμφανίσει ο Ν. Βούτσης να «συμφωνώ τυπικά και εν συνεχεία να επιδίδομαι σε τέρατα και σημεία») και μπορώ ανά πάσα στιγμή να αιτιολογήσω κάθε μου επιλογή, ακριβώς γιατί οι επιλογές μου δεν υπαγορεύονταν από κανένα άλλο κίνητρο παρά μόνο το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον και την υπηρέτηση της λαϊκής εντολής, όπως μου υπαγόρευε η συνείδησή μου και όπως επιβάλλεται από το Σύνταγμα.

Γιατί, για κάποιους από εμάς δεν υπήρχαν «δύο διαστήματα, ένα που δεν ήμασταν στην εξουσία κι ένα που ήμασταν στην εξουσία και κάναμε τα αντίθετα από αυτά που λέγαμε προηγουμένως», σύμφωνα με την αντίληψη Βούτση, αλλά ένας ενιαίος αγώνας, από κάθε μετερίζι, από τη θέση της Αντιπολίτευσης όπως από τη θέση της διακυβέρνησης ή της Προεδρίας της Βουλής, ένας αγώνας για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στον τόπο μας, την αποτίναξη του μνημονιακού ζυγού, την οικοδόμηση κοινωνικής δικαιοσύνης και την λογοδοσία των υπευθύνων για την καταστροφή της χώρας.

Β. «Μετά το δημοψήφισμα και μέχρι τις εκλογές ήταν το δραματικό διάστημα. Δηλαδή για 2,5 γεμάτους μήνες η Ζωή έκανε τέρατα και σημεία. Συνεδριάσεις που κρατούσαν μέχρι το πρωί, μπούλινγκ, απίστευτα πράγματα που δεν είναι κι αυτά γνωστά…», επικαλείται ο τότε Υπουργός Εσωτερικών και νυν Πρόεδρος της Βουλής, που δεν παραλείπει να με περιγράφει κατ’ επανάληψη ως «τη γυναίκα που είχε απασφαλίσει», σε αντιδιαστολή με τους ώριμους και έμπειρους άνδρες, του Old Boys’ School, τον Παυλόπουλο, τον ίδιο το Βούτση, αλλά και τον Τσίπρα, που «είναι νεότερος από εμάς, αλλά έχει πλέον ψηθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι κάναμε και οι τρεις το ίδιο. Η γυναίκα είχε απασφαλίσει…».

Ας μιλήσουμε με παραδείγματα

Ο κ. Βούτσης επιλέγει να μη μιλήσει για τα πραγματικά περιστατικά, γιατί αυτά αποκαλύπτουν τον ρόλο και τον δόλο του καθενός και αποδεικνύουν ποιος έκανε πράγματι bullying, ποιοι είχαν απασφαλίσει, ποιοι βρίσκονταν σε συνεννοημένη υπηρεσία εναντίον της υπηρέτησης της λαϊκής εντολής.

Όταν ο Αλέξης Τσίπρας εξήγγειλε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος, από τη θέση της Προέδρου της Βουλής, υλοποίησα όλες τις απαιτούμενες διαδικασίες για να διεξαχθεί η σχετική συνεδρίαση και να ληφθεί απόφαση, μέσα σε δημόσια συνεδρίαση, στην οποία εκφράσθηκαν και τοποθετήθηκαν όλοι. Ήταν η περίφημη συνεδρίαση στην οποία αποχώρησε η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. πρωτοστατούντος το τότε αρχηγού της Α. Σαμαρά ζητώντας να κατέβω από την έδρα της Προέδρου, έχοντας προετοιμάσει στημένο επεισόδιο. 

Στην εβδομάδα προ του δημοψηφίσματος, με δημόσιο τρόπο και θεσμικές παρεμβάσεις, έκανα αυτά που επέβαλλε το καθήκον μου ώστε να διαφυλαχθεί το δικαίωμα του ελληνικού λαού να αποφασίσει κυρίαρχα για τη μοίρα του, την ώρα που ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Υπουργοί, βουλευτές ή Ευρωβουλευτές κρύβονταν ή κατήγγελλαν τον Τσίπρα ή τορπίλιζαν το δημοψήφισμα με δηλώσεις και συνεντεύξεις τους.

Μετά το θριαμβευτικό «ΌΧΙ» του Ελληνικού λαού, έκανα και πάλι το καθήκον μου για να υπηρετηθεί αυτό το ΟΧΙ, που είναι δεσμευτικό για όποιον πιστεύει στη δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία.

Στις 9 Ιουλίου 2015 αργά το απόγευμα προς βράδυ, όταν ο Τσίπρας με κάλεσε στο γραφείο του, με την παρουσία Βούτση-Φλαμπουράρη, για να μου ανακοινώσει ότι θα φέρει με διαδικασία κατεπείγοντος «εξουσιοδότηση συμφωνίας» στα αγγλικά, την οποία μου επέδειξε, του δήλωσα τη διαφωνία μου και προσπάθησα επί 2ωρο να του εξηγήσω ότι αυτό αποτελούσε ευθεία παραβίαση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος και καίρια αποδυνάμωση της διαπραγματευτικής θέσης της χώρας. Εμβρόντητη άκουσα τον Τσίπρα να λέει, ενώπιον των Βούτση και Φλαμπουράρη, οι οποίοι παρέμεναν σιωπηλοί, ότι «μόνο μια Κυβέρνηση Εθνικού Σκοπού ή μια Δικτατορία» μπορεί αντεπεξέλθει στην κατάσταση.

