Ακινητοποίησε Σομαλούς πειρατές η ελληνική φρεγάτα ΨΑΡΑ

Επτά Σομαλοί πειρατές παραδόθηκαν σήμερα στις 06.30 τοπική ώρα από την ελληνική φρεγάτα ΨΑΡΑ στη γερμανική φρεγάτα FGS RHEINLAND PFALZ. Οι πειρατές το απόγευμα τις 29ης Μαρτίου 2009 αποπειράθηκαν να καταλάβουν το γερμανικό πετρελαιοφόρο FGS SPESSART στην περιοχή νότια της Υεμένης.

Το σκάφος των επτά Σομαλών πειρατών στις 15.05 τις 29ης Μαρτίου 2009 αποπειράθηκε να καταλάβει το πετρελαιοφόρο του γερμανικού πολεμικού ναυτικού FGS SPESSART χωρίς επιτυχία, καθώς η απόπειρα πειρατείας έγινε έγκαιρα αντιληπτή από το πλήρωμα του γερμανικού πλοίου. Στη συνέχεια για την εξουδετέρωση και σύλληψη των πειρατών, δόθηκε άμεσα (15.10) διαταγή από το διοικητή της EUFOR ATALANTA Αρχιπλοίαρχο Αντώνη Παπαϊωάννου ΠΝ στη φρεγάτα ΨΑΡΑ να πλεύσει προς την περιοχή του συμβάντος καθώς και στο ελικόπτερο της ισπανικής φρεγάτας SPS VICTORIA.

Μετά από συντονισμένη δράση των εναέριων και ναυτικών μέσων της επιχείρησης ATALΑΝΤΑ, στις 21.30 το σκάφος των Σομαλών πειρατών ακινητοποιήθηκε, αφοπλίστηκε και ασφαλίστηκε στην αριστερή πλευρά της φρεγάτας ΨΑΡΑ, ενώ οι επτά Σομαλοί πειρατές επιβιβάστηκαν σε ετέρα λέμβο και παρέμειναν υπό τη φύλαξη της οκταμελούς ελληνικής ομάδας ειδικών δυνάμεων του πολεμικού ναυτικού εν αναμονή αφίξεως της γερμανικής φρεγάτας FGS RHEINLAND PFALZ, προκειμένου στη συνέχεια να αναληφθούν οι απαιτούμενες ενέργειες ποινικής δίωξης και προσαγωγής των πειρατών από το γερμανικό πλοίο καθώς η απόπειρα πειρατείας εκδηλώθηκε εναντίον γερμανικού πολεμικού πλοίου. Η επιχείρηση μεταφοράς των Σομαλών πειρατών καθώς και του πειρατικού σκάφους με τον οπλισμό τους στη γερμανική φρεγάτα ολοκληρώθηκε στις 06.30.

ΤΑ ΝΕΑ, 30/3/2009

Τα UFΟ στον Τάμεση ήταν... Stealth

ΛΟΝΔΙΝΟ UFΟ πάνω από τον Τάμεση; Οχι, απλώς το Πεντάγωνο δοκίμαζε τα μαχητικά του. Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 το βρετανικό υπουργείο Αμυνας ήταν ανάστατο καθώς εκατοντάδες άνθρωποι, από πιλότους της RΑF στη Σκωτία έως νοικοκυρές στη Νότια Αγγλία, ισχυρίζονταν ότι είχαν δει Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα (ΑΤΙΑ). Οπως αποκαλύπτεται τώρα που άνοιξαν μερικά από τα απόρρητα αρχεία, το υπουργείο δεν φοβόταν μια εξωγήινη εισβολή αλλά το ενδεχόμενο οι Αμερικανοί να κατασκεύαζαν και να δοκίμαζαν αεροσκάφη τύπου Stealth και κατασκοπευτικά αεροπλάνα χωρίς να ενημερώσουν τους βρετανούς συμμάχους τους.

Οι λεπτομέρειες ήρθαν στο φως καθώς αποχαρακτηρίστηκαν και δόθηκαν στη δημοσιότητα επτά φάκελοι της Βρετανικής Αντικατασκοπίας που αφορούν την περίοδο από τον Νοέμβριο του 1987 ως τον Απρίλιο του 1993. Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 το βρετανικό υπουργείο αναζητούσε ενδείξεις ότι είτε οι Ρώσοι είτε οι Αμερικανοί ανέπτυσσαν τεχνολογία Stealth, δηλαδή αεροσκάφη σχεδόν αόρατα στα ραντάρ.

Σε κάποιες περιπτώσεις οι υποψίες του υπουργείου ήταν πιθανότατα δικαιολογημένες. Στα αρχεία περιέχονταν πολλά, σχεδόν παιδιάστικα, σκίτσα αυτοπτών μαρτύρων, τα οποία όμως απεικόνιζαν τις γωνιώδεις γραμμές ενός βομβαρδιστικού Stealth.

Σ ε μία περίπτωση φωτογραφίες ενός ΑΤΙΑ που αιωρούνταν δίπλα σε ένα τζετ της RΑF επάνω από τη Σκωτία εξετάστηκαν προσεκτικά καθώς οι μάρτυρες είπαν ότι είδαν ένα μυστηριώδες αντικείμενο σε σχήμα διαμαντιού να μετεωρίζεται για περίπου δέκα λεπτά προτού ανυψωθεί κάθετα και με μεγάλη ταχύτητα.

