Standard & Poor's: Υποβάθμισε την Φινλανδία

Η Φινλανδία είδε την έξοδο από τη μικρή ομάδα των χωρών με την κορυφαία βαθμολογία από τους οίκους αξιολόγησης, καθώς η Standard & Poor's την υποβάθμισε από το ΑΑΑ στο ΑΑ+, επικαλούμενη τα επίμονα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Ελσίνκι όσον αφορά την οικονομική ανάπτυξη.

Η Φινλανδία δεν έχει επιστρέψει ακόμη στο επίπεδο του ΑΕΠ που είχε το 2008, καθώς οι εξαγωγές της περιορίστηκαν αφενός λόγω της κρίσης στην ευρωζώνη και αφετέρου λόγω των προβλημάτων στις βιομηχανίες χάρτου και κινητής τηλεφωνίας. Σε όλα αυτά τους τελευταίους μήνες προστέθηκε και η κρίση της Ουκρανίας.

Η φινλανδική οικονομία αναμένεται ευρέως ότι θα συρρικνωθεί για τρίτη συνεχόμενη χρονιά φέτος και ότι θα παρουσιάσει μικρή ανάκαμψη το 2015.

«Η υποβάθμιση αντικατοπτρίζει την άποψή μας για τον κίνδυνο η φινλανδική οικονομία να αντιμετωπίσει παρατεταμένη στασιμότητα λόγω της γήρανσης του πληθυσμού της και τη συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού, της μείωσης της ζήτησης από το εξωτερικό, της απώλειας του μεριδίου της αγοράς στον τομέα της τεχνολογίας της πληροφορίας, του περιορισμού το σημαντικού δασικού τομέα και τη σχετικά άκαμπτη αγορά εργασίας» σημειώνει ο οίκος αξιολόγησης.

Μετά την απώλεια του «ΑΑΑ» από τη Φινλανδία, οι μοναδικές χώρες της ευρωζώνης που διατηρούν την άριστη βαθμολογία τους και από τους τρεις μεγάλους οίκους αξιολόγησης είναι η Γερμανία και το Λουξεμβούργο.

«Είναι μια δυσάρεστη απόφαση. Δεν ήταν ωστόσο αναπάντεχη ή δραματική. Η αναπτυξιακή προοπτική μας έχει επιδεινωθεί, οι λόγοι είναι γνωστοί και έχουμε ήδη λάβει μέτρα για να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα» ανέφερε σε ανακοίνωση του ο υπουργός Οικονομικών Άντι Ρίνε.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Ελάχιστη τιμή πετρελαίου με την οποία ισοσκελίζεται ο προϋπολογισμός πετρελαιοπαραγωγών χωρών

Wall Street Journal, 10/10/2014

Πήρε την ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση Σαμαρά

Με τα μάτια στραμμένα στην προεδρική εκλογή, η οποία αναδεικνύεται σε ορόσημο για τις πολιτικές εξελίξεις και την συνολική πορεία της χώρας, η κυβέρνηση έλαβε την αναμενόμενη ψήφο εμπιστοσύνης με 155 «ναι», έναντι 131 «όχι» και 2 «παρών» (σε σύνολο 288 ψηφισάντων). 

Τα πολιτικά διλήμματα τέθηκαν οριακά από τους δυο πρωταγωνιστές της πολιτικής αντιπαράθεσης με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Τσίπρα να ζητεί εκλογές προεξοφλώντας ότι η κυβέρνηση δεν θα συγκεντρώσει τον απαιτούμενο αριθμό των 180 βουλευτών για να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον κ. Αντ. Σαμαρά να αντιτείνει ότι εκλογές δεν θα γίνουν όποτε βολεύει την αξιωματική αντιπολίτευση. 

«Εκλογές το 2016», διεμήνυσε ο κ. Σαμαράς εξερχόμενος του Κοινοβουλίου, ενώ προηγουμένως είχε προειδοποιήσει τον κ. Τσίπρα ότι «δεν θα αφήσουμε την προεδρική εκλογή να πυροδοτήσει αστάθεια», καλώντας τον επιπλέον να μην προεξοφλεί την ψήφο του λαού. 

«Η εμπιστοσύνη και εντολή που λάβαμε δεν θα διαψευστούν και ελπίδες του λαού θα δικαιωθούν», δήλωσε ο κ. Σαμαράς αποχωρώντας από την Βουλή, ενώ λίγο πριν ο κ. Τσίπρας δήλωνε ότι ο χρόνος της κυβέρνησης τελειώνει και ότι το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον, έχοντας καλέσει τον πρωθυπουργό να μην κρατά την χώρα δέσμια σε ένα παρατεταμένο προεκλογικό κλίμα τεσσάρων μηνών. 

Όσον αφορά την ψηφοφορία η κυβέρνηση δεν αύξησε τον διασφαλισμένο αριθμό των 155 βουλευτών, καθώς οι ανεξάρτητοι βουλευτές, δεξαμενή από την οποία προσδοκούμε κάποια οφέλη, συντάχθηκαν στην πλειοψηφία τους με το «όχι» (από τους 23 ανεξάρτητους οι 18 επέλεξαν να μην δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση). Μεταξύ αυτών καταγράφηκαν 2 «παρών» (Γρ. Ψαριανός και Κατερίνα Μάρκου) και δυο απουσίες (Γ. Νταβρής και Χρ. Αλεξόπουλος). 

ΤΟ ΒΗΜΑ

Βρίσκουμε μόνο στάχτη εκεί που οι άλλοι βρίσκουν χρυσό!

Ακόμη κι αν είχαμε ανακαλύψει το θαυματουργό νερό που θα χάριζε την αιώνια ζωή στην ανθρωπότητα, είναι αμφίβολο αν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε την χρεοκοπία! Μην αμφιβάλλετε γι αυτό! Για έναν περίεργο λόγο η Ελλάδα έχει πολλά κοινά στοιχεία με τη Νορβηγία. Για κάποιον λόγο, όμως, εκείνοι πετυχαίνουν κι εμείς χρεοκοπούμε. Διαβάστε τι έγινε στις ιχθυοκαλλιέργειες στην Ελλάδα και στη Νορβηγία και έπειτα σκεφτείτε πόσες πιθανότητες έχουμε να μας σώσουν τα πετρέλαια...