Ζήτησα τότε από τον Α. Τσίπρα να μιλήσουμε οι δυο μας, κάτι που ο ίδιος δεν ήθελε, αλλά στο οποίο οι Βούτσης-Φλαμπουράρης συγκατένευσαν και αποχώρησαν. Εις μάτην προσπάθησα να τον αποτρέψω από το να φέρει το προσχέδιο συμφωνίας, που αποτέλεσε και ταφόπλακα, την επόμενη ημέρα. Εις μάτην προσπάθησα να του εμφυσήσω αυτοπεποίθηση και δημοκρατικό φρόνημα, την ώρα που ο ίδιος μου ανέλυε ότι «δεν πιστεύει ότι θα υπάρξει συμφωνία, αλλά θέλει, με την εξουσιοδότηση, να εξαντλήσει τη δυνατότητα να δείξει καλή θέληση, ώστε να είναι σαφές ότι φταίνε οι δανειστές που δεν υπήρξε συμφωνία». Θεωρούσα ότι είχα μπροστά μου έναν άνθρωπο καταβεβλημένο και πανικόβλητο, ενώ η πραγματικότητα απέδειξε ότι ο Τσίπρας προσπαθούσε με έμμεσους τρόπους να προετοιμάσει το έδαφος για αυτό που είχε προσυμφωνήσει και, ταυτόχρονα, να δικαιολογηθεί ενώπιόν μας με πειστικές αφηγήσεις.

Μου ζήτησε να συγκληθούν οι Επιτροπές της Βουλής την ίδια ώρα που θα συνεδρίαζε η Κοινοβουλευτική Ομάδα. Το αρνήθηκα και του δήλωσα ότι οφείλει να αφήσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα να αποφασίσει ποια στάση θα τηρήσει και οι Επιτροπές προγραμματίσθηκαν μετά το πέρας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Του ζήτησα επίσης να φροντίσει να υπάρχει το κείμενο στα Ελληνικά, διότι δεν θα μπορούσε να εισαχθεί αμετάφραστο στις Επιτροπές.

Όταν τελείωσε η συνεδρίαση των Επιτροπών, το βράδυ της 10ης Ιουλίου 2015, βρισκόμουν στο γραφείο μου, αναμένοντας να συνταχθεί και δημοσιευθεί η έκθεση των Επιτροπών, προκειμένου να συγκαλέσω τη Διάσκεψη των Προέδρων, ώστε να ορισθεί η Ολομέλεια. Είχα ενημερώσει τις Υπηρεσίες της Βουλής ότι θα συγκαλείτο κανονικά η Διάσκεψη και δεν θα παρακάμπτονταν, όπως έκαναν οι προκάτοχοί μου στα κατεπείγοντα- την ίδια διαδικασία είχα εξάλλου εφαρμόσει απαρεγκλίτως επί θητείας μου.

Την ώρα που έβγαιναν από το γραφείο οι συνεργάτες μου, εφόρμησαν μέσα στο γραφείο ο Ν. Βούτσης, τότε Υπουργός Εσωτερικών, ο Ν. Φίλης, τότε Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, ο Χ. Μαντάς, τότε Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ο Δ. Τζανακόπουλος, τότε και τώρα Διευθυντής Γραφείου Πρωθυπουργού και ο Γ. Μπαλάφας, τότε Β’ Αντιπρόεδρος της Βουλής.

Βούτσης και Φίλης ωρύονταν: «τι νομίζεις ότι κάνεις; Κάνεις πραξικόπημα»! φώναζε ο Ν. Βούτσης. «Θα σε τελειώσουμε, το κατάλαβες; Στο ξανάπα και θα γίνει», φώναζε ο Ν. Φίλης, χτυπώντας και οι δύο τα χέρια τους στο γραφείο μου. Είπα στον Ν. Βούτση να προσέχει πώς μου μιλάει και να μην μου ξανα-απευθύνει τη λέξη «πραξικόπημα», να αντιλαμβάνεται πού απευθύνεται και να συμπεριφέρεται αναλόγως. Ζήτησε συγγνώμη, είπε ότι παίρνει πίσω την λέξη «πραξικόπημα» και ότι μπορεί να διαφωνούμε πολιτικά. Ζήτησα από το Ν. Φίλη να περάσει έξω από το γραφείο μου (ήταν η δεύτερη φορά που με απειλούσε ότι «θα με τελειώσουν»), πράγμα που δεν έκανε και συνέχισε να απειλεί, να χτυπάει τα χέρια του στο γραφείο μου και να φωνάζει ότι θα με τελειώσουν και θα φύγω εγώ από το γραφείο αυτό. Ο Χ. Μαντάς ψέλλιζε «Όχι έτσι, Νίκο», ενώ Γ. Μπαλάφας και Δ. Τζανακόπουλος παρέμεναν σιωπηλοί.