Το 1989 ένας εργαζόμενος πετρελαιοβιομηχανίας, εκπαιδευμένος στην παρατήρηση αεροσκαφών, δήλωσε ότι είδε ένα «τέλειο μαύρο τρίγωνο», το οποίο συνοδευόταν από δύο αμερικανικά μαχητικά, ενώ το 1990 τα πληρώματα έξι μαχητικών τύπου Τornado της βρετανικής πολεμικής αεροπορίας τα οποία πετούσαν πάνω από τη Γερμανία ανέφεραν ότι είδαν ένα άγνωστο ιπτάμενο αντικείμενο που πιστεύεται ότι ήταν αεροσκάφος Stealth.

Την ίδια χρονιά έγχρωμες φωτογραφίες που τράβηξαν αυτόπτες μάρτυρες από ένα άλλο ΑΤΙΑ και δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες πιστεύεται ότι εμφάνιζαν το κατασκοπευτικό αεροπλάνο «Αurora».

Βεβαίως δεν αφορούσαν τελικά όλες οι πληροφορίες για UFΟ άγνωστα ως τότε αεροσκάφη τελευταίας τεχνολογίας. Για παράδειγμα, μια γυναίκα είχε καταθέσει ότι την ώρα που πήγαινε βόλτα τον σκύλο της στο Νόρφολκ την πλησίασε ένας εξωγήινος ο οποίος μιλούσε με... σκανδιναβική προφορά.

ΤΟ ΒΗΜΑ, 28/3/2009

Πίσω στη Φλόριντα το Discovery, το Soyuz φτάνει στον ISS

Έπειτα από μια επιτυχή αποστολή δύο εβδομάδων για την ολοκλήρωση της «ραχοκοκαλιάς» του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS), το Discovery επέστρεψε το Σάββατο (28/3/2009) στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ. Λίγες ώρες νωρίτερα, ο Αμερικανός τουρίστας Τσαρλς Σιμόνι έφτανε στο τροχιακό συγκρότημα με ρωσικό Soyuz.

Το διαστημικό λεωφορείο πέρασε μέσα από ένα συννεφιασμένο ουρανό και προσγειώθηκε στις 21.15 στη Φλόριντα, λίγα μίλια από την εξέδρα εκτόξευσης από την οποία είχε αναχωρήσει στις 15 Μαρτίου. Λόγω της πυκνής νέφωσης η NASA είχε αποφασίσει να καθυστερήσει την προσεδάφιση 90 λεπτά και να αφήσει το Discovery να ολοκληρώσει μία επιπλέον περιφορά γύρω απο τη Γη.

Το διαστημικό λεωφορείο παρέδωσε το τελευταίο τμήμα του βασικού σκελετού του ISS, μια δοκό κόστους 300 δολαρίων πάνω στην οποία εγκαταστάθηκε το τέταρτο και τελευταίο ζεύγος ηλιακών συλλεκτών. Παρέδωσε επίσης τον Κοϊτσι Ουακάτα, τον πρώτο Ιάπωνα αστροναύτη που θα ζήσει στο πολυεθνικό εργαστήριο των 100 δισ. δολαρίων.

Λίγες ώρες νωρίτερα, στις 15.05 ώρα Ελλάδας, ο σταθμός υποδεχόταν το σκάφος Soyuz που είχε αναχωρήσει δύο ημέρες νωρίτερα από το ρωσικό Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν.

Το σκάφος χρειάστηκε να ευθυγραμμιστεί χειροκίνητα με τη θυρίδα πρόσδεσης του ISS, όταν μια ανωμαλία στον αυτόματο πιλότο απείλησε να πυροδοτήσει τους προωστικούς πυραύλους και να απομακρύνει το Soyuz από το σταθμό.

Η μικρή περιπέτεια δεν μείωσε τον ενθουσιασμό του Αμερικανού Τσαρλς Σιμόνι, ο οποίος πραγματοποιεί το δεύτερο ταξίδι αναψυχής του στον ISS. Ο Σιμόνι, δισεκατομμυριούχος από την εποχή που εργαζόταν στη Microsoft, κατέβαλε 35 εκατ. δολάρια για να γίνει ο πρώτος ιδιώτης στην ιστορία που ταξιδεύει στο Διάστημα για δεύτερη φορά.

Μαζί του επέβαιναν στο Soyuz ένας Αμερικανός αστροναύτης και ένας Ρώσος κοσμοναύτης που θα ζήσουν στον σταθμό μέχρι τον Ιούνιο.

Οι δύο άντρες αντικαθιστούν δύο προηγούμενα μέλη του πληρώματος του ISS, τα οποία θα επιστρέψουν στη Γη μαζί με τον Σιμόνι όταν η ρωσική κάψουλα αναχωρήσει στις 5 Απριλίου.

Η επόμενη εκτόξευση διαστημικού λεωφορείου προγραμματίζεται για τις 12 Μαρτίου. Αποστολή των αστροναυτών είναι να επιδιορθώσουν για τελευταία φορά το γερασμένο διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble.

in.gr

Russian ship with tourist docks with space station after glitch

by Staff Writers
Moscow (AFP) March 28, 2009

A Russian Soyuz capsule carrying second-time space tourist Charles Simonyi along with a US and a Russian astronaut docked Saturday at the International Space Station, media reports quoted the control centre near Moscow as saying.

Officials said the astronauts had overridden the spacecraft's automatic pilots to dock manually after a glitch in an engine caused the Soyuz's computer to stop the process.

"One of the engines had a fault which the computer considered was serious and it began to move the Soyuz away from the ISS at a rate of one metre per second," mission control official Vladimir Sovlov told RIA-Novosti news agency.