Από τα έσοδα του πετρελαίου οι Νορβηγοί έχτισαν ένα fund που διασφαλίζει τον πλούτο της χώρας για τις μελλοντικές γενιές, με τα κεφάλαιά του να ξεπερνούν σήμερα τα 677 δισεκατομμύρια ευρώ! Κι όμως! Ο κλάδος της ενέργειας έχει έναν ακόμη ανταγωνιστικό κλάδο, εκείνον της ιχθυοκαλλιέργειας. Ο σολομός συνεισφέρει στην Οικονομία της Νορβηγίας εξίσου και συμπληρώνει το "νορβηγικό θαύμα".

Πριν μερικά χρόνια οι ιχθυοκαλλιέργειες στην Νορβηγία είχαν ανάλογα προβλήματα με αυτά που έχουμε γνωρίσει στην Ελλάδα. Μέχρι που οι άνθρωποι του κλάδου συγκεντρώθηκαν γύρω από ένα τραπέζι, συζήτησαν τις αιτίες των προβλημάτων τους και αναζήτησαν από κοινού λύσεις. Κατέληξαν να χρηματοδοτήσουν με ένα σχετικά μικρό ποσό το πανεπιστήμιο του Όσλο και επένδυσαν έτσι στη γενετική βελτίωση του σολομού.

Μιλάμε για γενετική βελτίωση με τη μέθοδο της επιλογής, για να μην δημιουργούμε λαθεμένες εικόνες. Η έρευνα που έκανε το Πανεπιστήμιο πέτυχε τους στόχους της. Σταδιακά μειώθηκε αισθητά ο χρόνος παραγωγής του σολομού και βελτιώθηκαν ορισμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά του ψαριού. Το αποτέλεσμα ήταν να μειωθεί το κόστος παραγωγής και ταυτόχρονα να μπορέσουν (λόγω των βελτιωμένων ποιοτικών χαρακτηριστικών) να δημιουργήσουν πολλές προτάσεις για τον καταναλωτή.

Την ίδια περίπου περίοδο, τη δεκαετία του 80, ξεκινούσαν στην Ελλάδα οι ιχθυοκαλλιέργειες. Δεν είναι το ίδιο προϊόν ο σολομός με την τσιπούρα ή το λαβράκι. Ο σολομός είναι πιο γνωστός σε όλο τον κόσμο, ενώ η τσιπούρα και το λαβράκι είναι μεσογειακά ψάρια που απευθύνονται σε μικρότερο κοινό, επειδή δύσκολα γίνονται φιλέτο. Κι όμως! Θα μπορούσε η Ελλάδα να έχει αυτή τη στιγμή μία ισχυρή παρουσία στις ιχθυοκαλλιέργειες. Αρκετά πιο ισχυρή από αυτή που έχει σήμερα και οπωσδήποτε με μεγάλα κέρδη για τις εταιρείες και σημαντική συνεισφορά στην εθνική οικονομία, όταν η πραγματική εικόνα σήμερα είναι ότι μία εταιρεία του κλάδου συναγωνίζεται την άλλη σε χρέη και σε ζημίες.

Στην Ελλάδα οι ιχθυοκαλλιέργειες ξεκίνησαν με έναν περίεργο τρόπο! Οι πρώτοι ιχθυοκαλλιεργητές ήταν γιατροί, υπάλληλοι υπουργείων και νομαρχιών και άνθρωποι με ισχυρές προσβάσεις στον τότε μηχανισμό των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Κι αυτό επειδή υπήρχαν επιδοτήσεις για τα κλουβιά και είχε δημιουργηθεί η αίσθηση στους "επενδυτές" ότι θα έκτιζαν περιουσίες με χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα πράγματα, φυσικά, δεν ήταν έτσι. Τις πρώτες χρονιές το πρόβλημα κρύφτηκε κάτω από το χαλί, επειδή οι ποσότητες ήταν μικρές και οι τιμές υψηλές. Όσο μεγάλωνε, όμως, η παραγωγή, τόσο οι ιχθυοκαλλιεργητές αντιλαμβάνονταν ότι είχαν εμπλακεί σε μία δουλειά που απαιτούσε πολλά περισσότερα πράγματα από μία καλή σχέση με τον κομισάριο του κόμματος. Το μεγάλο κόστος δεν ήταν τα κλουβιά, αλλά το κόστος της τροφής.

Το 2001 το νορβηγικό πανεπιστήμιο που πέτυχε τη γενετική βελτίωση του σολομού είπε να δοκιμάσει την τύχη του και στην Ελλάδα. Πίστευαν ότι θα μπορούσαν να πετύχουν ένα καλό αποτέλεσμα και στα μεσογειακά ψάρια, εκμεταλλευόμενοι την εμπειρία που είχαν αποκτήσει με τον σολομό. Ο στόχος τους ήταν να συμφωνήσουν ένα μικρό ποσοστό από τις πωλήσεις των ψαριών στο μέλλον, όπως είχαν κάνει και με τους ιχθυοκαλλιεργητές της Νορβηγίας. Άλλωστε η έρευνα είναι διαρκής και τα αποτελέσματά της τα απολαμβάνουν όλοι. Η απρόσκοπτη συνέχεια της έρευνας έχει προαπαιτούμενο την εξασφάλιση της χρηματοδότησης. Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύουν να χαθούν τα όποια επιτεύγματα της έρευνας, επειδή αν κινδύνευε το πρόγραμμα (λόγω έλλειψης πόρων) οι νέες γενιές των ψαριών θα έχαναν σταδιακά τα πλεονεκτήματα που απέκτησαν στην διαδικασία της γενετικής βελτίωσης και θα επέστρεφαν στην αρχική τους κατάσταση. Λέμε τόσες πολλές λεπτομέρειες για να γίνει περισσότερο σαφές γιατί οι Νορβηγοί επέμεναν στο θέμα των δικαιωμάτων.

Συγκέντρωσαν, λοιπόν, όλες τις εταιρείες του κλάδου στην Αθήνα και τους έκαναν παρουσίαση. Το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό. Οι Έλληνες ιχθυοκαλλιεργητές δεν έδειξαν ενδιαφέρον.