Τους ρώτησα τι ακριβώς είναι αυτό που συμβαίνει και ο Ν. Βούτσης μου απάντησε «Διάβημα της Κυβέρνησης στην Πρόεδρο της Βουλής».  Του απάντησα ότι αυτή δεν ήταν κυβερνητική σύνθεση ούτε θεσμική συμπεριφορά και τον ρώτησα ποιο ήταν το αντικείμενο του διαβήματος. Μου απάντησε «η επιθυμία του Πρωθυπουργού να ολοκληρωθεί γρήγορα η διαδικασία». Τους είπα ότι με τον Πρωθυπουργό μιλάω απ’ ευθείας και ρώτησα τον Δ. Τζανακόπουλο εάν ήταν εν γνώσει του Πρωθυπουργού αυτή η εφόρμηση. Απέφυγε να μου απαντήσει. Εγώ τότε συμπέρανα ότι ο Τσίπρας δεν γνώριζε. Και προφανώς έκανα λάθος.

Σε όλους είπα ότι θα ακολουθηθεί η προβλεπόμενη κοινοβουλευτική διαδικασία, με σύγκληση της Διάσκεψης των Προέδρων και τους γνωστοποίησα ότι πρόθεση και πρότασή μου προς τη Διάσκεψη θα ήταν να μην συντμηθεί περαιτέρω η διαδικασία γιατί ήδη περνούσαμε σε αντικοινοβουλευτική λειτουργία. Μη έχοντας ουσιαστικό αντίλογο, αποχώρησαν.

Δεν ψήφισα την εξουσιοδότηση, όπως είχα άλλωστε ενημερώσει και τον Τσίπρα και την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Έκανα ό,τι περνούσε απ’ το χέρι μου για να μην υπάρξει αυτή η άθλια συνθηκολόγηση. Έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να αποτραπεί αυτή η συμφωνία- λαιμητόμος. Το έκανα λειτουργώντας δημόσια, ανοιχτά και θεσμικά. Δεν είχα ούτε δεύτερη ατζέντα, ούτε άλλες στοχεύσεις ούτε άλλες συνεννοήσεις, ούτε υπόγειες διαδρομές. Συναντήθηκα με τον Τσίπρα στις 23 Ιουλίου, ενώ ζητούσα να τον δω από τις 15 Ιουλίου. Μετά το πέρας της συνάντησής μας, όταν τον ρώτησα πώς θέλει να τοποθετηθούμε δημόσια, μου είπε: «Αυτοί θέλουν αίμα, το ζήτημα είναι να μην τους το δώσουμε». Βγαίνοντας απ’ το Μαξίμου, δήλωσα ότι «ο Πρωθυπουργός και εγώ είμαστε εγγυητές της συνοχής του ΣΥΡΙΖΑ». Την ίδια ώρα, απ’ το γραφείο Τσίπρα στο Μαξίμου έφευγε προς όλα τα ΜΜΕ non paper που μιλούσε για «θεσμική δυσαρμονία».

Έδωσα τη μάχη για την δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία δεχόμενη διαρκή πόλεμο, υπονόμευση, επιθέσεις που έφθασαν μέχρι τις φοβερές δηλώσεις Φλαμπουράρη περί «Φρόυντ και Μάρξ», την ίδια ημέρα που περνούσε το 3ο Μνημόνιο και ο «Αυγ-ιανιστής» Κουρής καλούσε με πρωτοσέλιδους πηχυαίους τίτλους τους γονείς μου «να με πάνε στον ψυχίατρο» και τον σύζυγό μου «να με μαζέψει». Στην δημόσια συνεδρίαση της Βουλής εγκάλεσα την Κυβέρνηση για αυτήν την στοχοποίηση και ο Ν. Βούτσης σήμερα με επιβεβαιώνει με τον πιο ευανάγνωστο τρόπο.

«Εμείς κάναμε εκλογές και η Ζωή έκανε μόνη της Βουλή», λέει ο κ. Βούτσης.

Και έτσι, υπενθυμίζει με τον καλύτερο τρόπο, πώς έπαιξαν με τους θεσμούς και με την εκλογική διαδικασία οι σημερινοί κυβερνώντες, ως αδίστακτοι πολιτικοί τυχοδιώκτες. Μεθόδευαν εκλογές την ίδια ώρα που κορόιδευαν την κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα γίνει συνέδριο και δεν θα υπάρξουν εκλογές. Συμφωνούσαν με Παυλόπουλο και δανειστές για αντισυνταγματική σύντμηση των χρόνων και κρύβονταν από την Πρόεδρο της Βουλής, αφού την παραίτηση της Κυβέρνησης την πληροφορήθηκα από τα ΜΜΕ. Θέλησαν να αποκλείσουν την οποιαδήποτε δημόσια συνεδρίαση της Βουλής μετά τις 20 Αυγούστου και για αυτό μεθόδευσαν, σε συνεργασία με ΟΛΑ ανεξαιρέτως τα Κόμματα, και τη Χρυσή Αυγή, την έλλειψη απαρτίας σε Επιτροπές και Ολομέλεια, ώστε να μην συζητηθεί το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους και η υπόθεση των Γερμανικών Οφειλών, όπως είχε αποφασισθεί από τον Ιούνιο. Κάποιοι κάναμε το καθήκον μας και κάποιοι υπηρετούσαν συμφέροντα, δικά τους και αλλότρια.

Τα παραπάνω αποτελούν μία απλή υπενθύμιση ορισμένων ενδεικτικών γεγονότων. Φυσικά, θα υπάρξει και συνολική καταγραφή και αποτύπωση, όπως μου επιβάλλει η ευθύνη μου. Ο λόγος, όμως, που ο κ. Βούτσης δεν μιλά για αυτά, δεν είναι, βέβαια, για να μην «φτύνει ο κόσμος την Αριστερά», αλλά για να μην φτύνει τους ίδιους ο κόσμος.