"We decided not to allow that and asked the crew to intervene. The commander judged the engine was working normally and we authorised him to approach in manual mode, which was carried out successfully."

Earlier spokesman Valery Lyndin told Interfax news agency that checks would be made to ensure there were no leaks in the airlock between the capsule and the space station before the crews of the two vessels joined up.

He expected the Soyuz crew to enter the ISS around 1610 GMT, three hours after docking.

US software pioneer Simonyi, 60, is the first person to travel twice into space as a tourist, having paid 35 million dollars (28 million euros) for the voyage.

He previously travelled to the space station in April 2007, becoming one of a select group of wealthy civilians, most of them from the United States, to have pioneered space tourism.

The professional spacemen on the flight are Russian Gennady Padalka, who is to become the space station's commander, and American Michael Barratt, who takes over as flight engineer.

The launch comes as Moscow is doubling the number of manned space launches to meet the needs of the expanding space station, with a second launch due in May.

The head of Russian space agency Rosksomos, Anatoly Perminov, said that for a period it could be the last time a space tourist would be taken on board due to increased demand on the programme, but had high praise for Russian-US space cooperation.

Simonyi's trip to space was the seventh by a space tourist since the programme was launched by Roskosmos and US firm Space Adventures in 2001.

But plans to raise the number of crew for the ISS from three to six from May, meaning there will no longer be a spare seat for a tourist on future missions.

ΠΗΓΗ

STS-119: Discovery ends mission with successful landing

by Staff Writers
Cape Canaveral, Florida (AFP) March 28, 2009

The space shuttle Discovery and its crew of seven safely landed in Florida on Saturday after completing its mission to install solar arrays aboard the orbiting International Space Station.

The shuttle's arrival, after shooting above Central America and the Gulf of Mexico, was announced with a triumphant double sonic boom that shook the air above the Florida's Kennedy Space Center.

The hundred-tonne glider descended for just over an hour from an altitude of 217 miles (350 kilometers), after NASA had previously scrapped their first landing attempt 1.5 hours earlier because of weather concerns.

The shuttle's wheels hit the runway under a grey sky at 1913 GMT, NASA said, ending its 13-day mission. Seconds later it deployed its red and white rear parachute to help slow down the speedy landing.

"The wheels have stopped," said Commander Lee Archambault when the craft finally came to a halt.

"Copy Discovery," answered Mission Control in Houston, Texas. "Welcome home Discovery after a great mission of powering the International Space Station."

"Thank you," Archambault said, "It's good to be back home."

The shuttle's landing was mostly operated automatically by onboard computers, until flight controls were passed over for a manual descent the last three minutes.

Discovery landed just a few hours after a Russian Soyuz capsule carrying second-time space tourist Charles Simonyi along with a US and a Russian astronaut docked at the ISS.

The US space shuttle undocked from the ISS on Wednesday, cutting short its mission by one day to make way for the Russian craft.

During Discovery's nine-day stay at the ISS, the shuttle team dropped off new crew member Koichi Wakata -- the first Japanese long-stay resident of the space station -- and picked up US astronaut Sandra Magnus for her return to Earth.

After docking at the ISS on March 17, one of Discovery's main tasks was to deliver the final set of solar arrays to the 100 billion dollar station, which were successfully unfurled March 20.

The ISS now has four solar panels, two per wing, containing 32,800 cells that convert sunlight into electricity.

The final set of solar arrays boosts the outpost's full power generation from 90 to 120 kilowatts, providing enough power to carry out experiments in the European Columbus laboratory and Japan's Kibo lab.

The extra power will also allow the space station's permanent crew to increase to six in May.

The astronauts also brought back samples of water produced by the space station's recycling unit that processes astronauts' urine and sweat into drinking water after Discovery took up a replacement part.

The machine, which was delivered to the ISS in November -- and has not yet functioned properly -- is key to sustaining a bigger crew on the orbiting station and for long-term space expeditions, such as moon landings or missions to Mars.

Carrying large amounts of water aboard the shuttle or other space vessels is expensive and takes up room needed for other equipment.

The next manned space launch, for the shuttle Atlantis, is scheduled for May 12 in a final mission to repair and maintain the Hubble Space Telescope.

Eight more shuttle launches are scheduled up to September 30, 2010 -- the retirement date for the orbiter crafts.

During the mission, the shuttle crew and ISS residents enjoyed a 30-minute video conference call Tuesday from the White House with President Barack Obama and a group of Washington schoolchildren.

Space-fan Obama, also flanked by lawmakers, peppered the crew with questions, wanting to know everything about life in space from the latest mission of the Discovery space shuttle to fitness, food and hairstyles.

ΠΗΓΗ

«Θερμό» σενάριο για το Αιγαίο

Με απόλυτη μυστικότητα τα υπουργεία Εξωτερικών και Αμυνας εξετάζουν -σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες- «θερμό» σενάριο για το Αιγαίο. Διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές εκτιμούν ότι το επίκεντρο της δυνητικής επόμενης δόνησης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις θα είναι κατοικημένο νησί, από εκείνα τα οποία το τουρκικό κατεστημένο θεωρεί ως αδιευκρίνιστης κυριαρχίας με επιχείρημα ότι δεν κατονομάζονται ρητώς στις Συνθήκες της Λωζάννης (1923) και των Παρισίων (1947), όπως για παράδειγμα το Αγαθονήσι ή οι Αρκιοί.