Ωστόσο, οι περισσότεροι προσέλαβαν μετά από μερικές μέρες από έναν γενετιστή, σε μία προσπάθεια να δημιουργήσουν μόνοι τους ένα αντίστοιχο πρόγραμμα, δίχως να πληρώσουν τα αντίστοιχα δικαιώματα! Όταν έγινε γνωστό ότι κάποιος έκανε την αρχή και προσέλαβε γενετιστή, έσπευσαν και οι υπόλοιποι, φοβούμενοι να μην μείνουν πίσω από τους ανταγωνιστές τους. Σήμερα κι αφού έχουν γίνει τόσα και τόσα, είναι φυσικό να μην επιβεβαιώνουν αυτή την λεπτομέρεια οι επιχειρηματίες του κλάδου. Δεν είναι η εικόνα που θα ήθελαν να "πουλήσουν" οι ίδιοι για τον εαυτό τους προς τα έξω.

Τελικά τη συνεργασία με τους Νορβηγούς της επιδίωξε και την έκλεισε μία εταιρεία που μέχρι εκείνη την ώρα είχε ασχοληθεί με την προϊόντα γενετικής βελτίωσης στα κοτόπουλα και στους χοίρους, η Kego. Η εταιρεία εξαγοράστηκε στη συνέχεια από τον Νηρέα, καθώς ο Αριστείδης Μπελλές είχε αντιληφθεί τη σημασία του προγράμματος. Ο Αριστείδης ήταν πρωτοπόρος σε διάφορα πράγματα, αλλά αυτή είναι μία συζήτηση που πρέπει να την κάνουμε μία άλλη φορά.

Η ουσία είναι ότι η γενετική βελτίωση στην τσιπούρα έγινε και το ψάρι φτάνει πλέον στο πιάτο σας στο μισό χρόνο απ΄ ό,τι έφτανε πριν από δεκαπέντε χρόνια. Γεγονός που σημαίνει μεγάλη μείωση στο κόστος παραγωγής. Η ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια, όμως, δεν μπόρεσε να έχει τα οφέλη που είχε αντίστοιχα η νορβηγική. Θα μας πει κανείς ότι άλλο ο σολομός και άλλο η τσιπούρα. Ναι, αλλά ούτε σε ένα κλάσμα; Είναι σίγουρο ότι δεν φταίει η κρίση, αφού το προϊόν εξάγεται. Ασφαλώς και επηρέασε η κακή χρηματοοικονομική κατάσταση των εταιρειών. Ανάλογα προβλήματα είχαν στο παρελθόν και οι Νορβηγοί, αλλά κατάφεραν να αλλάξουν αυτή την εικόνα.

Οι Νορβηγοί κατάφεραν από τα έσοδα του πετρελαίου να δημιουργήσουν ένα fund που θα μπορούσε να "πληρώσει" δύο φορές το χρέος της Ελλάδας! Γνωρίζοντας τι έχει συμβεί στη περίπτωση των ιχθυοκαλλιεργειών, φοβόμαστε ότι κάτι ανάλογο θα γίνει και με εκείνη των πετρελαίων. Αν κάτι έχουμε να κάνουμε για να αποτρέψουμε το... μοιραίο, είναι να σκύψουμε με ευλάβεια πάνω στο πρόβλημα και να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε ένα τέτοιο πλαίσιο που να αποκλείει τα λάθη του παρελθόντος. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας, οι βασικές αιτίες του προβλήματος των ιχθυοκαλλιεργειών ήταν ο κομματισμός και η προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να ελέγξει για τους δικούς του λόγους κι αυτή την οικονομική δραστηριότητα. Από εκεί ξεκίνησε ο κακός δρόμος κι έχει φτάσει στο σημείο να βγάζουν οι εταιρείες ένα σωστό προϊόν, αλλά οι ίδιες να έχουν στο μεταξύ χρεοκοπήσει!

Το παράδειγμα της Νορβηγίας είναι εξαιρετικά σημαντικό για μας τους Έλληνες. Και πιστεύουμε ότι του αναλογεί περισσότερος χρόνος συζήτησης, απ΄ ότι η απάντηση που έδωσε ο κ. Τατσόπουλος στην Ραχήλ Μακρή ή από το τι φορούσε στον γάμο της η κυρία Κωνσταντοπούλου. Δεν είναι δυνατόν να ασχολούμαστε όλοι με τα μικρά και μάλιστα με λάθος τρόπο και να αδιαφορούμε για τα σπουδαία. Η Ελλάδα του κουτσομπολιού βρήκε τη στιγμή της χαράς ενός ανθρώπου, την ώρα του γάμου του, να κάνει μικροπολιτική! Απαράδεκτο πέρα για πέρα. Αυτή η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι. Ακόμη κι αν της χαρίσουν όλα τα πλούτη του κόσμου! Αυτή η Ελλάδα δεν κάνει τον κόπο να σκεφτεί λίγο πάνω στην εμπειρία της Νορβηγίας ή στα όσα συμβαίνουν σήμερα με τους Κούρδους ή για τη θέση των ελληνικών πανεπιστημίων στις διεθνείς κατατάξεις.

Θανάσης Μαυρίδης 

capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Απραγη η Αγκυρα βλέπει την Τουρκία και το Κομπανί να φλέγονται

Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν είχε προειδοποιήσει ότι εάν το κουρδικό Κομπανί πέσει στα χέρια των τζιχαντιστών στη βόρεια Συρία, η ειρηνευτική διαδικασία Κούρδων και Άγκυρας «έχει τελειώσει». Με τον πιο αιματηρό τρόπο, οι τουλάχιστον 14 νεκροί στους δρόμους της Τουρκίας επιβεβαιώνουν τον κίνδυνο για την Άγκυρα, η οποία όμως παρακολουθεί άπραγη -ακόμη κι ενώ διαπιστώνει ότι το Κομπανί «πέφτει από στιγμή σε στιγμή»- και θέτει όρους σε μία όλο και πιο ανυπόμονη Ουάσινγκτον: Η στρατηγική πρέπει να περιλαμβάνει και πτώση του Άσαντ, μαζί με επιτήρηση των κουρδικών περιοχών.