Χαίρομαι που μέσα από αυτή τη συνέντευξη, ο κ. Βούτσης εκθέτει στο πανελλήνιο το πραγματικό του πρόσωπο, την μοχθηρία και την υποκρισία με την οποία συμπεριφέρθηκε, αντιμετωπίζοντας συντρόφους του ως αντιπάλους και όχι ως συνοδοιπόρους. Μπορεί ο καθένας να φανταστεί πώς λειτούργησε αυτός ο άνθρωπος ως Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Μπορεί ο καθένας και η κάθε μια να αντιληφθεί γιατί ο κ. Βούτσης είναι ο κατάλληλος για να ξαναφτιάξει «τη Βουλή που ξέρανε», κατά την ρήση Παυλόπουλου.

«Αρχή άνδρα δείκνυσι. Δεν ξέραμε τι σημαίνει», λέει ο κ. Βούτσης. Προφανώς. Και εξακολουθείτε να μην αντιλαμβάνεσθε με ποιον τρόπο η εξουσία αποκάλυψε κι αποκαλύπτει το πραγματικό σας πρόσωπο.

Ν. Βούτσης: Φλερτάραμε με πολλές πολιτικές αυταπάτες

Μιλούσε απνευστί επί δύο ώρες, δεν φάγαμε, δεν ήπιαμε, δεν σηκωθήκαμε από τις θέσεις μας. Δεν υπήρξε θέμα το οποίο δεν ανοίξαμε, έστω για να δώσει μια συνοπτική απάντηση. Ηταν Σάββατο πρωί και μέσα στη Βουλή όλα έμοιαζαν ήρεμα και ελεγχόμενα. Στη Βασιλίσσης Σοφίας μια διαδήλωση σε εξέλιξη...

Ο Νίκος Βούτσης θαυμάζει το γραφείο του στη Βουλή, αφηγείται την ιστορία του, δηλώνει ότι δεν θα αγγίξει τίποτα. Ίσως μόνο προσθέσει μια ακόμα «βιτρινούλα» για να βάλει τα δώρα που φέρνουν πρέσβεις και ξένοι επισκέπτες. Το πρόγραμμά του βαρύ και δύσκολα ελεγχόμενο. Είναι αδύνατον να ανταποκριθεί στις δεκάδες προσκλήσεις για γεύματα, δεξιώσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, ταξίδια. «Σηκώνομαι κάθε πρωί στις 6.15. Έχω δύο μικρά παιδιά, ένα αγόρι 8 χρόνων, ένα κορίτσι 14 κι ένα γιο 30 χρόνων από τον πρώτο γάμο. Πηγαίνουν σε δύο δημόσια σχολεία στην Ερυθραία. Βλέπω τις εφημερίδες, ετοιμάζω τα πρωινά τους, βοηθώντας τη γυναίκα μου (σ.σ. 22 χρόνια μικρότερη, όπως θα πει αργότερα με άλλη αφορμή), και ύστερα τα συνοδεύω στο σχολείο. Μετά τις 8.15 έρχεται η φρουρά». Τον πιέζει ο χρόνος, τον κουράζει η διανοητική προσπάθεια και η διαρκής αίσθηση του κατεπείγοντος.

– Με το «κατεπείγον» δεν είναι πιο επικίνδυνο να γίνουν λάθη;

– Οχι. Αυτό που συμβαίνει, και για το οποίο δεν είμαστε ευτυχείς, είναι ότι δεν υπάρχει καλή ενημέρωση και διεξοδική συζήτηση. Εξαιτίας της απαίτησης των ξένων να ψηφίζονται πακέτο (οι κυρώσεις και οι οδηγίες), έρχονται και νομοθετήματα μέρη των μνημονιακών συμφωνιών. Αυτό λειτουργεί απαξιωτικά για τη Βουλή.

– Το διάστημα που ήταν πρόεδρος η κ. Κωνσταντοπούλου, τι αποτύπωμα άφησε; Πώς είναι η ζωή στη Βουλή χωρίς τη Ζωή;

– Τα διαστήματα είναι δύο. Το πρώτο, όχι ως βουλευτής αλλά ως γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας, το έζησα πολύ έντονα. Με τη Ζωή, τον Μητρόπουλο, τον Γλέζο...Απλώς δεν γνώριζαν οι απέξω, τα κρατάγαμε μέσα μας, δεν ήμασταν και κυβέρνηση. Τώρα που είμαστε όλοι κρεμασμένοι στη δημόσια θέα είναι διαφορετικά. Στην αρχή η Ζωή συμφωνούσε, τυπικά έστω, με την κυβερνητική γραμμή. Μετά το δημοψήφισμα και μέχρι τις εκλογές ήταν το δραματικό διάστημα. Δηλαδή για 2,5 μήνες γεμάτους, η Ζωή έκανε τέρατα και σημεία, είχε απασφαλίσει που λένε...Συνεδριάσεις που κρατούσαν μέχρι το πρωί, μπούλινγκ, απίστευτα πράγματα που δεν είναι κι αυτά γνωστά...Εμείς κάνουμε εκλογές και η Κωνσταντοπούλου μόνη της κάνει Βουλή. Τότε που συγκαλούσε εικοσαμελείς επιτροπές με τρεις ανθρώπους. Που έκανε πρες κόνφερανς 5,5 ωρών στην ΕΣΗΕΑ, που, που, που... Δεν έχουμε δημοσιοποιήσει πολλά πράγματα που ξέρουμε, ηθελημένα, κι εγώ πρωταγωνιστώ σε αυτό, για να μη φτύνει ο κόσμος την Αριστερά, γιατί εμείς κυβερνούμε στο όνομα της Αριστεράς, όχι ως αυτόφωτες περσόνες. Τώρα έχει ξεκινήσει δίκες, στέλνει δικόγραφα... Πρόλαβε να βγάλει μόνη της -γιατί η Βουλή είχε διαλυθεί- σε 35.000 αντίτυπα το «μνημόνιο Τσίπρα», ως δεύτερο ντοκουμέντο της επιτροπής, με το οποίο η ΛΑΕ έκανε την προεκλογική δουλειά της...