Κατά τις ίδιες πηγές και με βάση συμπεράσματα συσκέψεων αρμόδιων υπηρεσιακών παραγόντων, η τουρκική ενέργεια (εάν υποτεθεί ότι υλοποιείται) είναι πιθανό να αποτελείται από τις εξής συνιστώσες:
1. Νυχτερινή απόβαση καταδρομέων και αστραπιαία εξουδετέρωση του ελληνικού φυλακίου, όσο το δυνατόν πιο αναίμακτα.
2. Αμεση απομάκρυνση των κατοίκων και των αιχμαλώτων Ελλήνων στρατιωτών, με τις βάρκες και τα ψαροκάικα του νησιού, προς κάποιο γειτονικό νησί που κατονομάζεται στις Συνθήκες.
3. Εγκατάσταση ισχυρά οπλισμένης φρουράς στο νησί, ώστε να αποτραπεί η όποια δυνατότητα ταχείας ανακατάληψής του.
4. Ανακοίνωση στα Ηνωμένα Εθνη ότι η Τουρκία έθεσε τέλος «στη μη προβλεπόμενη από τις Διεθνείς Συνθήκες» παρουσία Ελλήνων πολιτών και στρατιωτικών στη «μη καθορισμένης κυριαρχίας νήσο Χ που απέχει Ψ ναυτικά μίλια από τις ακτές της Ανατολίας». Η ανακοίνωση θα καταλήγει καλώντας την Ελλάδα σε διμερείς διαπραγματεύσεις για να διευκρινισθεί το καθεστώς εκείνων των νησιών του Αιγαίου που δεν διασαφηνίζεται από τις Συνθήκες Λονδίνου (1831), Λωζάννης (1923) και Παρισίων (1947). Η ανακοίνωση θα υπαινίσσεται και τη δυνατότητα διαιτησίας για την επίλυση της διαφοράς.

Με βάση αυτό το σενάριο, η ελληνική ηγεσία θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις εξής δύο μείζονες επιλογές:
Α) Να αναλάβει στρατιωτική δράση με αεροπορικό βομβαρδισμό του νησιού (καθώς η διάταξη των τουρκικών ναυτικών και άλλων δυνάμεων αποτρέπει επιχείρηση ανακατάληψης). Η επιλογή αυτή διακινδυνεύει κλιμάκωση της σύγκρουσης και συνεπάγεται εκτεταμένες απώλειες, καθώς και κίνδυνο κατάληψης και άλλων μικρών νησιών ή εξουδετέρωσης των φυλακίων που υπάρχουν σε αυτά. Σε επίπεδο διεθνούς εικόνας, η Ελλάδα, σε αυτή την περίπτωση, θα εμφανισθεί:
α. Οτι προχωρεί σε ευρεία και αιματηρή σύγκρουση για μια «ασήμαντη» νησίδα, με αμφιλεγόμενο καθεστώς, την κατάληψη της οποίας δεν στάθηκε ικανή ούτε να αποτρέψει ούτε να αποκρούσει.
β. Οτι η ανακατάληψη του νησιού είναι ανέφικτη και η ελληνική κυβέρνηση αναλαμβάνει προσχηματικά στρατιωτική δράση, προκειμένου να εξιλεωθεί ενώπιον της κοινής γνώμης για τον αιφνιδιασμό και την απώλεια του νησιού. Το αβίαστο συμπέρασμα των διεθνών ΜΜΕ και των ξένων κυβερνήσεων θα είναι ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία πρέπει να πιεσθεί κατάλληλα ώστε να αποκλιμακώσει και να τερματίσει τη σύγκρουση και να προσέλθει σε διαπραγμάτευση με την Τουρκία.

Β) Να προσφύγει στο Συμβούλιο Ασφαλείας και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, καλλιεργώντας παράλληλα κλίμα «εθνικής ενότητας» και «πατριωτική» ατμόσφαιρα στρατιωτικής αντίδρασης «εάν η Τουρκία δεν συμμορφωθεί». Στην ουσία θα πρόκειται για παραπομπή του προβλήματος στις ελληνικές καλένδες μιας ατέρμονης και ατελέσφορης μελλοντικής διαπραγμάτευσης, κατά την οποία η Τουρκία θα έχει μόνον λαμβάνειν.

Παράγοντες της ελληνικής διπλωματίας υποστηρίζουν ότι η προσεχής κορύφωση στην ελληνοτουρκική αντιπαράθεση βρίσκεται προ των πυλών («around the corner», κατά την έκφραση ξένων παρατηρητών). Στηρίζουν αυτή την εκτίμησή τους στην επιμονή της τουρκικής αεροπορίας στα κατοικημένα νησιά που δεν κατονομάζονται στις συνθήκες και στις απαντήσεις που δίνει το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών στα ελληνικά διαβήματα, με τις οποίες αμφισβητεί ευθέως την ελληνική κυριαρχία. Απουσία προληπτικών διπλωματικών και στρατιωτικών κινήσεων από ελληνικής πλευράς.