Η κατάσταση έχει στρέψει τους Κούρδους και το PKK ξανά στα όπλα, για το Κομπανί, μετά από μήνες ειρηνευτικών συνομιλιών με την Άγκυρα. Κι όχι τυχαία, οι τούρκοι στρατιώτες στα σύνορα εμπόδιζαν κούρδους μαχητές να περάσουν τη μεθόριο για να υπερασπιστούν την πόλη.

Ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάθε άλλο παρά υποβαθμίζει την κρισιμότητα της κατάστασης στο κατώφλι της χώρας, στην κουρδική πόλη Κομπανί πάνω στην τουρκοσυριακή μεθόριο. Το Κομπανί «πέφτει από στιγμή σε στιγμή» είπε τη Δευτέρα, ενώ ισχυρότατες τουρκικές δυνάμεις έχουν παραταχθεί για την προστασία των συνόρων και η Εθνοσυνέλευση είχε εγκρίνει μερικές ημέρες νωρίτερα ακόμη και τη δυνατότητα επέμβασης.

Πέραν αυτού όμως, η Άγκυρα δεν κινείται: Πίσω από τα τουρκικά τεθωρακισμένα, οι Κούρδοι -και εκείνοι της Τουρκίας και όσοι έχουν διαφύγει από τη βόρεια Συρία- κοιτάζουν με τα κιάλια τους καπνούς από τις εκρήξεις και την διείσδυση της ISIS όλο και βαθύτερα. Η ηρωική αντίσταση των κουρδικών ενόπλων ομάδων, ακόμη και με πρωτοφανείς πράξεις αυτοθυσίας, δεν μπορεί να αντισταθμίσει την υστέρησή τους σε εξοπλισμό.

Αυτό πυροδότησε την οργή των Κούρδων στους δρόμους της Τουρκίας, από τις πόλεις με κουρδικό πληθυσμό στα νότια μέχρι και την Κωνσταντινούπολη: Διαδηλώσεις με εμπρησμούς κτιρίων και οχημάτων και συγκρούσεις με την αστυνομία άφησαν πίσω τους τουλάχιστον 14 νεκρούς σε μία ημέρα και έξι επαρχίες στο «γύψο» της απαγόρευσης νυχτερινής κυκλοφορίας.

Όμως δεν είναι μόνο οι Κούρδοι που αγανακτούν με την Άγκυρα, την οποία ούτως ή άλλως κατηγορούν πως είχε στηρίξει με την ανοχή της έμμεσα την ISIS με στόχο τον Άσαντ: Η Ουάσινγκτον είναι εξίσου ανυπόμονη να δει την Τουρκία να παίρνει ενεργά μέρος στη «συμμαχία προθύμων».

«Υπάρχει μία δραστήρια συζήτηση [με την Τουρκία] για το ρόλο που θα παίξει» περιορίστηκε να πει το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών. Η διπλωματικότητα περίσσευε στη δήλωση της εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ: «Μεγαλώνει η ανησυχία πως η Τουρκία κωλυσιεργεί για να αποφύγει να αποτρέψει μία σφαγή μπροστά στα σύνορά της» λένε αμερικανοί αξιωματούχοι στους New York Times (ΝΥΤ), λέγοντας πως «δεν συμπεριφέρεται έτσι ένας σύμμαχος στο ΝΑΤΟ όταν έχει γίνεται κόλαση η περιοχή πάνω στη μεθόριό της».

Οι όροι που έθεσε ουσιαστικά ο τούρκος πρόεδρος επισημαίνοντας τον κίνδυνο για το Κομπανί είναι η δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη βόρεια Συρία, εγκαθίδρυση παράλληλης ζώνης ασφαλείας στο έδαφος και την υποστήριξη τοπικών ενόπλων αντικαθεστωτικών ομάδων.

Ουσιαστικά, όπως διαβάζουν τα περισσότερα ξένα ΜΜΕ τις δηλώσεις Ερντογάν, αυτό που θέλει η Άγκυρα είναι διασφάλιση πως η μάχη εναντίον της ISIS θα γίνει με βάση στρατηγική για την ανατροπή του Άσαντ.

Επιπλέον, ο Ερντογάν δεν αποσκοπεί μόνο σε παραχωρήσεις από τις ΗΠΑ αλλά και σε εξελίξεις στο κουρδικό μέτωπο: Αναλυτές υποστηρίζουν στους ΝΥΤ ότι δευτερεύων στόχος είναι η αποδυνάμωση του ΡΚΚ στις συνομιλίες με την Τουρκία. Αναλόγως σημαντική θεωρεί την στρατολόγηση των κουρδικών δυνάμεων στη Συρία εναντίον του Άσαντ -οι κουρδικές περιοχές προτιμούσαν να διαφυλάξουν την αυτονομία τους ακόμη και αποδεχόμενες την κυριαρχία της Δαμασκού στον κίνδυνο απώλειάς της με την επέλαση άλλων ομάδων.

To Koμπανί έχει κεντρική θέση στην ευρύτερη στρατηγική των Κούρδων της Συρίας, ως ένα από τα τρία κέντρα αυτονομίας στη βόρεια Συρία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ευαίσθητες ισορροπίες που καλείται να κρατήσει η Άγκυρα στο Κουρδικό και την προσέγγιση με τους Κούρδους και του βόρειου Ιράκ.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Τρεις νεκροί στρατιώτες από έκρηξη όλμου σε στρατόπεδο του Βόλου

Άμεση Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) διετάχθη από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας προκειμένου να διερευνηθούν τα αίτια της τραγωδίας με τους τρεις νεκρούς από την έκρηξη σωλήνα όλμου περί τις 1.30 το μεσημέρι της Τρίτης στο Πεδίο Ασκήσεων «ΓΛΑΦΥΡΩΝ» Μαγνησίας.

Το δυστύχημα σημειώθηκε κατά την πραγματοποίηση προγραμματισμένων βολών Βαρέων Όπλων Πεζικού με όλμους 81 χιλιοστών, όταν διερράγη ο σωλήνας του όλμου.

Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, το δυστύχημα ίσως οφείλεται σε αστοχία υλικού, αλλά όλα θα φανούν αφού εξετάσουν τα στοιχεία οι αρμόδιοι εμπειρογνώμονες.