– Καμία δυνατότητα αντίδρασης;

– Καμία. Εδώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έδωσε συνέχεια. Έβριζε κατάμουτρα τον Παυλόπουλο, μέχρι και για εσχάτη προδοσία μίλησε.

– Την αντιμετωπίσατε με κατανόηση;

– Με καμία κατανόηση. Με πολύ μεγάλη πολιτική εμπειρία και σκέψη. Δεν είναι τυχαίο ότι το ίδιο έκαναν και ο Παυλόπουλος και ο Τσίπρας, που είναι νεότερος από εμάς αλλά έχει πλέον ψηθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι κάναμε και οι τρεις το ίδιο. Η γυναίκα είχε απασφαλίσει.

– Πόσο άλλαξε ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα στον ένα χρόνο εξουσίας και προς ποια κατεύθυνση;

– Πρέπει να πω ορισμένα πράγματα για να κατανοήσετε σε βάθος αυτό που συμβαίνει. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά στην Ελλάδα μετά τον Εμφύλιο ουδέποτε ασχολήθηκε, όπως και σε όλη την Ευρώπη εκτός των Ιταλών, με το θέμα της εξουσίας και της διακυβέρνησης. Όχι μόνο με την έννοια των πολιτικών συσχετισμών. Ούτε θεωρητικά... Ποτέ δεν είχε ξαναεγγραφεί στην ιστορία ότι μια βαθιά κοινωνική κρίση αντί να φέρει στην επιφάνεια συντηρητικές δυνάμεις, θα έφερνε ως παράκλητους από το υπερπέραν μια αριστερή δύναμη του 4%. Αυτό ως ενδεχόμενο δεν είχε τεθεί ποτέ. Ίλιγγος.

– Πώς διαχειρίζεται κανείς τον ίλιγγο;

– Πάρα πολύ δύσκολα. Πρέπει να έχεις έρμα, υπόβαθρο θεωρητικό, εμπειρία, σεμνότητα και ταπεινότητα.

«Αρχή άνδρα δείκνυσι»· δεν ξέραμε τι σημαίνε

– Eχετε ως εξουσία σεμνότητα και ταπεινότητα;

– Ως μέσος όρος, ναι. Υπάρχουν τα συν-πλην. Από εκεί και πέρα, αρχή άνδρα δείκνυσι. Δεν ξέραμε τι σημαίνει.

– Τώρα, που το ξέρετε, θα κάνετε αλλαγές;

– Θα πρέπει. Ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται, με την ιστορική διάσταση, να καταγράψει την εμπειρία, απίστευτα ενδιαφέρουσα, εξόχως δραματική...

– Πώς το εννοείτε;

– Ως επικεφαλίδες που θα πρέπει να εξεταστούν και να δοθούν λύσεις. Ως παθογένειες και συμπεριφορές, που ενδεχομένως παρουσιάστηκαν στον κομματικό κορμό. Ως ερωτηματικά προγραμματικά στα οποία δεν είχαμε φροντίσει να απαντήσουμε εγκαίρως. «Η κρίση είναι εμβρυουλκός των πάντων, ωριμάζει καταστάσεις που θα ήθελαν δεκαετίες» λέει ο κ. Βούτσης. «Οι πολιτικοί χρόνοι είναι απίστευτοι. Το προσφυγικό, το οικονομικό, ο διεθνής ανταγωνισμός, κάποιες δημοκρατικές και κοινωνικές αναδιπλώσεις στην Ευρώπη, που ήταν συνηθισμένη ως θέατρο των δύο Παγκοσμίων Πολέμων».

– Εχετε την αίσθηση ότι μπορεί να τρέχει ο χρόνος και να σας αφήνει πίσω, ως κομμάτι ενός παλιού πολιτικού συστήματος;

– Η γνώμη μου είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο για τη Νέα Μεταπολίτευση, κρατώντας ό,τι καλύτερο –κι ήταν πολλά αυτά τα καλά– της πρώτης Μεταπολίτευσης, κυρίως στηρίζοντας την ευρωπαϊκή διάσταση της χώρας μας.