«Ενεργός» στήριξη της Κομισιόν στην Αγκυρα

Παρασκηνιακές πιέσεις ασκούνται προς την Αθήνα να συναινέσει στο άνοιγμα του κεφαλαίου «Ενέργεια» των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Ε.Ε.-Τουρκίας και να επηρεάσει τη Λευκωσία ώστε να επιτευχθεί η σχετική ομοφωνία, σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η ελληνική διπλωματία δείχνει στους Ευρωπαίους συνομιλητές της να κατανοεί την πρόθεση της Ε.Ε. να αναγορεύσει σε στρατηγικό ενεργειακό εταίρο την Αγκυρα και, με βάση αυτό το σκεπτικό, εμφανίζεται πολύ διαλλακτική. Αλλωστε, το άνοιγμα του συγκεκριμένου κεφαλαίου ενθαρρύνει ο ίδιος ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζ. Μπαρόζο, ο οποίος έχει δεχθεί τον έμμεσο εκβιασμό του Τούρκου πρωθυπουργού Ερντογάν ότι δεν πρόκειται να συμβάλει στη δημιουργία του Nabucco, που θα μεταφέρει αέριο από την Κασπία στις ευρωπαϊκές αγορές, εάν δεν απελευθερωθεί η ενταξιακή διαδικασία της χώρας του στη διάρκεια του 2009. Στο τέλος του έτους, η Ε.Ε. θα αξιολογήσει την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην υποψήφια προς ένταξη χώρα και μεταξύ άλλων στο θέμα της επέκτασης της τελωνειακής σύνδεσης στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Το Ευρωκοινοβούλιο έχει επισήμως αναγνωρίσει τη «φιλοδοξία της Τουρκίας να καταστεί ευρασιατικός ενεργειακός άξονας και να διαδραματίσει ρόλο στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης». Με αυτή την επιχειρηματολογία, υποστηρίζεται το άνοιγμα του σχετικού κεφαλαίου διαπραγμάτευσης ως προς το οποίο η Κυπριακή Δημοκρατία ενίσταται για το γεγονός ότι η Αγκυρα έχει προσπαθήσει να εμποδίσει τις έρευνές της για εξόρυξη υδρογονανθράκων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της. Το Ευρωκοινοβούλιο, επίσης, «ενθαρρύνει την Τουρκία να συμμετάσχει στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ενέργειας», έναν οργανισμό με 27 μέλη και επτά κράτη στα Βαλκάνια, που λειτουργεί ως εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, άλλωστε, προειδοποιεί ότι θα επανεξετάσει η χώρα του την πολιτική της ως προς τους αγωγούς που θα περνούν από το έδαφός της και θα τροφοδοτούν την Ευρώπη, εάν η Λευκωσία δεν άρει το βέτο της.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 29/3/2009

Η διαφορά του νεοφανούς από το καινούργιο

Tου Χρήστου Γιανναρά

Ποιες προϋποθέσεις θα θέλαμε να πληροί ένα καινούργιο στην Ελλάδα κόμμα για να του αναγνωρίσουμε ειδοποιό διαφορά από τα υπάρχοντα ανυπόληπτα σχήματα συντεχνιακής ιδιοτέλειας;

Η απάντηση στο ερώτημα σίγουρα απηχεί υποκειμενικές εκτιμήσεις. Και εκφερόμενη με δημόσιο λόγο συνιστά μόνο πρόκληση κριτικού προβληματισμού.

Ενα κόμμα στην Ελλάδα σήμερα, για να πείσει ότι είναι πραγματικά καινούργιο (αποβλέποντας στη διαχείριση των κοινών, όχι σε αναμηρυκασμούς διαμαρτυρίας), θα πρέπει να φιλοδοξεί συνεπή ρήξη με την αφελή, παιδαριώδη πίστη των «προοδευτικών» της Νεωτερικότητας ότι ο «ορθολογισμός» αρκεί για να λυθούν όλα τα προβλήματα. Η ηθικολογία των επικλήσεων της «κοινής λογικής», της ανάγκης «συναινέσεων», συναποφασισμένων «βελτιώσεων» στη λειτουργία του κράτους, έχει περίτρανα αποδειχθεί ανεπαρκής, τουλάχιστον για την ελλαδική περίπτωση. Η ελλαδική κοινωνία βρίσκεται σε δίνη αυτοκτονικής παράνοιας, αδυνατεί (χιλιοαποδειγμένα) να πειθαρχήσει έστω και στη λογική του ενστίκτου αυτοσυντήρησης.

Για να πείσει ένα κόμμα στην Ελλάδα σήμερα ότι είναι πραγματικά καινούργιο, πρέπει να κομίζει πρόταση ερμηνείας της παροξυσμικής ιδιοτέλειας, του παραλογισμού και μηδενισμού που ακυρώνουν το κοινωνικό γεγονός, διαλύουν το κράτος. Και πάνω σε μια τέτοια πρόταση ερμηνείας να θεμελιώνει ρεαλιστικό πολιτικό πρόγραμμα, μέτρα που να αντιπαλεύουν τις αιτίες της παρακμιακής αποσύνθεσης, όχι να εξορκίζουν με «ορθολογικές» ρητορείες τα δευτερογενή συμπτώματα. Δεν εμφανίζει τίποτα το καινούργιο ένα κόμμα που μόνο αναμασάει τις αδιάκοπα επαναλαμβανόμενες, τριάντα χρόνια τώρα, κοινότοπες διαπιστώσεις αδιεξόδων, άλυτων προβλημάτων, κατάφωρης πολιτικής ανικανότητας, εξοργιστικής διαφθοράς. Και που κομίζει μόνο τον αναπόδεικτο, φθαρμένο ισχυρισμό κάθε παλαιοκομματικής συντεχνίας ότι: «Εμείς θα τα καταφέρουμε καλύτερα» – μόνοι μας ή ως τσόντα σε κυβέρνηση των αποδεδειγμένα ανίκανων και αηδιαστικά διεφθαρμένων.