Το τραγικό αποτέλεσμα ήταν ο θανάσιμος τραυματισμός του Επαγγελματία Οπλίτη Λοχία (ΠΖ) Γεωργίου Ορφανίδη 33 ετών, του Επαγγελματία Οπλίτη Λοχία (ΠΖ) Αναστασίου Μεζάλα  34 ετών και του Δεκανέα (ΠΝ) Φώτιου Ανδρικόπουλου 19 ετών, καθώς και ο βαρύς τραυματισμός του Υπολοχαγού (ΠΖ) Κ.Β. 30 ετών, ο οποίος διεκομίσθη στο Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο Βόλου. Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, ο υπολοχαγός διέφυγε τον κίνδυνο, καθώς, όπως αναφέρουν οι θεράποντες ιατροί δεν έχει βλάβη σε ζωτικό όργανο.

Στον τόπο της τραγωδίας έχουν μεταβεί ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Ιωάννης Λαμπρόπουλος και ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ), αντιστράτηγος Χρίστος Μανωλάς. Για το περιστατικό έχει ενημερωθεί ο Εισαγγελέας Στρατοδικείου Λάρισας. Ήδη, η πολιτική και στρατιωτική Ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας εξέφρασαν τα συλλυπητήριά τους στις οικογένειες των θανόντων, ενώ ο υπουργός Δημήτρης Αβραμόπουλος κήρυξε τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Σχόλια περί ρωσικού ναυτικού δόγματος

"Το δόγμα του ρωσικού πολεμικού ναυτικού ήταν η προστασία της παράκτιας ζώνης. Από την εποχή των Τσάρων όποτε ο ρωσικός στόλος ανοιγόταν στις ανοιχτές θάλασσες τα αποτελέσματα ήταν τραγικά για αυτόν. Στη δεκαετία του ’70 και του ’80 όμως, η αλλαγή πολιτικής προέκρινε την ενεργό ανάμειξη σε χώρες μακράν της σοβιετικής πατρίδας. Είτε από μεγαλομανία, είτε από αντίδραση στην πολιτική της περιχάραξης (containment) της Δύσης, η ΕΣΣΔ “μπήκε” δυναμικά στην οικονομία και στην πολιτική πολλών Αφρικανικών και Νοτιοαμερικανικών κρατών κυρίως. Πολλοί δικτάτορες και καθεστώτα που ήθελαν να ξεφύγουν από τον εναγκαλιασμό των πρωην αποικιοκρατών τους ή της πανταχού παρούσας Αμερικής δέχτηκαν τη ρωσική “βοήθεια” και πούλησαν την εικόνα του ανεξάρτητου ηγέτη που τον υποστηρίζει ο μεγάλος σοσιαλιστικός σύμμαχος. Η εικόνα-παγίδα αυτή έχει δύο άκρα: ο μεγάλος σύμμαχος πρέπει να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να επιδεικνύει κατά καιρούς την ισχύ και την ικανότητα του παντοκράτορος. Έτσι γεννήθηκε μια σειρά από πλοία που θα έδιναν στον στόλο της ΕΣΣΔ ικανότητες blue water navy. Η κλάση Slava ήταν ένα μόνο κομμάτι του παζλ. Τα αντιτορπιλικά Udaloy και Sovremenny, τα καταδρομικά Kirov και τα ελικοπτεροφόρα Kiev θα συγκροτούσαν έναν ισχυρό στόλο ανοιχτής θαλάσσης μέχρι την έλευση του βαρέως αεροπλανοφόρου, το ακυρωμένο πρόγραμμα OREL. Στην πράξη βέβαια η ναυτοσύνη και το δόγμα δεν χτίζονται στα ναυπηγεία. Ο 300 ετών ρωσικός στόλος δεν παρουσίασε μία νίκη κατά ισάξιου αντιπάλου. Όπως λες κι εσύ, Μανώλη, ένα απολίθωμα του Ψυχρού Πολέμου, περιορισμένο να συναρπάζει και να εντυπωσιάζει αλλά τίποτα περισσότερο. Σύγκρινέ το με τις πρόσφατες επισκέψεις ρωσικών πλοίων και βομβαρδιστικών σε περιοχές ενδιαφέροντος για επίδιεξη σημαίας. πείτε με δυτικόφιλο αλλά αν και η επόμενη γενιά ρωσικών όπλων έχει αρχίσει να βγαίνει δειλά δειλά, δεν νομίζω η ρωσική οικονομία να στηρίξει μέχρι τέλους τη ρωσική reconquista. Τα πρώτα σχέδια ναυπήγησης είναι κλάσης κορβέτας/ελαφράς φρεγάτας (σωστά! Δεν αρχίζεις να χτίζεις από τη σκεπή), η ανανέωση των στρατηγικών υποβρυχίων δεν συμβαίνει αρκετά γρήγορα για να προλάβει την σοβαρή μείωση ισχύος (τα Kilo να είναι καλά) και τα Mistral αγνοούνται. Ως τότε, η Ρωσία βρυχάται όσο υπάρχει Πούτιν. Μετά?"