– Τι θα χαρακτηρίζει τη Νέα Μεταπολίτευση;

– Επτακόσιες χιλιάδες πρόσφυγες... Η Αριστερά με ανοιχτούς ορίζοντες και ευρωπαϊκό πρόσημο μπορεί με έναν τρόπο ριζοσπαστικό και ρηξικέλευθο να αντιμετωπίσει τα καινούργια προβλήματα. Δεν χρειάζεται ένα μέτωπο φιλειρηνικής δράσης στην Ευρώπη και διεθνώς ώστε να αντιμετωπιστεί στην ουσία του, το μεγάλο πρόβλημα που γεννάει τις προσφυγικές ροές; Ο κίνδυνος είναι δραματικός. Διαλύονται τέσσερις χώρες. Η Αίγυπτος έχει 80 εκατ. ανθρώπους εκ των οποίων τα 46 εκατ. είναι μέχρι 26 χρόνων. Αν στην Αίγυπτο συμβεί οτιδήποτε, σε σχέση με τζιχάντ, η Ευρώπη θα πλημμυρίσει μέσα σε δύο εβδομάδες, δεν θα τους σταματάει κανείς. Είναι προβλήματα που τα γνωρίζουν πολύ καλά οι περίφημες ευρωπαϊκές ηγεσίες.

– Δεν φαίνεται να τους έχετε σε μεγάλη υπόληψη.

– Σε καμία. Αυτές δηλαδή που διαμορφώνουν τον βασικό ρόλο... Εκτός από πρόσωπα, σε ορισμένες στιγμές. Η Μέρκελ είχε εξαιρετική συμπεριφορά στο προσφυγικό. Ο Γιουνκέρ βοήθησε στην υπόθεση του ελληνικού προγράμματος.

Το Plan X του Βαρουφάκη, ο Παν. Λαφαζάνης και ο Κυρ. Μητσοτάκης

Από τα κλειστά παράθυρα του γραφείου του προέδρου της Βουλής μπαίνει ο θόρυβος από τους διαδηλωτές.

– Πριν από ένα χρόνο θα ήσασταν στον δρόμο με το μέρος των διαμαρτυρόμενων. Τώρα είστε σε θέση εξουσίας. Πώς καλύπτεται η απόσταση;

– Καλύπτεται ως εξής: όταν υπάρχει μαζικό κίνημα, κινητοποίηση αυθεντική αγροτών, επιστημόνων, κ.λπ., ανθρώπων που κατεβαίνουν για τις ανάγκες, τις δυσκολίες τους, τα αδιέξοδα που δημιουργεί η κρίση, αυτή η υπόθεση έναν αριστερό σαν εμένα, τον γεμίζει παραπάνω ευθύνες. Πιεζόμαστε, το συναισθανόμαστε, έχουμε ευθύνες, και παρακαλούμε να μην έχουμε κι ενοχές μετά από ένα, δύο χρόνια... Είπαμε ότι μέσα σε αυτήν την τριετία θα εξελιχθεί, πέραν της συμφωνίας, και το παράλληλο πρόγραμμα. Αν η τριετία συμπληρωθεί απλώς με την εφαρμογή του Τρίτου Μνημονίου, με αποτύπωμα και μόνο τις επώδυνες πλευρές του, είναι σαφές ότι θα έχουμε και ενοχές. Δεν είμαστε νάρκισσοι της πολιτικής...

– Πρόσφατα ο κ. Βαρουφάκης μίλησε για το Plan X... Πώς το σχολιάζετε;

– Για τον Βαρουφάκη θα σας απαντήσω με τον ίδιο τρόπο που απάντησα δημόσια για τον Γιάννη Πανούση. Ημουν υπουργός Εσωτερικών, με πέντε υπουργεία υπό την εποπτεία μου. Είναι προφανές ότι εγώ είχα περισσότερα δελτία από τον Πανούση, τέτοια και άλλα, που αφορούν πρεσβείες, ηγέτες, την ΕΥΠ, κ.ο.κ. Οπως έχει και ο πρωθυπουργός. Είναι αδιανόητο να μιλάει κανείς, όταν τελειώνει την υπουργική του θητεία κι είναι σε πολύ κρίσιμες και απόρρητες θέσεις. Το ίδιο ισχύει και για τον Βαρουφάκη. Αρκετά από αυτά που λέει είναι σωστά αλλά βαλμένα σαν ψηφίδες σε ένα αφήγημα προσωπικό. Εμείς που ξέρουμε πραγματικά γελάμε και κλαίμε... Το κάδρο που παρουσιάζει ο Γιάνης δεν είναι το ακριβές αλλά είναι ελκτικό και είναι σίγουρο ότι ο ίδιος το πιστεύει. Περί αυτού πρόκειται. Επειδή δεν έχει πολιτική εμπειρία, όπως πάρα πολλοί επιστήμονες και καθηγητές οι οποίοι είναι στις γραμμές μας και σε θέσεις προβεβλημένες, δεν μπορούν να αντιληφθούν την επενέργεια δύο βασικών πραγμάτων: του συσχετισμού δυνάμεων και των αντιφάσεων. Μέσα από αντιφάσεις διαμορφώνεται και η ιστορία και η πολιτική. Ο Γιάνης δεν μπορεί να το αντιληφθεί. Ο καθένας μπορεί να φτιάξει ένα δικό του αφήγημα...

– Μόνο που μερικά αφηγήματα αφορούν την ύπαρξη μιας χώρας.

– Όλα έχουν να κάνουν με την ύπαρξη μιας χώρας. Από εκεί και πέρα υπάρχουν πράγματα που είτε συζητιούνται μέσα στη Βουλή με διαδικασίες πολιτικές και θεσμικές, γι’ αυτό υπάρχουν οι εξεταστικές επιτροπές, είτε τα βλέπει ο ιστορικός του μέλλοντος. Δεν είναι αλήθεια ότι ο Λαφαζάνης μας πίεζε να κάνουμε ριφιφί στο Νομισματοκοπείο. Είναι ψέμα. Είχε κάνει πρόταση σε δύο υπουργικά συμβούλια με την έννοια των εναλλακτικών που ψάχναμε. Άλλο θέμα η δραχμή. Ο ίδιος ο Λαπαβίτσας είχε αναγνωρίσει ότι χρειάζονται δύο χρόνια προετοιμασίας για να γίνει το βήμα.