Καινούργιο στην Ελλάδα σήμερα θα είναι ένα κόμμα που το πρόγραμμά του θα αποκλείει πειστικά τη διαχειριστική αποκλειστικά εκδοχή της πολιτικής. Επομένως και την αδιαντροπιά των «πολυσυλλεκτικών» κομμάτων. Αλλά με την ίδια πειθώ του ρεαλιστικού του προγράμματος θα ακυρώνει και τα παραισθησιογόνα προσχηματικά κλισέ: «Δεξιά», «Αριστερά», «Κέντρο» ή τα εναλλακτικά κοκτέιλ: «Κεντροδεξιά», «Κεντροαριστερά». Θα αποκλείει τη διαχειριστική ατολμία και θα ακυρώνει τα νεκρά κλισέ, γιατί ένα πραγματικά καινούργιο κόμμα θα κομίζει διαυγείς κοινωνικούς στόχους: Αν πιστεύει στις κοινωνιοκεντρικές ή στις ατομοκεντρικές προτεραιότητες της πολιτικής. Αν προτάσσει την κατά κεφαλήν καλλιέργεια ή μόνο το κατά κεφαλήν εισόδημα. Αν το ενδιαφέρει κυρίως η ποιότητα της ζωής ή κυρίως η μεγιστοποίηση της καταναλωτικής ευχέρειας.

Τίποτα καινούργιο δεν μπορεί να κομίσει ένα κόμμα που απευθύνεται σκόπιμα (ψηφοθηρικά) σε «διευρυμένο ακροατήριο», δηλαδή σε ένα ποτ πουρί «κεντροδεξιών, κεντροαριστερών, αλλά και σοσιαλδημοκρατών και φιλελευθέρων» που κολακεύονται, όμως, να εμφανίζονται πρωτευόντως σαν «προοδευτικοί». Ωσάν ο κομπασμός, η κούφια αυταρέσκεια του «προοδευτικού» να αρκεί για να «αναστραφεί από την παρακμή η πορεία της χώρας... να σταματήσει ο κατήφορος της παραλυσίας του κράτους, της ανυποληψίας των θεσμών». Το σίγουρο σε μια τέτοια εναρκτήρια εξαγγελία είναι μόνο η εθελότυφλη άγνοια του πασιφανούς: Οτι προγήθηκαν κάποιοι άλλοι ναρκισσευόμενοι «προοδευτικοί», με την ίδια ψηφοθηρική πίστη στο «διευρυμένο ακροατήριο», και είναι αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στον σημερινό εφιάλτη διάλυσης του κράτους και ανυποληψίας των θεσμών.

Ο μόνος, σε επίπεδο γλωσσικής σημαντικής, εντοπισμός στόχου που θα μπορούσε να δικαιολογήσει πολυσυλλεκτική σύσταση κόμματος, μοιάζει να είναι αυτός του Νίκου Ράπτη (στο κείμενό του «Η Νέα Μεταπολίτευση», ppol.gr, πέρυσι το καλοκαίρι): «Δεν ενδιαφέρουν πια οι διακρίσεις Δεξιών και Αριστερών, κοσμικών και θρήσκων, ευρωπαϊστών και εθνοκεντρικών. Υπάρχει μία και μόνη πολιτικά γόνιμη διάκριση: Αυτοί που νοιάζονται να συνεχίσει να υπάρχει και στον 22ο αιώνα δημοκρατικό ελληνικό κράτος στον ελλαδικό χώρο, και αυτοί που δεν νοιάζονται».

Πέρα από συναισθηματισμούς και ψυχολογήματα, ποια ρεαλιστική δική μας ανάγκη σήμερα θα γεννούσε έμπρακτη, ενεργό έγνοια να συνεχίσει να υπάρχει και στον 22ο αιώνα κράτος των Ελλήνων; Με βάση τη λογική συνέπεια και τεκμήριο την ιστορική εμπειρία, αυτή την έγνοια θα τη γεννούσε μόνο η ανάγκη να σωθεί μια πρόταση πολιτισμού που συνεχίζει να ενδιαφέρει πανανθρώπινα.

Το κωμικό κρατίδιο, το έθνος, η φυλή των Ελλήνων δεν ενδιαφέρουν κανέναν, τίποτα δεν αλλάζει στην ανθρώπινη Ιστορία αν εκλείψουμε από τον χάρτη. Τη διαχείριση της αρχαιοελληνικής και της λεγόμενης «βυζαντινής» πολιτιστικής κληρονομιάς τη μονοπωλούν ήδη άλλοι, υπέρτεροι σε καλλιέργεια λαοί. Η δική μας ιστορική επιβίωση θα ήταν ρεαλιστικώς αναγκαία μόνο αν την κληρονομιά των προγόνων μας τη γονιμοποιούσαμε συνάγοντας πρόταση σημερινή, ρεαλιστικά επίκαιρη, που να αφορά στην ποιότητα της ζωής από δική μας ξεχωριστή οπτική και να ενδιαφέρει πανανθρώπινα.