"Μερικές σύντομες παρατηρήσεις: Τα καταδρομικά του Σχεδίου 1164 σχεδιάσθηκαν με κύριο ρόλο τον Πόλεμο Επιφανείας (SW) και με σκοπό τη μετωπική αντιπαράθεση στις Ομάδες Μάχης Αεροπλανοφόρου (CVBG) του USN, ως απλούστερη και φθηνότερη εκδοχή των καταδρομικών πυρηνικής πρόωσης του Σχεδίου 1144 κλάσης Kirov. Φημολογείται ότι η σχεδίαση των πλοίων απέχει αρκετά από την ιδανική, με περιορισμένους εσωτερικούς χώρους και φτωχά χαρακτηριστικά ελέγχου καταστροφών. Για την εκτέλεση της κύριας αποστολής τους εξοπλίζονται με 16 θηριώδη βλήματα P-500 Bazalt (SS-N-12 Sandbox κατά το NATO), τα οποία διαθέτουν ενεργή ή παθητική (anti-radiation) καθοδήγηση ραντάρ, δυνατότητα ενεργών ECM και θωράκιση σε κρίσιμα υποσυστήματά τους. Είναι δυνατή η εκτόξευση σε ομοβροντία περισσότερων βλημάτων, από τα οποία ενδεικτικά ένα ίπταται σε μεγάλο ύψος και μεταβιβάζει δεδομένα στόχου προς τα υπόλοιπα σε περιορισμένο ύψος, εκ των οποίων τα μισά κατευθύνονται προς το αεροπλανοφόρο και καθένα από τα υπόλοιπα κατά ισάριθμων μονάδων συνοδείας του. Η δυνατότητα αντιαεροπορικού πολέμου στηρίζεται στο σύστημα Fort ή SA-N-6 Grumble κατά το NATO, με οκτώ κατακόρυφους εκτοξευτές B-303A των οκτώ βλημάτων 5V55RM ο καθένας, τα οποία ελέγχονται από το ραντάρ παθητικής διάταξης φάσης Top Dome. Το τελευταίο περιστρέφεται σε διόπτευση αλλά δεν κινείται σε ανύψωση και μπορεί να κατευθύνει ταυτόχρονα έως 12 βλήματα εναντίον έξι εναέριων στόχων (δύο βλήματα ανά στόχο), υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί ευρίσκονται εντός τομέα 120 μοιρών. Επομένως η δυνατότητα αντιαεροπορικού πολέμου των πλοίων δεν είναι εφάμιλλη των καταδρομικών και αντιτορπιλικών του USN με το σύστημα διεύθυνσης μάχης Aegis ή των νεότερων ευρωπαϊκών σχεδιάσεων με το σύστημα PAAMS, το οποίο, ενδεικτικά, μπορεί να κατευθύνει ταυτόχρονα 16 βλήματα εναντίον 10 εναέριων στόχων. Επίσης φημολογείται ότι, παλαιότερα τουλάχιστον, ορισμένα από τα βλήματα 5V55RM διέθεταν πυρηνική πολεμική κεφαλή."

"Είναι ενδιαφέρουσα μία αναφορά στο βιβλίο των Toshi Yoshihara και James R. Holmes με τίτλο “RED STAR OVER THE PACIFIC” (Naval Institute Press, Annapolis, 2010). Ειδικότερα, αναφέρεται ότι ο κινέζος ναυτικός αναλυτής Wang Yifeng θεωρεί ότι η κατά μέτωπο αντιπαράθεση ενός καταδρομικού κλάσης Ticonderoga του USN και ενός κλάσης Slava θα οδηγούσε σε επικράτηση του τελευταίου, λόγω της αδυναμίας του πρώτου να αντιμετωπίσει μαζική επίθεση υπερηχητικών βλημάτων P-500. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει, κατά μείζονα λόγο, για την περίπτωση αντιπαράθεσης ενός καταδρομικού κλάσης Ticonderoga με ένα κλάσης Kirov. Το σκεπτικό του είναι ότι τα πλοία με το σύστημα διεύθυνσης μάχης Aegis προορίζονται για πλειάδα καθηκόντων, στα οποία περιλαμβάνονται κυρίως ο αντιαεροπορικός και ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος, με αποτέλεσμα να υστερούν στον πόλεμο επιφανείας. Αυτό αντανακλάται στο γεγονός ότι ο τελευταίος αναλαμβάνεται κυρίως από τα αεροσκάφη των ομάδων μάχης αεροπλανοφόρων, για την αντιμετώπιση των οποίων όμως το Κινεζικό Ναυτικό εξελίσσει εξειδικευμένα οπλικά συστήματα (π.χ. το βαλλιστικό βλήμα DF-21D) και τακτικές. Η παρατήρηση αυτή επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι τα αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke Σμήνους IIA (DDG-79 και επόμενα) δε διαθέτουν βλήματα Harpoon (!) και στηρίζουν τη δυνατότητα πολέμου επιφανείας στο βλήμα SM-2, με βεληνεκές της τάξης μόλις των 40 km κατά στόχου επιφανείας, έναντι τριπλάσιας του Harpoon. Το ίδιο ισχύει για το Πλοίο Παράκτιας Μάχης (LCS), καθώς και το υπό εξέλιξη αντιτορπιλικό DDG-1000. Στο ίδιο βιβλίο αναφέρονται ανάλογα συμπεράσματα επικράτησης μονάδων του ρωσικού ναυτικού έναντι πλοίων με το σύστημα Aegis, όπως για παράδειγμα των αντιτορπιλικών κλάσης Sovremennyy με υπερηχητικά βλήματα 3M-80E Moskit, σε βάρος των αντιτορπιλικών κλάσης Kongo της Ιαπωνικής Ναυτικής Δύναμης Αυτοάμυνας (JMSDF). Είναι προφανές ότι η μεμονωμένη αντιπαράθεση πλοίου εναντίον πλοίου εξυπηρετεί αποκλειστικά διδακτικούς σκοπούς, όμως υπενθυμίζεται ότι σοβαρό αντίβαρο στις δυνατότητες πολέμου επιφανείας της ομάδας μάχης αεροπλανοφόρου αποτελεί η πλειάδα τύπων υπερηχητικών βλημάτων εναντίον πλοίων ρωσικής προέλευσης, όχι μόνο εκτόξευσης επιφανείας αλλά, επιπλέον, εναέριας και υποβρύχιας. Τα βλήματα αυτά πλέον δε διατίθενται αποκλειστικά για μονάδες μάχης των ενόπλων δυνάμεων της Ρωσίας, αλλά πλέον και της Κίνας, της Ινδίας, του Βιετνάμ, της Ινδονησίας, της Μαλαισίας, του Ιράν, της Αλγερίας και της Συρίας."