– Τι σας εμπόδισε να επιλέξετε τη δραχμή; Οτι χρειαζόταν δύο χρόνια προετοιμασία;

– Η άποψη που έχουμε πλειοψηφικά στον ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πάρα πολλά χρόνια: υπάρχουν 200 δισ. στο εξωτερικό από χιλιάδες Έλληνες και άρα οποιοδήποτε εσωτερικό εθνικό νόμισμα θα λειτουργούσε σε βάρος των κακομοίρηδων.

– Φλερτάραμε με τη χρεοκοπία;

– Επίσημα όχι. Φλερτάραμε με πολλές αυταπάτες ως απεδείχθησαν, για Κινέζους, για Ρώσους, για Ντράγκι, για το μέτωπο του Νότου, που έρχεται αλλά καθυστερημένα. Υπήρχαν εναλλακτικές στην τακτική μας που δεν στηρίζονταν στον υπαρκτό συσχετισμό δυνάμεων, άρα μπορεί να τις ονομάσει κανείς πολιτικές αυταπάτες, αλλά δεν υπήρχε ποτέ η επιλογή «ευρώ ή δραχμή». Και το δημοψήφισμα ο Τσίπρας έτσι το πήρε. Και τώρα να γίνουν εκλογές, πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτος.

– Παρότι οι δημοσκοπήσεις δίνουν το προβάδισμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη;

– Όπως τις τέσσερις τελευταίες φορές. Τρίβουμε τα χέρια μας εμείς!...

– Η παρουσία του Κυρ. Μητσοτάκη δεν αλλάζει τους συσχετισμούς στο πολιτικό σκηνικό;

– Προφανώς. Αλλά αυτό δεν θα γίνει σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ. Έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη γραμμή επικοινωνίας με τα πολύ λαϊκά στρώματα, με το 40-42% που δεν είχε πάρει ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Από το Πέραμα μέχρι το Καματερό και αλλού είναι ένας κόσμος που αισθάνθηκε βαθύτατα απαξιωμένος, νεοφτωχοποιημένος που δεν θα πάει με τη Δεξιά σε καμιά μορφή της και που είναι αντιμνημονιακός μέχρι το μεδούλι του. Μπορεί να μας βλέπει ερωτηματικά που εφαρμόζουμε μια τρίτη συμφωνία μνημόνιο, αλλά ξέρει ότι εμείς το κάνουμε για να βγούμε από αυτήν την ιστορία και υπέρ αυτού του κόσμου. Αυτόν τον κόσμο δεν τον επηρεάζει τίποτα, ούτε οι δημοσκοπήσεις ούτε το δελτίο των 8 ούτε η αλλαγή στη Ν.Δ. Μπορεί η πολιτική μας άποψη να ήταν πιο κοντά στις απόψεις του κ. Μεϊμαράκη, με την έννοια αυτού που λέμε Κεντροδεξιά κανονική, πλην όμως η τελική επιλογή του κόσμου της Ν.Δ. διαμορφώνει συνθήκες πιο σημαντικού ξεκαθαρίσματος των πολιτικών απόψεων άρα και μιας «υγιούς» πόλωσης.

– Θεωρείτε ότι θα λειτουργήσει υπέρ της πολιτικής ζωής της χώρας;

– Αυτό θα φανεί. Δεν το ξέρουμε από πριν. Από την πλευρά μας θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να μην ξαναζήσουμε αυτό που ζήσαμε.

Η συνάντηση

Απ’ όσο μπορώ να γνωρίζω, στη διαδικασία των «Γευμάτων» δεν πρέπει να έχει υπάρξει ποτέ συνάντηση δύο ωρών με… ένα ποτήρι νερό! Η αρχική πρόθεση ήταν να μετακινηθούμε από το γραφείο του προέδρου της Βουλής στο Εντευκτήριο για καφέ και τοστ, τουλάχιστον. Όμως ο χρόνος πύκνωσε, οι υποχρεώσεις του κ. Βούτση πίεζαν, κανείς δεν επανέφερε την αρχική πρόταση. Όταν ρώτησε η γραμματέας αν θέλουμε κάτι, απάντησα ένα ποτήρι νερό. Κι αυτό έμεινε ώς το τέλος πάνω στο τραπέζι. Στο Εντευκτήριο πήγαμε μόνο για να τραβήξουμε κάποιες φωτογραφίες (με το iPad που είχα μαζί μου).