Τίποτα καινούργιο δεν μπορεί να κομίσει ένα κόμμα που επαγγέλλεται «έμφαση» και στον Πολιτισμό, όπως και στην Παιδεία και στο Περιβάλλον, με το σκεπτικό ότι είναι τομείς που προσφέρουν «δυνατότητες απασχόλησης και κοινωνικών παροχών για κάθε κάτοικο της χώρας»! Είναι η πασίγνωστη και τετριμμένη χρησιμοθηρία του Ιστορικού Υλισμού που υποτάσσει κάθε πτυχή του ανθρώπινου βίου στην προτεραιότητα απασχόλησης και παροχών, στον οικονομισμό ως αυταξία. Και σε μια τέτοια τεταρτοκοσμική εκδοχή του ο πολιτισμός, φυσικά, δεν έχει πατρίδα: Οι άνθρωποι που έτσι τον εκδέχονται θα διέπρεπαν αποδοτικότερα στον «τομέα» του πολιτισμού αν ήταν πολίτες οποιουδήποτε νεωτερικού κρατικού σχήματος καταγωγικά συμβατικού (Βέλγοι, Ελβετοί, Λουξεμβουργιανοί) και όχι Ελληνες. Προκύπτει διαφορετική στάση ζωής όταν έχεις ανακαλύψει ότι είναι πρόκληση, όχι δυστυχία το να είσαι Ελληνας. Και κάτι επιπλέον: ένα κόμμα στην Ελλάδα σήμερα, για να πείσει ότι είναι καινούργιο, θα χρειαστεί να αποκλείσει από στελέχη του επαγγελματίες πολιτικούς που δεν είχαν ποτέ δική τους ξεχωριστή θέση, πρόταση, συμβολή στην πορεία της ελληνικής κοινωνίας. Πρόσωπα που γεύτηκαν κάποτε την ηδονή της εξουσίας και από τότε περιφέρονται από κόμμα σε κόμμα αναζητώντας εφαλτήριο για μια ακόμα αναρρίχηση. Ο ίδιος αποκλεισμός θα χρειαστεί και για μη επαγγελματίες πολιτικούς που επίσης γεύτηκαν, από ανερμήνευτη κομματική εύνοια, ηδονή δημοσιότητας και τους έγινε εθισμός ή και εξάρτηση.

Είναι μάλλον εύκολο να συγκροτηθεί ένα επιπλέον στην Ελλάδα κόμμα. Μοιάζει δύσκολο έως ακατόρθωτο να γεννηθεί αληθινά καινούργιο κόμμα.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 29/3/2009

Τουρκική πρόκληση πάνω από τους Φούρνους

Πτήση πάνω από την νήσο Φούρνοι Ικαρίας, σε ύψος 2000 ποδών, πραγματοποίησαν στις 3 το μεσημέρι της Τρίτης δύο τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη Phantom, παραμονή της εθνικής εορτής της 25^ης Μαρτίου. Τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίσθηκαν από ελληνικά μαχητικά νοτίως των Φούρνων.

Τα δύο Phantom ανήκαν σε σχηματισμό οκτώ τουρκικών αεροσκαφών F-16 και Phatnom, τα οποία είχαν μπει δύο λεπτά νωρίτερα στο FIR Αθηνών, χωρίς άδεια. Ο τουρκικός σχηματισμός βγήκε από το FIRΑθηνών στις 15:21 απ’ τη περιοχή μεταξύ Σάμου και Χίου.

Σημειώνεται ότι από τις 13 Μαρτίου βρίσκεται σε εξέλιξη η μεγάλη αεροναυτική άσκηση των Τούρκων «Ηγεμών», στην οποία συμμετέχουν και δυνάμεις από Βρετανία, ΗΠΑ , Ολλανδία και Βέλγιο. Πολλά κομμάτια της άσκησης είναι ιδιαίτερα προκλητικά για την Ελλάδα, κάτι που έχει επισημανθεί από την Αθήνα προς τις συμμετέχουσες χώρες και το ΝΑΤΟ. Απ’ την πλευρά της Βρετανίας, η οποία ηγείται των τεσσάρων χωρών που συμμετέχουν στον «Ηγεμόνα», έχουν δοθεί διαβεβαιώσεις ότι θα αποφευχθεί η εμπλοκή τους σε δραστηριότητες που θίγουν τα ελληνικά συμφέροντα.

Αυτήν την εβδομάδα εξελίσσεται η κύρια φάση της άσκησης, η οποία και ολοκληρώνεται στις 30 Μαρτίου. Νωρίτερα το πρωί, σε περιοχή νοτιοανατολικά της Σκύρου, πραγματοποιήθηκαν ασκήσεις στο πλαίσιο του «Ηγεμόνα» και όπως διαβεβαιώνουν αρμόδιες πηγές του ΓΕΕΘΑ, οι δραστηριότητες των υπό βρετανική διοίκηση μέσων κινήθηκαν χωρίς να προκαλέσουν την ελληνική πλευρά. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε από στρατιωτικές πηγές, ότι οι απονηώσεις βρετανικών ελικοπτέρων έγιναν με ειδοποίηση των ελληνικών αρχών μέσω ασυρμάτου, σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα.

ΤΑ ΝΕΑ, 24/3/2009

Συγκρούστηκαν πυρηνοκίνητο υποβρύχιο και αμφίβιο σκάφος

Το πυρηνοκίνητο υποβρύχιο USS Hartford και ένα αμφίβιο σκάφος του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, το USS New Orleans, συγκρούσθηκαν σήμερα στα στενά του Ορμούζ.

Όπως ανακοίνωσε ο αμερικανικός Πέμπτος Στόλος, τραυματίστηκαν ελαφρά 15 άτομα.

Ο εκπρόσωπος του αμερικανικοιύ ναυτικού, πλωτάρχης Νέιθαν Κρίστενσεν, επισήμανε ότι η σύγκρουση δεν προκάλεσε ζημιά στον πυρηνικό αντιδραστήρα του υποβρυχίου.

Ωστόσο, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Πέμπτου Στόλου, προκλήθηκε ρήξη στη δεξαμενή καυσίμων του USS New Orleans, με αποτέλεσμνα να διαρρεύσουν περίπου 25.000 γαλόνια ντίζελ.