"Η κλάση καταδρομικών Slava αναπτύχθηκε ως εναλλακτική των πανάκριβων και τεραστίων Kirov. Τα πλοία αυτά είναι χαρακτηρισμένα απο αρκετούς Αμερικάνους σαν Aircraft Carrier Killer. Είναι όπως αρκετοί έχουν πεί τα πλοία της συγκεκριμένης κλάσης που δρούν ώς μαξιλάρι στα Kirov αυτά που φέρνουν το πλεονέκτημα του πρώτου χτυπήματος. Το ίδιο γίνεται και κάτω απο το νερό με τα υποβρύχια Delta IV (τεντωμένα Delta III) να παίζουν τον ίδιο ρόλο του μαξιλαρίου στα τεράστια Typhoon. Αυτά τα δύο μάζι με τους πάλι τερατώδης (έχουν μία έφεση στο να φτιάχνουν γενικά μεγάλες και επιβλητικές κατασκευές) βαλλιστικούς R-36 σύμφωνα με δυτικούς έδιναν στη Σοβιετική Ένωση το πλεονέκτημα του πρώτου χτυπήματος first strike advantage που επιζητούσαν. Τα πλοία Slava και τα υποβρύχια Delta δεν είχαν σαν απώτερο σκοπό την μεγάλη επιβωσιμότητα όσο το να προκαλέσουν απλά τη μεγαλύτερη καταστροφή. Τα πλοία είναι κυριολεκτικά εξοπλισμένα σαν αστακοί και απλά έχουν το ρόλο του Καμικάζι να κάνουν ζημιά και να προκαλέσουν πανικό μέχρι να φτάσουν τα Kirov μαζί με τα Kiev class να τελιώσουν τη δουλειά και να ανοίξουν το δρόμο για τα αεροπλανοφόρα (ένα είναι και ολοκληρώθηκε με αρκετές καθυστερήσεις και περικοπές). Όσο για το βασικό πυραυλικό σύστημα που διαθέτουν τα Slava (P-1000 και όχι P-500 μιάς και μαζί με το Varyag ίδιας κλασης έχουν αναβαθμιστεί) έχει τη δυνατότητα ομοβροντίας δημιουργώντας ένα γκρούπ με ένα πύραυλο στο ρόλο του αρχηγού ο οποίος καθοδηγεί τους υπόλοιπους που βρίσκονται χαμηλά και δεν είναι ανιχνεύσιμοι. Αν ο κεντρικός πύραυλος καταριφθεί τότε ο αμέσως επόμενος αναλαμβάνει το ρόλο του συνεχίζοντας μέχρι να χτυπηθεί ο προεπιλεγμένος στόχος. Αν ο στόχος καταστραφεί οι εναπομείναντες πύραυλοι βρίσκουν καινούριους στόχους. Σαν γενική φιλοσοφία όλα είναι καλά αλλά στην πράξη δεν είναι έτσι γιατί απλά με τρία μόνο καταδρομικά πλοία αυτού του τύπου και ένα Kirov ενεργό (τα άλλα 3 είναι σε διαδικασία αναβάθμισης εδω και αρκετά χρόνια) δεν μπορείς να πετύχεις σχεδόν τίποτα. Όπως είπε και ένας άλλος φίλος παρακάτω η φιλοσοφία του Σοβιετικού ναυτικού ήταν προστασία των ακτογραμμών και κατά τις αρχές του 1970 άλλαξαν δόγμα σαν τότε υπερδύναμη…. ανεπιτυχώς όμως λόγω ανεπαρκούς χρηματοδότησης…."

e-Άμυνα

Βρετανία: Δυσλεκτικοί πράκτορες στις μυστικές υπηρεσίες

Η Κυβερνητική Υπηρεσία Επικοινωνιών της Βρετανίας, ευρύτερα γνωστή ως GCHQ, που είναι αρμόδια για τις υποκλοπές και την ασφάλεια των κρατικών επικοινωνιών, θα στρατολογεί προσωπικό με δυσλεξία και δυσπραξία, προκειμένου να μπορεί να συλλέξει στοιχεία και πληροφορίες που θα βοηθήσουν στον εντοπισμό εγκληματιών του κυβερνοχώρου, ξένων κατασκόπων και τρομοκρατών.

Η υπηρεσία στοχεύει στην αξιοποίηση των ειδικών ικανοτήτων των ατόμων αυτών, που είναι «νευρολογικά διαφοροποιημένα από τον μέσο όρο», να επεξεργάζονται και να αναλύουν πολύπλοκα δεδομένα με αιτιολογημένο και αναλυτικό τρόπο.

Η εφημερίδα Sunday Times επισημαίνει πως οι υπηρεσίες πληροφοριών της Βρετανίας θα αξιοποιήσουν τις ικανότητες 120 υποψηφίων που έχουν διαγνωσθεί με δυσλεξία και δυσπραξία (μια ασθένεια που επηρεάζει τον συντονισμό των κινήσεων) για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας τρομοκρατίας.

«Αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν κάποιοι είναι το ότι οι δυσλεκτικοί έχουν κάποιες ειδικές ικανότητες και δεξιότητες που δεν έχουν οι υπόλοιποι άνθρωποι. Προσωπικά μιλώντας, ενώ όταν γράφω ένα κείμενο, η σύνταξή του είναι απαράδεκτη, εντούτοις έχω εξαιρετική αντίληψη του χώρου, τον οποίο αντιλαμβάνομαι τρισδιάστατο» λέει στους Sunday Times, ο Ματ, ένας 35χρονος δυσλεξικός προγραμματιστής που εργάζεται στην GCHQ.

Ενώ πολλά δυσλεκτικά άτομα έχουν δυσκολία στην ανάγνωση, τη γραφή και την κατανόηση λέξεων, συχνά έχουν υψηλή ικανότητα να απομονώνουν γεγονότα από πολύπλοκα σχήματα και εκδηλώσεις.

Η GCHQ εμπνέεται από την ιστορική περίπτωση του Αλαν Τούρινγκ, ενός δυσλεκτικού κρυπτολόγου αναλυτή και μαθηματικού, ο οποίος εργαζόταν για την βρετανική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και που κατάφερε να σπάσει τον κώδικα Enigma που χρησιμοποιούσε το Τρίτο Ράιχ στις επικοινωνίες του.

Ο Τούρινγκ, που θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους των ηλεκτρονικών υπολογιστών, εργάστηκε επί πολλά χρόνια στο Μπλέτσλεϊ Παρκ, το κέντρο της συμμαχικής αντικατασκοπείας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και εφηύρε το αποκαλούμενο «Τεστ Τούρινγκ», που χρησιμοποιείται προκειμένου να διαπιστωθεί αν μία μηχανή διαθέτει ή όχι τεχνητή νοημοσύνη. Το 1952 καταδικάστηκε για ομοφυλοφιλία, τότε αξιόποινο αδίκημα στη Βρετανία, και πέθανε τον Ιούνιο του 1954, σε ηλικία 41 ετών, μάλλον λόγω δηλητηρίασης από κυάνιο.