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 31/01/2016

Συγχρονικότητα

30/01/2016: Άγνωστοι πυροβόλησαν τον γνωστό κομμωτή Πάνο Καλλίτση

01/02/2016: Αυτοκτόνησε ο Μπενουά Βιολιέ, ο καλύτερος σεφ στον κόσμο

Ιστορίες με αγαλματάκια

Βρήκε τον μπελά του ο δήμαρχος Αθηναίων Γ. Καμίνης με τα αγαλματάκια όσων έχουν διατελέσει δήμαρχοι. Γιατί πιθανόν να μην το ξέρετε, αλλά στην αίθουσα τελετών του Δημαρχείου φυλάσσονται σε ειδική φωτιζόμενη σιφονιέρα τα αγαλματίδια των δημάρχων (δηλαδή μινιατούρες, ύψους μόλις 15 εκατοστών το ένα). Πραγματικά έργα τέχνης θα έλεγε κανείς, αν και όπως λένε, τα αγαλματάκια των δημάρχων ήταν ιδέα και εκτέλεση του Δ. Αβραμόπουλου. Μάλιστα, μαθαίνω ότι το τελευταίο αγαλματάκι που έγινε ήταν αυτό του κ. Αβραμόπουλου. Και δεν θέλω κακεντρέχειες ότι ο Αβραμόπουλος έκανε άγαλμα στο εαυτό του αφού, όπως είπαμε, «είθισται για όλους τους δημάρχους». Ελα όμως που η καλλιτέχνις που έκανε αυτά τα αγαλματάκια πέθανε και όσο κι αν προσπάθησαν να βρουν αντικαταστάτρια ή αντικαταστάτη δεν μπόρεσαν. Ασε που οι καλλιτέχνες ζητούσαν υπέρογκη αμοιβή και, το σημαντικότερο, ούτε η Ντόρα Μπακογιάννη αλλά ούτε οΝικήτας Κακλαμάνης ήθελαν αγαλματάκι. Και τι έκανε νομίζετε ο δήμαρχος; Αντί αγάλματος έκανε τα πορτρέτα των δύο πρώην δημάρχων και τα κρέμασε στη μεγαλοπρεπή αίθουσα τελετών (εκεί που γίνονται οι γάμοι). Προέκυψε όμως άλλο ζήτημα: Δεν μπορεί άλλοι να έχουν αγάλματα και άλλοι να έχουν πορτρέτα. Ετσι ζωγραφίστηκε άλλο ένα πορτρέτο. Ποιανού νομίζετε; Του Δ. Αβραμόπουλου, ο οποίος διαθέτει τώρα στον Δήμο Αθηναίων και άγαλμα και πορτρέτο.

ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ, 27/01/2016

Επίθεση από τρομοκράτες και δολοφόνους καταγγέλλει ο Φλαμπουράρης

Έριξαν μολότοφ στο αυτοκίνητο που επέβαιναν δύο αστυνομικοί - «Ευτυχώς δεν είχαμε δυσάρεστα γεγονότα» - Δεν ήταν στρακαστρούκες, ήταν μια επίθεση ταυτόχρονη, καταγγέλλει ο υπουργός Επικρατείας και επιτίθεται στη ΝΔ.

Για δολοφονική επίθεση κάνει λόγο ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης αναφερόμενος στην «έφοδο» αγνώστων στην οικία του στα Εξάρχεια την οποία «βομβάρδισαν» με τουλάχιστον δέκα μολότοφ. Την ώρα της επίθεσης, λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Παρασκευής ο κ. Φλαμπουράρης και η γυναίκα του βρίσκονταν μέσα στο σπίτι.

«Όταν ρίχνουνε μολότοφ σε ένα αυτοκίνητο που είναι οι αστυνομικοί; Που βλέπουν ότι είναι οι δύο μέσα και ο ένας απ' έξω και ρίχνουνε, δεν μπορούσε να δολοφονηθεί; Τραυματίστηκε και ένα παιδί» είπε ο υπουργός Επικρατείας ο οποίος έδωσε συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha.

Υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για δολοφονική επίθεση, ο κ. Φλαμπουράρης συνεχίζει: «Όταν ρίχνουνε δέκα μολότοφ γύρω από το σπίτι στον τοίχο και στο αυτοκίνητο του γιού μου και είμαστε μέσα και παίρνει φωτιά; Δεν μπορούσαμε να έχουμε δυσάρεστα γεγονότα; Ευτυχώς δεν είχαμε δυσάρεστα γεγονότα».

«Ήμουνα μέσα στο σπίτι κι εγώ και η γυναίκα μου μέσα στο σπίτι» συνεχίζει ο Αλέκος Φλαμπουράρης υπογραμμίζοντας: «Ήταν μια επίθεση που δεν ήτανε απλή, δηλαδή δεν ήτανε στρακαστρούκες... Ήτανε μια επίθεση ταυτόχρονη».

Περιγράφοντας το modus operandi των αγνώστων που επιτέθηκαν στην οικία του ο κ. Φλαμπουράρης σημειώνει ότι έριξαν μολότοφ και στα δύο αυτοκίνητα, τα οποία καταστράφηκαν ολοσχερώς, το αυτοκίνητο της κρατικής ασφάλειας και το αυτοκίνητο του γιου του το οποίο ήταν σταθμευμένο απέναντι.

«Όπως καταλαβαίνετε η φωτιά έπιασε όλο το δρόμο και οδήγησε στο ότι κάηκε και ένα κομμάτι του σπιτιού» εξηγεί ο κ. Φλαμπουράρης.

Επιτίθεται μάλιστα στη ΝΔ λέγοντας ότι η ανακοίνωση της ΝΔ είναι λάθος. «Δείχνει τρομακτική μικροπρέπεια και κατά τη γνώμη μου ουσιαστικά δίνει άφεση αμαρτιών σε αυτούς τους τρομοκράτες και τους δολοφόνους, όταν ουσιαστικά ρίχνει την ευθύνη σε μένα» υποστηρίζει ο υπουργός Επικρατείας.

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