Τα δύο σκάφη, αναφέρεται στην ανακοίνωση, είναι σε θέση να μετακινηθούν με δικά τους μέσα, ενώ η έκταση των ζημιών που προκλήθηκε από τη σύγκρουση, εξετάζεται.

ΤΑ ΝΕΑ, 20/3/2009

Τζέιμς Σταυρίδης - Η «έξυπνη δύναμη» από τη Σμύρνη στην κορυφή του ΝΑΤΟ

Ο 53χρονος ναύαρχος των ΗΠΑ, εγγονός Μικρασιάτη πρόσφυγα, είναι η επιλογή του υπ. Αμυνας Γκέιτς για τη στρατιωτική διοίκηση της Συμμαχίας.

Εχει δικό του μπλογκ στο Ιντερνετ. Οι ρίζες του κρατούν από τη Μικρά Ασία. Είναι οπαδός της «έξυπνης δύναμης», του διαλόγου και της συνεργασίας ακόμα και με τους αντιπάλους των ΗΠΑ. Ο Τζέιμς Σταυρίδης, επικεφαλής εδώ και τρία χρόνια της Νότιας Διοίκησης των ΗΠΑ, στη Λατινική Αμερική, σίγουρα δεν είναι ένας τυπικός αξιωματικός των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Αν, όμως, η αμερικανική Γερουσία και το Συμβούλιο της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας εγκρίνουν την επιλογή του υπουργού Αμυνας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Γκέιτς, τότε ο 53χρονος Ελληναμερικανός ναύαρχος θα γίνει σύντομα ο νέος ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του ΝΑΤΟ.

Εγγονός ενός Ελληνα πρόσφυγα στην Πενσιλβάνια, ο κ. Σταυρίδης έχει ιδιαίτερη νοσταλγία για τον τόπο των προγόνων του. «Η Ελλάδα – αχ, η Ελλάδα!», γράφει στο βιβλίο του «Πλοίαρχος Αντιτορπιλικού». «Καφετέριες παντού, λαμπερός ήλιος, καυτό αεράκι, ρετσίνα, σουβλάκι, ψητά κοτόπουλα, περίπτερα, μαγαζιά με σουβενίρ και φυσικά οι ίδιοι οι Ελληνες: μαύρα μαλλιά, έντονα χαρακτηριστικά προσώπου, ζωηρές κουβέντες και χειρονομίες, τσιγάρα, θερμές χειραψίες και συζητήσεις. Τους κοιτάω και αντικρίζω το παρελθόν μου».

Ο Τζέιμς Σταυρίδης πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα στο ίδιο αντικείμενο (Διεθνείς Σχέσεις), την ίδια χρονιά (1984) και από το ίδιο πανεπιστήμιο (Σχολή Διπλωματίας του Ταφτς) με τον Κώστα Καραμανλή, αφού πρωτύτερα είχε αποφοιτήσει από τη Ναυτική Ακαδημία των ΗΠΑ. Στη συνέχεια συμμετείχε σε διάφορες δύσκολες αποστολές, από τις εμπόλεμες ζώνες της Βοσνίας και της Αϊτής ως το καυτό μέτωπο του Ιράκ. Κι όμως, μια ναυτική άσκηση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο το 1993 του έχει εντυπωθεί στη μνήμη και ο ίδιος περιγράφει στο βιβλίο του γιατί. «Η πιο απίστευτη ιστορική ειρωνεία εκτυλίσσεται μπροστά μου. Εβδομήντα χρόνια νωρίτερα, τη δεκαετία του 1920, ο παππούς μου, ένας κοντός γεροδεμένος καθηγητής σχολείου, ονόματι Δημήτρης Σταυρίδης, εκδιώχθηκε από την Τουρκία στο πλαίσιο εθνοκάθαρσης, δηλαδή πογκρόμ, ενάντια στους Ελληνες που ζούσαν στα απομεινάρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Γλίτωσε την τελευταία στιγμή και με μια μικρή βάρκα διέσχισε το Αιγαίο, έφτασε στην Αθήνα και από εκεί πήγε στη Νέα Υόρκη. Ο αδελφός του δεν ήταν το ίδιο τυχερός και σκοτώθηκε από τους Τούρκους». Και συνεχίζει ο κ. Σταυρίδης, στο βιβλίο που μοιάζει περισσότερο με ημερολόγιο καταστρώματος: «Τώρα, σχεδόν έναν αιώνα μετά, ο εγγονός του, που μιλάει ελάχιστα ελληνικά, επιστρέφει ως επικεφαλής ενός αντιτορπιλικού στην ίδια πόλη –τη Σμύρνη, που τώρα τη λένε Ιζμίρ– από όπου εκείνος απέπλευσε ως πρόσφυγας πριν από τόσα χρόνια».

Βιογραφικό

- Γεννήθηκε το Φεβρουάριο του 1956 στη Φλόριντα των ΗΠΑ

- Είναι παντρεμένος με τη Λόρα Χολ και έχουν δύο ανήλικες κόρες, την Κριστίνα και την Τζούλια

- Από το 2004 έως το 2006 ήταν σύμβουλος του υπουργού Αμυνας των ΗΠΑ, Ντόναλντ Ράμσφελντ

- Εφόσον εγκριθεί ο ορισμός του ως ανώτατου στρατιωτικού διοικητή του ΝΑΤΟ, θα είναι ο πρώτος αξιωματικός του ναυτικού που καταλαμβάνει αυτό το πόστο

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 20/3/2009