Ο Τούρινγκ ήταν ένα από τα πρώτα παραδείγματα σύνδεσης της δυσλεξίας με την αυξημένη ικανότητα πολυδιάστατης αντίληψης στον χώρο.

ΤΟ ΒΗΜΑ, 3/10/2014

ΗΠΑ: Ο Αρχηγός του κοινού επιτελείου Υπηρεσιών Πληροφοριών (Joint Staff Intelligence J-2) λέει ότι οι ΗΠΑ χρειάζεται να καταλάβουν καλύτερα την Κίνα

O Αντιναύαρχος Paul Becker, αρχηγός του επιτελείου J-2, μιλώντας σε κοινό, ειδικών επί θεμάτων πληροφοριών, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ πάσχουν από πλεόνασμα δεδομένων αλλά από έλλειψη πληροφοριών όσον αφορά το θέμα της Κίνας.

«Χρειάζεται να καταλάβουμε την στρατηγική τους καλύτερα» δήλωσε ο Αντιναύαρχος στην ετήσια Σύσκεψη Πληροφοριών και Εθνικής Ασφάλειας. Ο ίδιος συνέχισε «τα στελέχη των πληροφοριών πρέπει να κατανοήσουν την στρατηγική, και τους ενδιάμεσους στόχους των Κινέζων καλύτερα προκειμένου η αμερικανική ηγεσία να έχει εφόδια για να αντιμετωπίσει την Κίνα».

ΠΗΓΗ

Τεράστια ορθογώνια τάφρος στη Σελήνη

Ένα τεράστιο γεωλογικό σχηματισμό με σχήμα ορθογωνίου παραλληλογράμμου, θαμμένο λίγο κάτω από την επιφάνεια στη φωτεινή πλευρά της Σελήνης, ανακάλυψαν οι επιστήμονες με τη βοήθεια των ευρημάτων των «δίδυμων» δορυφόρων της αποστολής Grail της NASA.

Οι δορυφόροι το 2012 είχαν χαρτογραφήσει τις ανωμαλίες του βαρυτικού πεδίου του φεγγαριού, οι οποίες εξαρτώνται από τις διακυμάνσεις της επιφανειακής και υπόγειας γεωμορφολογίας.

Ο μυστηριώδης γεωλογικός σχηματισμός βρίσκεται κάτω από τη μεγαλύτερη «θάλασσα» της Σελήνης (τον λεγόμενο «Ωκεανό των Καταιγίδων») και ήταν άγνωστος έως τώρα. Η ανακάλυψη σημαίνει ότι ο «Ωκεανός» δεν προέρχεται από πτώση μεγάλου αστεροειδούς, όπως πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες, αλλά από τις τεκτονικές διεργασίες του ίδιου του φεγγαριού.

Η πρώτη σεληνιακή τάφρος

Η τεράστια υπόγεια πεδιάδα πλάτους περίπου 2.600 χιλιομέτρων πιστεύεται ότι αποτελεί απομεινάρι παλαιών τεκτονικών τάφρων, που αργότερα γέμισαν με λάβα. Είναι η πρώτη φορά που ανακαλύπτονται τέτοιες τάφροι στη Σελήνη, ενώ έχουν ήδη βρεθεί στον Άρη και στην Αφροδίτη. Παρόμοια τεκτονική γεωμετρία φαίνεται να υπάρχει στον Εγκέλαδο, το παγωμένο φεγγάρι του Κρόνου.

«Είναι εντυπωσιακό πόσο μεγάλος είναι αυτός ο υπόγειος γεωμετρικός σχηματισμός. Καλύπτει περίπου το 17% της επιφάνειας της Σελήνης, μια επιφάνεια ισοδύναμη με τη Β. Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία μαζί», δήλωσε ο καθηγητής γεωφυσικής Τζέφρι Άντριους Χάνα της Σχολής Μεταλλειολόγων του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature».

«Ποτέ κανείς δεν πίστευε ότι θα έβλεπε ένα τετράγωνο ή ένα παραλληλόγραμμο τόσο μεγάλο σε οποιονδήποτε πλανήτη. Αναρωτιέται επίσης κανείς τι μπορεί να κρύβεται κάτω από τις επιφάνειες όλων των άλλων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος», πρόσθεσε.

Όσον αφορά τον μηχανισμό που δημιούργησε τον ιδιόμορφο γεωλογικό σχηματισμό, σύμφωνα με τους επιστήμονες, το υπέδαφος αυτής της περιοχής περιέχει πολλά φυσικά ραδιενεργά στοιχεία, όπως ουράνιο, θόριο και κάλιο, τα οποία θα θέρμαναν τον φλοιό του φεγγαριού, όταν αυτό βρισκόταν σε νεαρή ηλικία. Όταν αργότερα ο φλοιός ψύχθηκε, θα δημιουργήθηκαν ρωγμές στην επιφάνειά του, ανοίγοντας έτσι βαθιές τάφρους. Στη Γη η ανάλογη γεωλογική διαδικασία συνήθως παράγει εξάγωνα σχήματα.

Η ακριβής ημερομηνία δημιουργίας του βυθισμένου παραλληλογράμμου δεν μπορεί να υπολογιστεί ακόμη, αλλά εκτιμάται ότι οι τάφροι του γέμισαν με βασαλτική λάβα από τα τότε ενεργά ηφαίστεια του δορυφόρου μας, πριν από περίπου 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

Οι σκούροι «λεκέδες» της λάβας πάνω στο φωτεινότερο φόντο της επιφάνειας του «Ωκεανού των Καταιγίδων» (Oceanus Procellarum) ήταν αυτό που είχε δημιουργήσει ένα πανάρχαιο μυστήριο: την πεποίθηση των ανθρώπων ότι βλέπουν το πρόσωπο ενός ανθρώπου στο φεγγάρι. Οι παλαιοί αστρονόμοι είχαν εξάλλου εσφαλμένα περάσει για «θάλασσες» όλες τις μεγάλες πεδιάδες του φεγγαριού, γι' αυτό τις είχαν ονομάσει έτσι.

 

ΤΟ ΒΗΜΑ, 2/10/2014